Μετά την πτώση του ΕΩΣΦΌΡΟΥ ακολούθησε η μάχη με τον αρχάγγελο Μιχαήλ και των αγαθών αγγέλων οι οποίοι νίκησαν τους δαίμονες και είπαν το “στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου, πρόσχωμεν την αγίαν αναφοράν εν ειρήνην προσφέρειν”. Με τον τρόπο αυτό οι Άγγελοι και Αρχάγγελοι ομολόγησαν την τέλεια υπακοή στον Τριαδικό Θεό. Οι δαίμονες εξέπεσαν άλλοι στα έγκατα της Γης (τα τάρταρα της γης όπου πρώτα ήταν ο Άδης), άλλοι στην επιφάνεια της γης (όπου πειράζουν τους Χριστιανούς με τους πειρασμούς) και οι υπόλοιποι στον αέρα και την ατμόσφαιρα, όπου αποτελούν τα γνωστά τελώνια (δηλαδή οι δαίμονες που διεκδικούν την ψυχή που δεν μετανόησε κατά την εξόδο της από το σώμα). Την ευχή αυτή που την λένε της Αγίας Αναφοράς, την διαβάζει και ο ιερέας στην Θεία Λειτουργία.
Για ποιον λόγο γίνεται μνεία την Συνάξεως του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, δεν γνωρίζουμε. Ίσως να συνδέεται με κάποια ευεργεσία του Αρχαγγέλου που ποίησε αυτή την ημέρα στους Χριστιανούς ή να συνδέεται με το γεγονός ότι η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ήθελε να δείξει με αυτή την εορτή την αφοσίωση της στον Αρχάγγελο Γαβριήλ και αυτό ίσως να έγινε περί τον 9ο μ.Χ. αιώνα.