Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης , που τιματε στις 22/11,(Λιβίσι Μικράς Ασίας, 5 Νοεμβρίου 1920 – Εύβοια, 21 Νοεμβρίου 1991) ήταν Μικρασιάτης Έλληνας μοναχός και ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ Εύβοιας. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του μοναχικού χώρου στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Ξεχώρισε για τον ασκητικό οσιακό του βίο, καθώς και για τα χαρίσματα τα οποία ανέπτυξε και τα οποία τον κατατάσσουν στις σύγχρονες μορφές αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκοιμήθη το 1991 σε ηλικία 71 ετών.
Νύχτα της 20ης Νοεμβρίου πρωί της 21ης.
Ήρθε η ώρα να τελειώσει το μαρτύριο της ζωής αυτής. Αγρύπνησε το τελευταίο του βράδυ. Λειτούργησε την επομένη για τα Εισόδια της Παναγίας και λίγο μετά το μεσημέρι άφησε σαν πουλάκι την ψυχή του, την εξαγνισμένη απο το καμίνι της άσκησης και της γεμάτης ταπείνωσης αγάπης.
Την ημέρα της κηδείας του το πρόσωπο του Αγίου είχε μια ιλαρότητα και φωτεινότητα. Έγινε πιο ζωντανός από ζωντανός. Δεν έπαθε ακαμψία, ούτε πάγωσε. Καταλύθηκε ο φυσικός νόμος.
Ο κόσμος που έφτασε στο μοναστήρι ήταν αμέτρητος. Ο επίσκοπος ζήτησε να υψώσουν το φέρετρο για να το δει ο κόσμος. Και μόλις φάνηκε το λείψανο, μια συγκλονιστική κραυγή ακούστηκε: “Άγιος, άγιος. ..είσαι άγιος !
Ο ΆΓΙΟΣ ΙΆΚΩΒΟΣ ΚΑΙ Η ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ
Ο γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης ήταν παραδοσιακός ασκητής, τηρούσε αυστηρά όλες τις νηστείες της Εκκλησίας και όχι μόνο και ζητούσε από τα πνευματικά του παιδιά να κάνουν νηστεία πριν την Θεία Κοινωνία, ελεημοσύνη, συγχώρεση και εξομολόγηση.
Κάποτε ενώ κοινωνούσε σε μεγάλη εορτή και πήγεναν διάφοροι προσκυνητές και από άλλες περιοχές, έβλεπε διορατικά ότι πολλοί κοινωνούσαν αναξίως το σώμα και το αίμα του Χριστού. Γι’αυτό το πρόσωπο του κάθε ανάξιου προσερχόμενου στην Θεία Κοινωνία σχημάτιζε ανάλογα το πάθος και την αμαρτία που είχε, την μορφή ζώου, όπως π.χ. σκύλου, αλεπούς, φιδιού κ.λπ. Σαφώς αυτό το έβλεπε διορατικά μόνο αυτός, κάτι που σημαίνει ότι η Θεία Κοινωνία δεν είναι “σούπα” για να κοινωνούν όλοι αναξίως και χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία και συντριβή της καρδιάς.
Όταν λειτουργούσε έβλεπε Αγγέλους στην Θεία Λειτουργία κάτι που φανερώνει και την ιερότητα των ιερών μυστηρίων, σε αντίθεση με τους σημερινούς Κορωνολάτρες επισκόπους, πολιτικούς και λοιμωξιολόγους, οι οποίοι κοινωνούσαν με μάσκες και έκλεισαν τους ιερούς ναούς “για να μην μολυνθούν δήθεν από αυτούς” κάνοντας μάλιστα και απολύμανση και απαγορεύοντας την προσκύνηση και την λιτάνευση των ιερών λειψάνων και των Ιερών εικόνων της Εκκλησίας, την ίδια ώρα που επέτρεπαν άλλες καλλιτεχνικές κοσμικές εκδηλώσεις με πλήθος κόσμου, την βόλτα του σκύλου κ.λπ.
Βέβαια η αγιοκατάταξή του έγινε πολύ νωρίς καθότι η Ιερά Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ορίζει τα 100 χρόνια από την κοίμηση του Αγίου, διότι το αιρετικό Φανάρι ήθελε να δώσει στις Ιερές Μητροπόλεις της Ελλάδος, ένα αντάλλαγμα ώστε αυτές να αναγνωρίσουν την ψευδοσύνοδο τής Κρήτης και το Ουκρανικό κακοκέφαλον.
0 Σχόλια