Ανακόλουθος ο Μόρφου δια το ουκρανικόν σχίσμα’’
υπότιλος,‘’Πὲριμένὲι να τον σώση ο πόλὲμος και τα ψευδή “οράματα”. (Βλέπε και αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου στον Ορθόδοξο Τύπο στις 20/09/2025)
Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου
Η “Θεολογία” του Πολέμου και των Οραμάτων
Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος είναι ένα πρόσωπο που αρχικά εκπέμπει σεβασμό, για την Ορθόδοξη τοποθέτηση που πέρνει σε πολλά θέματα. Σε πολλές περιπτώσεις όμως, ενώ αρχίζει σωστά στην συνέχεια αλλάζει τακτική και εφαρμόζει τα αντίθετα από αυτά που αρχικά και ορθόδοξα ομολογεί και πρεσβεύει. Θα έλεγε κανείς ότι κινείται σε δύο πλευρές, ανάλογα την πίεση που δέχεται από τον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, αλλά και το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το ίδιο έγινε και με το Ουκρανικό σχίσμα. Στην αρχή έλεγε τα σωστά, ενώ στην συνέχεια άλλαξε στάση και υποστηρίζει το λάθος, το οποίο και ο ίδιος στην αρχή ξόρκιζε ως κακό.
Παρακάτω παραθέτω και αναλύω σχετικό βίντεο με τις θέσεις του επισκόπου Μόρφου Νεοφύτου σχετικά με το Ουκρανικό σχίσμα και την εξέλιξη αυτού. Η Υποκρισία του Μόρφου Νεόφυτου επεκτείνεται σε όλο της το “μεγαλείο”, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενα αυτού, περιμένει να τον σώσει ο πόλεμος και τα γεγονότα με την πόλη – όπως ο ίδιος ομολογεί στο εν λόγω βίντεο – και όχι αντιθέτως η Ορθοπραξία, την οποία πρέπει όλοι να δείξουμε. Όμως τι γίνεται εάν ο πόλεμος μας βρει αμετανόητους και νεκρούς; Και εάν δεν γίνει τελικά πόλεμος ή μία Πανορθόδοξη Σύνοδος επί των ημερών μας, αυτός θα συνεχίσει να στηρίζει όσους εφαρμόζουν την αντικανονικότητα; Εδώ ΟΜΙΛΟΎΜΕ “για την θεολογία του πολέμου” και όχι για το κανονικό εκκλησιαστικό δίκαιο. “Ζήσε Μάι μου να φας τριφύλλι,” λέει ο σοφός λαός. Έτσι και ο ίδιος αναβάλλει την μετάνοια και περιμένει από τον πόλεμο “να εφαρμόσει το κανονικό εκκλησιαστικό δίκαιο”. Όμως και στην Ουκρανία γίνεται πόλεμος, αλλά εκεί βλέπουμε ότι διώκονται οι κανονικοί Επίσκοποι από τους σχισματικούς. Άρα ο πόλεμος πιθανόν να φέρει και χειρότερες καταστάσεις, αντί να “λύσει” τα προβλήματα.
Το ανωτέρω βίντεο με ημερομηνία 26 Νοεμβρίου 2019, είναι πριν ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος μνημονεύσει τον σχισματικό Επιφάνιο Ντουμένκο. Γιαυτό ο Μόρφου ομιλεί με άνεση υπέρ του Ονουφρίου, στάση όμως που άλλαξε μετά την απόφαση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου. Την ίδια ώρα όμως που ο σεβ. Νεόφυτος ομιλεί δήθεν υπέρ του Ονουφρίου, βλέπουμε ότι προσπαθεί ταυτόχρονα να στηρίξει την λανθασμένη απόφαση του Αθηνών Ιερωνύμου, στο να αναγνωρίσει πρώτος στις 12 και 21 Οκτωβρίου του 2019 και πριν τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, τον σχισματικό Επιφάνιο. Ακολούθησε το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας στις 08 Νοεμβρίου του 2019. Στις 24 Οκτωβρίου του 2020, κατά τη διάρκεια Συνοδικής Θείας Λειτουργίας στη Μονή Χρυσορρογιατίσσης, ο Κύπρου Χρυσόστομος μνημόνευσε για πρώτη φορά τον Επιφάνιο ως προκαθήμενο της Ουκρανικής Εκκλησίας, χωρίς να είχε υπάρξει επίσημη απόφαση από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, τα μέλη της οποίας δεν γνώριζαν για την απόφαση (βλέπε και Ρομφαία 24 Οκτωβρίου 2020 και δήλωση του Κύπρου Χρυσοστόμου, ο οποίος είπε ότι “η απόφασή μου αυτή υπηρετεί την Ορθοδοξία”).
Ο Μόρφου λοιπόν Νεόφυτος από τότε έκανε “πλάτες” στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο, ώστε να αφήσει την “ουδετερότητα” που αρχικά είχε επικαλεστεί, αλλά δυστυχώς υπέρ των σχισματικών της Ουκρανίας και όχι υπέρ του Ονουφρίου. Και φυσικά μετά την μνημόνευση του Επιφανίου, δεν εξέφρασε διαφωνία αλλά υπακοή!. Εδώ βλέπουμε πόσο καλά παίζουν το θέατρο έμπροσθεν του ακατήχητου λαού. Μετά μπήκε το αφήγημα του Μόρφου περί “Υπακοής στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου” και “στην μή αποτείχιση από αυτόν, αφού τα θέματα αυτά θα τα λύσει δήθεν ο μεγάλος πόλεμος και η μετά αυτόν Πανορθόδοξη Σύνοδος που θα συγκληθεί”, σύμφωνα με τον Μόρφου Νεόφυτο.
1. Η διεστραμμένη “θεολογία” του Μόρφου “περί του σχίσματος”.
Ο Μόρφου επικαλείται στην ομιλία του “με θέμα την (αντικανονική) αναγνώριση του ψευδο-Κιέβου Επιφανίου από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο το 2019, ως “νέου αρχιεπισκόπου Ουκρανίας”, την δήθεν θαυματουργική εμφάνιση μέσω οράματος του γέροντος Εφραίμ της Αριζόνας, “ο οποίος φέρεται να προτρέπει ανδρόγυνο των Αθηνών να μην εκκλησιάζεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τα μετόχια αυτού καθώς και τής Ιεράς Μονής Σινά, τα οποία βρίσκονται στην Αθήνα, για να μην δημιουργηθεί σχίσμα δήθεν και για να μην πέσουν σε σχίσμα”. Δηλαδή και ο Άγιος Παΐσιος ήταν μήπως “σχισματικός”, όταν ήταν στην Ιερά Μονή Σινά; Ή μήπως όταν ο Μόρφου πέρνει το Άγιο Φώς του Παναγίου ΤΆΦΟΥ κάθε χρόνο στην Μητρόπολη Μόρφου, “μετέχει και αυτός του σχίσματος”, σύμφωνα με την βλάσφημη και αθεολόγητη θεωρία του! Ύπαγε της βλασφημίας. Μάλιστα λέει ότι “το σχίσμα ντύνεται με την ευσέβεια” (εννοώντας ως “σχίσμα” την μή αναγνώριση του ψευδο-Κιέβου Επιφανίου), πράγμα παράλογο, αφού ουσιαστικά νομιμοποιεί ο ίδιος το Ουκρανικό Κακοκέφαλο και σχίσμα.
Το Ιστορικό της αναγνωρίσεως
Επίσης ο Μόρφου Νεόφυτος προτρέπει σε “Υπακοή”, ως προς την (λάθος) μνημόνευση από την Κυπριακή Σύνοδο του σχισματικού Επιφανίου. Θυμίζω ότι η αρχική απόφαση της Κυπριακής Συνόδου, ήταν να μείνει “ουδέτερη”, αλλά αυτό δεν εφαρμόστηκε. Ουσιαστικά η επιβολή της μνημόνευσης του Επιφανίου, ήταν αποτέλεσμα της μεμονωμένης απόφασης του πρώην Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου, ο οποίος την επέβαλε με παπικό τον τρόπο και υπό την απειλή της καθαιρέσεως στους αντιφρονούντας Επισκόπους. Άρα και ο Μόρφου Νεόφυτος δεν κάνει υπακοή στην αρχική απόφαση της Κυπριακής Συνόδου, η οποία έστω και έτσι δεν μνημόνευε τον Επιφάνιο ακόμη.
Ο Προκαθήμενος της Κυπριακής Εκκλησίας Χρυσόστομος, είχε καλέσει χωρίς συνοδική απόφαση τον Ιανουάριο του 2020 τον αντικανονικό “νέο αρχιεπίσκοπο” Ουκρανίας, Μητροπολίτη Επιφάνιο, ο οποίος “εξέφρασε εκ μέρους του ιδίου και του πληρώματος της “Τοπικής” Εκκλησίας την ευγνωμοσύνη του για τον συντονισμό της Εκκλησίας της Κύπρου με τις άλλες δύο Τοπικές Εκκλησίες (από τις δεκατέσσερις) που έχουν αναγνωρίσει τον Τόμο της Αυτοκεφαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, “ο Προκαθήμενος της “Ορθόδοξης Εκκλησίας” της Ουκρανίας Επιφάνιος εξέφρασε την ικανοποίηση του για την εγκαθίδρυση της πληρότητας της προσευχής και της ευχαριστιακής κοινωνίας μεταξύ των Τοπικών Εκκλησιών”. Δηλαδή ο Κύπρου Χρυσοστόμος θεωρούσε τότε τις ένδεκα τοπικές εκκλησίες που δεν είχαν αναγνωρίσει τον Επιφάνιο ως δήθεν “σχισματικές”;
Τελικά από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες εκκλησίες μόνο τα Πατριαρχεία της Κωνσταντινουπόλεως και της Αλεξανδρείας και οι Αρχιεπισκοπές Κύπρου και Ελλάδος έχουν αναγνωρίσει τους σχισματικούς της Ουκρανίας. Άρα και εδώ έχουμε μειοψηφία διότι μόνο τέσσερις από τις δεκατέσσερις τοπικές εκκλησίες έχουν αναγνωρίσει τον Επιφάνιο, ο οποίος προστέθηκε από το Φανάρι στα δίπτυχα ως 15ος δήθεν προκαθήμενος. Ποιοί είναι λοιπόν οι σχισματικοί; Όλες οι τοπικές εκκλησίες που δεν έχουν αναγνωρίσει τους σχισματικούς, οι οποίες είναι και οι περισσότερες, μήπως και αυτές είναι σχισματικές για τον Μόρφου;
Με απόφαση που απέστειλε στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος, γνωστοποίησε ότι “δεν προτίθεται να αναγνωρίσει την αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας καθώς ηγούνται «σχισματικές παραφυάδες», ότι δεν προτίθενται να αναγνωρίσουν κανέναν κληρικό της, διότι «στερούνται αποστολικής διαδοχής και ιεροσύνης» και ούτε αναγνωρίζουν ως αρχιερέα τον κ. Επιφάνιο Ντουμένκο”.
Η Εκκλησία της Αλβανίας με προκαθήμενο τον τότε Αλβανίας Αναστάσιον, με επιστολή που απέστειλε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και δημοσιοποίησε στις 7 Μαρτίου 2019, θεωρεί «ανυπόστατες, κενές, στερούμενες της θείας χάριτος και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος» τις χειροτονίες που τέλεσε ο Φιλάρετος Ντενισένκο «όσο χρόνο ήτο καθηρημένος και αναθεματισμένος», μεταξύ αυτών «και του γραμματέως αυτού Σεργκέι Ντουμένκο, νυν Μητροπολίτου Επιφανίου». Επίσης ο Αλβανίας Αναστάσιος τονίζει και επισημαίνεται ότι «αντί ειρηνεύσεως και ενότητος των Ορθοδόξων της Ουκρανίας, επαπειλείται ο κίνδυνος διασπάσεως της ενότητος της ανά τον κόσμο Ορθοδοξίας» και «η κατ’ Αλβανίαν Αυτοκέφαλος Ορθόδοξος Εκκλησία απευθύνει θερμήν παράκλησιν, όπως το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, αξιοποιών το κατ’ εξοχήν προνόμιον του συντονισμού των Ορθοδόξων Εκκλησιών, συγκαλέσει το συντομότερον δυνατόν Πανορθόδοξον Σύναξιν ή Σύνοδον, προκειμένου να προληφθή ο εμφανής κίνδυνος δημιουργίας οδυνηρού Σχίσματος (βλέπε, Τα Νέα 02 Απριλίου 2019).
Η Εκκλησία της Πολωνίας τονίζει ότι “η δομή που ανακηρύχθηκε το 2019 από το Φανάρι και ηγείται από τον Ντουμένκο Επιφάνιο, δεν πληροί της προϋποθέσεις της κανονικότητας και ζήτησε σύγκληση Προκαθημένων. Στις 23 Αυγούστου 2022, με επίσημη ανακοίνωσή της, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Πολωνίας επισημαίνει ότι «οι αποστατήσαντες από τη διδασκαλία της Αγίας Εκκλησίας δεν μπορούν να αποτελούν υγιές εκκλησιαστικό σώμα. Τούτο διαταράσσει την ευχαριστιακή ενότητα του συνόλου της Ορθοδοξίας» (βλέπε και Ρομφαία 01/09/2022),
Φυσικά το Φανάρι δεν θέλει να συγκληθεί ή πανορθόδοξη Σύνοδος, διότι οι ενέργειες αυτού θα καταδικαστούν, καθώς δεν έχει την πλειοψηφία των ψήφων. Φυσικά πανορθόδοξη Σύνοδο μπορούν να συγκαλέσουν και τα Πατριαρχεία της Αντιοχείας και των Ιεροσολύμων, τα οποία έχουν τα πρεσβεία τιμής μετά την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια, αφού οι δύο πρώτες με πονηριά δεν κάνουν το καθήκον τους. Και φυσικά ο Μόρφου Νεόφυτος επιτίθεται όχι τυχαία στα Ιεροσόλυμα, διότι έχουν εκφράσει την διάθεση να φιλοξενήσουν την Πανορθόδοξη Σύνοδο.
Οι αναθεματισμένοι έγιναν “αφεντικά”
Θυμίζω ότι οι σχισματικοί της Ουκρανίας ήταν αναθεματισμένοι από όλα τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία και τις Αρχιεπισκοπές (καθότι πολλοί είναι και ετερόδοξοι, όπως ο Αγγλικανός ψευδεπίσκοπος Τσεκάλιν, αλλά και χωρίς χειροτονίες) και ξαφνικά το 2019, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τους έδωσε αντικανονικά την αυτοκεφαλία μέσα σε μία νύχτα και μάλιστα χωρίς να τους χειροτονήσει και εκβιάζοντας τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ονούφριο ώστε να ενταχθεί στην διοίκηση των σχισματικών. Στόχος ήταν η εισπήδηση του φαναρίου στο Κίεβο και ο πόλεμος κατά του Πατριαρχείου της Μόσχας, κατά εντολή των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν η αιτία να γίνει διακοπή της εκκλησιαστικής ενότητας του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας και των Αρχιεπισκοπών Κύπρου και Ελλάδος κ.λπ. με το Πατριαρχείο της Μόσχας. Άρα η ενέργεια αυτή οδήγησε στην διάσπαση και όχι στην ενότητα! Εν συνεχεία ο Ζελένσκι έθεσε εκτός νόμου την κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας με Αρχιεπίσκοπο τον Ονούφριο και οι διωγμοί (φυλακίσεις, εξορίες, δολοφονίες κληρικών, καθώς και βίαιη αρπαγή των ιερών ναών της κανονικής εκκλησίας), έφτασαν στο απόγειό τους.
Βγάζει “σχισματικό” το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων
Ο Μόρφου Νεόφυτος στην ομιλία του θέτει εμμέσως πλην σαφώς “ως εκτός εκκλησίας” το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και όσους εκκλησιάζονται σε αυτό”! Τι άλλο θα ακούσουμε… Από πότε είναι σχισματικό το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και γιατί; Δηλαδή γι’αυτόν εάν εκκλησιαστείς στο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων δημιουργείς σχίσμα, μόνο και μόνο επειδή αυτό δεν νομιμοποίησε τους σχισματικούς της Ουκρανίας και επειδή συνεχίζει να μνημονεύει τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ουκρανίας Ονούφριον; Εάν δούμε και το υπόλοιπο απόσπασμα του βίντεο που στο ανωτέρω τμήμα είναι κομμένο, ή άλλα βίντεο, αυτό ακριβώς εννοεί ο Μητροπολίτης Μόρφου, αφού ομιλεί “για έξοδο από την εκκλησία”. Λες και γι’αυτόν “εκκλησία” είναι δήθεν “οι σχισματικοί της Ουκρανίας”, οπότε όποιος δεν τους αναγνωρίζει είναι και αυτός δήθεν “σχισματικός και εκτός εκκλησίας”. Ω της παραφροσύνης!
Η “νέα Εκκλησιολογία” του Μόρφου Νεόφυτου
Άρα σύμφωνα με αυτόν “κριτήριον της εκκλησίας είναι τα σχίσματα” και όχι οι κανονικοί Επίσκοποι. Ιδού η νέα “σχισματική Εκκλησιολογία”. Με την λογική του αυτή και το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, “επειδή δεν ακολουθεί την αιρετική πολιτική του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως – στο θέμα αυτό τουλάχιστον και όχι σε όλα τα θέματα – και επειδή δεν αναγνωρίζει τους σχισματικούς του Κιέβου, είναι δήθεν “εκτός εκκλησίας,” κατά την λογική του κ. Νεοφύτου.
Η εκκλησιολογία του Μόρφου είναι στην καλύτερη περίπτωση προβληματική για να μην πω αιρετική. Διότι αφενός θέτει ως κριτήριο της εκκλησιαστικής ενότητας την κοινωνία με τους σχισματικούς και αχειροτόνητους και αφετέρου διαχωρίζει εκτός των άλλων την Ορθόδοξη πίστη, από το ορθόδοξο βίωμα και την ορθοπραξία. Είναι δηλαδή σαν να λέει “ότι άλλο είναι το σωστό – το οποίο μένει μόνο στην θεωρία, και άλλο είναι τί θα πρέπει να κάνουμε εμείς στην πράξη – ακόμη και εάν αυτό είναι λάθος!” Δηλαδή για αυτόν επικρατεί “το λάθος στην πράξη”, ως δήθεν “σωστό”. Με τον τρόπο αυτό διαχωρίζει την Εκκλησία από την αλήθεια και από την Ορθοπραξία και έτσι το Ορθόδοξο δόγμα και ήθος μένουν απλά στα βιβλία του παρελθόντος, ως μουσειακό είδος.
Ουσιαστικά η αντεστραμένη θεολογία του Νεοφύτου υποστηρίζει, “ότι “σχισματικοί” είναι όσοι δεν δημιουργούν σχίσμα, επειδή δεν μνημονεύουν τους σχισματικούς”, όταν οι Ιεροί κανόνες ορίζουν αντιθέτως ότι όσοι έχουν κοινωνία και μνημονεύουν τους σχισματικούς, αυτοί μετέχουν του σχίσματος. Άρα ομιλούμε για πλήρη διαστρέβλωση της Θεολογίας.
Για τον σεβ. Νεόφυτον δηλαδή “κανονικός Αρχιεπίσκοπος Ουκρανίας είναι σωστά ο Ονούφριος”, αλλά από την άλλη αυτός και η Σύνοδός του μνημονεύουν τον αντικανονικό και σχισματικό Επιφάνιο. Και αυτός στηρίζει την λάθος απόφαση μίας τοπικής Συνόδου, κάνοντας ανυπακοή στις Οικουμενικές Συνόδους.
Σαν να μην φτάνει αυτό, ο Μόρφου κ. Νεόφυτος ισχυρίζεται ότι “όποιος συνεχίζει να μνημονεύει τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ονούφριο και όχι τον σχισματικό Επιφάνιο, ότι αυτός δήθεν δημιουργεί σχίσμα και όχι αντίθετα αυτός που θα συνάψει κοινωνία με τους σχισματικούς της Ουκρανίας”. Και όλα αυτά επειδή του σχίσματος ηγείται ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος ελέγχει τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο. Αλλά πως γίνεται να δημιουργούν σχίσμα αυτοί οι οποίοι μνημονεύουν τους κανονικούς Αρχιεπισκόπους; Η θεωρία του κ. Νεοφύτου είτε στερείται των βασικών θεολογικών γνώσεων περί της διδασκαλίας της εκκλησίας “περί των σχισματικών”, είτε χρήζει “ιατρικών εξετάσεων”. Επίσης ο κ. Νεόφυτος υποστηρίζει το κενοφανές επιχείρημα, ότι “θα πρέπει όλες οι τοπικές εκκλησίες και σύνοδοι, να μνημονεύουν τον σχισματικό Επιφάνιο, έως ότου συγκληθεί μία πανορθόδοξη Σύνοδος (προκειμένου δηλαδή να καταδικάσει τον Πατριάρχη και όσους μνημονεύουν τον Επιφάνιο, άρα και την Κυπριακή Σύνοδο). Εδώ δηλαδή ο κ. Νεόφυτος καταργεί πλήρως τους ιερούς κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων και ουσιαστικά μεταφέρει την κρίση του θέματος στο μέλλον, προκειμένου να αποφύγει τις ευθύνες του και να μην χάσει τον Μητροπολιτικό του θρόνο, εφαρμόζοντας αυτό που ο ίδιος ομολογεί ως λάθος. Σκεφτείτε για παράδειγμα οι Άγιοι Πατέρες να μνημόνευαν τον αιρεσιάρχη Άρειο, έως ότου να τον καταδίκαζε στο μέλλον μία Οικουμενική Σύνοδος, δείχνοντας αδιαφορία. Τότε είναι σίγουρο ότι δεν θα είχε συγκληθεί η Ά Οικουμενική Σύνοδος και ο Αρειανισμός θα είχε επικρατήσει, αφού δεν θα έβρισκε αντίδραση. Έτσι είναι σαν να λέει και ο Μόρφου Νεόφυτος. “Ας κρατήσω εγώ τον θρόνο μου μνημονεύοντας μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο τον σχισματικό Επιφάνιο και εάν ή όταν γίνει στο μέλλον μια πανορθόδοξη Σύνοδος, ας βγάλει τα κάστανα από την φωτιά”. Την άρνηση στις ανωτέρω καινοτομίες την θεωρεί ως “αποτείχιση” και “σχίσμα”.
Το μήνυμα που περνάει ο σεβ. Νεόφυτος είναι “ότι θα δεχτεί όλες τις αντικανονικότητες του Φαναρίου, αρκεί να μείνει Μητροπολίτης Μόρφου”! Γιαυτό βλέπουμε ότι ο νέος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Γεώργιος τον αντιμετωπίζει πολύ πιο χαλαρά, σε σχέση με τον Μητροπολίτη Πάφου Τυχικό, ο οποίος βαδίζει προς την έξοδο από την Μητρόπολη και πιθανόν την αντικανονική καθαίρεση.
2. Η Ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου και Το Ουκρανικό κακοκέφαλο
Ο Μόρφου Νεόφυτος δεν είναι γνωστό στους πολλούς ότι είχε δώσει την άδεια στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο, να βάλει την υπογραφή του αντί αυτού, στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης το 2016, η οποία έλεγε και εδογμάτισε τις αιρέσεις ως “εκκλησίες” και όχι μόνο. Και με τον Χριστό και με τον διάβολο δεν γίνεται! Δηλαδή ο Μόρφου αρχικά θεωρούσε την Σύνοδο σωστά ως αιρετική, αλλά όμως έμμεσα υπόγραψε τις αποφάσεις της ψευδοσυνόδου.
Στην εν λόγω ψευδοσύνοδο το Φανάρι θεώρησε ότι μπορεί να κάνει εισπήδηση στις εκκλησίες της διασποράς, αλλά και στα άλλα Πατριαρχεία και δικαιοδοσίες. Μετά ήρθε και η αναγνώριση του Επιφανίου, αλλά και ο πόλεμος κατά της κανονικής Ουκρανικής Εκκλησίας με Αρχιεπίσκοπο τον Ονούφριο, επειδή ο δεύτερος έχει κοινωνία με το Πατριαρχείο της Μόσχας.
Ποιοί είναι οι σχισματικοί;
Άρα σχισματικοί είναι όσοι έχουν κοινωνία με τους Ουκρανούς σχισματικούς του Επιφανίου,, όπως είναι δηλαδή το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, της Αλεξανδρείας, οι Αρχιεπισκοπές της Κύπρου, της Κρήτης, της Αμερικής, Καναδά, Αυστραλίας και οι περισσότερες Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος των οποίων οι προκαθήμενοι μνημονεύουν τον σχισματικό Επιφάνιο και όχι αντίθετα όσοι αναγνωρίζουν τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ονούφριο ως προκαθήμενο της Ουκρανίας.
Διότι Νάι μεν ο Μόρφου λέει σωστά ότι “κανονικός Αρχιεπίσκοπος Ουκρανίας είναι ο Ονούφριος”, αλλά όμως η σύνοδός του αναγνωρίζει τον Επιφάνιο και όχι τον Ονούφριο. Οπότε εδώ ΟΜΙΛΟΎΜΕ για αναγνώριση σχισματικών και ταυτόχρονα ουνιτών και κοινωνία μετ’αυτών και όχι αντίθετα με τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ονούφριο. Οπότε ο Μόρφου λέει κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ουκρανίας τον Ονούφριο, αλλά όμως μνημονεύει μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Γεώργιο τον Επιφάνιο. Εδώ ομιλούμε για διχασμένη προσωπικότητα και θεολογική ασυμφωνία. Οι ιεροί κανόνες των Αγίων Αποστόλων είναι σαφείς. Όποιος κοινωνεί με ακοινώνητους και καθηρημένους είναι και αυτός ακοινώνητος και καθαιρείται από την Εκκλησία (βλέπε Ι’, ΙΑ’, ΙΒ’, κανόνες των Αγίων Αποστόλων). Αντίθετα βλέπουμε ότι σήμερα το αιρετικό και σχισματικό Φανάρι έχει αντιστρέψει την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και έχει επιβάλλει την αίρεση και τα σχίσματα ως νέα κανονικότητα.
Κανὼν Ι´Αγίων Αποστόλων
Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω.
Κανὼν ΙΑ´
Εἴ τις καθῃρημένῳ κληρικὸς ὤν κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καὶ αὐτός.
Κανὼν ΙΒ´
Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, ἀφωρισμένος, ἤτοι ἄδεκτος, ἀπελθὼν ἐν ἑτέρᾳ πόλει προσδεχθῇ ἄνευ γραμμάτων συστατικῶν, ἀφοριζέσθω καὶ ὁ δεξάμενος, καὶ ὁ δεχθείς.
3. Ο Πειρασμός, η ψεύτικη “ειρήνη” και τα Οράματα που οδηγούν στο σχίσμα
Ο Μόρφου επικαλείται όπως προείπα δήθεν εμφάνιση – όραμα του γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας, “ο οποίος φέρεται να παρουσιάζεται από την Αμερική στην Ελλάδα και να προτρέπει ανδρόγυνο των Αθηνών να μην εκκλησιάζεται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων και τα μετόχια αυτού καθώς και τής Ιεράς Μονής Σινά, για να μην δημιουργηθεί σχίσμα”, την ίδια ώρα που στην εκκλησία του ανδρογύνου, η οποία ανήκει στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, μνημονεύουν οι επίσκοποι και ο οικίος Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος τους σχισματικούς και αχειροτόνητους Ουκρανούς. Λέγει μάλιστα ο Μόρφου Νεόφυτος, “ότι το όραμα αυτό δεν μπορεί να είναι εκ του πειρασμού γιατί προτρέπει σε εκκλησιαστική κοινωνία και όχι σε σχίσμα”. Δεν μας είπε όμως ποια κοινωνία εννοεί. Διότι το όραμα προτρέπει σε κοινωνία με τους σχισματικούς και όχι με τους κανονικούς Αρχιεπισκόπους. Διότι ο πειρασμός θέλει την κοινωνία των πιστών με τα σχίσματα και τις αιρέσεις και αυτό δεν είναι φυσικά “ειρήνη” όπως λέει ο Μόρφου, με αφορμή το όραμα που επικαλείται για να στηρίξει το Φανάρι, αλλά μία ψεύτικη συμφεροντολογική και εκκοσμικευμένη ειρήνη με την βόλεψή μας. Επίσης το ψευδο-όραμα παρουσιάζει έναν σεβαστό γέροντα της Ορθοδοξίας τον Εφραίμ Αριζονίτη, ουσιαστικά “να στηρίζει (δήθεν) τα σχίσματα”, όπως είναι το Ουκρανικό σχίσμα και ταυτόχρονα να εισηγείται την διακοπή της κοινωνίας με το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, μόνο και μόνο επειδή αυτό μένει στην κανονικότατα και μνημονεύει τον κανονικό Αρχιεπίσκοπο Ουκρανίας Ονούφριον, μή νομιμοποιώντας τους σχισματικούς της Ουκρανίας. Άρα είναι προφανές ότι το εν λόγω ψευδές “όραμα” (είτε πρόκειται για πειρασμό του διαβόλου, είτε για κατασκευασμένο ψεύδος), προσβάλλει τον άγιο Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας, διότι των παρουσιάζει ως υπερασπιστή των σχισματικών και των σχισμάτων, αλλά και ως εισηγητή νέου σχίσματος με το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων. Άρα μόνο την “ειρήνη” δεν προωθεί, όπως πιστεύει ο Μόρφου Νεόφυτος!
Ο Θεός έχει σχέδιο όπως ισχυρίζεται ο Μόρφου, αλλά μας έχει δώσει την ελεύθερη βούληση, την Αγία γραφή, τους ιερούς κανόνες και τις εντολές του και δεν πρέπει να περιμένουμε τον “απομηχανή Θεό”, ώστε να μας λύνει όλα τα προβλήματα ανώδυνα, χωρίς εμείς να δίνουμε την ομολογία της πίστεως. Άλλωστε από τότε έχουν περάσει 5,5 χρόνια και καμία σύνοδος δεν έχει καταδικάσει το αιρετικό φανάρι και τις ενέργειές του, εκτός από αυτήν της Εκκλησίας της Μόσχας. “Μία αγιασμένη μορφή μετά είπε στο ανδρόγυνο (συνεχίζει την διήγηση ο Μόρφου Νεόφυτος), να κάνουν ότι λέει ο Εφραίμ”! Είναι όμως άγνωστη και η “αγιασμένη μορφή” αλλά και το ζευγάρι που κατά τον Μόρφου και μόνον “έζησε το γεγονός”. Επίσης η εκκλησιαστική εμπειρία, δεν μπορεί να στηριχθεί στα δήθεν οράματα ενός ζευγαριού, αλλά αντίθετα στην διαχρονική εμπειρία των Αγίων Πατέρων της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Από πότε ένα ζευγάρι και μάλιστα μή θεολόγων, γίνεται κριτήριο δογματικής θεολογίας και ακρίβειας; Άρα η διήγηση μοιάζει με εκκλησιαστικό παραμύθι, που σκοπό έχει αφενός να χτυπήσει το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, το οποίο δεν αναγνωρίζει τους σχισματικούς της Ουκρανίας και αφετέρου φυσικά και για να μην φύγουν οι πιστοί από τους οικουμενιστές επισκόπους της Κύπρου και των Αθηνών και χάσουν τα έσοδα και το πλήθος του λαού. Μάλιστα σε άλλο βίντεο του Μόρφου στις 28/10/2020, μετά την αναγνώριση του ψευδο-Κιέβου Επιφανίου από τον Κύπρου Χρυσόστομο, ο Μόρφου Νεόφυτος επικαλείται τα ίδια που λέει στο πρώτο βίντεο του 2019, “περί δημιουργίας πολέμου και περί της συγκλίσεως πανορθοδόξου Συνόδου μετά τον πόλεμο”, με την διαφορά ότι τώρα τις απόψεις αυτές τις αποδίδει στον γέροντα Πορφύριο και όχι στον γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας. Τελικά ποιός είπε τα ανωτέρω. Μάλλον η μνήμη του τον πρόδωσε.
Το “εκκλησιαστικό” ψέμα
Δυστυχώς υπήρχε και υπάρχει και το “εκκλησιαστικό ψέμα”, το οποίο είναι χειρότερο από το κοσμικό ψέμα, ακριβώς διότι “εξαγιάζεται” και λαμβάνει από τους εκφραστές του μία ανίερη “ιερότητα”. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν να παραπλανήσουν τους πιστούς. Εάν ένας άλλος χριστιανός επικαλείτω και αυτός ένα όραμα για να διακόψει την κοινωνία με τους σχισματικούς, τότες ο Μόρφου είναι σίγουρο ότι θα τον έλεγε ως “πλανεμένο”. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Επίσης στην Μονή Αββακούμ της Ιεράς Μητροπόλεως Ταμασού στην Κύπρον, μοναχός μιμείτω την φωνή του Αγίου Πορφυρίου, για να παρουσιάζει ψεύτικα θαύματα. Αυτή η τακτική με τα “θαύματα” είναι διαδεδομένη τακτική στην Κύπρον, χωρίς εμείς φυσικά να απορρίπτουμε εν γένει τα γνήσια θαύματα.
Ο Ρώσσος Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ λέγει «να μη δίνουμε προσοχή στις οπτασίες κι ούτε ν’ αρχίζουμε διάλογο μαζί τους, θεωρώντας τον εαυτό μας ακατάλληλο ν’ ασχολείται με εχθρικά δαιμονικά πνεύματα και ανάξιο να συνομιλεί με άγια αγγελικά πνεύματα». Τις πλείστες φορές είναι «είδωλα λογισμών πλανωμένων», κατά τον Άγιον Διάδοχον Φωτικής. Πολλές φορές δηλαδή δεν πρόκειται ούτε για δαιμονικές επιρροές ούτε για αγγελικές οπτασίες, αλλά για αυθυποβολή του ιδίου του ανθρώπου που βλέπει την “οπτασία”. Γιαυτό χρειάζεται μεγάλη εμπειρία στα θέματα αυτά. Εάν κρίνουμε την εν λόγω οπτασία που αναφέρει ο Μόρφου, θα λέγαμε ότι αυτή καταρρίπτεται από μόνη της, αφού προτρέπει την υποστήριξη των σχισματικών και την υπακοή στο σχίσμα!
Υπάρχει και μία περίπτωση ενός μοναστηριού στην Κύπρο, όπου μοιάζει με την περίπτωση της οπτασίας που αναφέρει ο Μόρφου Νεόφυτος. Οπως διηγείται στην εφημερίδα του ΟΡΘΌΔΟΞΟΥ Τύπου ο Θεολόγος Χαράλαμπος Βασιλόπουλος με τίτλο “ο γέροντας Παίσιος για τα οράματα”, κοντά στο 1980 επισκέφθηκα τον Γέρονταν Παΐσιον στο ερημητήριον του, στην Παναγούδα του Αγίου Όρους, με έναν άλλον Κύπριο με τον οποίον γνωρίστηκα καθ’οδόν. Ο συνοδοιπόρος μου, ανέφερε στον Γέρονταν Παΐσιον, ότι στην Κύπρον, οι μοναχές του Μοναστηριού του Αγίου ….(δεν αναφέρω το όνομά για ευνοήτους λόγους), στηριζόμενες ότι είδαν τον Άγιο…, διέδιδαν ότι θα γίνει καταστροφικός πόλεμος, αν δεν μετανοήσουν οι Κύπριοι. Η απάντηση από τον Γέροντα Παΐσιο, δόθηκε με απλότητα και πολύ πόνο, χωρίς ρητορισμούς και περιττές αναλύσεις. «Άκου να δεις» είπε ο Γέροντας, «μπορεί να είδαν τον Άγιο, τους ανακάτεψε όμως και το ταγκαλάκι (έτσι έλεγε ο Γέροντας τον πονηρόν)». Στη συνέχεια ανέφερε μια ιστορία, για μια γυναίκα (δεν θυμάμαι, αν ήταν μοναχή ή λαική ), η οποία είχε δεί πολλά οράματα (διακόσια ογδόντα περίπου). Ο Γέροντας Παΐσιος, είπε ότι «στην αρχή όντως είδε εκ Θεού κάποια οράματα, στη συνέχεια όμως υπερηφανεύτηκε και τα οράματα που είδεν μετέπειτα, ήταν εκ του πονηρού» (ένθα ανωτέρω).
Άρα ας μην ομιλεί με οπτασίες ο Μόρφου, προκειμένου να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα και την “σχισματική θεολογία”.
Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος
ΟΡΘΌΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΌ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ, ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ (ΌΝΤΩΣ) ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ΑΠΌ ΤΟ ΤΕΎΧΟΣ ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2025
0 Σχόλια