Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω, λέγεται – «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το πρώτο από τα δύο Ψυχοσάββατα του έτους (το δεύτερο επιτελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής).
Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ’ ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής: Επειδή πολλοί κατά καιρούς απέθαναν μικροί ή στην ξενιτιά ή στη θάλασσα ή στα όρη και τους κρημνούς ή και μερικοί, λόγω πτώχειας, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων μνημοσύνων, «οι θείοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν το μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των άπ’ αιώνος εύσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».
Επειδή την Κυριακή της Απόκρεω ποιούμε ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και οι κεκοιμημένοι μας ακόμη δεν κρίθηκαν, τους μνημονεύουμε σήμερα και, επικαλούμενοι το άπειρο έλεός Του, παρακαλούμε τον Θεό με το μνημόσυνο πού κάνουμε, να τους αναπαύσει. Συγχρόνως δε, ενθυμούμενοι και εμείς το θάνατο και «διεγειρόμεθα προς μετάνοιαν…». Η Εκκλησία, ωστόσο, ορίζει δύο εξαιρέσεις στη μνημόνευση ονομάτων: πρώτον για όσους έφυγαν αβάπτιστοι (δηλαδή άθεους, αιρετικούς και αλλοθρήσκους) – καθώς το βάπτισμα αποτελεί μυστήριο σωτηρίας- και δεύτερον για όσους έχουν επιλέξει την αποτέφρωση, την ευθανασία, ή την αυτοκτονία, κατά την επιθυμία τους, ή έχουν αφοριστεί από την Εκκλησία, οπότε η μνημόνευση ονομαστικά θεωρείται ακατάλληλη σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση.
0 Σχόλια