Πνευματικός λόγος περί μνημοσύνων, χρημάτων και συνείδησης, του Σταύρου Μαλιαράκη.
Η Εκκλησία δεν είναι κατάστημα.
Η Θεία Λειτουργία δεν είναι υπηρεσία.
Η Προσκομιδή δεν είναι εργασία με αμοιβή.
Κι όμως, με πόνο καρδιάς ομολογούμε πως σε ορισμένους ναούς, ζητείται χρηματικό αντάλλαγμα για να διαβαστούν τα ονόματα των ζώντων και των κεκοιμημένων κατά την ιερά Προσκομιδή. Αν δεν δοθεί ποσό, αν δεν υπάρχει “μηνιαία συνδρομή”, αν δεν κατατεθεί χρήμα στο πρόσφορο, τότε ο ιερέας δηλώνει πως «δεν είναι υποχρεωμένος» να μνημονεύσει τις ψυχές.
Αυτό δεν είναι απλώς ανθρώπινο σφάλμα.
Είναι πνευματικό τραύμα στο σώμα της Εκκλησίας.
Τι είναι η Προσκομιδή;
Κατά την Προσκομιδή ο ιερεύς κόπτει:
τον Αμνό, για τον Χριστό,
μερίδα για την Παναγία,
μερίδες για τους Αγίους,
και κατόπιν για τους ζώντες και κεκοιμημένους.
Κάθε όνομα είναι ψυχή.
Κάθε ψυχή είναι ανεκτίμητη.
Όταν ο ιερεύς λέγει:
«Μνήσθητι, Κύριε, του δούλου Σου…»
στέκεται ως μεσίτης, όχι ως επαγγελματίας.
Και όταν ρίπτει τις μερίδες στο Άγιο Ποτήριο, λέγοντας:
«Ἀπόπλυνον, Κύριε, τὰ ἁμαρτήματα τῶν ἐνθάδε μνημονευθέντων…»
εκεί συντελείται το μέγα έλεος του Θεού για όλο τον κόσμο.
Τι λέει το Ιερό Πηδάλιο;
Το Ιερό Πηδάλιο της Εκκλησίας καταδικάζει ρητά κάθε μορφή πνευματικής εμπορίας.
Κανόνας 29ος των Αγίων Αποστόλων:
«Εάν τις επίσκοπος ή πρεσβύτερος ή διάκονος λάβη χρήματα διά χειροτονίαν ή διά πνευματικά, καθαιρείσθω, και ο δίδων και ο λαμβάνων.»
Κανόνας 23ος της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου:
«Ο μητροπολίτης ή πρεσβύτερος μη λαμβάνει χρήματα διά λειτουργικά ή διά μνημόσυνα· ει δε, καθαιρείσθω.»
Κανόνας 2ος του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης:
«Τα πνευματικά ου πωλείται, ουκ ανταλλάσσονται, ουκ εξαγοράζονται.»
Η χάρις δίδεται δωρεάν, διότι δωρεάν την έλαβε η Εκκλησία.
Τι λένε οι Άγιοι Πατέρες;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:
«Ο ιερεύς ουκ εστίν έμπορος, αλλά πατήρ. Και ου πωλείται η χάρις, διότι δωρεάν εδόθη.»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος:
«Όπου το χρήμα κυβερνά το θυσιαστήριο, εκεί ο Χριστός σταυρούται εκ νέου.»
Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως:
«Ο ποιμήν οφείλει να πονά διά τα πρόβατα, όχι να τα φορολογεί.»
Άγιος Παΐσιος:
«Αν ο παπάς ζητά χρήματα για να προσευχηθεί, τότε δεν είναι παπάς, είναι υπάλληλος.»
Η φιλανθρωπία ως μέτρο αλήθειας
Ο Χριστός δεν ρώτησε: «Έχεις;»
Ρώτησε: «Πεινάς; Πονάς;»
Όταν ο ιερεύς ξεχωρίζει:
ποιοι πλήρωσαν,
και ποιοι δεν μπορούν,
και μνημονεύει μόνο τους “τακτοποιημένους”,
τότε καταργεί το Ευαγγέλιο.
Το φωτεινό παράδειγμα
Υπάρχουν ιερείς που κάθε Κυριακή μνημονεύουν χιλιάδες ονόματα.
Χωρίς να ρωτούν.
Χωρίς να ζητούν.
Χωρίς να ξεχωρίζουν.
Αυτοί είναι οι αληθινοί λειτουργοί.
Όταν η προσευχή γίνεται εμπόρευμα
και το όνομα τιμοκατάλογος,
τότε δεν μιλάμε για λάθος,
αλλά για πνευματική ντροπή.
Ντροπή σε όσους εμπορεύονται τις ψυχές.
Ντροπή σε όσους κλείνουν την καρδιά στους φτωχούς.
Ντροπή σε όσους λησμόνησαν ότι στέκονται μπροστά στον Σταυρωμένο.
Ο Θεός να μας ελεήσει όλους.
0 Σχόλια