ΟΙ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΊ ΤΩΝ ΑΙΡΈΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΏΝ ΑΠΌ ΤΟΝ ΠΑΤΈΡΑ ΆΓΓΕΛΟ ΑΓΓΕΛΑΚΌΠΟΥΛΟ: ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ ΆΝΕΥ ΟΡΘΟΠΡΑΞΊΑΣ!

από | Μαρ 24, 2024 | Αγγλικανική Αίρεση, Αγία Γραφή, Αγία Τριάδα, Άγιο Όρος & Πατριαρχεία, Άγιοι Απόστολοι, Άγιος Νικόδημος - Ανάσταση, Αίρεση Αρειανισμού, αίρεση εικονομαχίας, Αίρεση Ναομαχίας, Αίρεση Νεστοριανισμού, Αίρεση του Παπισμού, Αντιαιρετικά, Αντιοικουμενιστικά άρθρα, Αντιπαπικά Άρθρα-Μελέτες, Γεροντικόν, Εκκλησία & Ηθική, Εκκλησία & Κορωνοϊός, Εμβόλια, Η αίρεση του Μονοφυσιτισμού, Ηλεκτρονικό φακέλωμα, Θεία Κοινωνία & Κορονοϊός, Θεοφάνεια, Ιστορικά, Λειτουργικά Βιβλία, Λειτουργικά Θέματα, Μάθημα Θρησκευτικών, Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μη κατηγοριοποιημένα, Μυστήριο τῆς έξομολογήσεως, Μυστήριο του Βαπτίσματος, Οικουμενικές Σύνοδοι, Οπαδική Βία, Ορθόδοξες Ομιλίες & Κηρύγματα, Ορθόδοξη Αγιολογία, Ορθόδοξη Απολογητική Θεολογία, Ορθόδοξη Δογματική Θεολογία, Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, Ορθόδοξη ερμηνευτική, Ορθόδοξη Ιεροσύνη, Ορθόδοξη Οικογένεια, Ορθόδοξη Ομολογία, Ορθόδοξη Πίστη, Ορθόδοξη προσευχή, Ορθόδοξη Υμνολογία, Ορθόδοξο Βάπτισμα, Ορθόδοξο Ήθος, Ορθόδοξο μαρτύριο, Ορθόδοξο Πάσχα - Οικουμενικές Σύνοδοι, Ουκρανικό & Ουνία, Ουκρανικό & Παγκοσμιοποίηση, Ουκρανικό Κακοκέφαλο, Ουνία, Ουνία Φιλιόκβε, Πανορθόδοξοι Σύνοδοι, Βιβλια & Μελετες, Παράνομη Μετανάστευση & Εξισλαμισμός, Τα ιερά μυστήρια, Το αιρετικό & σχισματικό Φανάρι, Το ημερολογιακό Σχίσμα, Χάραγμα του αντιχρίστου, Χριστιανική Ηθική, Χριστιανική πίστη, Χριστιανισμός & Ειδωλολατρία, Ψευδοσύνοδος της Κρήτης | 0 Σχόλια

Κυριακή Της Ορθοδοξίας
Τα Αναθέματα του 2024, από τον π. Άγγελο Αγγελακόπουλο

ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ ΑΝΕΥ ΟΡΘΟΠΡΑΞΊΑΣ!

Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου

Δυστυχώς στις μέρες μας, ενώ πολλοί ομιλούν για Ορθοδοξία, παρόλα ταύτα βλέπουμε ότι απουσιάζει η Ορθοπραξία. Κάτι παρόμοιο γίνεται με τα αναθέματα τα οποία η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος συνέταξε κατά των αιρέσεων και της εικονομαχίας, τα οποία πρέπει να διαβάζονται την Κυριακή της Ορθοδοξίας (μαζί με τα Αναθέματα της Συνόδου του 1351, τα οποία έχουν προστεθεί στο συνοδικό τόμο της Κυριακής της Ορθοδοξίας και αναθεματίζει τις νεότερες αιρέσεις του Παπισμού και του Προτεσταντισμού, με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται κάποια προσθήκη από εμάς).

Από την μία οι φίλοι – οικουμενιστές επίσκοποι τα έχουν καταργήσει αντικανονικά εντελώς για να μην θιγούν οι αιρετικές ομάδες και διδασκαλίες με τίς οποίες κάνουν αντικανονικές συμπροσευχές στους διαχριστιανικούς ψευδο – διαλόγους, ενώ από την άλλη υπάρχουν κληρικοί, οι οποίοι διαβάζουν και δικά τους αναθέματα με δική τους έμπνευση (τα οποία δεν υπάρχουν στον συνοδικό τόμο), αλλά όμως συνεχίζουν να έχουν κοινωνία με αυτούς που ουσιαστικά αναθεματίζουν!

Επίσης οι Παλαιοημερολογίτες αναθεματίζουν ο ένας τον άλλον ως μή Ορθόδοξο, ενώ όλοι τους επικαλούνται την Ορθοδοξία! Πρόκειται για μία αρρωστημένη, προβληματική και αλληλοσυγκρουόμενη κατάσταση άνευ ορθοπραξίας, καθότι ο καθένας γίνεται “από μόνος του μία Οικουμενική Σύνοδος” και κάνει ότι του αρέσει, χωρίς να εφαρμόζει αυτά που λέει και χωρίς να έχει ουσιαστική γνώση των Ιερών κανόνων της Εκκλησίας, τους οποίους εφαρμόζουν κατά το δοκούν. Ας δούμε πρώτα τα πράγματα με την σειρά σχετικά με τα αναθέματα του πατρός Άγγελου…

Τα Αυτο – αναθέματα

Ο πατήρ Άγγελος Αγγελακόπουλος ο οποίος διαβάζει τα παραπάνω αναθέματα στο εν λόγω βίντεο, το 2012 ήρθε από την Ιερά Μητρόπολη Φαναρίου και Φαρσάλων στην Μητρόπολη Πειραιώς και το 2019, απολύθηκε κακώς από τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ (διότι έγραψε δύο αντι – οικουμενιστικά κείμενα, τα οποία δεν ενέκρινε ο Μητροπολίτης Πειραιώς υπό τον φόβο μηνύσεων όπως είπε) και έτσι πήγε με μετάθεση στην Μητρόπολη ΚΥΘΗΡΩΝ, στην οποία φέρεται ότι είναι ακόμη και σήμερα με οργανική θέση και μισθό κληρικού (χωρίς να γνωρίζουμε λεπτομέρειες, εάν κάτι έχει αλλάξει).

Τα Αναθέματα του Πειραιώς Σεραφείμ (και το Ιστορικό)

Ο πατέρας Άγγελος παίρνοντας αφορμή από τα αναθέματα που είχε διαβάσει ο Μητροπολίτης Πειραιώς το 2012 στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, άρχισε και αυτός την ίδια τακτική. Θυμίζω ότι ο Μητροπολίτης Πειραιώς είχε προσθέσει “νέα” αναθέματα, σε σχέση με το συνοδικό της Ορθοδοξίας της Έβδομης Οικουμενικής Συνόδου. Αναθεμάτισε δηλαδή τις νεότερες αιρέσεις, όπως τον παπισμό και Προτεσταντισμό, οι οποίες είναι μεν αιρέσεις, αλλά παρουσιάστηκαν αργότερα της Έβδομης Οικουμενικής Συνόδου του 787 (αλλά καταδικάζονται ούτως ή άλλως από το συνοδικό της Ορθοδοξίας, δια της καταδίκης του Αιρετικού Βαρλαάμ του Καλαβρού, οπότε δεν χρειάζονται νέοι ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΊ, αφού ήδη υπάρχουν), καθώς αναθεματίζει και το Ισλάμ με τον Ιουδαϊσμό.

Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η εκκλησία αναθεματίζει τις χριστιανικές αιρέσεις, αφού οι ψευδο-θρησκείες δεν ανήκουν στο χριστιανισμό, ούτε οι εκπρόσωποι αυτών των θρησκειών ήταν μέλη βαπτισμένα της εκκλησίας, ώστε να θεωρηθούν ως “αιρετικοί” και ως “αιρέσεις”, αλλά θεωρούνται ως θρησκείες εκτός χριστιανισμού.

Αναθεματίζει τον Οικουμενισμό, αλλά όχι και τους Οικουμενιστές

Όμως το βασικό πρόβλημα δεν είναι αυτό, αλλά είναι το ότι ο Πειραιώς Σεραφείμ, αναθεμάτισε σωστά τον Οικουμενισμό ως αίρεση (αορίστως όμως), χωρίς να αναθεματίζει και τους οικουμενιστές επισκόπους, με τους οποίους είχε και έχει εκκλησιαστική κοινωνία. Μάλιστα μνημόνευε ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΆ στην Αγία Τριάδα Πειραιώς, τον μεγαλύτερο Οικουμενιστή όλων των εποχών, τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο (ο οποίος μνημονεύει με την σειρά του, τον αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης στα δπτυχα του Φαναρίου), χωρίς να οφείλει μάλιστα να το κάνει, αφού η Μητρόπολη Πειραιώς ανήκει στην Εκκλησία της Ελλάδος και όχι στο Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως. Άρα εδώ έχουμε διάσταση λόγων και έργων! Διότι δεν μπορείς να καταδικάζεις για παράδειγμα “το έγκλημα, αλλά να αθωώνεις τον εκάστοτε εγκληματία”.

Επίσης ο Πειραιώς συνυπέγραψε το κείμενο της Δ.Ι.Συνόδου, στο οποίο αυτή επικύρωσε ως “δήθεν ορθόδοξη” την ψευδοσύνοδο της Κρήτης του 2016 (αν και αρχικά ο Πειραιώς Σεραφείμ ήταν εναντίον της, η οποία σύνοδος του Κολυμπαρίου χαρακτηρίζει τις αιρέσεις ως “εκκλησίες”) και επίσης δέχθηκε το τραγικό γεγονός, ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος να μνημονεύσει το 2020 και το 2022 κατά την εορτή των Θεοφανείων στον Πειραιά, τον σχισματικό Επιφάνιο τον ψευδοκιέβου, μέσα στην Αγία Τριάδα Πειραιώς.

Ακόμη χαρακτήριζε σωστά ως αιρετική την μεταπατερική Ακαδημία Βόλου, αλλά είχε κοινωνία με τον Μητροπολίτη Βόλου Ιγνάτιο, τέκνο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ο οποίος προεξάρχει της αιρετικής ακαδημίας Βόλου. Δηλαδή ο Πειραιώς Σεραφείμ, καταδίκαζε σωστά τον Οικουμενισμό ως αίρεση, αλλά δεχόταν τους κύριους εκφραστές του Οικουμενισμού, ως δήθεν “Ορθόδοξους” (λες και αυτός ο οικουμενισμός αποτελείται από “φαντάσματα”). Μάλιστα τελούσε συλλείτουργα μετ’αυτών και τους έπλεκε το εγκώμιο, αντί να τους ελέγχει (όπως ήταν η περίπτωση του Μητροπολίτου Σύρου Δωρόθεου, ο οποίος τελεί συμπροσευχές με τους Παπικούς ψευδεπισκόπους του παπισμού στην Σύρο, αλλά ο Πειραιώς συλλειτουργεί τακτικά μαζί του).

Επίσης επιτέθηκε στους ανεμβολίαστους και τους είπε ότι είναι δήθεν “εκτός εκκλησίας”, επειδή δεν ήθελαν να βάλουν μέσα τους τα βλαστοκύτταρα από τις εκτρώσεις και τα νανοσωματίδια που αλλοιώνουν το ανθρώπινο DNA. Αλλά θεωρεί όμως τους οικουμενιστές “ως εντός της εκκλησίας”.

Η προβληματική “ορθόδοξη πρακτική” του π. Άγγελου

Ο πατέρας Άγγελος λοιπόν, ακολουθώντας την πρακτική του Πειραιώς Σεραφείμ, διάβαζε τα εν λόγω αναθέματα στην ενορία του, αλλά όμως είχε κοινωνία με όλους αυτούς τους οποίους αναθεματίζει, καθώς και με τον Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ, ο οποίος έχει κοινωνία και με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και με τον Αθηνών Ιερώνυμο, οι οποίοι δέχονται τον Οικουμενισμό, την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, το Ουκρανικό σχίσμα, την σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων, τις αιρέσεις ως “εκκλησίες” κ.λπ. Για να δικαιολογήσει την λανθασμένη πρακτική του ο πατέρας Άγγελος, έλεγε σε τηλεοπτικές εκπομπές του, ότι “τους θεωρούμε τους οικουμενιστές ως ορθόδοξους και ως μέλη της εκκλησίας, έως ότου αυτοί να καταδικαστούν επισήμως από μία οικουμενική σύνοδο”. Εδώ μιλάμε για πλήρη θεολογική αντίφαση και σύγχυση, αφού ουσιαστικά πέρνει πίσω τα αναθέματα τα οποία δίνει, σύν ότι οι Οικουμενικές σύνοδοι ήδη καταδικάζουν όσους ακολουθούν τίς ήδη κατεγνωσμένες και καταδικασμένες – εκ της εκκλησίας – παλαιές αιρέσεις, μαζί με τα παρακλάδια τους.

Η κοινωνία με ακοινώνητους

Επίσης όποιος κοινωνεί με ακοινώνητους είναι και αυτός ακοινώνητος, σύμφωνα με τους Αποστολικούς κανόνες. Άρα πως από την μία τους αναθεματίζει και από την άλλη τους δέχεται προς κοινωνία;

Κανὼν Ι´

Εἴ τις ἀκοινωνήτῳ κἄν ἐν οἴκῳ συνεύξηται, οὗτος ἀφοριζέσθω.

Κανὼν ΙΑ´

Εἴ τις καθῃρημένῳ κληρικὸς ὤν κληρικῷ συνεύξηται, καθαιρείσθω καὶ αὐτός.

Κανὼν ΙΒ´

Εἴ τις κληρικός, ἢ λαϊκός, ἀφωρισμένος, ἤτοι ἄδεκτος, ἀπελθὼν ἐν ἑτέρᾳ πόλει προσδεχθῇ ἄνευ γραμμάτων συστατικῶν, ἀφοριζέσθω καὶ ὁ δεξάμενος, καὶ ὁ δεχθείς.

Αλλά πώς θα καταδικαστούν (σύμφωνα με την λογική σας) όλοι αυτοί οι οικουμενιστές, όταν συνεχίζεται και τους μνημονεύετε;

Εάν ήταν έτσι και ο Μεγάλος Αθανάσιος, θα είχε κοινωνία με τον αιρετικό Άρειο έως ότου αυτός να καταδικαζόταν επίσημα από την Α’ Οικουμενική Σύνοδο του 325 και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας θα είχε κοινωνία με τον αιρετικό Νεστόριο, έως ότου αυτός θα καταδικαζόταν από την Γ’ Οικουμενική Σύνοδο του 431.

Όμως οι Άγιοι διέκοψαν νωρίτερα την κοινωνία με αυτούς τους αιρετικούς, διότι αλλιώς οι αιρετικοί ποτέ δεν θα είχαν καταδικαστεί από τις Οικουμενικές Συνόδους και σήμερα η Ορθοδοξία θα είχε συρρικνωθεί. Ορθοδοξία χωρίς έμπρακτο αγώνα δεν υπάρχει!

Εβαλε στα Αναθέματα και τους Γ.Ο.Χ.

Ο πατέρας Άγγελος Αγγελσκόπουλος και το 2024, προφανώς σε ιδιωτικό χώρο, επανέλαβε τα εν λόγω αναθέματα έχοντας κοινωνία με αυτούς που αναθεμάτισε. Εδώ έχουμε διάσταση Της Ορθοδοξίας με την Ορθοπραξία. Επίσης αναθεμάτισε και προγράμματα ασκήσεων, διότι προφανώς το έχει συνδέσει εσφαλμένα με την Γιόγκα, χωρίς αυτά να συνδέονται άμεσα. Το πιό τραγικό είναι ότι την Κυριακή της Ορθοδοξίας του 2024, πρόσθεσε και τον αναθεματισμό των Γ. Ο. Χ. ή παλαιοημερολογιτών, οι οποίοι επίσης αναθεματίζουν την αίρεση του Οικουμενισμού, με την διαφορά ότι ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο και δεν έχουν κοινωνία με τον πατέρα Άγγελο και την πρώην Μητρόπολή του Πειραιώς. Και είναι απορίας άξιον. Αφού ο π. Άγγελος απορρίπτει πλήρως καί τούς παλαιοημερολογίτες (προφανώς για να δείξει στον νέο Μητροπολίτη του, ότι δεν έχει σχέση με αυτούς) εάν τελικά τον διώξουν εντελώς από την εκκλησία της Ελλάδος, ή τον καθαιρέσουν λόγω “ζηλωτισμού”, τότε που θα πάει ο πάτερ Άγγελος; Θα πάει σε άλλη τοπική εκκλησία, η οποία θα έχει πάλι εκκλησιαστική κοινωνία με την εκκλησία της Ελλάδος και το Πατριαρχείο (δηλαδή αυτούς που αναθεματίζει), η θα δημιουργήσει δική του μεμονωμένη ομάδα; Εδώ βλέπουμε πως ότι γίνεται εκ του προχείρου και χωρίς θεολογική στερεά και Ορθόδοξη βάση, καταλύγει να γίνεται εμπαιγμός, αφού στερείται της Ορθοπραξίας!

Και η μασκοφορία

Επίσης ο πατέρας Άγγελος καταδίκασε σωστά και όσους επέβαλαν την μασκοφορία στους ναούς, όμως κοινωνεί με αυτούς! Άλλωστε και ο Μητροπολίτης Πειραιώς επέβαλε αντικανονικά τις μάσκες εντός των ναών. Προφανώς και αυτός ο πατήρ Άγγελος, αναγκάστηκε να κλείσει το ναό που διακονεί επί Κορωνοϊού, κατόπιν της κυβερνητικής οδηγίας.

Όπως έχω γράψει τα αναθέματα του συνοδικού τόμου, θα πρέπει να διαβάζονται όπως είναι και όχι ο καθένας να λέει ότι θέλει και να προσθέτει δικά του αναθέματα, που δεν είναι μέσα στο συνοδικό τόμο, λες και ο καθένας ανάγει τον εαυτό του σε “οικουμενική σύνοδο”.

Η ΌΓΔΟΗ ΚΑΙ ΈΝΑΤΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΈΣ ΣΎΝΟΔΟΙ

Ο πατέρας Άγγελος αναθεματίζει όπως προείπα και τους παλαιοημερολογίτες, με την φράση “τους μή έχοντας κατ’ επίγνωσην ζήλου”. Αν και αυτό μπορεί να ισχύει σε κάποιες περιπτώσεις, όμως και ο πατήρ Άγγελος δεν πάει πίσω στο θέμα αυτό δηλαδή του “μή κατ’ επίγνωσην ζήλου”, αφού αφενός μεν θεωρεί προφανώς ότι είναι “ο μόνος Ορθόδοξος επάνω στην Γη” (έχοντας κοινωνία με τους αναθεματισμένους εξ αυτού, κάτι πρωτοφανές και ανορθόδοξον) και αφετέρου ανακηρύσσει ο ίδιος αυτοβούλως Οικουμενικές Συνόδους, όπως την Όγδοη (Η’) και Ένατη (Θ’), όταν ούτε οι ίδιοι οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας οι οποίοι έζησαν τις εποχές εκείνες, δεν τις ανακήρυξαν, κάτι που δείχνει και την έλλειψη θεολογικών και ιστορικών γνώσεων, επάνω στο θέμα αυτό.

Επτά οι Οικουμενικές Σύνοδοι της Ορθοδοξίας

Το λέω αυτό διότι η σύνοδος του 879 επί Μεγάλου Φωτίου (όπου έγινε το μικρό σχίσμα με τους Λατίνους και καταδικάστηκε η αίρεση του Φιλιόκβε), καθώς και η Ησυχαστική σύνοδος του 1351 επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπου καταδίκασε την αίρεση του Βαρλαάμ και στην ουσία τις δυτικές κακοδοξίες (υπήρχαν πριν από αυτήν και πολλές άλλες όμοιες Πανορθόδοξες Παλαμικές ησυχαστικές σύνοδοι, διότι αυτή ήταν η τελευταία χρονικά Σύνοδος η οποία δικαίωσε τους ησυχαστές), ενώ όντως έχουν κύρος Οικουμενικών Συνόδων, παρόλα ταύτα οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τις ονόμασαν Πανορθόδοξες Συνόδους και όχι Οικουμενικές. Διότι οι Άγιοι Πατέρες έμειναν στον συμβολικό αριθμό των Επτά Οικουμενικών Συνόδων (γι’αυτό και η Πενθέκτη Οικουμενική, ονομάστηκε ως Έκτη Οικουμενική Σύνοδος), έτσι ώστε να διασφαλίσουν ότι δεν θα βγαίνει κάθε λίγο και λιγάκι μία νέα Οικουμενική Σύνοδος αμφιβόλου ποιότητας, όπως έγινε με την βιομηχανία δημιουργίας νέων δυτικών αιρετικών δήθεν “οικουμενικών συνόδων”, από το Βατικανό με νέες αιρετικές διδασκαλίες.

Υπάρχουν και άλλες Πανορθόδοξες Σύνοδοι

Επίσης υπήρχαν και άλλες πανορθόδοξες σύνοδοι, ισάξιες των δύο προαναφερθέντων συνόδων, όπως ήταν αυτή του 1054, η οποία έδωσε τα οριστικά αναθέματα στην αίρεση του Παπισμού (αυτή και αν είναι Οικουμενική Σύνοδος), καθώς και οι Πανορθόδοξες Σύνοδοι, οι οποίες καταδίκασαν την ψευδοσύνοδο της Φερράρας και Φλωρεντίας, με πρώτη την σύνοδο των Πατριαρχείων της Ανατολικής Εκκλησίας, το 1443.

Η Σύνοδος των Ιεροσολύμων

Τότε πραγματοποιήθηκε στα Ιεροσόλυμα μια Ορθόδοξη Σύνοδος, στην οποία καταδικάστηκε η ένωση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως με την αιρετική Ρώμη, στην ψευδοσύνοδο της Φεράρας – Φλωρεντίας του 1438 – 1439.

Η σύνοδος συγκλήθηκε στις 6 Απριλίου 1443 υπό την προεδρία του Πατριάρχου Ιεροσολύμων Ιωακείμ (1431-1450), με τη συμμετοχή του Πατριάρχου Αντιοχείας Δωροθέου (1435-1451) και του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Φιλοθέου (1435-1459).

Επίσης συμμετείχε ο Μητροπολίτης Καισαρείας της Καππαδοκίας και έξαρχος πάσης Ανατολής Αρσένιος όπως και άλλοι επίσκοποι από την Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, διότι ο τότε ΟΥΝΊΤΗΣ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, διόριζε Ουνίτες επισκόπους σε άλλες τοπικές Εκκλησίες.

Βέβαια δεν προτείνεται αυτή η σύνοδος ως οικουμενική, από τον Πειραιώς Σεραφείμ και τους άλλους, διότι εκεί προήδρευσε ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων και όχι ο αιρετικός τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Άρα εδώ εμπλέκεται και η πολιτική διπλωματία, για να μην χάσει το Φανάρι τα πρωτεία!

Αλλά επίσης στην Κωνσταντινούπολη το 1480, έγινε νέα Πανορθόδοξη Σύνοδος και νέα καταδίκη της Φερράρας και Φλωρεντίας, από όλα τα Πατριαρχεία, όταν το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως επανήλθε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και αρνήθηκε την ψευδοένωση.

Επίσης στην εποχή του Μεγάλου Φωτίου, η λεγομένη Πρωτοδευτέρα Σύνοδος του 861 (η οποία στο 15 κανόνα αυτής, ορίζει ότι όποιος διακόψει το μνημόσυνο αιρετικού επισκόπου, προ συνοδικής διαγνώσεως, δεν θεωρείται ως σχισματικός, αλλά ως Ομολογητής της Ορθοδόξου πίστεως), θεωρείτο τότε αρχικά ως οικουμενική, αλλά επειδή ο παπισμός ηττήθηκε και οι περισσότεροι Δυτικοί έμειναν στην Ορθοδοξία (αφού οι ίδιοι καταδίκασαν τον αποστάτη πάπα της Ρώμης Νικόλαο), εγκαταλήφθηκε η ιδέα της ανακύρηξης μίας νέας Οικουμενικής Συνόδου και έτσι μείναμε στις Πανορθόδοξες συνόδους, διότι αλλιώς θα έπρεπε να έχουμε αναγνωρίσει τουλάχιστον άλλες τέσσερις με πέντε νέες Οικουμενικές Συνόδους.

Οπότε με ποιά λογική ο πατήρ Άγγελος Αγγελόπουλος και ο Μητροπολίτης Πειραιώς, ο οποίος καθιέρωση τον εορτασμό μόνο των δύο αυτών Πανορθοδόξων Συνόδων στην Μητρόπολη Πειραιώς (του 879 και του 1351) ως Οικουμενικών Συνόδων, επιλέγει μόνο αυτές τις δύο και όχι και τις υπόλοιπες Πανορθόδοξες συνόδους, οι οποίες έχουν κύρος Οικουμενικών Συνόδων;

Και στο κάτω – κάτω, μπορεί ένας επίσκοπος ή πρεσβύτερος να επιλέγει κατά προτίμηση τις Οικουμενικές Συνόδους που ο ίδιος θέλει (κάτι το οποίο αποτελεί Πανορθόδοξη και όχι μεμονωμένη πράξη) και να απορρίπτει τις υπόλοιπες ισάξιες συνόδους;

ΟΙ “ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΊ”

Με την λογική που ο πατέρας Άγγελος αναθεματίζει όσους λέει και θεωρεί ότι “δεν δέχονται τις δύο αυτές συνόδους ως οικουμενικές” (βάζει μέσα και όσους τις λένε Πανορθόδοξες προφανώς), με την ίδια λογική μπορεί και ο ίδιος να αναθεματιστεί από άλλους, διότι δεν δέχεται την Πανορθόδοξη Σύνοδο του 1443 ως Οικουμενική, η οποία καταδικάζει την ενωτική ψευδοσύνοδο της Φερράρας και Φλωρεντίας του 1438-39.

Άρα βλέπουμε ότι ο πατήρ Άγγελος δεν έχει διάκριση, διότι πρώτον: δεν αποτελεί οικουμενική σύνοδο ένας μεμονωμένος ιερέας η επίσκοπος, ώστε να αναγνωρίζει αυτοβούλως τις “νέες” Οικουμενικές Συνόδους και δεύτερον: με τον τρόπο αυτό ο πατέρας Άγγελος, είναι σαν να αναθεματίζει και τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας της εποχής εκείνης, οι οποίοι δεν θέλησαν να ανάγουν τις εν λόγω Πανορθόδοξες συνόδους, σε Οικουμενικές Συνόδους (μάλλον περίμεναν τον πατέρα Άγγελο Αγγελακόπουλο να τις αναγνωρίσει). Αλλά εν τέλει τι έγινε στην συνέχεια;

Εν τέλει από τις δύο νέες “Οικουμενικές Συνόδους” πήγαμε στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου

Και να που οδήγησε η παγίδα αναγνωρίσεως νέων Οικουμενικών Συνόδων χωρίς διάκριση και πανορθόδοξη αναγνώριση. Από την αυτόνομη αναγνώριση όπως εγράφη, ορισμένων Πανορθοδόξων Συνόδων ως Οικουμενικών Συνόδων, φτάσαμε στο να πουν ότι η ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου της Κρήτης του 2016, “είναι ακόλουθη των Μεγάλων δήθεν Οικουμενικών και Πανορθόδοξων συνόδων της Εκκλησίας”. Ώ της βλασφημίας!

Ακόμη και η άθεη κυβέρνηση Μητσοτάκη, η οποία επέτρεψε την βλασφημία των Θείων, στερείται μπροστά στην “εκκλησιαστική” βλασφημία που επιτελέστηκε στο Κολυμπάρι! Αυτό δεν το λέω εγώ, αλλά η ίδια η Διαρκής Ιερά Σύνοδος του 2016 και 2017, ΤΑΥΤΊΖΕΙ “τις Οικουμενικές Συνόδους με την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου” και μάλιστα η σύνοδος αυτή έχει και την υπογραφή του Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ, ο οποίος ενώ αρχικά ήταν εναντίον του Κολυμπαρίου, εν τέλει υπόγραψε “ότι η σύνοδος του Κολυμπαρίου είναι (δήθεν) ισάξια και συνέχεια των Πανορθόδοξων και των Οικουμενικών Συνόδων, αλλά και ιδικά των Συνόδων του 879 και 1351”. Δηλαδή μας εμπαίζουν! Αφού οι Ορθόδοξες αυτές σύνοδοι καταδίκασαν την αίρεση του Παπισμού, ενώ αντίθετα η ψευδοσύνοδος του Κολυμπαρίου αναγνωρίζει και τον Παπισμό, αλλά και όλες τις αιρέσεις, ως “εκκλησίες με Αποστολική διαδοχή και έγκυρα δήθεν μυστήρια” (καταργόντας ουσιαστικά την διδασκαλία της Εκκλησίας και των Οικουμενικών συνόδων, με αποτέλεσμα να είναι ψευδοσύνοδος).

Μαζί με τις Η’ και Θ’ Συνόδους αναγνώρισαν και το Κολυμπάρι

Τέλος ποιοί ήταν οι Μητροπολίτες οι οποίοι ξεκίνησαν να ομιλούν για την Όγδοη (879) και την Ένατη (1351), Οικουμενικές Συνόδους! Μα κυρίως ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ και ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος, οι οποίοι εν τέλει αποδέχθηκαν την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, ο πρώτος δια της υπογραφής του στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο και ο δεύτερος δια της συμμετοχής του σε αυτήν και την μετέπειτα αποδοχή της ψευδοσυνόδου στην πράξη.

Άλλωστε και η αναγνώριση του ψευδοκιέβου Επιφανίου, αλλά και η μετέπειτα αναγνώριση των σχισματικών των Σκοπίων από το Φανάρι, οφείλεται στις αποφάσεις της ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου. Μάλιστα ο Ναυπάκτου Ιερόθεος από τότε και στο εξής, αποδίδει στον Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο, το Παπικό ψευδο-πρωτείο, το οποίο αποδίδεται από τους παπιστές στον εκάστοτε αιρεσιάρχη πάπα της Ρώμης! Και αυτό έγινε βάση του Κολυμπαρίου και των αποφάσεων της ψευδοσυνόδου, “ως προς τις Εκκλησίες της διασποράς” κ.λπ.

Τελικά “υποτίμησαν” τις δύο Πανορθόδοξες Συνόδους

Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε ότι οι Μητροπολίτες αυτοί, αφού πρώτα ομίλησαν για Όγδοη (Η’) και Ένατη (Θ’) Οικουμενική Σύνοδο, εν συνεχεία είτε εσκεμμένα, είτε πιεζόμενοι από το αιρετικό και ουνίτικο φανάρι, έφτασαν στο κατάπτηστο σημείο, να ταυτίσουν την ψευδοσύνοδο της Κρήτης με “την Όγδοη και Ένατη Οικουμενική Σύνοδο”.

Άρα όλο αυτό το εγχείρημα αποδείχτηκε όχι απλός αποτυχημένο, αλλά εν τέλει μπορούμε εκ του αποτελέσματος να το χαρακτηρίσουμε και εκ του “πονηρού”, αφού δύο Πανορθόδοξες Σύνοδοι, χαρακτηρίστηκαν ως οικουμενικές, προκειμένου εν συνεχεία να ταυτιστούν με μία αιρετική σύνοδο αυτή της Κρήτης, η οποία μάλιστα δεν έγινε δεκτή από τα Πατριαρχεία της Αντιοχείας, της Μόσχας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας και εκκλησίες όπως της Ελλάδος, Σερβίας, Κύπρου, πιέστηκαν για να την δεχθούν και δικαίωμα ψήφου στο Κολυμπάρι, είχαν μόνο οι προκαθήμενοι και όχι οι Μητροπολίτες, με αποτέλεσμα να προάγουν και τον Παπισμό.

Άρα πως γίνεται να ταυτίζουν μία ψευδοσύνοδο με τις Ορθόδοξες συνόδους; Κατά τον ίδιο τρόπο που χαρακτήρισαν τις δύο Πανορθόδοξες συνόδους ως Οικουμενικές, ομοίως χαρακτήρισαν και την αιρετική ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, σε δήθεν “πανορθόδοξη Σύνοδο”, προκειμένου να την πουν αργότερα και αυτή ως “οικουμενική σύνοδο”. Ουσιαστικά δηλαδή υποτίμησαν τις δύο αυτές Ορθόδοξες συνόδους αντί να τις τιμήσουν, όπως αρχικά έλεγαν, αφού τις ταύτισαν με μία αιρετική σύνοδο. Χρησιμοποίησαν την δυπλωματία και όχι την Ορθοπραξία!

Ο κατ’ επίγνωσιν και ο μή κατ’ επίγνωσιν ζήλος

Και φυσικά πάλι ο πατήρ Άγγελος έχει την πρωτοτυπία να καταδικάζει σωστά με αναθεματισμό την ψευδοσύνοδο της Κρήτης και όσους την αποδέχονται, αλλά όμως να συνεχίζει να έχει κοινωνία με αυτούς που δέχονται την ψευδοσύνοδο της Κρήτης.

Φαίνεται ότι και αυτός στερείται του κατ’επίγνωσην ζήλου! Διότι άλλο είναι να λέει ότι “κάποιοι επίσκοποι και Πατριάρχες έχουν αιρετικό φρόνημα και πρέπει να καθαιρεθούν” και άλλο είναι να τους αναθεματίζει πρώτα και παρόλα αυτά να ανοίκει στο ίδιο εκκλησιαστικό σώμα με αυτούς, διότι ουσιαστικά είναι σαν να αυτο – αναθεματίζεται και ο ίδιος! Δεν γίνεται να τους αναθεματίζουμε όλους και να έχουμε ταυτοχρόνως κοινωνία με αυτούς. Αυτό εκτός των άλλων δείχνει και”διχασμένη προσωπικότητα”.

Άρα το πρόβλημα είναι ότι χωρίς Ορθοπραξία και χωρίς Ορθόδοξη γνώση και διάκριση, δεν μπορεί κάποιος να αποφαίνεται για την Ορθοδοξία, “εν είδει Οικουμενικής Συνόδου”.

Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό, “ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΌΝΤΩΣ ΑΛΉΘΕΙΑΝ” ΤΕΎΧΟΣ: Μαρτίου 2024.

Print Friendly, PDF & Email
ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ

ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ

Συντάκτης

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *