ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΊ ΚΑΙ ΟΙ ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΤΈΣ ΠΑΡΑΠΟΙΟΎΝ ΤΟ ΛΟΥΚΆ 19,27 “ΠΕΡΊ ΕΧΘΡΏΝ”

από | Φεβ 12, 2024 | Αγία Γραφή, Αγία Τριάδα, Άγιοι Απόστολοι, Άγιος Νικόδημος - Ανάσταση, Αίρεση Αρειανισμού, αίρεση εικονομαχίας, Αίρεση Ναομαχίας, Αίρεση του Παπισμού, Αντιαιρετικά, Αποκάλυψη & Ορθόδοξες Προφητείες, Εκκλησία & Επιστήμη, Εκκλησία & Ηθική, Εκπαίδευση, Ιστορικά, Λειτουργικά Θέματα, Μάθημα Θρησκευτικών, Μέγας Αθανάσιος - Χριστούγεννα, μη κατηγοριοποιημένα, Μυστήριο τῆς έξομολογήσεως, Μυστήριο του Βαπτίσματος, Ορθόδοξες Ομιλίες & Κηρύγματα, Ορθόδοξη Απολογητική Θεολογία, Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, Ορθόδοξη ερμηνευτική, Ορθόδοξη Ομολογία, Ορθόδοξη Πίστη, Ορθόδοξο Βάπτισμα, Ορθόδοξο Ήθος, Παλαιά Διαθήκη, Πανορθόδοξοι Σύνοδοι, Βιβλια & Μελετες, Χάραγμα του αντιχρίστου, Χριστιανική Ηθική, Χριστιανική πίστη, Χριστιανισμός & Ειδωλολατρία, Ψευδοσύνοδος της Κρήτης | 0 Σχόλια

Καταστροφή Ιερουσαλήμ

Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος

Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΉ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΉΜ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΡΩΜΑΊΟΥΣ

Το χωρίον 19:27 είναι μέρος από την παραβολή του Κυρίου, η οποία ονομάζεται “παραβολή των δέκα δούλων”. Ο Χριστός ομιλεί παραβολικά για ένα βασιλέα επίγειο και για τις σχέσεις που είχε με τους δούλους του και συνεχίζει με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, όπως και έγινε το 70μ.Χ. από τον Ρωμαίο Τίτο. Ο Χριστός είδε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και λυπήθηκε, κάτι που δείχνει και τον πατριωτισμό που πρέπει να έχουμε οι Ορθόδοξοι χριστιανοί, ο καθένας για το δικό του χριστιανικό έθνος, χωρίς φυσικά να έχουμε εθνοφυλετισμό και μίσος για τους άλλους λαούς.

Η ανωτέρω λοιπόν διήγηση με τον επίγειο βασιλέα, έχει σχέση και με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, η οποία πλήρωσε από τους εχθρούς της για τις αμαρτίες της, διότι αρνήθηκε τον Θεάνθρωπον Ιησούν Χριστόν. Άρα το χωρίο που χρησιμοποιούν οι αιρετικοί και οι άθεοι, έχει σχέση και με την εσχατολογική ερμηνεία και τα μελλούμενα.

Λέει η Αγία γραφή για την Ιερουσαλήμ:

19, 41 “Όταν πλησίασε και είδε την πόλη (Ιερουσαλήμ), έκλαψε γι’ αυτήν. 42. «Μακάρι», είπε, «να ήξερες κι εσύ, έστω κι αυτήν την ημέρα, τι θα μπορούσε να σου χαρίσει την ειρήνη. Τώρα όμως αυτό μένει κρυφό από τα μάτια σου. 43. Θα ’ρθούν για σένα μέρες που οι εχθροί σου θα σε ζώσουν με χαρακώματα, θα σε περικυκλώσουν και θα σε πολιορκήσουν από παντού. 44. Θα αφανίσουν κι εσένα και τα παιδιά σου και δε θα σου αφήσουν πέτρα πάνω στην πέτρα. Κι όλα αυτά, γιατί δεν έδωσες σημασία την ημέρα που σ’ επισκέφθηκε ο Θεός».

Συνδέοντας το Λουκά 19, 41-44 περί της καταστροφής της Ιερουσαλή, με την παραβολή των δέκα δούλων, παρατηρούμε ότι ερμηνευτικά η μία διήγηση είναι συνέχεια της άλλης, οπότε συνδέονται και μεταξύ των. Όταν για παράδειγμα ο Θεός δείνει στην Ιερουσαλήμ και τους Ιουδαίους τα διάφορα χαρίσματα (όπως ομοίως ο βασιλιάς της παραβολής) και οι Ιουδαίοι αρνούνται και σταυρώνουν, τον ίδιο τον Θεάνθρωπον Ιησούν Χριστόν, ο οποίος ήταν μέσα στα πόδια τους, τότε έρχεται η ώρα όπου η Ιερουσαλήμ θα πληρώσει για αυτήν την αποστασίαν της (όπως και έγινε το 70μ.Χ. από τον Τίτο με τον ταυτόχρονο διασκορπισμό των Ιουδαίων σε όλη την Γην).

Μέσα λοιπόν στα πλαίσια της ορθής και ορθοδόξου ερμηνείας, θα λέγαμε ότι οι δωδεκαθεϊστές, οι οποίοι παραποιούν το εν λόγω χωρίο, είτε από ανοησία, είτε ακόμη και εσκεμμένα (από εβραιοφιλία, αφού οι περισσότεροι βρίσκονται μέσα στις μασονικές στοές μαζί με τους Εβραίους και επίσης μαζί αρνούνται και οι δύο πλευρές τόσο την Θεότητα, όσο και την Ανάσταση του Χριστού και ας κάνουν ότι είναι σε αντιπαράθεση), ουσιαστικά έρχονται να υπερασπιστούν τους Εβραίους, τους οποίους υποτίθεται ότι πολεμούν και εχθρεύονται!

Η πολεμική των Φαρισαίων έναντι του Ιησού Χριστού

Ο Χριστός επίσης αντιμετώπιζε καθημερινά την επίθεση των Φαρισαίων, αλλά αυτός τους αντιμετώπιζε με ειρήνη, θέλοντας να δείξει ότι δεν είναι όπως τον βασιλιά της παραβολής, ο οποίος σκότωσε επιτόπου τους αντιφρονούντες δούλους, καθότι ο Χριστός τονίζει ότι η Βασιλεία του Θεού είναι στον ουρανό και όχι στην Γη. Αυτό απαντά και στους αιρετικούς χιλιαστές, οι οποίοι πιστεύουν στην αιρετική θεωρία της χιλιετούς Βασιλείας (όπως είναι οι Εβραίοι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά και οι προτεσταντικές παραφυάδες, όπως οι πεντηκοστιανοί, ευαγγελικοί, Αντβεντιστές κ.α.). Άρα ο Χριστός μας αντιμετωπίζει ως παιδιά του και όχι ως δούλους, καθότι με την Σταυρική του Θυσία, μας απελευθέρωσε από τα δεσμά και την δουλεία του Άδου.

Η εσκεμμένη παραποίηση του χωρίου 19, 27

Το χωρίον λοιπόν αυτό της Αγίας γραφής Λουκά 19, 27, το οποίο ΠΑΡΑΠΟΙΟΎΝ εσκεμμένα και οι δωδεκαθεϊστές, “για να πουν δήθεν ότι ο Χριστός ομιλεί για τον φόνο, όσων δεν πιστέψουν στον χριστιανισμό”, έχει στην πραγματικότητα εντελώς αντίθετη ερμηνεία. Βέβαια για να ερμηνεύσουν κάποιοι αυτά τα δύσκολα χωρία, ξεχνούν ότι θα πρέπει να είναι και καλοί θεολόγοι, κάτι που φυσικά δεν υφίσταται εξ αυτών, με αποτέλεσμα να διαστρεβλώνουν την Αγία γραφή.

Στην πραγματικότητα ο Χριστός λέει το ακριβώς αντίθετο, από αυτό το συμπέρασμα που αυτοί θέλουν να εξάγουν. Ομιλούμε δηλαδή για πλήρη διαστρέβλωση της ερμηνείας, από αθεολόγητους και πολλές φορές και από αγράμματους εμπαθείς ανθρώπους.

Ας δούμε τι λέει η παραβολή αναλυτικά.

11 Καθώς αυτοί τα άκουγαν αυτά, ο Ιησούς πρόσθεσε και μια παραβολή, επειδή ήταν κοντά στην Ιερουσαλήμ (προσέξτε ταυτίζει τον τόπο με την παραβολή), κι αυτοί νόμιζαν ότι η βασιλεία του Θεού θα φανερωνόταν αμέσως. 12 Είπε λοιπόν: «Ένας ευγενής πήγε σε χώρα μακρινή να χριστεί βασιλιάς και να επιστρέψει. 13 Πριν φύγει, κάλεσε δέκα δούλους του, τους έδωσε από ένα χρυσό νόμισμα και τους είπε: “εμπορευτείτε μ’ αυτά, ώσπου να έρθω”. 14 Οι συμπολίτες του τον μισούσαν κι έστειλαν ύστερα απ’ αυτόν αντιπροσωπεία για να πει: “αυτόν δεν τον θέλουμε για βασιλιά μας”. 15 Αυτός όμως χρίστηκε βασιλιάς και γύρισε πίσω. Και διέταξε να του φωνάξουν τους δούλους στους οποίους είχε δώσει τα χρήματα, για να μάθει πώς ο καθένας τα είχε εκμεταλλευθεί. 16 Παρουσιάστηκε ο πρώτος και του είπε: “κύριε, το νόμισμά σου απέφερε άλλα δέκα νομίσματα”. 17 Εκείνος τότε του είπε: “εύγε, καλέ δούλε! Επειδή αποδείχτηκες έμπιστος σ’ αυτό το ελάχιστο, ανάλαβε την εξουσία πάνω σε δέκα πόλεις”. 18 Ήρθε ο δεύτερος και του είπε: “το νόμισμά σου, κύριε, έφερε άλλα πέντε νομίσματα”. 19 Είπε και σ’ αυτόν: “πάρε κι εσύ την εξουσία πάνω σε πέντε πόλεις”. 20 Ήρθε κι ο άλλος και του λέει: “κύριε, ορίστε το νόμισμά σου. Το είχα κρύψει σ’ ένα μαντήλι, 21 γιατί σε φοβόμουνα, επειδή είσαι άνθρωπος σκληρός· παίρνεις αυτό που δεν έδωσες, θερίζεις αυτό που δεν έσπειρες και μαζεύεις από ’κει που δε λίχνισες”. 22 Του λέει κι ο βασιλιάς: “από τα ίδια σου τα λόγια θα σε κρίνω, κακέ δούλε: ήξερες ότι εγώ είμαι άνθρωπος σκληρός κι ότι παίρνω αυτό που δεν έδωσα, θερίζω αυτό που δεν έσπειρα και μαζεύω από κεί που δε λίχνισα. 23 Γιατί τότε δεν έβαλες τα χρήματά μου σε μια τράπεζα, ώστε, όταν έρθω, να τα πάρω πίσω με τον τόκο τους;” 24 Και στους παρευρισκομένους είπε: “πάρτε του το νόμισμα και δώστε το σ’ αυτόν που έχει τα δέκα νομίσματα”. 25 Εκείνοι του είπαν: “κύριε, αυτός έχει ήδη δέκα νομίσματα”. 26 “Σας βεβαιώνω”, τους απάντησε, “πως σ’ αυτόν που έχει θα του δοθεί κι άλλο· αλλά απ’ όποιον δεν έχει, και εκείνο το λίγο που έχει θα του αφαιρεθεί. 27 Όσο για τους εχθρούς μου, αυτούς που δε με θέλησαν για βασιλιά τους, φέρτε τους εδώ και σφάξτε τους μπροστά μου”»….

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν θα λέγαμε τα εξής:

Αρχικά η παραβολή ομιλεί για τα χαρίσματα που μας δίνει ο Θεός, αλλά εμείς δεν τα κάνουμε αρετές και δεν τα αξιοποιούμε. Θα ζητηθεί λόγος από εμάς στην Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και την Ανάσταση των νεκρών εις τους Ουρανούς, για το εάν αξιοποιήσαμε η όχι τα χαρίσματα που ο Θεός μας έδωσε, όπως έγινε και με τους δούλους της παραβολής!

Το χωρίον 19,47 μας αναφέρει ότι ο Χριστός “Κάθε μέρα δίδασκε στο ναό, οι αρχιερείς όμως, οι γραμματείς και οι προύχοντες του λαού ζητούσαν ευκαιρία για να εξοντώσουν τον Χριστό”, ο οποίος ως επουράνιος Βασιλεύς, θα τους ζητήσει λόγω στην Δευτέρα Παρουσία. Συνδέοντας λοιπόν την παραβολή των ταλάντων με το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, θα λέγαμε ότι “οι Φαρισαίοι ως ιερείς έκρυψαν τα τάλαντα που ο Θεός τους έδωσε, όπως ο πονηρός δούλος της παραβολής”. Το κείμενο συνεχίζει στο Λουκά 19, 48 και λέει τώρα για τον λαό, σε αντίθεση με τους Φαρισαίους που αναφέρονται προηγούμενος. “Δεν έβρισκαν όμως τον τρόπο να τον εξοντώσουν (οι Φαρισαίοι), γιατί όλος ο λαός, όταν άκουγε τον Χριστό, κρεμόταν από τα χείλη του”. Με αυτή την αντιπαραβολή μεταξύ των Φαρισαίων και του λαού, ο Απόστολος Λουκάς, θέλει να ταυτίσει τους Φαρισαίους με τον πονηρό δούλο της παραβολής, ο οποίος έκρυψε το τάλαντο, ενώ τους πιστούς τους παρομοιάζει με τους ευσεβείς δούλους, οι οποίοι έκαναν το θέλημα του βασιλέως της παραβολής! Όσα λέγονται λοιπόν μέσα στην Αγία Γραφή δεν είναι τυχαία, αλλά έχουν μία πνευματική ταύτιση και ερμηνεία.

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Κεφάλαιον 19, 17.

Το χωρίον λοιπόν της Αγίας Γραφής, Λουκά 19, 27 που λέει σε νεοελληνική απόδοση, “Όσο για τους εχθρούς μου, αυτούς που δε με θέλησαν για βασιλιά τους, φέρτε τους εδώ και σφάξτε τους μπροστά μου”»…. Αυτό το χωρίον το παρουσιάζουν οι δωδεκαθεϊστές και νεοπαγανιστές, χωρίς να λένε πρώτον: ότι πρόκειται για παραβολή και δεύτερον: ότι ο Χριστός ομιλεί για μία άλλη επουράνια βασιλεία, η οποία σέβεται την ελευθερία της επιλογής του κάθε ανθρώπου.
Άρα εσείς οι δωδεκαθεϊστές τι κάνετε; Πήρατε αφενός ένα χωρίο από την Αγία γραφή που μιλάει για έναν κοσμικό βασιλέα (και όχι για τον Χριστό), ο οποίος έσφαξε αφενός τους κακούς και όχι τους καλούς δούλους (άρα ίσως γι’αυτό να φοβάστε οι δωδεκαθεϊστές, ξέροντας ότι είστε με το κακό). Αφετέρου ο Χριστός με το χωρίο αυτό θέλει να πει στους μαθητές του, αλλά και στο ιερατείο της εποχής, ότι ο Χριστός ως Θεός, δεν είναι ένας τέτοιος βίαιος βασιλέας όπως της παραβολής ταύτης , ο οποίος θα σκοτώσει άμεσα τους κακούς δούλους, όπως έκανε ο βασιλιάς της παραβολής, γεγονός που εσείς παρερμηνεύεται. Αλλά αντιθέτως είναι ο βασιλέας ο οποίος περιμένει την μετάνοια πάντων. Η ανωτέρω διαστρέβλωση των χωρίων της Αγίας Γραφής, φανερώνει επίσης και άγνοια εκ μέρους σας, αλλά και πνεύμα εγωισμού, πλάνης, αμάθειας και διαστρέβλωσης της αλήθειας του ευαγγελίου. Τελικά ο Χριστός λέει ακριβώς το αντίθετο, από αυτό το συμπέρασμα το οποίο εσείς θέλετε να παρουσιάσετε.

Το τραγικό είναι ότι ενώ το χωρίον αυτό ομιλεί για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και τον διασκορπισμό των Ιουδαίων (τους οποίους υποτίθεται ότι εσείς εχθρεύεσθε), εσείς το παραποιείται, κάτι που φανερώνει ότι ακόμη και εάν το κάνετε από άγνοια, έχετε το ίδιο πνεύμα πλάνης και αμάθειας με τους Ιουδαίους, με τους οποίους άλλωστε έχετε κοινή ιδεολογία, σε ότι έχει να κάνει με την απόρριψη του Χριστού ως Θεανθρώπου καθώς και της Αναστάσεώς του, αφού και οι δύο ομάδες πιστεύετε στην μετεμψύχωση. Άρα Ομιλείτε όπως και οι σταυρωτές του Χριστού Φαρισαίοι και καμία διαφορά δεν έχετε μεταξύ σας, εκτός της διαφορετικής καταγωγής.

Σας εύχομαι καλή μετάνοια, γιατί ο Δίας δεν μπορεί να σας σώσει!

Print Friendly, PDF & Email
ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ

ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ

Συντάκτης

0 Σχόλια

Υποβάλετε ένα Σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *