Γεγονότα που συνέβησαν στις 28 Μαϊου 1453 μΧ
Το βράδυ της 28ης Μαΐου 1453μΧ ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος απευθύνθηκε στους υπερασπιστές της Πόλης, Ελλήνων και Δυτικών , λέγοντας τα παρακάτω:
«Ευγενέστατοι άρχοντες και εκλαμπρότατοι δήμαρχοι και στρατηγοί, και γενναιότατοι συστρατιώτες, και όλος ο πιστός και τίμιος λαός, ξέρετε καλά πως έφτασε η ώρα που ο εχθρός της πίστης μας θέλει με κάθε τέχνασμα και τρόπο να μας στενοχωρήσει περισσότερο και να μας κάνει πόλεμο σφοδρό, με μεγάλες συγκρούσεις και συρράξεις από στεριά και θάλασσα, για να κατορθώσει και να χύσει το δηλητήριό του, σαν φίδι, και να μας καταπιεί σαν ανήμερο λιοντάρι. Σας λέω λοιπόν να σταθείτε αντρειωμένοι και γενναιόψυχοι, όπως κάνατε πάντοτε ως τώρα εναντίον των εχθρών της πίστης. Σας παραδίνω την εκλαμπρότατη και φημισμένη αυτή πόλη, πατρίδα σας και βασίλισσα των πόλεων.
Ξέρετε καλά, αδέρφια, ότι για τέσσερις λόγους οφείλουμε όλοι να προτιμήσουμε το θάνατο παρά τη ζωή:
- πρώτον, για την πίστη και την ευσέβειά μας
- δεύτερον, για την πατρίδα
- τρίτον, για το βασιλέα και το Χριστό
- και τέταρτον, για τους συγγενείς και φίλους.
Λοιπόν αδέρφια, αν οφείλουμε να αγωνιστούμε μέχρι θανάτου για έναν και μόνο από τους τέσσερις αυτούς λόγους, πολύ περισσότερο για όλους μαζί, όπως προφανώς κατανοείτε. Αν για τις αμαρτίες μας παραχωρήσει ο Θεός τη νίκη στους ασεβείς, θα διακινδυνεύσουμε υπέρ της πίστεως της αγίας που μας παραχώρησε ο Χριστός με το αίμα του. Αυτό είναι το σπουδαιότερο απ’ όλα. Τι θα ωφεληθεί κανείς αν κερδίσει τον κόσμο όλο και χάσει την ψυχή του; Δεύτερον, χάνουμε έτσι μια περίφημη πατρίδα και, ακόμη, την ελευθερία μας. Τρίτον, χάνουμε την άλλοτε περιφανή και σήμερα ντροπιασμένη, ταπεινωμένη και εξουθενωμένη βασιλεία, η οποία γίνεται έρμαιο του ασεβούς τυράννου. Τέταρτον, στερούμεθα τις προσφιλείς γυναίκες και τα παιδιά μας και τους συγγενείς μας.
Εμείς κάθε ελπίδα μας τη στηρίζουμε στην ακαταμάχητη δύναμη του Θεού. Αυτοί έχουν πλήθος όπλα και στρατό και ιππικό, αλλά εμείς έχουμε πίστη στο όνομα του Κυρίου και σωτήρα και, δεύτερον, στα χέρια μας και τη δύναμή μας, που μας χάρισε η θεία πρόνοια. Ξέρω ότι αυτό το αναρίθμητο μπουλούκι των εχθρών, καθώς είναι η συνήθειά τους, θα βαδίσει εναντίον μας με βαναυσότητα και με έπαρση, με πολύ θράσος και βία, για να μας συνθλίψουν, λόγω του ολιγάριθμου της παράταξής μας, και να μας καταπονήσουν με την κούραση, και με φωνές πολλές και ισχυρές να μας φοβίσουν. Τις φλυαρίες τους αυτές τις ξέρετε καλά και δεν είναι ανάγκη να μιλήσουμε γι’ αυτές. Και σε λίγη ώρα θα τα κάνουν όλα αυτά, και θα πετάξουν πάνω μας σαν άμμο της θάλασσας αναρίθμητες πέτρες, βέλη και βλήματα. Ελπίζω να μη μας βλάψουν με αυτά, γιατί βλέποντάς σας χαίρομαι πολύ και τρέφω τη σκέψη μου με ελπίδες σαν κι αυτή, δηλαδή πως, αν και είμαστε λίγοι, είμαστε ωστόσο πολύ επιδέξιοι, επιτήδειοι, ρωμαλέοι, δυνατοί, ικανοί για μεγάλα έργα, και καλά προπαρασκευασμένοι. Με τις ασπίδες σας καλύπτετε καλά τα κεφάλια σας στις συμπλοκές και τις συρράξεις. Με το δεξί χέρι να κρατάς την ρομφαία στο μακρύ σημείο . Οι περικεφαλαίες σας, οι θώρακες και η σιδερένια πανοπλία σας είναι πολύ ικανά, όπως και τα άλλα σας όπλα, και στη συμπλοκή θα σας εξυπηρετήσουν πολύ. Οι αντίπαλοι ούτε έχουν τέτοια ούτε γνωρίζουν να τα χρησιμοποιούν. Εσείς είσαστε, επίσης, προστατευμένοι πίσω από τα τείχη, και οι απροστάτευτοι δύσκολα προχωρούν. Γι’ αυτό γίνετε μαχητές έτοιμοι, ισχυροί και μεγαλόψυχοι, για όνομα του Θεού.
Θυμηθείτε τους λίγους ελέφαντες των αρχαίων Καρχηδονίων, που μόνο με τη φωνή και την όψη τους έτρεψαν σε φυγή μέγα πλήθος ρωμαϊκού ιππικού. Και αν είχαν τη δύναμη να τρέψουν σε φυγή ζώα χωρίς λογική, πόσο μάλλον εμείς που είμαστε κύριοι των ζώων αυτοί που έρχονται να μας αντιπαραταχθούν σαν ζώα χωρίς λογική, είναι χειρότεροι απ’ αυτά. Τα δόρατά μας, οι ρομφαίες μας, τα τόξα μας και τα ακόντιά μας θα στραφούν εναντίον τους. Και φανταστείτε πως παίρνετε μέρος σε κυνήγι αγριόχοιρων, για να καταλάβουν οι ασεβείς ότι δεν αντιμάχονται με ζώα χωρίς λογική, όπως είναι αυτοί, αλλά με άρχοντες, και αφέντες τους, και απογόνους των Ελλήνων και των Ρωμαίων».
Γεωργίου Σφραντζή, Πρωτοβεστιαριου του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου
Περί προδοσίας.
Κωνσταντινούπολη 28 Μάη 1453μΧ.
Το απόγευμα ο Σουλτάνος έφυγε από το Διπλοκιονιο, όπου ναυλοχουσε ο Τουρκικός στόλος, και γύρισε πίσω στο στρατόπεδο. Την ίδια μέρα συγκέντρωσε τους αρχηγούς της Γενουατικης Παροικιάς στο Πέραν και τους επέβαλε να μη δώσουν καμία προφαση βοήθειας στους Ελληνες.
Ενώ ο Γενοβεζος Τζιοβάννι Τζουστινιάνι πολεμούσε με τους 400 Γενοβέζους πολεμιστές εναντίον των Οθωμανών, οι Γενοβέζοι του Γαλατά προμήθευαν τους Οθωμανούς με λάδι που χρησιμοποιούνταν για το πυροβολικό τους.
Περί γενναιότητας των Βενετών
Κωνσταντινούπολη 28 Μάη 1453 μΧ
Ο Βαιλος κοινοποίησε μια διαταγή σε όλους τους Βενετούς , πως είχαν υποχρέωση να πάνε στα τείχη , πρώτα για την αγάπη του Θεού, έπειτα για τη σωτηρία της πόλης και τέλος για την τιμή όλης της Χριστιανοσύνης. Όφειλαν όλοι να πεθάνουν πρόθυμα υπερασπίζοντας τις θέσεις τους. Υπακούοντας χωρίς εξαίρεση στη διαταγή του Βαιλου.
Περί προσφυγιάς.
Κωνσταντινούπολη 28 Μάη 1453
Η Πόλη ήταν υπό πολιορκία. Περικυκλωμένη από παντού. Ένας άσημος Έλληνας πολίτης που λέγονταν Νικόλαος Ιουστίνιανης, αποφάσισε να διαφύγει από την Πόλη αψηφώντας τις διαταγές του αυτοκράτορα. Πήρε όλη του την περιουσία και την πήγε κρυφά στους Γενοβέζους. Μετά έφερε την οικογένεια του στο Γαλατά και διέφυγε με τα πλοία των Βενετών στη Βενετία.
Από τον Πουσχουλο
Περί απληστίας των Ελλήνων.
Κωνσταντινούπολη 28 Μάη 1453μΧ
Ο Τούρκος είχε βομβαρδίσει τα τείχη που σε πολλά σημεία ήταν καταστραμμένα. Ο Βάιλος τότε διέταξε τους Γραικούς να πάνε γρήγορα στα τείχη οχυρωμένα αμάξια. Όμως οι Γραικοί αρνήθηκαν. Θα τα μετέφεραν μόνο αν οι Βενετοί τους πλήρωναν.Ετσι και έγινε. Οι Βενετοί τους πλήρωσαν με δικά τους χρήματα και οι Γραικοί τα μετέφεραν. Όμως οι Γραικοί άργησαν να τα πάνε , νύχτωσε και δεν μπόρεσαν να τα βάλουν εκεί που έπρεπε για να χρησιμοποιηθούν στην μάχη. Αυτά για την πλεονεξία των Ελλήνων.
Οι αντίπαλοι
Οι Οθωμανοί πολιόρκησαν την Πόλη με 260.000 πολεμιστές,όπου από αυτούς οι 12.000 ήταν Γενίτσαροι που ήταν ο καλύτερος στρατός της εποχής, υποστηριζομενο από 70 πυροβόλα , αναρίθμητοι άτακτοι βαζιβεζουκοι, πολεμιστές από τα υποταγμένα εθνοι από τους Οθωμανούς όπως Σέρβους ιππότες και λαγουμιτζήδες , Σλάβους, Έλληνες, καθώς και μισθοφόρους από τη Γερμανία , τη Βοημία και την Ουγγαρία οι οποίοι στιγματιστηκαν ως ανήθικοι από τους Χριστιανούς χρονικογράφους, με μεγαλύτερο ανήθικο τον Ούγγρο ή Βλάχο Ουρβανό.
Από την άλλη πλευρά έχουμε 8.000 μόλις υπερασπιστές. Με πρώτο από όλους τον ίδιο τον Αυτοκράτορα των Ρωμαίων με τους 300 ιππότες της προσωπικής του φρουράς που ήταν Ούγγροι και Γερμανοί ( αυτοί αναφέρονται στο Σλαβονικο χρονικό ) και που ανάμεσα τους ήταν και ο Γερμανός μηχανικός Γιοχάνες Γκραντ.
Ο Γενουάτης Τζιοβάννι Τζουστινιανι που έγινε ο πρόμαχος της Πόλης με 400 Γενουάτες, 200 Χιώτες και 100 Ροδίτες. Ο Φραγκίσκος του Τολεδου ένας Ισπανός 70 ετών ιππότης που πολεμούσε στη πρώτη γραμμή και ήταν απόγονος του Αλέξιου Κομνηνού ( ωστόσο αυτό είναι υπό αμφισβήτηση, πιθανών αυτό το πρόσωπο να μην υπήρξε ποτέ, οι ιστορικοί λένε ότι είναι μεταγενέστερη προσθήκη ). Ο Ιωάννης Καντακουζηνός, ο Γεώργιος Σφραντζής, οι Βενετοί άρχοντες με τους ιππότες τους, όπως ο Γαβριήλ Τρεβιζανος που υπηρέτησε υπέρ της τιμής όλης της χριστιανοσύνης υπερασπιζόμενος τη θέση του με μόλις 50 Βενετούς. Ο καρδινάλιος Ισίδωρος που πολεμούσε ασταμάτητα με 200 άντρες στα τείχη. Ο Τούρκος άρχοντας Ορχαν που είχε στις διαταγές του 200 Τούρκους πολεμιστές και Έλληνες ορθόδοξους μοναχούς. Ο αρχιεπίσκοπος Λεονάρδος. 300 Κρήτες τοξότες, αστοί, εργάτες, γυναίκες , μοναχές που πήραν τα όπλα ή βοηθούσαν στις επάλξεις μεταφέροντας πολεμοφόδια, ο Δούκας Νοταράς με ισχυρη μονάδα Ελλήνων ιπποτών και ο Ναύαρχος Βενετος Διεδος.
Και όμως , αυτοί οι ολιγάριθμοι υπερασπιστές της χριστιανοσύνης κόντεψαν να νικήσουν τον μεγαλύτερο και πιο ισχυρό στρατό της εποχής αυτής.
Εικόνα 1: Την ρομφαία μακρά έστω. Ξιφομαχος και αναβιωτης της Ακαδημία Ιστορικών Ευρωπαϊκών Πολεμικών Τεχνών ‘Λέοντες’ στη θέση φύλαξης το Μακρύ Σημείο δηλαδή στη ρομφαία μακρά έστω.
Εικόνα 2: Ο Τζιοβάνι Ιουστινιάνη
Εικόνα 3: Ο τελευταίος λόγος του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
Εικόνα 4: Βυζαντινός εξοπλισμός του 15ου μΧ αιώνα
0 Σχόλια