Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ.κ. Παντελεήμων Β΄.

Στις 13 Ιουλίου του 1974 με ομόφωνη απόφαση της νόμιμης και κανονικής Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος εξελέγη δια καταστάσεως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Η εκλογή («όχι μόνον “ψήφοις κανονικαίς” αλλά και διά βοής των αγίων αρχιερέων», κατά τον τοποτηρητή της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιο (Λαδόπουλο). Η ενθρόνιση έγινε στις 3 Αυγούστου 1974 στον Ιερό Καθεδρικό Ναό της Του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης, με την παρουσία του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ^[1].
Ήρθε σε δημόσια αντιπαράθεση με τον τότε Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Βαρθολομαίο (μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη) για την εκπροσώπηση στα εγκαίνια της ΔΕΘ του 1988 του Πατριάρχη Δημητρίου. Χρόνια ήταν η διαμάχη του και με τον τότε Ηγούμενο της Πατριαρχικής Μονής Βλατάδων Παντελεήμονα Ροδόπουλο για το καθεστώς του Ιερού Ναού Παναγίας Λαοδηγητρίας, ο οποίος είναι μεν Μετόχι της Μονής, έχει όμως από αρκετά χρόνια δοθεί στην Μητρόπολη ως ενοριακός Ναός, ώστε να εξυπηρετεί τις ανάγκες του ποιμνίου της περιοχής. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, χαστούκισε δημοσίως τον τότε μητροπολίτη Νέας Κρήνης Προκόπιο (και ο Άγιος Νικόλαος, είχε χαστουκίσει τον αιρεσιάρχη Άρειο). Αιτία, ήταν η πρωτοκαθεδρία του Νέας Κρήνης στις επίσημες υποδοχές στο αεροδρόμιο Μακεδονία, το οποίο βρίσκεται εντός της μητροπόλεώς του^[7].  

 ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΤΟΥ 2000 ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ.

Ὁ Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Παντελεήμων Β΄ ἀπῆλθε ἐκ τῶν προσκαίρων τήν 9η Ἰουλίου τοῦ ἔτους 2003, ἡμέρα Τετάρτη, σέ ἡλικία 78 ἐτῶν εὑρισκόμενος στό Ἅγιον Ὄρος. Ἀπεβίωσε συνεπείᾳ καρδιακῆς ἀνακοπῆς στό Κάθισμα τῆς Παναγίας Πορταϊτίσσης τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους. Ὡς ἀκολούθως ἐξετέθη σέ τριήμερο προσκύνημα, κατά τό ὁποῖο ἐτελεῖτο κάθε βράδυ ἀγρυπνία καί τό πρωί ἀρχιερατική θεία λειτουργία. Μέχρι τήν ἐξόδιο ἀκολουθία ἀνεγνώσθησαν νύχτα καί μέρα Εὐαγγελικά ἀναγνώσματα ἀπό τούς ἱερεῖς τῆς Μητροπόλεως.