Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου

Αρκετοί ιερείς σήμερα χωρίς λειτουργική γνώση των θεμάτων, αλλά και με κοσμικό φρόνημα, υποστηρίζουν ότι οι χριστιανοί μπορούν να κοινωνούν το σώμα και το αίμα του Χριστού, χωρίς τακτική εξομολόγηση, εγκράτεια και ειδική νηστεία πρό της θείας κοινωνίας. Είναι οι ίδιοι ιερείς και επίσκοποι, οι οποίοι μας έλεγαν επί Κορωνοϊού, το άλλο άκρο, όταν έκλεισαν τις Εκκλησίες, ότι “δεν μπορούμε να κοινωνούμε” για να “μην κολλήσουμε δήθεν τον Κορωνοϊό, από το ναό και τις ιερές εικόνες”. Ω της εοσφορικής πλάνης! Μας έλεγαν ότι”μπορούμε να προσευχόμαστε μόνοι στο σπίτι”! Μετά καθιέρωσαν την υποχρεωτική μασκοφορία μέχρι και για να κοινωνήσει κάποιος, οι βλάσφημοι. Απαγόρευαν και την προσκύνηση των ιερών λειψάνων. Οι ίδιοι λοιπόν άλλαξαν τώρα “τροπάριο”, ώστε να έχουν προσέλευση στους ναούς. Ενώ πρώτα έκρυβαν και δεν λειτάνευαν τα Ιερά λείψανα των Αγίων, τώρα ξαφνικά άρχισαν την περιφορά λειψάνων από Ιερές μονές προς ενορίες του κόσμου, με την ταυτόχρονη αντικανονική μνημόνευση οικουμενιστών επισκόπων, εντός της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως είναι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Έτσι όλοι αυτοί λένε στον κόσμο ότι “δεν χρειάζεται δήθεν ειδική νηστεία πρό της θείας κοινωνίας”, “αρκούν λένε οι κύριες νηστείες της εκκλησίας” (όταν σε πολλές περιπτώσεις ούτε οι ίδιοι δεν τις τηρούν).

Επίσης βλέπεις βαρέως αμαρτάνοντας να κοινωνούν χωρίς να τηρηθούν τα προβλεπόμενα από τους κανόνες επιτίμια και αυτό γίνεται τις περισσότερες φορές με την ευλογία των εν λόγω ποιμένων κ.λπ. Η συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία απαιτεί εξομολόγηση, μετάνοια και διόρθωση των σφαλμάτων, προσευχή, εγκράτεια και νηστεία.

Κατά τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας, η νηστεία όσο και η εξομολόγηση είναι συνδεδεμένες με την Θεία Κοινωνία.

Κατά τον ι. Χρυσόστομο «τούτο εστιν εγκράτεια, το μηδενί υποσύρεσθαι πάθει». Εγκράτεια είναι να μην παρασύρεται και να μην υποκύπτει ο χριστιανός σε κάποιο πάθος. Άρα η εξομολόγηση σημαίνει και διόρθωση των σφαλμάτων της αμαρτίας.

Ο Μ. Βασίλειος είναι ο αναλυτικότερος: «Έστιν ουν η εγκράτεια», μάς λέει, «αμαρτίας αναίρεσις, παθών απαλλοτρίωσις, σώματος νέκρωσις μέχρι και αυτών των φυσικών παθημάτων τε και επιθυμιών, ζωής πνευματικής αρχή, των αιωνίων αγαθών πρόξενος, εν εαυτή το κέντρον της ηδονής αφανίζουσα».

Δηλαδή: «Εγκράτεια είναι η αναίρεση της αμαρτίας, η αποξένωση από τα πάθη, η νέκρωση του σώματος μέχρι των αυτών των φυσικών επιθυμιών και λειτουργιών, είναι η αρχή της πνευματικής ζωής, αυτή που γίνεται πρόξενος των αιωνίων αγαθών, αφανίζοντας με τη δύναμή της το κεντρί της φιληδονίας». Άρα προϋπόθεση για να κοινωνήσει κάποιος είναι να κάνει τα προηγούμενα που ορίζει η εκκλησία και όχι να προσέρχεται κατά το δοκούν με ελαφρά την καρδία λες και η Θεία Κοινωνία “είναι μία απλή τροφή “! Ύπαγε της βλασφημίας! Αυτή η απλοποίηση των ιερών μυστηρίων, ήταν που οδήγησε στο αντίθετο άκρο την εποχή του Κορωνοϊού και της “μαϊμού” πανδημίας. Γιατί όταν κάποιος κοινωνεί χωρίς φόβο Θεού όπως διδάσκει η Εκκλησία (“μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετε”, λέει η Εκκλησία, καθώς και “τα Αγία τοις Αγίοις”, καθώς και ο Απόστολος Παύλος γράφει “μη δώτε τα Άγια τοις κυσοί”), τότε φαίνεται ότι θεωρεί την Θεία Κοινωνία ως μία απλή τροφή, ή ως κάτι συμβολικό ομοίως με τους πρωτεστάντες και διαμαρτυρόμενους. Το αποτέλεσμα ήταν ότι αυτοί που πριν τον Κορωνοϊό κοινωνούσαν χωρίς προετοιμασία, τώρα αρνούνται να κοινωνήσουν υπό τον φόβο του Κορωνοϊού (και όχι με φόβο Θεού όπως θα έπρεπε), ή να κοινωνούν με μάσκες οι βλάσφημοι, ακόμη και το 2024! Αυτό συνέβη διότι και πριν όταν κοινωνούσαν τακτικά, δεν πίστευαν ότι η Θεία Κοινωνία είναι σώμα και αίμα Χριστού, όπως και μετά επί κορωνο – λατρείας! Τώρα λοιπόν επανερχόμαστε στο ίδιο μοτίβο, που θέλει Θεία Κοινωνία, χωρίς αγώνα και χωρίς μετάνοια, απλά για να λένε κάποιοι ότι κοινώνησαν και εκτέλεσαν κάποιο θρησκευτικό καθήκον.

Οι παρερμηνείες των πατερικών και Αγιογραφικών χωρίων

Για να μπορέσουν να βγάλουν τα λανθασμένα συμπεράσματα, οι οπαδοί της συχνής θείας Κοινωνίας, αλλά χωρίς προετοιμασία (σαν τους πνευματικούς τεμπέληδες, οι οποίοι θέλουν “το φαγητό στο πιάτο”, χωρίς να κοπιάσουν και χωρίς να αγωνιστούν), είτε παρερμηνεύουν την διδασκαλία της εκκλησίας, ώστε μετά να βγάλουν δικά τους αυθαίρετα συμπεράσματα, είτε έχουν άγνοια των ιερών κανόνων, είτε ακόμη επιλέγουν εν μέρει, ιερούς κανόνες και πατερικά χωρία, έτσι ώστε να ξεγελάσουν “εαυτούς και αλλήλους”.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι όπως θα δούμε και παρακάτω, ότι παρερμηνεύουν τόσο την λειτουργική παράδοση της εκκλησίας, όσο και τους Κολλυβάδες πατέρες με τους οποίους δεν έχουν καμία σχέση. Παρερμηνεύουν την φράση του κατηχητικού λόγου του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, “νηστεύσαντες και μή νηστεύσαντες”, όπως και την φράση του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος ομιλεί για συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία, τέσσερις φορές την εβδομάδα (σε Αγίους Χριστιανούς μάρτυρες των πρώτων αιώνων και όχι στους σημερινούς οι οποίοι ούτε στην εκκλησία δεν πατάνε), όταν όμως ο Μεγάλος Βασίλειος, δεν ομιλεί (όπως νομίζουν) για τις καθημερινές ημέρες της εβδομάδας, όπου δεν υπάρχει γενική νηστεία, αλλά αντίθετα για την ακολουθία των προηγιασμένων θείων λειτουργιών, τότε δηλαδή όπου γινόταν και νηστεία. Και σήμερα στις προηγιασμένες θείες λειτουργίες, οι οποίες τελούνται στην διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, κοινωνάμε τά προηγιασμένα τίμια Δώρα, αλλά όμως νηστεύουμε ταυτοχρόνως (λόγω του ότι αυτές τελούνται την Μεγάλη Τεσσαρακοστή, όπου γίνεται η Μεγαλύτερη νηστεία της Ορθοδοξίας. Άρα και εδώ η εκκλησία έχει ορίσει την τακτική και συχνή θεία κοινωνία μαζί με την νηστεία, γεγονός το οποίο φανερώνει ότι η Θεία Κοινωνία και η νηστεία συνδέονται μεταξύ τους, όπως άλλωστε και όλα τα μυστήρια συνδέονται με την Θεία Κοινωνία. Και ο Γάμος και τα υπόλοιπα μυστήρια, τελούνταν μέσα στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Για παράδειγμα και οι κατηχούμενοι νήστευαν, βαπτίζονταν και μετά κοινωνούσαν το σώμα και το αίμα του Χριστού. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος συνδέει την νηστεία και την εγκράτεια, με την Θεία Κοινωνία. Ορισμένοι παραποιούν την φράση “νηστεύσαντες και μή νηστεύσαντες”, για να πουν την πλάνη ότι δήθεν “ο Άγιος ομιλεί για κατάλυση της νηστείας.” Δηλαδή θεωρούν οι χριστιανοί τότε ήταν ολιγόπιστοι, οκνηροί και γαστρύμαργοι όπως σήμερα. Όπως έχω εξηγήσει στην Μελέτη “Η θεολογία της Μεγάλης Εβδομάδος”, ο Χρυσόστομος ως “μη νηστεύσαντες”, θεωρεί όχι αυτούς που δεν νήστεψαν καθόλου, αλλά τους κατηχούμενους εκείνους , ή της κατηχούμενες, όπου λόγω ασθενείας η εγκυμοσύνης αντίστοιχα, δεν νήστεψαν αυστηρά με ξυροφαγία, αλλά νήστεψαν ποιό ελαστικά. Διότι τότε η μή αυστηρή νηστεία, θεωρείτο ως μη νηστεία, σε αντίθεση με την σημερινή εποχή, όπου οι χριστιανοί τρώνε λάδι την Μεγάλη Τεσσαρακοστή (ή και ακόμη χειρότερα τυρί ή αυγά) και νομίζουν ότι “νηστεύουν”. Παρατηρούμε ότι και εδώ υπάρχει μία ημιμάθεια, ή ακόμη χειρότερα μία εσκεμμένη διαστρέβλωση της αλήθειας, μέσα στα πλαίσια της λειτουργικής μεταρρύθμισης, την οποία προωθούν οι οικουμενιστές φιλοπαπικοί μητροπολίτες! Κάτι παρόμοιο γίνεται με την προσπάθεια κατάργησης του Τέμπλου από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, αλλά και του Εσταυρωμένου πίσω η και επάνω από την Αγία Τράπεζα, όπως έγινε από τον νυν Μητροπολίτη Περιστερίου. Άρα εδώ ομιλούμε για ένα καλά ενορχηστρωμένο σχέδιο αλλοίωσης και κατάργησης της Ορθόδοξης Θείας λατρείας και της προσαρμογής της στα παπικά δεδομένα!

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι “δεν παίζει ρόλο το πόσο συχνά κοινωνούμε, αλλά το εάν κοινωνούμε αξίως”. Πολλοί σήμερα ημιμαθείς πνευματικοί λένε στα πνευματικά τέκνα, “να κοινωνούν συνέχεια γιατί αλλιώς είναι νεκρά πνευματικά”, κάνοντας τους πιστούς να νομίζουν ότι εάν κοινωνούν χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία και συντριβή της καρδίας, ότι δήθεν θα δικαιωθούν. Ξεχνούν ότι η θεία κοινωνία τους αναξίους φλέγει; Ξεχνούν ότι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, κοινώνησε στον μυστικό δείπνο, αλλά αμέσως μετά ΠΡΌΔΩΣΕ τον Χριστό; Ξεχνούν ότι ο Απόστολος Πέτρος κοινώνησε, αλλά μετά όταν συνέλαβαν τον Χριστό, από φόβο τον αρνήθηκε τρεις φορές, ασχέτως εάν μετά μετανόησε! Ξεχνούν ότι πολλοί ασκητές στην έρημο δεν κοινωνούσαν τακτικά, όπως η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, η οποία κοινώνησε μία μόνο φορά μετά από σαράντα χρόνια αυστηρής άσκησης και τελικά εσώθη, ενώ αντίθετα Πατριάρχες και επίσκοποι που κοινωνούσαν τρεις και τέσσερις φορές την εβδομάδα κολάστηκαν! Μετά τον Άγιο Γρηγόριο τον Ε’, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος μαρτύρησε, δεν έχουμε επίσημα άλλον Άγιο Πατριάρχη, παρότι αυτοί κοινωνούσαν συνέχεια. Για να μην πω για τους τελευταίους Πατριάρχες του Φαναρίου και Μασόνους, Αθηναγόρα και Δημήτριο, οι οποίοι “τιμπανίστηκαν”, διότι εκτός των άλλων τόλμησαν να βάλουν μέσα στο μυστήριο της θείας Λειτουργίας, τον αναθεματισμένο Πάπα της Ρώμης και τους λοιπούς αιρετικούς. Οπότε και αυτοί κοινωνούσαν συνεχώς αλλά η θεία κοινωνία τους έκαψε και δεν τους οφέλησε.

Σαφώς και το “συχνά” είναι επιθυμητό, αλλά μέσα στα Ορθόδοξα πλαίσια άσκησης και προετοιμασίας, διότι “η Θεία Κοινωνία όπως προείπαμε”τους αναξίους φλέγει” (όπως έγινε με τον Ιούδα και τόσους άλλους αιρετικούς) όπως μας λέει η ευχή της Θείας Ευχαριστίας. Και ο Πατριάρχης Νεστόριος και ο Μακεδόνιος και οι Σέργιος, Πέτρος, Παύλος, Πύρος μαζί με τον Πάπα Ονώριο, ήταν Μονοφυσίτες και Μονοθελήτες αιρετικοί Πατριάρχες και κοινωνούσαν συνέχεια, αλλά αυτό δεν τους οδήγησε στην σωτηρία. Για παράδειγμα τι να το κάνω εάν ένας κοινωνάει συνέχεια και μετά πορνεύει, η μοιχεύει, ή πιστεύει με αιρετικό τρόπο, βλασφημόντας ταυτόχρονα την Θεία Κοινωνία ΤΗΝ οποία προηγουμένως έλαβε. Προτιμώ ένας χριστιανός να μην κοινωνάει συχνά, αλλά να ζει χριστιανικά και ορθόδοξα, παρά ένας να κοινωνεί “για το δοντάκι” όπως έλεγαν παλιά Και μετά να βεβηλώνουν την θεία κοινωνία που έλαβαν μέσα τους. Και ο Απόστολος Παύλος μας λέει “ότι πολλοί συγχαίουν την Θεία Κοινωνία με τις απλές τροφές, κοινωνώντας αναξίως γι’αυτό και πεθαίνουν νέοι ενώ ακόμη είναι ικανοί!”

Άρα χρειάζεται διάκριση, διότι “ο μη νομίμος άθληση ού στεφανούτε”. Για παράδειγμα δεν μπορεί ο Ιερέας να πηγαίνει το βράδυ με την παπαδιά και μετά να λειτουργεί την επομένη ημέρα, αφού ο Απόστολος Παύλος συνιστά εγκράτεια και τουλάχιστον τριήμερη αποχή των συζύγων εν προσευχή και νηστεία, πόσο μάλλον κάτ’ επέκταση για την Θεία Κοινωνία. (Α΄ Κο 6,20᾿  7,1-12) Μή στερείτε σαρκικώς ο ένας τον άλλο (χωρίς να παρεμποδίζουν εννοεί την τεκνογονία), εκτός αν με συμφωνία για λίγο διάστημα, για ν᾿ αφοσιώνεστε στη νηστεία και στην προσευχή, και πάλι να συνέρχεστε σαρκικώς μαζί, για να μη σας πειράζει ο σατανάς, επειδή έχετε έλλειψη εγκράτειας (εδώ ο Παύλος ομιλεί αφενός για την έλλειψη εγκράτειας, άρα για οικονομία και όχι για την ακρίβεια των κανόνων, καθώς επίσης και για τις ειδικές νηστείες και όχι για τις καθιερωμένες νηστείες της εκκλησίας, οι οποίες είναι υποχρεωτικές, εκτός φυσικά περιπτώσεων, εγκυμοσύνης, η βαριάς ασθένειας κ.λπ.)... Σαφώς τα ανδρόγυνα πρέπει να εγκρατεύονται εν προσευχή και νηστεία. Εδώ ο Απόστολος Παύλος απαντά και σε όσους λέγουν, ότι “εάν δεν κοινωνάς κάθε εβδομάδα, πως μπορείς και κοινωνάς μόνο τέσσερις φορές τον χρόνο;” Αυτό το επιχείρημα υπέρ της συνεχούς συμμετοχής στην θεία κοινωνία, είναι λανθασμένο, διότι σαφώς αυτοί που κοινωνούν αυτές τις τέσσερις φορές τον χρόνο, είναι καλύτερα προετοιμασμένοι, διότι αυτές τις τέσσερις φορές τον χρόνο η εκκλησία έχει ορίσει τις Τεσσαρακοστές και τις περιόδους νηστείας, όπου οι πιστοί προετοιμάζονται πρώτα και μετά κοινωνούν.

Άρα σύμφωνα με το του Αποστόλου Παύλου, εδώ βγαίνει και η τριήμερη ειδική νηστεία, εξαιρουμένου του Αγίου Δωδεκαημέρου, όπου υπάρχει κατάλυση εις πάντα, οπότε τρώμε το μεσημέρι κανονικά, αλλά το βράδυ τρώμε ένα φρούτο και την επομένη κοινωνούμε (αφού έχουμε κατάλυση εις πάντα). Αυτή είναι η Ιερά παράδοση της εκκλησίας..

ΟΙ ΚΟΛΛΥΒΑΔΕΣ ΠΑΤΈΡΕΣ ΚΑΙ Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΊΑ ΤΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΆ ΜΕ ΤΗΝ ΘΕΊΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΊΑ

Οι Κολλυβάδες πατέρες συνδέουν την συχνότητα της Θείας Κοινωνίας, με ειδική νηστεία τριών ημερών σε περιόδους καταλύσεως. Επίσης θεωρούν υποχρέωση των πιστών να συμμετέχουν σωστά σε όλες τις καθιερωμένες νηστείες της ορθοδόξου εκκλησίας, όπως τις Τετάρτες και Παρασκευές, τις Τεσσαρακοστές, της νηστείας του δεκαπενταύγουστου, των Αγίων Αποστόλων κ.λπ, προκειμένου να μπορούν να κοινωνήσουν.

Αντιθέτως οι σημερινοί νεοτεριστές κληρικοί, πέρνουν την έννοια του “συχνά” από τους Κολλυβάδες, αλλά αρνούνται την ειδική νηστεία που αυτοί ορίζουν. Άρα ομιλούμε για πνευματική κλοπή και απάτη, διότι δεν μπορεί υγιείς ανθρώπους, να τους βάζεις να ζουν όπως οι βαριά ασθενείς και οι ετοιμοθάνατοι χωρίς νηστεία.

Λέγει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Ἐντεῦθεν συμπεραίνομεν ἐκ τοῦ μείζονος τὸ ἔλαττον, ὅτι, ἂν ᾖναι ἀρκετὴ εἰς ἑτοιμασίαν τῆς θείας κοινωνίας ἡ τριήμερος ἀποχὴ τῆς σαρκικῆς μείξεως, πολλῷ μᾶλλον εἶναι ἀρκετὴ εἰς αὐτὴν ἡ τριήμερος νηστεία. Καὶ μ᾽ ὅλον ὁποὺ ἀπὸ τοὺς θείους κανόνας νηστεία πρὸ τῆς μεταλήψεως οὐ διορίζεται· οἱ δυνάμενοι δὲ νηστεύειν πρὸ αὐτῆς καὶ ὁλόκληρον ἑβδομάδα καλῶς ποιοῦσιν.» (Πηδάλιον, ἐκδ. Ἀστέρος, Ἀθῆναι 1982, σ.230, ὑποσ.1).

Επίσης και ο καθηγητής Φουντούλης, είναι υπέρ της τριήμερης ειδικής νηστείας.

……….

Τι πρέπει να γίνεται με τα Σαρανταλείτουργα και την ειδική νηστεία

Στα Σαρανταλείτουργα τα οποία γίνονται κυρίως τα Χριστούγεννα, Νηστεύουμε σύμφωνα με την καθιερωμένη νηστεία της εκκλησίας και μετά κοινωνούμε. Επίσης στα ειδικά Σαρανταλείτουργα, οι έγγαμοι ιερείς θα πρέπει να εγκρατεύονται και να νηστεύουν και εάν δεν μπορούν να νηστέψουν όλη την ειδική νηστεία, θα πρέπει να τελούν τις θείες λειτουργίες κατά εβδομάδες μεταξύ τους. Δηλαδή την μία εβδομάδα ο ένας ιερέας, την επόμενη ο άλλος κ.λπ, εφόσον είναι αρκετοί ιερείς στην ενορία. Τα ειδικά Σαρανταλείτουργα, (δηλαδή αυτά εκτός των Χριστουγέννων όπου έχουμε νηστεία), είναι ποιό εύκολα να γίνονται από ιερομονάχους στα μοναστήρια, ή και στις πόλεις, επειδή δεν έχουν τις οικογενειακές υποχρεώσεις.

……..

.Το επιχείρημα με την νηστεία του Σαββάτου

Το εσφαλμένο επιχείρημα του Σαββάτου ότι δεν μπορεί να γίνει “τριήμερη” ειδική νηστεία – ή καθόλου νηστεία προ της θείας μετάληψης της Κυριακής, είναι επιεικός αθεολόγητο και απαράδεκτο, διότι ποτέ η εκκλησία δεν μας είπε “ότι το Σάββατο δεν ΝΗΣΤΕΎΟΥΜΕ”. Διότι τις Τεσσαρακοστές ΝΗΣΤΕΎΟΥΜΕ και τα Σαββατοκύριακα, απλά δεν ΝΗΣΤΕΎΟΥΜΕ με αυστηρά νηστεία, δηλαδή και το λάδι. Μόνο το Μεγάλο Σάββατο δεν τρώμε λάδι. Άρα το Σάββατο ΝΗΣΤΕΎΟΥΜΕ πιό χαλαρά με λαδερά και φυσικά κοινωνούμε αφού μείνουμε νηστικοί από το μεσονύκτιο. Άλλωστε και η νηστεία της Δευτέρας προς τιμήν των αγγέλων, εισήλθε στα μοναστήρια με αυτό τον σκοπό, ώστε να βοηθήσει στην ειδική νηστεία προ της θείας κοινωνίας!

……..

Ο Άγιος Παίσιος για τον αιρετικό Μακράκη και την κατάλυση νηστείας

Ας δούμε λοιπόν τι λέει ο Άγιος Παίσιος για τους οπαδούς του Αιρετικού Μακράκη, οι οποίοι είχαν αποσυνδέσει την νηστεία από την θεία κοινωνία, καθότι, λάτρευαν την κοιλιά τους.

Επιστολή του Αγίου Παϊσίου σε πνευματικό του τέκνο

Εν Ι.Μ. Στομίου, τη 16-11-60 (;)

Εν Χριστώ αδελφέ Π, χαίρε εν Κυρίω πάντοτε.
Έλαβα την επιστολήν σας, αλλά δεν σας απήντησα αμέσως, διότι είχα σκοπόν να κατέβω για δουλειά στα Ιωάννινα και με την ευκαιρίαν να σας συναντήσω. Δυστυχώς όμως δεν κατόρθωσα, δι’ αυτό εθεώρησα καλόν να σας γράψω ολίγα σχετικά με τα γραφόμενά σας περί Μακράκη. Φυσικά, τον Μακράκην δεν εγνώρισα, αλλά έχω υπ’ όψιν μου τις φοβερές του πλάνες. Οπαδούς του δε έχω γνωρίσει πολλούς (πλανεμένους), εκ των οποίων είναι και ο κ.Χ.Κ., διά τον οποίον αναφέρει και το περιοδικόν «Αγιορειτική Βιβλιοθήκη», τον οποίον χτυπά και ο π. Φιλόθεος Ζερβάκος. Εκτός, αδελφοί μου, από το μεγάλο σκάνδαλον που έχει γίνει στο ζήτημα της θείας Κοινωνίας, που καθημερινώς ήθελε να κοινωνάει ενώ έτρωγε κρέας, σας κάνω γνωστήν και άλλην πλάνην του, που έκαμε προσευχήν στο ξενοδοχείον διά κάποιον ξένον διά να τον φωτίσει ο Θεός και άρχισε με το «Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε νύν και αεί…». Τον ρωτά ο ξένος: «Μήπως είσθε ιερεύς;». Απαντά: «Και τι είναι οι ιερείς; Και τι είναι η Εκκλησία; Εγώ αισθάνομαι τον εαυτό μου άγγελον κ.λπ.». Ενώ εμείς οι μοναχοί που έχουμε το αγγελικόν σχήμα, αρχίζουμε με το «Δι’ ευχών των Αγίων Πατέρων», αυτοί με το «Ευλογητός ο Θεός» και αισθάνονται ανώτερον τον εαυτόν τους κ.λπ.

Διά το άλλο που μου γράφετε, ότι οι ιεροί κανόνες δεν αναφέρουν να γίνεται νηστεία προ της θείας Μεταλήψεως, δεν αμφιβάλλω, πλην όμως αναφέρουν ετοιμασία. Τί ετοιμασία διέταξε στον Μωυσή ο Θεός, όταν επρόκειτο να λάβει τας εντολάς; Εκτός από τα άλλα, δεν διέταξε και νηστεία; Όταν είχαν γίνει οι ιεροί κανόνες, ήτο στη μέση το μαρτύριον, γι’ αυτό και δεν καθόρισαν οι άγιοι Πατέρες νηστείαν, διότι περίμεναν τη, σειρά τους οι χριστιανοί διά το μαρτύριον, δίχως να ηξεύρουν ποια ημέρα (σημείωση, παρόλα αυτά νήστευαν στις περισσότερες περιπτώσεις). Δι αυτό και δεν έβαλαν νηστεία, διότι δεν ήτο εύκολον να νηστεύουν συνέχεια. Εκείνη την εποχή είχε πληρωθεί ο προφητικός λόγος του Δαβίδ «ότι ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν, ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής». «Μείζων πασών των αρετών εστίν η διάκρισις», λέγει ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος. Αργότερον όμως η μαρτυρία του Μογίλα και του Κριτοπούλου αναφέρει νηστεία, την οποία η Ορθόδοξος Εκκλησία παραδέχεται. Πάντως, οι αγιορείται τους μακρακιστάς πολύ τους κυνηγούν, καθώς επεκράτησε να λέγουν: «Και άγιον αν ιδείς μακρακιστήν σε τοιχογραφία, να τον σβήσεις».

Σας τα έγραψα όλα αυτά, διά να γνωρίσετε και τον έσω άνθρωπόν μου, διότι εγώ συνηθίζω να λέγω ό,τι έχει η καρδιά μου. Όσον αφορά διά τας σχέσεις που έχει ο Α με τους μακρακιστάς, δεν γνωρίζω τον σκοπόν, διότι και ο Χίτλερ της Γερμανίας κατ’ αρχάς είχε σχέσεις με τους κομμουνιστάς διά να τους ξετρυπώσει όλους. Πάντως, εγώ τον πατέρα Α τον έχω μέσα στην καρδιά μου. Εύχομαι πάντα ο Θεός να φωτίζει όλον τον κόσμον και αυτούς, να έλθουν εις επίγνωσιν αλήθειας.

Τελειώνοντας σας στέλλω πολλάς ευχάς του Χριστού και της Παναγίας.

Ο εν Χριστώ αδελφός σας Παΐσιος, ο εν μοναχοίς ελάχιστος, αμαρτωλός

Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Διδαχές και Αλληλογραφία, σελ.265-267, εκδόσεις Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2007

ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ:

1. Στο Άγιο Όρος και στα μοναστήρια τηρούν ιδική νηστεία εφόσον λειτουργούν μέσα σε περιόδους μεγάλης κατάλυσης.

2). Ορισμένοι παραποιούν την έννοια της συχνότητας ως προς την συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία και νομίζουν ότι θα δικαιωθούν εάν μετέχουν συχνά, αλλά χωρίς προετοιμασία. Μοιάζουν με τον πολίτη εκείνο ο οποίος φεύγει από την πόλη, για να πάει στο μέτωπο του πολέμου χωρίς την κατάλληλη περιβολή και χωρίς προετοιμασία. Κάπως έτσι κάνουν και αυτοί που κοινωνούν χωρίς να κοπιάσουν, θέλοντας τα δώρα του Χριστού χωρίς τον κατάλληλο αγώνα και υπόβαθρο.

3) Στις ημέρες μας βλέπουμε βαριά αμαρτάνοντας, να κοινωνούν χωρίς την τήρηση των κανόνων και των επιτιμίων. Από την άλλη βλέπουμε ευλαβείς χριστιανούς να κοινωνούν πιό αραιά, διότι θέλουν να προετοιμαστούν καλύτερα, παρότι δεν έχουν κάνει κάποια μεγάλη αμαρτία, αλλά παρόλα αυτά νιώθουν την αναξιότητά τους. Και εδώ έρχονται κάποιοι αθεολόγητοι ιερείς να δικαιώσουν τους πρώτους και όχι όσους προετοιμάζονται. Και αυτό διότι και οι ίδιοι οι ιερείς οι οποίοι λειτουργούν τακτικά, αλλά πολλές φορές αναξίως, έχουν φτιάξει μία θεολογία αλλά Μακράκη, διότι ξέρουν ότι αλλιώς δεν θα έπρεπε να κοινωνούν ούτε οι ίδιοι. Οι ίδιοι παραδέχονται ότι εάν εφαρμοστούν οι ιεροί κανόνες “δεν θα πρέπει να κοινωνάει κανείς”. Μάλιστα πολλοί δεν θα έπρεπε να είναι κληρικοί, ούτε να κοινωνούν οι πιστοί από αυτούς βάση του 15ου κανόνα της Πρωτοδευτέρας Συνόδου του 861 επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Πολλοί ιερείς δεν τελούν ορθόδοξα ούτε το μυστήριο του βαπτίσματος με τις τρεις καταδύσεις, άλλοι συμπροσεύχονται με αιρετικούς, άλλοι έχουν κοινωνία με τους σχισματικούς της Ουκρανίας, άλλοι μνημονεύουν αιρετικούς Πατριάρχες όπως τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, άλλοι αποδέχονται την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης ως “ορθόδοξη” και τις αιρέσεις του παπισμού, προτεσταντισμού, Αγγλικανισμού, μονοφυσιτισμού…. ως δήθεν “εκκλησίες”, οπότε θα έπρεπε να έχουν καθαιρεθεί εκ της Ιερωσύνης και ακόμη και οι Άγιοι χριστιανοί να μην κοινωνούν από τα ανάξια χέρια τους, ώστε να μην κοινωνούν ταυτοχρόνως και με τις κακοδοξίες τους….(Υπό επεξεργασία)

ΔΙΔΑΧΈΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΌΛΟΥ ΠΑΎΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΌΤΗΤΑ ΨΥΧΉΣ ΚΑΙ ΣΏΜΑΤΟΣ

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Κορίνθιους Β’, ΣΤ'(6) 16-18

τίς δὲ συγκατάθεσις ναῷ Θεοῦ μετὰ εἰδώλων; ὑμεῖς γὰρ ναὸς Θεοῦ ἐστε ζῶντος, καθὼς εἶπεν ὁ Θεὸς ὅτι ἐνοικήσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω, καὶ ἔσομαι αὐτῶν Θεός, καὶ αὐτοὶ ἔσονταί μοι λαός.
διὸ ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε, λέγει Κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς,
καὶ ἔσομαι ὑμῖν εἰς πατέρα, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι εἰς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

Νεοελληνική Απόδοση

Ο ναός του ζωντανού Θεού

Και ποια συγκατάθεση μπορεί να κάνει ο ναός του Θεού μαζί με τα είδωλα; Γιατί εμείς είμαστε ναός του Θεού του ζωντανού, καθώς είπε ο Θεός: Θα κατοικήσω μέσα τους και θα περπατήσω μεταξύ τους και θα είμαι Θεός τους κι αυτοί θα είναι λαός μου.
Γι’ αυτό εξέλθετε από το μέσο αυτών και χωριστείτε, λέει ο Κύριος, και ακάθαρτο μην αγγίζετε. κι εγώ θα σας δεχτώ,
και θα είμαι για σας Πατέρας, κι εσείς θα είστε για μένα γιοι και θυγατέρες, λέει Κύριος ο Παντοκράτορας.

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Κορίνθιους Β’, Ζ'(7) 1-1

Ταύτας οὖν ἔχοντες τὰς ἐπαγγελίας, ἀγαπητοί, καθαρίσωμεν ἑαυτοὺς ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, ἐπιτελοῦντες ἁγιωσύνην ἐν φόβῳ Θεοῦ.

Νεοελληνική Απόδοση

Η χαρά του Παύλου για τη μετάνοια της εκκλησίας

Αφού έχουμε, λοιπόν, αυτές τις επαγγελίες, αγαπητοί, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος, επιτελώντας αγιοσύνη με φόβο Θεού.

Απόστολος Ε’

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Κορίνθιους Β’, Α'(1) 8-11

Οὐ γὰρ θέλομεν ὑμᾶς ἀγνοεῖν, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς θλίψεως ἡμῶν τῆς γενομένης ἡμῖν ἐν τῇ ᾿Ασίᾳ, ὅτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ἐβαρήθημεν ὑπὲρ δύναμιν, ὥστε ἐξαπορηθῆναι ἡμᾶς καὶ τοῦ ζῆν·
ἀλλὰ αὐτοὶ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀπόκριμα τοῦ θανάτου ἐσχήκαμεν, ἵνα μὴ πεποιθότες ὦμεν ἐφ᾿ ἑαυτοῖς, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ ἐγείροντι τοὺς νεκρούς·
ὃς ἐκ τηλικούτου θανάτου ἐρρύσατο ἡμᾶς καὶ ρύεται, εἰς ὃν ἠλπίκαμεν ὅτι καὶ ἔτι ρύσεται,
συνυπουργούντων καὶ ὑμῶν ὑπὲρ ἡμῶν τῇ δεήσει, ἵνα ἐκ πολλῶν προσώπων τὸ εἰς ἡμᾶς χάρισμα διὰ πολλῶν εὐχαριστηθῇ ὑπὲρ ἡμῶν.

Νεοελληνική Απόδοση

Ευχαριστία μετά τη θλίψη

Δε θέλουμε, λοιπόν, εσείς να αγνοείτε, αδελφοί, για τη θλίψη που μας έγινε στην επαρχία της Ασίας. γιατί υπερβολικά πάνω από τη δύναμή μας δεχτήκαμε βάρος, ώστε να απελπιστούμε και για τη ζωή μας.
Αλλά εμείς οι ίδιοι είχαμε αποδεχτεί μέσα μας την καταδικαστική απόφαση του θανάτου, για να μην έχουμε πεποίθηση στους εαυτούς μας, αλλά στο Θεό που εγείρει τους νεκρούς.
Αυτός από τόσο μεγάλο θάνατο μας έσωσε και θα μας σώσει. Σ’ αυτόν έχουμε ελπίσει ότι και ακόμα θα μας σώσει,
ενώ συμβοηθάτε κι εσείς με τη δέηση για μας, ώστε να γίνει ευχαριστία για μας από πολλά πρόσωπα για το χάρισμα της σωτηρίας που δόθηκε σ’ εμάς μέσω της προσευχής πολλών.

Απόστολος ΣΤ’

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Γαλάτες, Ε'(5) 22-26

ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις,
πρᾳότης, ἐγκράτεια· κατὰ τῶν τοιούτων οὐκ ἔστι νόμος.
οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σάρκα ἐσταύρωσαν σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις.
Εἰ ζῶμεν Πνεύματι, πνεύματι καὶ στοιχῶμεν.
μὴ γινώμεθα κενόδοξοι, ἀλλήλους προκαλούμενοι, ἀλλήλοις φθονοῦντες.

Νεοελληνική Απόδοση

Τα έργα της σάρκας και ο καρπός του Πνεύματος

Ο καρπός όμως του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότητα, αγαθοσύνη, πίστη,
πραότητα, εγκράτεια. Ενάντια σε τέτοια δεν υπάρχει νόμος.
Εκείνοι, λοιπόν, που είναι του Χριστού Ιησού σταύρωσαν τη σάρκα μαζί με τα πάθη και με τις επιθυμίες.
Αν ζούμε από το Πνεύμα, πίσω από το Πνεύμα και να πορευόμαστε στοιχισμένοι.
Ας μη γινόμαστε κενόδοξοι, προκαλώντας ο ένας τον άλλο, φθονώντας ο ένας τον άλλο.

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Γαλάτες, ΣΤ'(6) 1-2

Ἀδελφοί, ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἔν τινι παραπτώματι, ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιοῦτον ἐν πνεύματι πρᾳότητος, σκοπῶν σεαυτόν, μὴ καὶ σὺ πειρασθῇς.
ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ.

Νεοελληνική Απόδοση

Να βαστάζουμε τα βάρη ο ένας του άλλου

Αδελφοί, και αν συλληφθεί απρόβλεπτα ένας άνθρωπος σε κάποιο παράπτωμα, εσείς οι πνευματικοί διορθώνετε τέτοιον άνθρωπο με πνεύμα πραότητας, προσέχοντας τον εαυτό σου μήπως κι εσύ πειραστείς.
Να βαστάζετε τα βάρη ο ένας του άλλου και έτσι θα εκπληρώσετε πλήρως το νόμο του Χριστού.

Απόστολος Ζ’

Επιστολή Αποστόλου Παύλου – Προς Θεσσαλονικείς Α’, Ε'(5) 14-24

Παρακαλοῦμεν δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, νουθετεῖτε τοὺς ἀτάκτους, παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους, ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν, μακροθυμεῖτε πρὸς πάντας.
ὁρᾶτε μή τις κακὸν ἀντὶ κακοῦ τινι ἀποδῷ, ἀλλὰ πάντοτε τὸ ἀγαθὸν διώκετε καὶ εἰς ἀλλήλους καὶ εἰς πάντας.
Πάντοτε χαίρετε,
ἀδιαλείπτως προσεύχεσθε,
ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε· τοῦτο γὰρ θέλημα Θεοῦ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ εἰς ὑμᾶς.
τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε,
προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε.
πάντα δὲ δοκιμάζετε, τὸ καλὸν κατέχετε·
ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε.
Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἁγιάσαι ὑμᾶς ὁλοτελεῖς, καὶ ὁλόκληρον ὑμῶν τὸ πνεῦμα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη.
πιστὸς ὁ καλῶν ὑμᾶς, ὃς καὶ ποιήσει.

Νεοελληνική Απόδοση

Τελικές προτροπές και χαιρετισμοί

Σας προτρέπουμε λοιπόν, αδελφοί, νουθετείτε τους άτακτους, παρηγορείτε τους ολιγόψυχους, στηρίζετε τους αδύνατους, μακροθυμείτε προς όλους.
Κοιτάτε μήπως κανείς αποδώσει κακό αντί κακού σε κάποιον, αλλά πάντοτε να επιδιώκετε να κάνετε το αγαθό και ο ένας στον άλλο και σε όλους.
Πάντοτε να χαίρετε,
αδιάλειπτα να προσεύχεστε,
σε καθετί να ευχαριστείτε. Γιατί αυτό είναι θέλημα Θεού για σας μέσω του Χριστού Ιησού.
Το Πνεύμα μη σβήνετε,
προφητείες μην περιφρονείτε,
αλλά όλα να τα δοκιμάζετε, το καλό να κατέχετε,
από κάθε είδους κακό να απέχετε.
Και αυτός ο Θεός της ειρήνης είθε να σας αγιάσει ολότελα, και ολόκληρο το πνεύμα σας και η ψυχή και το σώμα σας είθε να τηρηθούν άμεμπτα κατά την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Πιστός είναι αυτός που σας καλεί, ο οποίος και θα το κάνει…(συνεχίζεται).

Περικλής ΗΛΊΑ Νταλιάνης Θεολόγος, Ιεροψάλτης (βλέπε και σχετικές ομιλίες μου συν κείμενο για το θέμα της Θείας Κοινωνίας και στην έκδοση του Περιοδικού στο YouTube) .

Ορθόδοξο Χριστιανικό Περιοδικό ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΌΝΤΩΣ ΑΛΉΘΕΙΑΝ ΤΕΎΧΟΣ Μαρτίου 2024