Ἀπό τά κηρύγματά του ἀρκετές νέες ἀριστοκρατικῶν οἰκογενειῶν ἀφιερώθηκαν στό Χριστό καί σχημάτισαν ὁλόκληρο τάγμα. Τρόμαξαν τότε οἱ μανᾶδες καί δέν ἔστελναν πλέον τά κορίτσια τους στά κηρύγματα του, ἀπό φόβο μήπως γίνουν καί αὐτά μοναχές. Οἱ δέ ἐχθροί του διέδιδαν, ὅτι αὐτός μέ τή διδασκαλία του ὑπέρ τῆς παρθενίας θά κάνη τό ἀνθρώπινο γένος νά σβήσει…
Τί ἀπήντησε ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος; Εἶπε, ὅτι δέν κινδυνεύει ὁ κόσμος ἐάν μερικά κορίτσια ἀφοσιωθοῦν στό Θεό καί στήν ὑπηρεσία τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλά ἀπεναντίας μεταφέρει γιά ἀργότερα τό τέλος του ὁ κόσμος, λόγῳ τῆς προσευχῆς αὐτῶν πού ἀφιέρωσαν τήν ζωή τους στόν Χριστό!!!. Ό κόσμος δέν θά χαθεῖ ἀπό τήν ἐγκράτεια καί τήν παρθενία· ὁ κόσμος -προφήτευσε- θά χαθεῖ ἀπό τήν ἀκολασία του, ἀπό τή διαφθορά ἀνδρῶν καί γυναικών.
Προφητικός ὁ λόγος του. Καί σ’ ἐμᾶς τά ἴδια γίνονται. Ἐμποδίζουν τά παιδιά νά πᾶνε στά κατηχητικά σχολεῖα, μήπως ἀκολουθήσουν τόν μοναστηριακό βίο. Ἀλλά πόσα θά εἴν’ αὐτά; Δέν θά χαθεῖ ὁ κόσμος ἄν, μέσ’ στά χίλια παιδιά, ἕνα ἀφιερωθεῖ στό Θεό. Ὁ κίνδυνος εἶναι στή διαφθορά. Ἡ Ἑλλάς κινδυνεύει νά σβήσει ἀπό τό χάρτη ἐξ αἰτίας τῶν τριακοσίων χιλιάδων ἐκτρώσεων πού γίνονται κάθε χρόνο!
Τό ἄλλο περιστατικό. Μιά μέρα χτύπησε τή μητρόπολή του μιά χήρα γυναῖκα ποῦ ἔκλαιγε.
– Γιατί κλαῖς;
– Γιά τό παιδί μου.
– Εἶναι ἄρρωστο;
– Ὄχι εἶναι ζωηρό, πολύ ἄτακτο. Δέ’μ’ ἀκούει. Κάνει κακές παρέες, γυρίζει μέρα-νύχτα. Ἄχ, θά χάσω τό παιδί μου!…
Ό ἱερός Ἀμβρόσιος τήν παρηγόρησε καί τῆς εἶπε·
– Παιδί, πού ἡ μάνα του προσεύχεται καί κλαίει, δέ θά χαθεῖ. Ποιά ἦταν ἡ μάνα αὐτή; Ἤ Μόνικα. Καί τό παιδί; Ό ἱερός Αὐγουστῖνος. Κατόπιν μεγάλος Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας μας.
Καί τό τρίτο περιστατικό. Αὐτοκράτωρ ἦταν τότε ό Μέγας Θεοδόσιος. Αὐτός Τί ἔκανε; Στή Θεσσαλονίκη ὁ λαός, ἐνοχλημένος ἀπό τούς φόρους του, ἐπαναστάτησε καί σκότωσε μερικούς ἀξιωματικούς καί στρατιῶτες. Ὁ Θεοδόσιος διέταξε το στρατό, τήν ὥρα πού ὁ κόσμος ἦταν μαζεμένος στό στάδιο νά παρακολουθήσει ἀγῶνες, νά βγάλουν τά σπαθιά καί νά κάνουν σφαγή. Καί σφάξανε πόσους; Ἑφτά χιλιάδες ἀνθρώπους! Κοκκίνισε ἡ Θεσσαλονίκη ἀπό τό αἷμα. Ποιός τώρα νά διαμαρτυρηθεῖ; Κανείς. Ἕνας μόνο τόλμησε· ό Ἅγιος Ἀμβρόσιος. Ό Θεοδόσιος πῆγε στά Μεδιόλανα. Καί ἐνῶ τά χέρια του στάζανε αἷμα, εἶχε τήν τόλμη νά πάει στό ναό μέ τήν ἀκολουθία του.
Μπῆκε μέσα;
Δέν μπῆκε!
Στήν πόρτα περίμενε ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος·
– Δέ θά προχώρησεις! Δέν εἶσαι ἄξιος νά μπεῖς στήν ἐκκλησία. Ἁμάρτησες, σκότωσες χιλιάδες.
– Μά, λέει, καί ὁ Δαβίδ σκότωσε.
– Ναί, τοῦ ἀπαντᾶ ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος, ἀλλά μετανόησε. Κ’ ἐσένα τότε θά σέ δεχτῶ…
Τοῦ ἔβαλε κανόνα· ἐννιά μῆνες ἔκλαιγε κι ἀναστέναζε· καί μετά -ὄχι πλέον μέ βασιλικά στέμματα, ἀλλά ταπεινός καί κλαίων- ἦρθε στό ναό. Τότε τόν δέχθηκε ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος.
✞Μακαριστός Αὐγουστίνος Καντιώτης
(… Ἄπό τόν βίο τοῦ ἁγίου Ἀμβροσίου Μεδιολάνων…)
0 Σχόλια