Άγιος Αμβρόσιος επίσκοπος Μεδιολάνων
Ημερομηνία Εορτής: 07 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Τύπος εορτής: Σταθερή. Εορτάζει στις 7 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:
Ο Αγιος Αμβρόσιος Επίσκοπος Μεδιολάνων (340 – 397)
Ιερά Λείψανα: Μέρος της Κάρας του Αγίου βρίσκεται στη Σκήτη Ξενοφώντος Αγίου Όρους·
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στις Μονές Παντοκράτορος Αγίου Όρους και Κύκκου Κύπρου.
ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΗΛ. ΝΤΑΛΙΑΝΗ, ΘΕΟΛΟΓΟΥ, ΕΦΕΔΡΟΥ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Τὸ φθαρτὸν Ἀμβρόσιος ἐκδὺς σαρκίον,
Θείας μετέσχεν ἀμβροσίας ἀξίως.
Ἑβδόμῃ Ἀμβρόσιος ποτὶ ἄμβροτον ἤλυθεν οὖδας.
Ο Άγιος Αμβρόσιος ήταν διακεκριμένος Ρωμαίος πολίτης και γεννήθηκε το 340 μ.Χ. Σπούδασε ρητορική, φιλοσοφία και νομικά. Στα Μεδιόλανα ασχολήθηκε με το επάγγελμα του δικαστή. Φύλασσε με λόγια και έργα την αλήθεια και απέδιδε αντικειμενικά τη δικαιοσύνη , αν και δεν είχε βαπτισθεί ακόμα χριστιανός. Όσον αφορά σ’ αυτό όμως, απαντά ο θεόπνευστος λόγος της Αγίας Γραφής: «Ἀλλ᾿ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστι» (Πράξεις, ι’ 35). Δηλαδή, σε κάθε έθνος, όποιος σέβεται το Θεό και πολιτεύεται στη ζωή του με δικαιοσύνη, είναι δεκτός απ’ Αυτόν και είναι δυνατόν να αρέσει σ’ Αυτόν.
Και πράγματι, ο Αμβρόσιος με τη ζωή του άρεσε στο Θεό. Γι’ αυτό και τον αξίωσε να βαπτισθεί χριστιανός, να γίνει έπειτα αναγνώστης, και αφού μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα πέρασε όλους τους εκκλησιαστικούς βαθμούς, μετά από απόφαση του βασιλιά Ουαλεντιανού του Α’, χειροτονήθηκε επίσκοπος Μεδιολάνων.
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ
Σαν επίσκοπος, ο Αμβρόσιος ποίμανε άριστα το ποίμνιό του και αγωνίστηκε κατά των αιρέσεων, ως αντιαιρετικός θεολόγος και Γνήσιος Επίσκοπος. Πολλοί λένε εσφαλμένα “ότι και στον βασιλιά Θεοδόσιο δεν επέτρεψε να εισέλθει στο ναό”, παρά μόνο “όταν αυτός μετάνιωσε ειλικρινά για τους φόνους που έκανε (στην πραγματικότητα τους έκανε ο έπαρχος και όχι ο Θεοδόσιος όπως εσφαλμένος λέγουν οι ανιστόρητοι) στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης. Αν και το πρώτο σκέλος, “με την μή είσοδο στον ναό” είναι σωστό, παρόλα ταύτα τους φόνους δεν τους έκανε ο Μ. Θεοδόσιος.
Ο Μέγας Θεοδόσιος βασίλευσε δίκαια από το 379 έως το 395 και έδωσε πολλές φορές χάρη στους φονιάδες δωδεκαθεϊστές, οι οποίοι τους πρώτους 3 αιώνες έσφαξαν πάνω από 12.000.000 χριστιανούς, σε συνεργασία με τους σταυρωτές Ιουδαίους και τους αιρετικούς Αρειανόφρονες. Όλοι αυτοί δεν δέχθηκαν το διάταγμα των Μεδιολάνων του Μ. Κωνσταντίνου, “περί ανεξιθρησκείας” (στις 13 ή 14 Ιουνίου του 313), ούτε και σταμάτησαν τις σφαγές όταν στην Βασιλεία του Βυζαντίου ανέβηκε ο αρχαιολάτρης Ιουλιανός ο παραβάτης (ο Φλάβιος Κλαύδιος Ιουλιανός, Λατ. Flavius Claudius Julianus, 331 ή 332 — 26 Ιουνίου 363). Τον 4ο αι. μ.Χ., ο αρειανός αιρετικός Χριστιανός ιστορικός Φιλοστόργιος παρέθεσε την εξής θρυλούμενη απάντηση της Πυθίας του Μαντείου των Δελφών, προς τον απεσταλμένο του Ιουλιανού, γιατρό του και κοιαίστορα Ορειβάσιο, σχετικά με το τέλος της ειδωλολατρείας και του παγανισμού και τον θάνατο του Ιουλιανού: «Είπατε τω βασιλεἰ, χαμαί πἐσε δαίδαλος αυλά·/ουκέτι Φοίβος έχει καλύβην, ου μάντιδα δάφνην/ου παγάν λαλέουσαν, απέσβετο και λάλον ύδωρ.»
Μετά τον Ιουλιανό, ακολούθησε ένας από τους μεθεπόμενους νέους αυτοκράτορες ο Ουάλης, ο οποίος υποστήριξε την αίρεση του Αρειανισμού – νεοπλατωνισμού (στην ύστερη αρχαιότητα 3ος με 6ος αιώνας μ.Χ.) και οι Ορθόδοξοι συνέχισαν να διώκονται από τους Παγανιστές και τους Αρειανούς. Ὁ αὐτοκράτορας Οὐάλης αποφάσισε νὰ εἰσάγει μὲ τὴν βία στὴν Καππαδοκία τὸν Ἀρειανισμό. Γι’ αὐτό, τὸ 372 μ.Χ., ἔστειλε τὸν ἔπαρχο Μόδεστο, γιὰ νὰ πείσει τὸν Ἅγιο Βασίλειο (1η Ιανουαρίου) νὰ δεχθεῖ τὶς κακοδοξίες τῶν αἱρετικῶν. Μάταια προσπάθησε νὰ πείσει τὸν Μέγα Βασίλειο μεταχειριζόμενος κάθε μέσο, όπως την δήμευση τῆς περιουσίας του, την οποία ο Άγιος είχε δώσει ήδη στους φτωχούς, ἐξορία, βασανιστήρια, θάνατο, αφού ο Μ. Βασίλειος έμεινε σταθερός στην Ορθοδοξία.
Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ Μ. ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ ΚΑΙ Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΥ
Όταν μετά τον Παγανιστή Ιουλιανό τον Παραβάτη και τον Αρειανόφρονα αυτοκράτορα Ουάλη, ο Μέγας Θεοδόσιος ανέβηκε στον θρόνο (19 Ιανουαρίου 379 – 17 Ιανουαρίου 395, διαδεχόμενος τον αρειανόφιλο αυτοκράτορα Ουάλη το 379), έδωσε χάρη σε όλους αυτούς τους διώκτες των Ορθοδόξων Χριστιανών (τους Παγανιστές, τους Αρειανόφρονες και τους προερχόμενους Ιουδαίους εκ των Φαρισαίων), τόσο στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όσο και στην Κωνσταντινούπολη. Όμως όταν αργότερα είχε πάει στο Μεδιολάνο της Ιταλίας, οι αρχαιολάτρες επιτέθηκαν οργανωμένοι ξανά, στην βασιλική φρουρά και την κατέσφαξαν, επί τη απουσία του Μ.Θεοδοσίου στο Μεδιολάνο της Ιταλίας. Πιο συγκεκριμένα ο πληθυσμός της Θεσσαλονίκης στασίασε και σκότωσε όλους τους στρατηγούς και τους μισθοφόρους Γότθους του αυτοκράτορα. Εν συνεχεία ο λαός έδεσε τα κορμιά τους στα άλογα και τους έσυρε στην πόλη… Θυμίζω ότι τα ταξίδια τότε ήταν μακρινά και χρονοβόρα, καθότι ο Θεοδόσιος βρισκόταν σε πολεμικές επιχειρήσεις επιβολής ειρήνευσης στην Ιταλία και απουσίαζε από την Κωνσταντινούπολη. Τότε ο έπαρχος από υπερβάλλοντα ζήλο έστειλε τον στρατό και οι φονιάδες της βασιλικής φρουράς του Θεοδοσίου σφαγιάστηκαν (προβάλλοντας αντίσταση) αντί να συλληφθούν (δεδομένου ότι ήταν δυστυχώς μεγάλος όχλος, ο οποίος δεν ελεγχόταν με ειρηνικά μέσα), επί τη απουσία του Μ. Θεοδόσιου, τον οποίο και κακώς κατηγορούν.
ΤΟ ΕΠΙΤΙΜΙΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ
Πάντως και ο Άγιος Αμβρόσιος, ως γνήσιος Επίσκοπος, όταν έμαθε το γεγονός και έχοντας τον Θεοδόσιο ενώποιόν του, δεν δίστασε να επιβάλλει στον Μ. Θεοδόσιο το επιτίμιο της ακοινωνησίας, το οποίο ο ίδιος ο Αυτοκράτορας από ταπείνωση δέχθηκε, κάτι που δείχνει ότι η Επισκοπική εξουσία, είναι ανώτερη από την Βασιλική κοσμική εξουσία, όπως και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός μας λέει, ότι “πρώτα θα χαιρετήσεις τον Ιερέα (ο οποίος έχει και την βασιλική εξουσία από τον Βασιλέα Χριστό) και μετά τον Άγγελο του Θεού, ή τον επίγειο κοσμικό Βασιλέα”.
Επίσης το παράδειγμα του Αγίου, μας δείχνει ότι άλλο είναι ο έλεγχος προς τους αιρετικούς και η δίκαιη κρίση των βαρέως αμαρτανόντων, με στόχο την μετάνοιά τους και άλλο είναι η κατάκριση, κάτι το οποίο πολλοί συγχέουν στις ημέρες μας εσφαλμένος. Αντιθέτως βλέπουμε το τραγικό γεγονός, οι σημερινοί Επίσκοποι να κάνουν απειθαρχία στον Χριστόν και την Ορθόδοξην Εκκλησίαν του, ενώ ταυτόχρονα να πειθαρχούν και να υποστηρίζουν τους άθεους, τους αλλόθρησκους, τους μασόνους και αντίχριστους πολιτικούς, οι οποίοι με τα νομοθετήματά τους, πολεμούν την Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού (βλέπε π.χ. την ψευδοσύνοδο της Κρήτης, το Ουκρανικόν Κακοκέφαλον, το κλείσιμο των ναών, τον Οικουμενισμόν, την βεβήλωση των ιερών μυστηρίων, την νομιμοποίηση των εκτρώσεων, της ευθανασίας, των γκέι γάμων, του πολιτικού γάμου, των μικτών γάμων με αιρετικούς, της καύσεως των νεκρών, της τεχνητής γονιμοποίησης, της λαθρομετανάστευσης κ.λπ). Ο Άγιος Αμβρόσιος πέθανε ειρηνικά το έτος 397 μ.Χ., σε ηλικία 57 χρονών, έχοντας αφήσει πίσω του, πλούσιο επισκοπικό, φιλανθρωπικό και αντιαιρετικό έργο.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖος διδάσκαλος καὶ ἱεράρχης σοφός, δογμάτων ἀκρίβειαν μυσταγωγεῖς τοὺς πιστούς, Ἀμβρόσιε ὅσιε· λύεις αἱρετιζόντων τὴν ἀχλὺν τοῖς σοῖς λόγοις· φαίνεις τῆς εὐσεβείας τὴν θεόσδοτον χάριν· ἐν ᾗ τούς σὲ γεραίροντας συντήρει ἀπήμονας.
Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὸν τῆς ἀμβροσίας ἐπώνυμον, καὶ τῆς Ἰταλίας διδάσκαλον, τὸν προστάτην τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας, καὶ Μεδιολάνων τὸν πρόεδρον, τὸν τοῦ ἐπάρχου υἱόν, καὶ τῶν πτωχῶν ἀντιλήπτορα μέγιστον, Ἀμβρόσιον τὸν ἔνδοξον Ἱεράρχην πάντες τιμήσωμεν, πρεσβεύει γὰρ Κυρίῳ ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κοντάκιον
Ἦχος δ΄. Ἐπεφάνης σήμερον.
Ἑορτάζει σήμερον, ἡ οἰκουμένη, τὴν σὴν μνήμην πάνσοφε, ὡς Ἱεράρχην τοῦ Χριστοῦ, μεγαλοφώνως τιμῶσά σε, Πάτερ Πατέρων, Ἀμβρόσιε ἔνδοξε.
Έτερον Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θείοις δόγμασι περιαστράπτων, ἀπημαύρωσας Ἀρείου πλάνην, Ἱερομύστα καὶ ποιμὴν Ἀμβρόσιε· θαυματουργῶν δὲ δυνάμει τοῦ Πνεύματος, πάθη ποικίλα σαφῶς ἐθεράπευσας. Πάτερ Ὅσιε, Xριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.
Ὁ Οἶκος
Τὸν ἐκ κοιλίας ἡγιασμένον Ἱεράρχην Κυρίου, ἀνευφημήσωμεν νῦν τὸν τῆς χάριτος, πλάκας δεξάμενον θείας δόξης, καὶ ἐν θαύμασι περιβόητον πᾶσι, καὶ ὡς θερμόν, καὶ αὐτόπτην τῆς θείας ἐλλάμψεως, ὡς τῶν πενήτων προστάτην καὶ τῶν ἁμαρτανόντων ψυχαγωγόν. Οὗτος γὰρ θύων τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ, Ἱεράρχης πιστὸς ἀναδέδεικται. Διὰ τοῦτο βοῶμεν αὐτῷ· Πάτερ Πατέρων, Ἀμβρόσιε ἔνδοξε.
Κάθισμα
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Λόγους ζωῆς Πάτερ σοφὲ κεκτημένος, τὰς διανοίας τῶν πιστῶν καταρδεύεις, καὶ καρποφόρους χάριτι δεικνύεις ἀεί, τῶν αἱρετιζόντων δέ, κατακλύζεις τὰς φρένας, χάριν ἀναβλύζων τε, ἰαμάτων ἐκπλύνεις, παθῶν παντοίων ῥύπον ἀληθῶς, ἱερομύστα θεόφρον Ἀμβρόσιε.
0 Σχόλια