Κύπρος: Οργή για την Μπακογιάννη – Θεωρούν ότι άνοιξε το δρόμο για το ψευδοκράτος

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

20.04.2024 | 12:09

Σκληρό άρθρο στον Φιλελεύθερο που είναι πιο μετριοπαθής εφημερίδα στα εθνικά

Κόλαφος κατά της Ντόρας Μπακογιάννη αποτελεί άρθρο της κυπριακής εφημερίδας Φιλελεύθερος, που αναφέρεται στο διπλωματικό μείζον ζήτημα που προέκυψε με τη Σερβία και την σκληρή αντιπαράθεση του προέδρου της χώρας Αλεξάνταρ Βούτσιτς με την ελληνίδα πολιτικό, με αφορμή την εισήγησή της, η οποία εγκρίθηκε κατά πλειοψηφία, για ένταξη του Κοσσόβου στο Συμβούλιο της Ευρώπης (ΣτΕ).

Το ερώτημα είναι γιατί σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται σαν μπαρουταποθήκη των Βαλκανίων με εμπλεκόμενους τους Σέρβους και τους Κοσσοβάρους, ένα ελληνικό χέρι ανακάτεψε τα κάρβουνα και τα αναζωπύρωσε, φυσώντας τις στάχτες προς την μια πλευρά, αναφέρει χαρακτηριστικά η κυπριακή εφημερίδα.

Δε μάσησε τα λόγια της κατά της Μπακογιάννη και η Σέρβα Μπιλιάνα Πάντιτς, πρόεδρος των Σέρβων Βουλευτών: «Θα μείνετε στην ιστορία ως κάποια που με τον πιο βάναυσο τρόπο παραβίασε όλους τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και τις αρχές πάνω στις οποίες ιδρύθηκε αυτή η οργάνωση. Έχετε αποδείξει ότι σας λείπει η ακεραιότητα, προκαλείτε και είστε υποκρίτρια… Μπορεί να είμαστε μια μικρή χώρα, αλλά σε αντίθεση με εσάς έχουμε ακεραιότητα και ποτέ δεν πρόκειται να παραδοθούμε και να υποκύψουμε».

Απειλείται η Κύπρος

Η κυπριακή εφημερίδα αναφέρεται και στις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη και στην κυπριακή υπόθεση τονίζοντας τα ακόλουθα, μεταξύ άλλων:

«Είναι θλιβερό επειδή με αυτή την αναζωπύρωση των καρβούνων, απειλείται σοβαρά πλέον να καεί και η Κύπρος, που διαθέτει το όμαιμον και ομόγλωσσον… Είναι τραγικό επειδή επί μισό αιώνα, η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων αυτού του δύσμοιρου νησιού πασχίζει να ξεχάσει την τραγικότατη εκείνη καραμανλική ρήση «η Κύπρος κείται μακράν…».

Επί μισό αιώνα πασχίζουμε να πείσουμε τον εαυτό μας, ότι ήταν απλώς μια ατυχής φράση ή έστω θλιβερή επιλογή της στιγμής. Ότι δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική στάση των Αθηνών για την όποια ανάλογη κρίσιμη στιγμή ενδεχομένως να βρεθεί η μικρή αλλά λατρεμένη μας πατρίδα. Πάντοτε διαχωρίζαμε και θα συνεχίσουμε να διαχωρίζουμε την Αθήνα, όπου εννοούμε την πολιτική εξουσία, από την Ελλάδα, όπου εννοούμε την ευρεία έννοια του έθνους και τους Έλληνες. Αφού πάντοτε, ένα πέρασμα από τον Τύμβο της Μακεδονίτισσας είναι αρκετό για να ξεκαθαρίσει στο μυαλό και στην ψυχή μας τις διαφορετικές αυτές έννοιες».