Η σχέση του ελαιολάδου με τη Μεσόγειο δεν περιορίζεται μόνο στη γαστρονομία ή τη γεωργία. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας, του πολιτισμού και της λογοτεχνίας των λαών που αναπτύχθηκαν γύρω από τη λεκάνη της Μεσογείου. Σε αυτό το πνεύμα, ο José María Penco, διευθυντής του διεθνούς διαγωνισμού EVOOLEUM, ο οποίος δημοσιεύει το παρόν άρθρο στον ισπανικό ιστότοπο mercacei, επιχειρεί έναν πρωτότυπο παραλληλισμό ανάμεσα στις σημαντικότερες ποικιλίες ελαιολάδου και στα σπουδαιότερα λογοτεχνικά έργα και δημιουργούς της Μεσογείου.
Ξεχωριστή θέση σε αυτό το «λογοτεχνικό ταξίδι» κατέχει η ελληνική Κορωνέικη, η οποία συνδέεται με τον μεγαλύτερο επικό ποιητή όλων των εποχών, τον Όμηρο.
Η Κορωνέικη ως η «Οδύσσεια» του ελαιολάδου
Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η Κορωνέικη μοιάζει σαν να «γράφτηκε» από τον ίδιο τον Όμηρο. Πρόκειται για μια ποικιλία με βαθιές ιστορικές ρίζες, που συνδυάζει αντοχή, σοφία και αυθεντικότητα, στοιχεία που χαρακτηρίζουν και τα ομηρικά έπη.
Το έντονο πράσινο φρουτώδες άρωμά της παραπέμπει στους αρχαίους ελληνικούς ελαιώνες που συνόδευσαν το ταξίδι του Οδυσσέα, ενώ οι νότες από δενδρολίβανο, αμύγδαλο και άγρια άνθη δημιουργούν ένα αρωματικό προφίλ άρρηκτα συνδεδεμένο με το μεσογειακό τοπίο.
Στο στόμα, η Κορωνέικη εξελίσσεται όπως ένα μεγάλο επικό ταξίδι: η χαρακτηριστική πικράδα, η ζωηρή πικάντικη επίγευση και η εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια των αρωμάτων θυμίζουν τη μακρά και γεμάτη δοκιμασίες επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη.
Όταν κάθε σταγόνα αφηγείται μια ιστορία
Ο José María Penco υποστηρίζει ότι, όπως ο Όμηρος ύμνησε το ταξίδι, την επιμονή και την ανθρώπινη αντοχή, έτσι και η Κορωνέικη εκφράζει αυτές τις αξίες μέσα από τη γεύση της. Η έντονη προσωπικότητα της ποικιλίας, η σταθερότητα και η επίμονη επίγευσή της διατηρούν ζωντανή τη μνήμη του ελληνικού ήλιου και του μόχθου των ελαιοπαραγωγών.
Με αυτόν τον συμβολισμό, κάθε δοκιμή ενός εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου Κορωνέικης μετατρέπεται σε μια μικρή αισθητηριακή «Οδύσσεια», όπου κάθε σταγόνα αφηγείται ένα κομμάτι της ελληνικής ιστορίας και του μεσογειακού πολιτισμού.
Η ελιά και ο λόγος: δύο κοινές ρίζες της Μεσογείου
Το άρθρο επισημαίνει ότι η εξάπλωση της ελαιοκαλλιέργειας ακολούθησε την ίδια διαδρομή με την ανάπτυξη της ανθρώπινης σκέψης και της γραφής στη Μεσόγειο. Όπως οι μεγάλοι συγγραφείς διέδωσαν τον πολιτισμό μέσω των έργων τους, έτσι και οι διαφορετικές ποικιλίες ελαιολάδου ταξίδεψαν από τόπο σε τόπο μεταφέροντας τη γεύση, την παράδοση και την ταυτότητα κάθε περιοχής.
Κάθε ποικιλία διαθέτει τη δική της φωνή, όπως κάθε συγγραφέας το προσωπικό του ύφος. Στην περίπτωση της Κορωνέικης, αυτή η φωνή είναι βαθιά ελληνική και συνδέεται συμβολικά με τον Όμηρο, υπενθυμίζοντας ότι η ελιά και ο λόγος αποτελούν δύο από τα ισχυρότερα θεμέλια του μεσογειακού πολιτισμού.
Πηγή: olivenews.gr
0 Σχόλια