Η Τρίτη Κυριακή του Τριωδίου των Απόκρεω, Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ και τα ειδωλολατρικά καρναβάλια…
Περικλέους ΗΛ. Νταλιάνη, Θεολόγου
Η ΑΠΟΚΡΕΩ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Η τρίτη Κυριακή του Τριωδίου είναι αφιερωμένη στο πιο φοβερό γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας, στη μέλλουσα Κρίση. Με βάση το Πάσχα η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ, εορτάζει 56 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα. Η ενθύμηση της φοβερής μελλούσης Κρίσεως στην αρχή του Τριωδίου είναι απαραίτητη, διότι απώτερος σκοπός του όλου πνευματικού αγώνα μας είναι να βρεθούμε εκ δεξιών του Δεσπότη Χριστού, κατά τη μεγάλη ημέρα της Kρίσεως, δια της μετάνοιας.
Η «Δευτέρα Παρουσία» αποτελεί θεμελιώδες εσχατολογικό δόγμα της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, κατά το οποίο μετά την πρώτη επί γης ενανθρώπιση του Θεανθρώπου ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, θα ακολουθήσει η «δευτέρα εν δόξη παρουσία» του εις τους Ουρανούς. Δηλαδή δεν ομιλούμε για μία νέα ενανθρώπιση του Χριστού (όπως λένε οι αιρετικοί χιλιαστές), αφού ο Χριστός Αναστήθηκε και Αναλήφθηκε εκ Δεξιών του Πατρός. Στις Πράξεις των Αποστόλων, όπου περιγράφεται ή Ανάληψη του Χριστού, λέγεται ότι οι άγγελοι είπαν στους έκπληκτους μαθητές: «άνδρες Γαλιλαίοι τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν; ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον ουρανόν, ούτως ελεύσεται, όν τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν» (Πράξ. α’, 11). Άρα ο τρόπος με τον όποιο αναλήφθηκε ο Χριστός “εις τους Ουρανούς”, θα είναι ο ίδιος με τον οποίο θα επανέλθει ο Χριστός στην γη, εν δόξα ως Θεάνθρωπος εις τους ουρανούς (δηλαδή θα είναι πανταχού παρόν). Ο Χριστός μας είπε ότι: «και τότε όψονται τον υιόν του ανθρώπου ερχόμενον εν νεφέλαις» (Μάρκ. ιγ’. 26).
Η Δευτέρα Παρουσία Του θα γίνει προκειμένου να κρίνει «ζώντας και νεκρούς». Ο χρόνος που θα πραγματοποιηθεί αυτή παραμένει άγνωστος αφού κατά το Ευαγγέλιον, «ουδέ οι άγγελοι των ουρανών γνωρίζουν» την ημέρα και την ώρα. Ματθαίος 24,36 Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι τῶν οὐρανῶν, εἰ μὴ ὁ πατήρ μου μόνος. (Ως προς δε την ημέρα εκείνη και την ώρα της δευτέρας παρουσίας κανείς δεν γνωρίζει τίποτε, ούτε οι άγγελοι των ουρανών, ει μη μόνον ο Πατήρ). Το μόνο που γνωρίζουμε, είναι ότι όπως ο Χριστός Αναστήθηκε ημέρα Κυριακή, ομοίως και η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει ημέρα Κυριακή, αφού είναι η ημέρα του Κυρίου Ιησού Χριστού.
Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ
Σημείο πριν την ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ, θα είναι η εμφάνιση του ανθρώπου Αντιχρίστου, καθώς και η επανεμφάνιση του προφήτου Ηλία, ο οποίος κατά θεία Πρόνοια, δεν έχει πεθάνει και θα θανατωθεί από τον Αντίχριστο. Πριν τον τελικό Αντίχριστο, εμφανίστηκαν και εμφανίζονται και άλλοι Μικρότεροι αντίχριστοι οι οποίοι ετοιμάζουν το έδαφος του, όπως ήταν, ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο Νέρων, ο αιρετικός Άρειος, ο Μωάμεθ, ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Αττίλας, ο αιρεσιάρχης πάπας της Ρώμης κ.α.
ΙΩΑΝΝΟΥ Α΄,2.18 παιδιά έσχατη ώρα εστίν και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν όθεν γινώσκομεν ότι έσχατη ώρα εστίν.
Η λέξη «αντίχριστος» έχει δύο έννοιες, είτε «ενάντια στο Χριστό» είτε και «παίρνοντας τη θέση του Χριστού». Ο απόστολος Παύλος μας πληροφορεί ακόμη ότι «η ημέρα του Χριστού (η Δευτέρα Παρουσία), δεν θα έρθει, αν πρώτα δεν έρθει η αποστασία, και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο γιος της απώλειας, αυτός που αντιτάσσεται και θα υπερυψώνει τον εαυτό του ενάντια σε κάθε έναν που λέγεται θεός ή σέβασμα, ώστε να καθίσει στον ναό του Θεού ως Θεός, αποδεικνύοντας τον εαυτό του ότι είναι (δήθεν) Θεός» (Β’ Θεσσαλονικείς 2: 4). Λέει ο Απόστολος “ΕΡΩΤΩΜΕΝ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, ὑπὲρ τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡμῶν ἐπισυναγωγῆς ἐπ’ αὐτόν, 2 εἰς τὸ μὴ ταχέως σαλευθῆναι ὑμᾶς ἀπὸ τοῦ νοὸς μήτε θροεῖσθαι μήτε διὰ πνεύματος μήτε διὰ λόγου μήτε δι’ ἐπιστολῆς ὡς δι’ ἡμῶν, ὡς ὅτι ἐνέστηκεν ἡ ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ. 3 μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, 4 ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός”.
Ο Αριθμός του Αντιχρίστου
Ο Αντίχριστος θα σφραγίζει τους εκλεκτούς του με τον αριθμό ΧΞΣ (ελληνικό αλφάβητο) ή αλλιώς με το (αραβικό) 666 (το οποίο υπάρχει και μέσα στα μικροτσίπ). Αποκ. 13,16 καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν,
Αποκ. 13,16 Παρασύρει δε και πείθει όλους, τους μικρούς και τους μεγάλους, τους πλουσίους και τους πτωχούς, τους ελευθέρους και τους δούλους, να προσκυνήσουν το είδωλον και να υποταχθούν στο θηρίον και να τους δώσουν ανεξάλειπτον χαραγμένην σφραγίδα στο δέξι των χέρι και εις τα μέτωπά των, όπως γίνεται με τους δούλους.
Αποκ. 13,17 καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ.
Αποκ. 13,17 Και δια να θλίψη και ταλαιπωρήση τους Χριστιανούς, πειθαναγκάζει, κανείς να μη ημπορή να αγοράση η να πωλήση, εκτός εκείνων που έχουν το χάραγμα και την σφραγίδα του θηρίου, η οποία σφραγίς είναι το όνομα του θηρίου η ο αριθμός, που συμβολίζουν τα γράμματα του ονόματός του.
Αποκ. 13,18 Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου· ἀριθμὸς γὰρ ἀνθρώπου ἐστί· καὶ ὁ ἀριθμὸς αὐτοῦ χξς.
Αποκ. 13,18 Εδώ είναι η θεία σοφία• εκείνος που έχει φωτισμένον και καθαρόν νουν ας υπολογίση το σύνολον των αριθμών, που συμβολίζουν τα γράμματα του ονόματός του. Διότι είναι αριθμός ονόματος ανθρώπου. Και ο αριθμός αυτός, που βγαίνει, από την άθροισιν των γραμμάτων λαμβανομένων ως αριθμών, κατά το ελληνικόν σύστημα, είναι εξακόσια εξήκοντα εξ η χξστ’. Είναι δε το όνομα του Αντιχρίστου.
Άλλο είναι ο Αντίχριστος και άλλο ο Σατανάς
Ο Απόστολος Παύλος ορθά διαχωρίζει τον άνθρωπο Αντίχριστο, από τον πεπτωκότα σκοτεινό ΑΓΓΕΛΟ τον Σατανά, ο οποίος δεν μπορεί να λάβει σάρκα, αλλά όμως θα εξουσιάζει τον άνθρωπο αντίχριστο ως σκοτεινό όργανό του. Μετά θα ακολουθήσει η ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑ και η οριστική κρίση, ζώντων και νεκρών εις τους ουρανούς, όπως τονίζει και ο Απόστολος Παύλος, αλλά και η καταδίκει του Σατανά και του Αντιχρίστου… Ο Απόστολος Παύλος διδάσκει ότι όσοι ζουν τότε, όταν θα έλθει ο υιός του ανθρώπου, και μάλιστα όσοι είναι δίκαιοι, θα αρπαγούν «εν νεφέλαις εις άπάντησιν του Κυρίου εις αέρα» (Α’ θεσ. δ’, 17). Και στην Αποκάλυψη είναι γραμμένο: «Ιδού έρχεται μετά των νεφελών και όψεται αυτόν πάς οφθαλμός» (Αποκ. α’, 7).
Θα πρέπει να θυμόμαστε όμως ότι πριν την Δευτέρα Παρουσία, όσοι αποβιώσουμε θα κριθούμε ευθείς (εν μέρη στην μέση κατάσταση της ψυχής, δια του τελωνισμού της ψυχής, όπως την ονομάζουν οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, όπου θα προγευόμαστε τον παράδεισο ή την κόλαση αντίστοιχα, αναλόγως την πνευματική κατάσταση του καθενός, έως την Δευτέρα Παρουσία, όπου θα γίνει η οριστική κρίση), οπότε θα πρέπει να ήμαστε πάντα έτοιμοι, διότι μετά τον θάνατο δεν υπάρχει μετάνοια.
Την εβδομάδα αυτή τρώμε από όλες τις τροφές, εκτός του κρέατος, γι’ αυτό και λέγεται Κυριακή της Αποκρεώ (αποχή από το κρέας) και όχι λόγω των καρναβαλιών.
ΟΙ ΙΕΡΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ
Δυστυχώς αντί οι χριστιανοί να μετανοούν κατεξοχήν την περίοδο αυτή, αντιθέτως ο διάβολος τους βάζει να κάνουν χειρότερες ΑΜΑΡΤΊΕΣ ΑΠΌ ΌΤΙ ΈΚΑΝΑΝ ΠΡΏΤΑ.
Τα καρναβάλια που γίνονται αυτή την εβδομάδα είναι ειδωλολατρικές εορτές του παγανισμού, όπου λατρεύονταν οι ειδωλολατρικές εορτές, τα είδωλα, τα ζώα, οι δαίμονες, οι φυσικές δυνάμεις, τα Άστρα (εξού και η πλάνη και Αστρομαντείας και Αστρολογίας), καθώς και οι ισχυροί άνθρωποι της κάθε εποχής, οι οποίοι νόμιζαν ότι είναι δήθεν Θεοί (ομοίως και ο αιρεσιάρχης πάπας της Ρώμης). Οπότε είναι άρνηση της αλήθειας, της Ορθοδοξίας και της Αγίας Τριάδος, η συμμετοχή των χριστιανών στα καρναβάλια, στα οποία εκτός των άλλων γίνονται και διάφορα ηθικά όργια και γι’ αυτό οι κανόνες της Εκκλησίας δίνουν αυστηρά επιτίμια αποχής από την ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ…
Ένας Χαρακτηριστικός κανόνας που καταδικάζει τα καρναβάλια είναι ο 62 κανόνας της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος καταδικάζει τις μεταμφιέσεις και τις μάσκες, όπως και τους χορούς και τους αστεϊσμούς, που ελάμβαναν χώρα σε παρόμοιες καρναβαλικές εορτές του παρελθόντος, όπως ομοίως γίνεται και σήμερα με τις μεταμφιέσεις, όπου εκτός των άλλων με αυτές λατρεύεται και η πλάνη της μετεμψύχωσης ή αλλιώς μετενσάρκωσης.
ΚΑΝΩΝ ΞΒ’
Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας και τα λεγόμενα Βοτά, και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την τη πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μην και τας των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας.
Έτι μην και τας ονόματι των παρ’ Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών, ή εξ ανδρών, ή γυναικών, γινομένας ορχήσεις και τελετάς, κατά τι έθος παλαιόν και αλλότριον του των Χριστιανών βίου, αποπεμπόμεθα, ορίζοντες, μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδιδύσκεσθαι, ή γυναίκα την ανδράσιν αρμόδιον.
Αλλά μήτε προσωπεία κωμικά, ή σατυρικά, ή τραγικά υποδύεσθαι· μήτε το του βδελυκτού Διονύσου όνομα την σταφυλήν εκθλίβοντας εν ταις ληνοίς επιβοάν· μηδέ τον οίνον εν τοις πίθοις επιχέοντας, γέλωτα επικινείν αγνοίας τρόπω, ή ματαιότητος, τα της δαιμονιώδους πλάνης ενεργούντας. Τους ουν από του νυν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας, εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν Κληρικοί οίεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν, ει δε Λαϊκοί, αφορίζεσθαι.
Ερμηνεία υπό του Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου:
Καλάνδαι ονομάζονται αι πρώται ημέραι του κάθε μηνός, εις τας οποίας οι έλληνες εσυνείθιζον να εορτάζουν, δια να απερνούν τάχα όλον τον μήνα με ευθυμίαν, και τα Βοτά δε και Βρουμάλια ελληνικαί ήτον εορταί· τα μεν Βοτά, ήτοι βοσκήματα και πρόβατα, εις τιμήν τού θεού του Πανός, όστις ενομίζετο από τους έλληνας ότι είναι έφορος των προβάτων και των λοιπών ζώων· τα δε Βρουμάλια, εις τιμήν του Διονύσου· Βρόμιος γαρ ήτο του Διονύσου επίθετον κοντά εις τους έλληνας από τον βρόμον, οπού σημαίνει τον ήχον και την βροντήν, ονομαζόμενος.
Τούτο δε οι Ρωμάνοι Βρουμάλιον ωνόμαζον, ήγουν τον βρόμον· και την εορτήν, Βρουμάλια πληθυντικώς· οπού είναι το ίδιον ωσάν τα Διονύσια, καθώς τα έλεγαν οι έλληνες. Προστάζει λοιπόν ο παρών Κανών, ότι τα τοιαύτα Ελληνικά, αλλά δη και η κατά την πρώτην Μαρτίου τελουμένη πανήγυρις, δια την ευκρασίαν τάχα του έαρος, να ασηκωθούν ολοτελώς από την πολιτείαν των Χριστιανών.
Μήτε χοροί απλώς δημόσιοι γυναικών να γίνωνται, ούτε εορταί και χοροί από άνδρας ή γυναίκας εις όνομα των Ελλήνων ψευδοθεών. Ορίζει δε προς τούτοις, ότι μήτε άνδρας να φορή ρούχα γυναικεία, ούτε γυναίκα ρούχα ανδρίκια· αλλά μήτε να μουρόνωνται με μουτσούνας και προσωπίδας Κωμικάς, ήτοι παρακινούσας εις γέλωτας ή τραγικάς, ήτοι παρακινούσας εις θρήνους και δάκρυα, ή Σατυρικάς, ήτοι ιδίας των Σατύρων και Βάκχων, οίτινες εις τιμήν του Διονύσου, ως εκστατικοί και δαιμονισμένοι, εχόρευον· και ότι τινάς να μην επικαλήται το όνομα του συγχαμερού Διονύσου (όστις ενομίζετο πως ήτο δοτήρ του οίνου και έφορος), όταν πατώνται τα σταφύλια εις τους ληνούς, μήτε να γελά και να καγχάζη, όταν βάλλεται ο νέος οίνος εις τα πιθάρια.
Λοιπόν όποιος από του νυν και εις το εξής, αφ’ ου έμαθε περί τούτων εν γνώσει, επιχειρήσοι να κάμη κανένα από τα προρρηθέντα ταύτα δαιμονιώδη και Ελληνικά, ει με είναι Κληρικός, ας καθαίρεται, ει δε λαϊκός, ας αφορίζεται.(ΙΕΡΟΝ ΠΗΔΑΛΙΟΝ)
ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ
«῞Οταν δὲ ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ, καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων, Καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων. Τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ οἱ δίκαιοι λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε; Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς ἐρεῖ αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε. Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ οὐ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ οὐ περιεβάλετέ με, ἀσθενὴς καὶ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐκ ἐπεσκέψασθέ με. Τότε ἀποκριθήσονται αὐτῷ καὶ αὐτοὶ λέγοντες· κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ οὐ διηκονήσαμέν σοι; Τότε ἀποκριθήσεται αὐτοῖς λέγων· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐφ᾿ ὅσον οὐκ ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἐλαχίστων, οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον». (Ματθ. κε’ 31-46)
Λειτουργικά κείμενα
Κοντάκιον
Ἦχος α’.
Ὅταν ἔλθης ὁ Θεός, ἐπὶ γῆς μετὰ δόξης, καὶ τρέμωσι τὰ σύμπαντα· ποταμὸς δὲ τοῦ πυρὸς πρὸ τοῦ Βήματος ἕλκῃ, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ τὰ κρυπτὰ δημοσιεύωνται· τότε ῥῦσαί με, ἐκ τοῦ πυρὸς τοῦ ἀσβέστου, καὶ ἀξίωσον, ἐκ δεξιῶν σου με στῆναι, Κριτὰ δικαιότατε.
0 Σχόλια