Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2022
Φωτο/φία REUTERS/Kim Hong-ji
ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΗΛ. ΝΤΑΛΙΑΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ
α) Ο Σατανισμός έγινε εορτή στον Αγγλοσαξονικό χώρο
Δεν είναι τυχαίο ότι η παγανιστική και σατανική εορτή του Χάλλογουιν, διαφημίζεται πλέον σε όλη την υφήλιο και έχει εισχωρήσει και στην Ελλάδα, όπως γίνεται ομοίως με τα σατανικά συγκροτήματα του Χέβι Μέταλ, Ντέθ Μέταλ κ.λπ. Όλο και περισσότερα μαγαζιά και κέντρα στολίζονται με τα συγκεκριμένα αξεσουάρ. Τα καταστήματα κινητής τηλεφωνίας και εστίασης έχουν συγκεκριμένες προσφορές και μενού, τα οποία τρομάζεις να τα φάς. Οι νέοι ντύνονται σαν μάγοι και ξωτικά. Η Εκκλησία άλλωστε, πάντα απαγόρευε τα καρναβάλια, ως ειδωλολατρικά έθιμα, πόσο μάλλον τώρα τις σατανικές μεταμφιέσεις του Χάλλογουιν.
Πρόκειται για μία εορτή των Σατανιστών, η οποία πήρε δήθεν “χριστιανικό περιεχόμενο” στην αιρετική και Αγγλοσαξονική Δύση. Οι νέοι ντύνονται ως μάγισσες, ως δαίμονες, ως φαντάσματα κ.λπ. Δεν χρειάζεται άλλωστε να έχει κάποιος υψηλό αϊκιού-IQ, για να καταλάβει το αυτονόητο, ότι το Χάλλογουιν είναι μια σατανική εορτή, με αντιχριστιανικό περιτύλιγμα, το οποίο όχι μόνο δεν βοηθάει τις ψυχές των νεκρών, αλλά αντιθέτως τις κολάζει και τις προσβάλλει. Ουσιαστικά η εορτή αυτή, είναι η διαφήμιση της Κολάσεως και των κολασμένων, αφού στην αιρετική Δύση, δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Ιησού Χριστού και την Ανάσταση των νεκρών, αλλά εορτάζουν τον θάνατο (και κατ’ επέκταση τον διάβολο). Γι’ αυτό στον αιρετικό παπισμό και προτεσταντισμό, δεν εορτάζεται το Πάσχα και η Ανάσταση του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, ως η κύρια εορτή της Χριστιανοσύνης, όπως γίνεται στην Ορθοδοξία, αλλά εορτάζεται η Μ. Παρασκευή, δηλαδή ο θάνατος του Χριστού (κατά την ανθρώπινη φύση). Δηλαδή οι αιρέσεις αυτές εορτάζουν, όπως και οι σταυρωτές Ιουδαίοι, τον υποτιθέμενο κατ’ αυτούς “θάνατο” του Χριστού-θΕΟΎ, σύμφωνα με την δική τους αντιχριστιανική αντίληψη.
β) Τι είναι το Χάλλογουιν;
Το Χαλλογουίν σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια (αγγλικά: Halloween), “γιορτάζεται τη νύχτα της 31 Οκτωβρίου και είναι μια αργία η οποία εορτάζεται κυρίως σε χώρες του αγγλοσαξωνικού κόσμου”.
“Η γιορτή αυτή τηρείται σε πολλές χώρες την παραμονή της Ημέρας των “Αγίων Πάντων”, που είναι η 1η Νοεμβρίου.[1] Η Ημέρα των Πάντων γενικότερα (θεωρείται στην Δύση ότι) τιμά τους αγίους, αλλά και τους νεκρούς προγόνους των ανθρώπων”.[2][3] Παρόλα ταύτα δεν μπορώ να καταλάβω τι σχέση έχουν οι ‘Αγιοι Πάντες, με τα μασκαρέματα, τον αποκρυφισμό και τους Σατανάδες.
Η σωστή θεωρία υποστηρίζει, “ότι η έμπνευση για την γιορτή προήλθε από τα γαελικά φεστιβάλ της σοδειάς, ιδίως του Σαμάιν”. Γενικότερα, πολλοί σωστά υποστηρίζουν ότι οι πρόδρομοι του Χαλλογοουίν είχαν παγανιστικές ρίζες”.[4][5][6][7
γ) Οι νεκροί στην Κορέα
Δεν είναι τυχαίο ότι στις εορτές αυτές που λατρεύεται ο διάβολος, υπάρχουν και πολλά ατυχήματα και θάνατοι, όπως έγινε το Σάββατο και στην Σεούλ.
Στους 120 εκτοξεύτηκε ο αριθμός των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους από ποδοπατήματα κατά τη διάρκεια εορταστικών εκδηλώσεων για το Χάλλογουιν στην πρωτεύουσα της Σεούλ, όπως μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων YONHAP και 100 άνθρωποι τραυματίστηκαν, όπως ανακοίνωσαν οι πυροσβεστικές αρχές, ενώ ο απολογισμός των θυμάτων αυξάνεται διαρκώς.
δ) Οι κανόνες της Εκκλησίας καταδικάζουν τα καρναβάλια και τις σατανικές μεταμφιέσεις.
Παραθέτω τον 62 κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος καταδικάζει τις μεταμφιέσεις και τις μάσκες, όπως και τους χορούς και τους αστεϊσμούς, που ελάμβαναν χώρα σε παρόμοιες καρναβαλικές εορτές του παρελθόντος.
ΚΑΝΩΝ ΞΒ’
Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας και τα λεγόμενα Βοτά, και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την τη πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα. Αλλά μην και τας των γυναικών δημοσίας ορχήσεις, και πολλήν λύμην και βλάβην εμποιείν δυναμένας.
Έτι μην και τας ονόματι των παρ’ Έλλησι ψευδώς ονομασθέντων θεών, ή εξ ανδρών, ή γυναικών, γινομένας ορχήσεις και τελετάς, κατά τι έθος παλαιόν και αλλότριον του των Χριστιανών βίου, αποπεμπόμεθα, ορίζοντες, μηδένα άνδρα γυναικείαν στολήν ενδιδύσκεσθαι, ή γυναίκα την ανδράσιν αρμόδιον.
Αλλά μήτε προσωπεία κωμικά, ή σατυρικά, ή τραγικά υποδύεσθαι· μήτε το του βδελυκτού Διονύσου όνομα την σταφυλήν εκθλίβοντας εν ταις ληνοίς επιβοάν· μηδέ τον οίνον εν τοις πίθοις επιχέοντας, γέλωτα επικινείν αγνοίας τρόπω, ή ματαιότητος, τα της δαιμονιώδους πλάνης ενεργούντας. Τους ουν από του νυν τι των προειρημένων επιτελείν εγχειρούντας, εν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, ει μεν Κληρικοί οίεν, καθαιρείσθαι προστάσσομεν, ει δε Λαϊκοί, αφορίζεσθαι.
Ερμηνεία υπό του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου:
Καλάνδαι ονομάζονται αι πρώται ημέραι του κάθε μηνός, εις τας οποίας οι έλληνες εσυνείθιζον να εορτάζουν, δια να απερνούν τάχα όλον τον μήνα με ευθυμίαν, και τα Βοτά δε και Βρουμάλια ελληνικαί ήτον εορταί· τα μεν Βοτά, ήτοι βοσκήματα και πρόβατα, εις τιμήν τού θεού του Πανός, όστις ενομίζετο από τους έλληνας ότι είναι έφορος των προβάτων και των λοιπών ζώων· τα δε Βρουμάλια, εις τιμήν του Διονύσου· Βρόμιος γαρ ήτο του Διονύσου επίθετον κοντά εις τους έλληνας από τον βρόμον, οπού σημαίνει τον ήχον και την βροντήν, ονομαζόμενος.
Τούτο δε οι Ρωμάνοι Βρουμάλιον ωνόμαζον, ήγουν τον βρόμον· και την εορτήν, Βρουμάλια πληθυντικώς· οπού είναι το ίδιον ωσάν τα Διονύσια, καθώς τα έλεγαν οι έλληνες. Προστάζει λοιπόν ο παρών Κανών, ότι τα τοιαύτα Ελληνικά, αλλά δη και η κατά την πρώτην Μαρτίου τελουμένη πανήγυρις, δια την ευκρασίαν τάχα του έαρος, να ασηκωθούν ολοτελώς από την πολιτείαν των Χριστιανών.
Μήτε χοροί απλώς δημόσιοι γυναικών να γίνωνται, ούτε εορταί και χοροί από άνδρας ή γυναίκας εις όνομα των Ελλήνων ψευδοθεών. Ορίζει δε προς τούτοις, ότι μήτε άνδρας να φορή ρούχα γυναικεία, ούτε γυναίκα ρούχα ανδρίκια· αλλά μήτε να μουρόνωνται με μουτσούνας και προσωπίδας Κωμικάς, ήτοι παρακινούσας εις γέλωτας ή τραγικάς, ήτοι παρακινούσας εις θρήνους και δάκρυα, ή Σατυρικάς, ήτοι ιδίας των Σατύρων και Βάκχων, οίτινες εις τιμήν του Διονύσου, ως εκστατικοί και δαιμονισμένοι, εχόρευον· και ότι τινάς να μην επικαλήται το όνομα του συγχαμερού Διονύσου (όστις ενομίζετο πως ήτο δοτήρ του οίνου και έφορος), όταν πατώνται τα σταφύλια εις τους ληνούς, μήτε να γελά και να καγχάζη, όταν βάλλεται ο νέος οίνος εις τα πιθάρια.
Λοιπόν όποιος από του νυν και εις το εξής, αφ’ ου έμαθε περί τούτων εν γνώσει, επιχειρήσοι να κάμη κανένα από τα προρρηθέντα ταύτα δαιμονιώδη και Ελληνικά, ει με είναι Κληρικός, ας καθαίρεται, ει δε λαϊκός, ας αφορίζεται.
ΙΕΡΟΝ ΠΗΔΑΛΙΟΝ
0 Σχόλια