Η Περιτομή Του Κυρίου και το Μυστήριο του Βαπτίσματος

Περιτομή του Κυρίου

Ημερομηνία Εορτής:	01 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 1 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:	Η Περιτομή Του Κυρίου
Περιεχόμενα:

ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΗΛ. ΝΤΑΛΙΑΝΗ, ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Βιογραφία

Χριστοῦ περιτμηθέντος, ἐτμήθη Νόμος.
Καὶ τοῦ Νόμου τμηθέντος, εἰσήχθη Χάρις.

Ο Μωσαϊκός νόμος, διέταζε την περιτομή των αρσενικών παιδιών (‘Εξοδ. ΙΒ’ 43-49), (Γεν. ΙΖ’ 9-19), η οποία γινόταν κατά την ογδόη ημέρα από αυτή της γέννησης του παιδιού (Λευιτ. ΙΓ’ 3). Η τελετή αυτή έπαιρνε μέρος μέσα σε κτίριο της Συναγωγής, το πρωί, παρουσία δέκα τουλάχιστον προσώπων. Έτσι και η περιτομή του βρέφους Ιησού έγινε στη Συναγωγή της Βηθλεέμ. Η χειροποίητος αυτή περιτομή στο σώμα ήταν τύπος, που συμβόλιζε την περιτομή της καρδιάς, ενεργούμενης απ’ ευθείας υπό του Θεού (Δευτ. Γ 16, Λ’6).

Για τη δεύτερη αυτή περιτομή, την αχειροποίητο, ο απ. Παύλος διδάσκει: «Περιετμήθητε περιτομή αχειροποιήτω εν τη απεκδυθεί του σώματος των αμαρτιών της σαρκός, εν τη περιτομή του Χριστού, συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι» (Κολ. Β’ 11-12). Δηλαδή, λέει ο απ. Παύλος, περιτμηθήκατε και με περιτομή πνευματική, που ενεργείται απ’ το Άγιο Πνεύμα. Και συνίσταται στο γδύσιμο και την αποβολή του σώματος, που δούλεψε στις αμαρτίες της σάρκας. Το γδύσιμο δε αυτό είναι η περιτομή, που πήρατε από τον Χριστό, όταν θαφτήκατε μαζί Του στις τρείς καταδύσεις, δια του Αγίου Βαπτίσματος. Το Βρέφος όμως της φάτνης, αφού γεννήθηκε με τον Παλαιό Νόμο, έπρεπε να υποβληθεί και Αυτό στον τύπο, ο οποίος είχε δικαίωμα να ισχύει μέχρι της καταργήσεως του. Ο Χριστός λοιπόν ως Θεός κατήργησε την περιτομή και μας έδωσε το Άγιον Βάπτισμα των τριών καταδύσεων. ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΚΗ΄(28):19-20:

¹⁹ πορευθέντες οὖν μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου πνεύματος, ²⁰ διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος.

Η περιτομή την οποία εορτάζουμε και τιμούμε ως Δεσποτική εορτή είναι η απάντηση σε όσους ισχυρίζονταν ότι ο Ιησούς εγεννήθη κατά φαντασίαν. Μετά την περιτομή επέστρεψε στην οικία Του, ζώντας ανθρώπινα και «προκόπτων εν ηλικία και σοφία και χάριτι».

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την εορτή της περιτομής η Εκκλησία εορτάζει τα Θεοφάνεια και την Βάπτιση του Κυρίου, κατά την οποία ο Χριστός εξαγίασε τα ύδατα και μας έδωσε παράδειγμα προς μίμηση, καθότι ο ίδιος ως Θεάνθρωπος δεν είχε το προπατορικό αμάρτημα όπως εμείς έχουμε και δεν χρειαζόταν το Βάπτισμα. Ταυτόχρονα όμως δια του Βαπτίσματος κατήργησε την κατάρα του νόμου, μαζί με τα σκιώδη και την περιτομή, γι΄αυτό οι Χριστιανοί δεν κάνουν μετά Χριστόν την περιτομή, διότι αυτή γινόταν στην Παλαιά Διαθήκη, πρό του χριστιανικού Βαπτίσματος, αφού ήταν και προτύπωση αυτού. Γι΄αυτό η Αποστολική Σύνοδος του 49 μ.Χ. κατήργησε την περιτομή ως περιττή πλέον, αφού δια του Βαπτίσματος σώζεται ο άνθρωπος. Ο ίδιος ο Κύριος στο ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Ιστ΄:16 το επιβεβαιώνει λέγοντας “ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται”.

Πλέον την περιτομή την κάνουν οι σταυρωτές του Κυρίου οι Ιουδαίοι, αλλά και η αίρεση του Ιουδαϊσμού που είναι η Ισλαμική Θρησκεία, η οποία δημιουργήθηκε από Ιουδαίους και από Ιουδαϊζοντες αιρετικούς ψευδοχριστιανούς, οι οποίοι ανήκαν στο αιρετικό δόγμα του Αρειανισμού ή του Νεστοριανισμού…

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.
Μορφὴν ἀναλλοιώτως ἀνθρωπίνην προσέλαβες, Θεὸς ὢν κατ’ οὐσίαν πολυεύσπλαγχνε Κύριε, καὶ νόμον ἐκπληρῶν περιτομήν, θελήσει καταδέχῃ σαρκικήν, ἵνα παύσῃς τὰ σκιώδη, καὶ περιέλῃς τὸ κάλυμμα τῶν παθῶν ἡμῶν. Δόξα τῇ ἀγαθότητι τῇ σῇ, δόξα τῇ εὐσπλαγχνία σου, δόξα τῇ ἀνεκφράστῳ Λόγε συγκαταβάσει σου.

Κοντάκιον
Ἦχος γ’. Ἡ Παρθένος σήμερον.
Ὁ τῶν ὅλων Κύριος, περιτομὴν ὑπομένει, καὶ βροτῶν τὰ πταίσματα, ὡς ἀγαθὸς περιτέμνει· δίδωσι, τὴν σωτηρίαν σήμερον κόσμῳ· χαίρει δὲ, ἐν τοῖς ὑψίστοις καὶ ὁ τοῦ Κτίστου, Ἱεράρχης καὶ φωσφόρος, ὁ θεῖος μύστης Χριστοῦ Βασίλειος.

Μεγαλυνάριον
Σάρκα ὀκταήμερος ὡς βροτός, ὁ τῶν ὅλων Κτίστης, περιτέμνεται νομικῶς, τὴν ἐξ ἀκρασίας, ἡμῶν κακίαν τέμνων· αὐτοῦ τὴν ἀγαθότητα μεγαλύνωμεν.