Η Οχιά ονομάζεται και έχιδνα στην Αγία Γραφή και είχε δαγκώσει τον Απόστολο Παύλο όταν ναυάγησε στην Μάλτα (κατ’ άλλους την Κέρκυρα), Πράξεις των Αποστόλων ΚΕΦ. 27-28.
Η αρσενική οχιά ονομάζεται και “κοντοθόδωρος”, διότι είναι κοντή στο μάκρος και επίσης έχει δύο κέρατα. Το δηλητήριο είναι πολύ ισχυρό. Και ο κροταλίας της ερήμου, ανήκει στην ίδια οικογένεια, με την διαφορά ότι έχει στην ουρά ήχο που μοιάζει με σφυρίχτρα και φυσικά ζεί στην έρημο. Η οχιά έχει στο δέρμα της ραβδώσεις που την κάνουν να ξεχωρίζει. Έχει δόντια τα οποία βγαίνουν από το στόμα όταν δαγκώνει και ρίχνει το δηλητήριο και αισθητήρα θερμοκρασίας του θηράματος.
Επίσης μπορεί να κουλουριάζεται στο έδαφος και να πετάγεται σαν ελατήριο, οπότε θέλει ιδιαίτερη προσοχή εάν κάποιος προσπαθήσει να την χτυπήσει με ξύλο από κοντινή απόσταση, διότι μπορεί να τιναχθεί και να τον δαγκώσει από την μέση και πάνω, οπότε το δηλητήριο θα ταξιδέψει πιό γρήγορα στην καρδιά. Εάν την δείτε μην την προκαλέσετε, αλλά να την αποφύγετε. Εάν πατήσετε δίπλα της, τότε να σηκώσετε σιγά – σιγά το παπούτσι και να φύγετε πολύ αργά προς τα πίσω, ώστε εάν σας δαγκώσει να δαγκώσει το παπούτσι. Συνήθως εάν δεν την πατήσετε δεν θα επιτεθεί!.
Την βρίσκουμε στους αγρούς, αλλά μπορεί να μπει και σε κάποιον κήπο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι γυναίκες που έχουν κακή συμπεριφορά, ονομάζονται από τον λαό ως “Οχιές”.
ΤΟ ΔΆΓΚΩΜΑ ΤΗΣ ΟΧΙΆΣ ΣΤΟΝ ΑΠΌΣΤΟΛΟ ΠΑΎΛΟ
Ενώ η οχιά δάγκωσε τον Απόστολο Παύλο μετά το ναυάγιό του, οι ιθαγενείς νόμιζαν ότι θα πεθάνει. Αλλά όταν είδαν ότι δεν έπαθε τίποτα, τότε νόμιζαν ότι είναι “Θεός”. Εδώ βλέπουμε την δύναμη του Χριστού, ο οποίος νίκησε τον αρχέκακο δράκοντα. Παραθέτω το απόσπασμα από το κεφάλαιο 28 των πράξεων των Αποστόλων.
Πραξ. 28,2 οἱ δὲ βάρβαροι παρεῖχον οὐ τὴν τυχοῦσαν φιλανθρωπίαν ἡμῖν· ἀνάψαντες γὰρ πυρὰν προσελάβοντο πάντας ἡμᾶς διὰ τὸν ὑετὸν τὸν ἐφεστῶτα καὶ διὰ τὸ ψῦχος.
Πραξ. 28,2 Οι εντόπιοι της νήσου μας προσέφεραν αξαιρετικήν περιποίησιν και αγάπην. Διότι, αφού άναψαν φωτιά, μας εδέχθησαν και μας παρέλαβαν όλους μας με καλωσύνην κοντά εις την φωτιάν κάτω από υπόστεγον, δια να μας προφυλάξουν από την βροχήν, που έπιπτε και από το ψύχος.
Πραξ. 28,3 συστρέψαντος δὲ τοῦ Παύλου φρυγάνων πλῆθος καὶ ἐπιθέντος ἐπὶ τὴν πυράν, ἔχιδνα ἀπὸ τῆς θέρμης διεξελθοῦσα καθῆψε τῆς χειρὸς αὐτοῦ.
Πραξ. 28,3 Ο Παύλος, αφού εμάζευσε αρκετά φρύγανα σε δεμάτι και τα έρριψε εις την φωτιά, μια οχιά αναζωογονήθηκε από την θερμότητα, επετάχθηκε και εδάγκωσε το χέρι του Παύλου.
Πραξ. 28,4 ὡς δὲ εἶδον οἱ βάρβαροι κρεμάμενον τὸ θηρίον ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· πάντως φονεύς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος, ὃν διασωθέντα ἐκ τῆς θαλάσσης ἡ Δίκη ζῆν οὐκ εἴασεν.
Πραξ. 28,4 Οταν δε οι κάτοικοι είδαν το θηρίον να κρέμεται από το χέρι του Παύλου, έλεγαν μεταξύ των· “εξάπαντος ο άνθρωπος αυτός είναι φονηάς, τον οποίον, αν και εσώθηκε από τη θάλασσαν, η θεία Δικη δεν τον άφησε να ζη”.
Πραξ. 28,5 ὁ μὲν οὖν ἀποτινάξας τὸ θηρίον εἰς τὸ πῦρ ἔπαθεν οὐδὲν κακόν·
Πραξ. 28,5 Αλλ’ ο Παύλος ετίναξε απ’ επάνω του το θηρίον και το έρριψεν εις την φωτιάν, χωρίς αυτός να πάθη κανένα κακό από το δάγκωμα.
Πραξ. 28,6 οἱ δὲ προσεδόκων αὐτὸν μέλλειν πίμπρασθαι ἢ καταπίπτειν ἄφνω νεκρόν. ἐπὶ πολὺ δὲ αὐτῶν προσδοκώντων καὶ θεωρούντων μηδὲν ἄτοπον εἰς αὐτὸν γινόμενον, μεταβαλλόμενοι ἔλεγον θεὸν αὐτὸν εἶναι.
Πραξ. 28,6 Εκείνοι όμως επερίμεναν ότι θα επρήζετο η θα έπιπτε κάτω αιφνιδίως νεκρός. Ενώ δε επί πολύ επερίμεναν και έβλεπαν ότι τίποτε το δυσάρεστον δεν είχε γίνει στον Παύλον, μετέβαλαν γνώμην και έλεγαν ότι αυτός είναι θεός.
Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος (αγρότης)
0 Σχόλια