Οι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας όρισαν, καταμεσής της αγίας Τεσσαρακοστής να προσκυνείται ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου, για να λαμβάνουμε οι πιστοί από αυτόν χάρη και δύναμη για να συνεχίσουμε με σθένος τον πνευματικό μας αγώνα.
Η Κυριακή Ημέρα της Σταυροπροσκύνησης είναι ισάξια της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη το 326μ.Χ.. Επίσης ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος το 628 έφερε από την Περσία τον Τίμιο Σταυρό, τον οποίο οι Πέρσες είχαν πάρει ως λάφυρο πολέμου για 14 ημέρες, όταν αυτοί κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ και τότε βγήκε το Απολυτίκιον “Σώσον, Κύριε, τον Λαόν Σου κι ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.” Όποιος αλλάζει το Απολυτίκιο αυτό έχει μεγάλη αμαρτία. Επίσης όποιος Μητροπολίτης βγάζει τον Σταυρό από την Αγία Τράπεζα έχει μεγάλη αμαρτία και πλάνη. Πρόσφατα η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία τονίζει ότι ο Σταυρός πρέπει να βρίσκεται πίσω από την Αγία Τράπεζα (τον οποίο αντικανονικά επέβαλε ο Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος και ακόμη δεν έχει επαναφέρει)!
Ο Σταυρός του Χριστού είναι το καύχημα της Εκκλησίας μας και το αήττητο όπλο κατά των δυνάμεων του κακού. Πάνω σε αυτόν συντρίφτηκε το κράτος του διαβόλου και εκμηδενίστηκε η δύναμή του. Από αυτόν πήγασε η απολύτρωση και η αθανασία στο ανθρώπινο γένος. Η Εκκλησία μας ψάλλει θριαμβευτικά: «Κύριε όπλον κατά του διαβόλου τον Σταυρόν Σου ημίν δέδωκας , φρίττει γαρ και τρέμει, μη φέρων καθοράν αυτού την δύναμιν » και «Νυν εμφανιζόμενος ο Σταυρός, δύναμιν παρέχη εν τω μέσω των νηστειών, τοις το θείον σκάμμα, ανύουσι προθύμως ΄ αυτόν μετ ‘ ευλάβείας , κατασπαζόμεθα ».
Από φονικό και έχθιστο μέσον εκτέλεσης κακούργων μεταβλήθηκε σε μέσον αγιασμού και νοητή ασπίδα προστασίας από τις επιβουλές του Εωσφόρου και των σκοτεινών πεσόντων αγγέλων του. Άλλοι τον παρομοιάζουν με ισχυρό κυματοθραύστη κατά των κλυδωνισμών της ζωής, που προκαλεί το κακό και η αμαρτία. Η σωματική κόπωση της νηστείας και η ψυχική νωχέλεια του πνευματικού αγώνα είναι δυο βασικοί παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να αναστείλουν τη νηπτική πορεία του πιστού. Η αγιαστική δύναμη του Σταυρού είναι το αντίδοτο σ’ αυτή την κατάσταση.
Ο Σταυρός του Χριστού, εκτός από θείο σύμβολο της Εκκλησίας μας, έχει και ηθική σημασία για τον κάθε πιστό. Όπως ο Κύριος έφερε το δικό Του Σταυρό στο Γολγοθά, φορτωμένος τις ανομίες ολοκλήρου του ανθρωπίνου γένους, έτσι και ο πιστός του Χριστού, φέρει αυτός τον προσωπικό του σταυρό, τον αγώνα για σωτηρία και τελείωση. Ο δρόμος για τη σωτηρία είναι πραγματικός Γολγοθάς και απαιτεί αυταπάρνηση σε όσους τον ανεβαίνουν. Το βεβαίωσε ο Κύριος: « όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν , απαρνησάσθω ευατόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι » (Μαρκ.8,34). Η αγία περίοδος του Τριωδίου είναι κατ’ εξοχήν σταυρική πορεία και νοητή σταύρωση των παθών μας.
Γι’ αυτό η αγία μας Εκκλησία αφιέρωσε την Κυριακή αυτή στην προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού. Οι πιστοί αντλώντας χάρη από αυτόν, δυναμωμένοι πια και ανανεωμένοι, αντιπαρερχόμαστε τα εμπόδια που στήνει ο πονηρός και βαδίζουμε την ουρανοδρόμο ατραπό με οδηγό τη χαρά και τη λαχτάρα να συναντήσουμε τον αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό την αγία και λαμπροφόρο η ημέρα της εγέρσεώς Του.
Πολλοί αιρετικοί και αλλόθρησκοι, όπως οι Ιεχωβάδες οι δωδεκαθεϊστές κ.α. απορρίπτουν τον Σταυρό του Χριστού και τον πολεμούν, αφού είναι και αυτοί, όπως και οι Σταυρωτές Ιουδαίοι, εχθροί του χριστιανισμού και όργανα του διαβόλου.
Η προσκύνησις του Τιμίου Σταυρού
0 Σχόλια