Οι 13 μέρες του ημερολογίου που εξαφανίστηκαν με βασιλικό διάταγμα από την Ελλάδα

Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου, συγγραφέως

Στις 07 Ιανουαρίου με το νέο ημερολόγιο και μια ημέρα μετά τα Θεοφάνεια, εορτάζεται η σύναξη του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, όταν την ίδια ημέρα με το Παλαιό ημερολόγιο τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων, Μόσχας, Σερβίας, Γεωργίας κ.λπ. το Άγιον Όρος…, εορτάζουν τα Χριστούγεννα. Φυσικά το δόγμα του Πασχαλίου δεν έχει αλλάξει εκτός από την Αρχιεπισκοπή Φιλανδίας…, αλλά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θέλει να το αλλάξει και αυτό!!!

Εισαγωγικά

Το Ιουλιανό ημερολόγιο γενικά στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας έως το 1923

Ο Julius Caesar το 46 π.Χ. ζήτησε από τον Έλληνα Αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη να του προτείνει έναν νέο τρόπο μέτρησης του χρόνου και κάπως έτσι δημιουργείται το ημερολόγιο προς τιμήν του αυτοκράτορα της Ρώμης, στο οποίο έδωσαν το όνομα «Ιουλιανό ημερολόγιο». Σύμφωνα με αυτό, το έτος έχει 365,25 ημέρες και προστίθεται διορθωτικά άλλη μια ημέρα κάθε τέσσερα χρόνια. Αυτή η πρόσθεση της μίας ημέρας έγινε για να διορθωθούν τυχόν αποκλίσεις του ημερολογίου μέσα στο πέρασμα των αιώνων, δεδομένου ότι όλα τα ημερολόγια χάνουν λίγο η πολύ. Άρα ανατρέπεται το επιχείρημα των οπαδών του Γρηγοριανού ημερολογίου, οι οποίοι χωρίς να υπολογίσουν την μία αυτή ημέρα στα τέσσερα χρόνια, είπαν την ανακρίβεια ότι δήθεν “το Ιουλιανό ημερολόγιο είχε ξεφύγει πολύ από τους αρχικούς υπολογισμούς του.”

Άλλωστε οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, ποτέ δεν κοίταζαν την ακρίβεια των ημερών από αστρονομικής απόψεως, όπως κάνουν οι ημερολάτρες του Πάπα και του Φαναρίου, αλλά κοιτούσαν την λειτουργική και την μυστηριακή ακρίβεια και ενότητα. Επίσης ορισμένοι θεολόγοι και υποστηρικτές του νέου ημερολογίου, συγχέουν εσφαλμένα τους συμβολισμούς της θείας Λειτουργίας (όπως την Σταύρωση, Ανάσταση, Ανάληψη κ.λπ.), με τον ορισμό των ημερομηνιών της τελέσεως των συγκεκριμένων εορτών, για να πουν ότι “δεν αποτελεί δήθεν καινοτομία η εισαγωγή του νέου ημερολογίου και η λειτουργική διάσπαση των εορτών αυτών, η οποία επήλθε στην συνέχεια εξ αυτού του νεωτερισμού”…

Ο κανονικός Εορτασμός των Μεγάλων Εορτών και το Ορθόδοξο Πασχάλιο

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δια της Ιεράς Παραδόσεως, της Αγίας Γραφής και των Οικουμενικών Συνόδων, όρισε συγκεκριμένες ημερομηνίες και λειτουργικές περιόδους για την τέλεση και τον εορτασμό των εορτών αυτών, μέσα στο Ορθόδοξο Χριστιανικό εορτολόγιο και όχι αόριστες και στην τύχη ημερομηνίες ή περιόδους.

Ούτε πάλι εορτάζει δύο φορές τον χρόνο την ίδια εορτή, καθότι αυτό αποτελεί θεολογική και λειτουργική πλάνη. Επίσης η Ορθόδοξη Εκκλησία απαγορεύει το να γίνουν δύο θείες λειτουργίες, την ίδια ημέρα, από τον ίδιο ιερέα και στην ίδια Αγία Τράπεζα, κάτι που παραβιάζει αιώνες τώρα η Αίρεση του Βατικανού, πρακτική που μιμείται τά τελευταία χρόνια και το σχισματικό Φανάρι με τους Ιερείς του (κάτι που έγινε πρόσφατα και στην Αρχιεπισκοπή Αμερικής, όπου λειτούργησαν δύο φορές στις 24 Δεκεμβρίου και καμία στις 25 Δεκεμβρίου ημέρα των Χριστουγέννων με το νέο ημερολόγιο).

Το ίδιο σφάλμα επανέλαβε πρόσφατα και η Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία το 2021 με την δικαιολογία του Κορωνοϊού και την εντολή της Μασονικής κυβέρνησης Μητσοτάκη, τέλεσε αντικανονικά το Πάσχα κατά την ημέρα του πένθιμου Μεγάλου Σαββάτου (και όχι κατά την Αναστάσιμη ημέρα της Κυριακής, όπως θα έπρεπε). Επίσης τέλεσε αντικανονικά δύο θείες λειτουργίες την αυτή ημέρα του Σαββάτου, χωρίς να τελέσει Θεία Λειτουργία την Κυριακή της Αναστάσεως στις 02 Μαίου 2021!

Ακόμα παραβίασε το Ορθόδοξο Πασχάλιο, αφού εόρτασε αντικανονικά το Πάσχα αφενός κατά το Μ. Σάββατο και αφετέρου το εόρτασε μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσχα, κάτι που απαγορεύει η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος καθώς και οι άλλες Οικουμενικές Σύνοδοι!!! Το Ορθόδοξο Πασχάλιο εορτάζεται πάντα ημέρα Κυριακή και μετά την πρώτη πανσέληνο της εαρινής ισημερίας και όταν τύχει αυτό να πέσει μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσκα, τότε το Ορθόδοξο Πάσχα μετατίθεται μία Κυριακή αργότερα, έτσι ώστε να μην συνεορτάζεται μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσχα της Παλαιάς διαθήκης, αφού αυτό ήταν σκιά και προεικόνιση του Χριστιανικού Πάσχα, δηλαδή της Αναστάσεως του Χριστού και της νίκης κατά του Θανάτου!

Οι Παπικοί όμως εορτάζουν πολλές φορές το νέο αιρετικό τους Πασχάλιο, μαζί ή και πριν από το εβραϊκό Φάσχα, κάτι το οποίο ομολογεί ότι είναι και Ιουδαϊκή Αίρεση. Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί ποτέ δεν εορτάζουμε το Ορθόδοξο Πάσχα μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσχα και τους σταυρωτές του Κυρίου, αλλά ακόμη και αυτό το ανέτρεψε η Ιουδαϊζουσα Διαρκής Ιερά Σύνοδος του 2021. Αίσχος!!!

Άλλο σχετικό παράδειγμα είναι, ότι δεν μπορούμε να εορτάζουμε δύο φορές το Πάσχα, διότι είναι σαν να σταυρώνουμε δύο φορές τον Χριστό. Αυτή η καινοτομία όμως γίνεται ως προς τα Χριστούγεννα, με την εισαγωγή του νέου ημερολογίου, με αποτέλεσμα η εορτή των Χριστουγέννων να εορτάζεται δύο φορές, μία με το νέο ημερολόγιο και μία με το Παλαιό ημερολόγιο, “λες και γεννήθηκε δύο φορές ο Χριστός”.

Επίσης δεν είναι δυνατόν χριστιανοί να εορτάζουν δύο φορές τα Χριστούγεννα και με το νέο και με το παλαιό ημερολόγιο (πρακτική που κάνουν κάποιοι, οι οποίοι εορτάζουν με το νέο μέσα στις πόλεις και μετά πηγαίνουν π.χ.στο Άγιο Όρος και ξανά εορτάζουν τα Χριστούγεννα με το Παλαιό ημερολόγιο), όπως δεν είναι δυνατόν να νηστεύουν και τις δύο νηστείες, με το Νέο και με το Παλαιό ημερολόγιο. Όταν πεις σε κάποιον από αυτούς να νηστέψει και τις δύο νηστείες π.χ. για την εορτή των Χριστουγέννων, ως συνέχεια – το βρίσκει παράλογο, αλλά όμως θέλει να εορτάσει δύο φορές το χρόνο τα Χριστούγεννα. Το νέο ημερολόγιο και εορτολόγιο διέσπασε την λειτουργική ενότητα της Ορθοδοξίας, αφού χώρισε τους Ορθοδόξους σε νεοημερολογίτες και παλαιοημερολογίτες.

Οι Πασχάλιες έριδες και το Ημερολογιακό ζήτημα

Άλλοι πάλι αθεολόγητοι επικαλούνται τις πασχάλιες έριδες, οι οποίες γίνονταν κατά παράβαση της εκκλησιαστικής ευταξίας και ενότητας της λειτουργικής ζωής στην εκκλησία των πρώτων αιώνων (κάτι το οποίο γινόταν μέσα στο πνεύμα της αταξίας και της θεολογικής ημιμάθειας), προ της συγκλήσεως των Οικουμενικών Συνόδων.

Τότε υπήρχαν τοπικές εκκλησίες, οι οποίες εόρταζαν σωστά το Πάσχα και την Ανάσταση του Χριστού, πάντα την ημέρα της Κυριακής και μετά την πρώτη εαρινή ισημερία, ώστε να μην πέφτει το Ορθόδοξο Πάσχα, μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσχα οι οποίες τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, δικαιώθηκαν από την Ά Οικουμενική Σύνοδο και υπήρχαν και άλλες τοπικές Εκκλησίες, οι οποίες εόρταζαν εσφαλμένα όχι την εορτή της Ανάστασης, αλλά αντίθετα τον θάνατο του Χριστού σε όποια ημέρα της εβδομάδας και εάν αυτή έπεφτε, η ποιό συγκεκριμένα την 25 Μαρτίου, η οποία ταυτίζεται με την 14η του εβραϊκού Μήνα Νισάν.

Αυτό το πρόβλημα διόρθωσε η Ά Οικουμενική Σύνοδος του 325, η οποία όρισε και τον ακριβή τρόπο εορτασμού του Ορθόδοξου Πάσχα, το οποίο εορτάζεται πάντα ημέρα Κυριακή και πάντα μετά το Ιουδαϊκό Φάσχα, χωρίς να υπάρχουν περιθώρια για την εισαγωγή νέων πασχαλίων όπως έγινε στην αιρετική Δύση με την εισαγωγή του Παπικού Πασχαλίου, το οποίο συνεορτάζει μαζί με τους Ιουδαίους και το Ιουδαϊκό Φάσκα (δηλαδή την εξόδο από την Ερυθρά θάλασσα), ή και προηγείται αυτού του Φάσχα των Ιουδαίων σταυρωτών, κατά παράβαση του χριστιανικού δόγματος…

Εδώ πρέπει να τονίσω ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρώμης πριν την σύγκληση της Ά Οικουμενικής Συνόδου το 325, εόρταζε το Πάσχα Ορθόδοξα, πάντα ημέρα Κυριακή και χωρίς αυτό να πέφτει μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσκα, κάτι που ο Αιρεσιάρχης Πάπας Γρηγόριος παραβίασε το 1582 με την εισαγωγή του νέου Παπικού Πασχαλίου, αφού πρώτα η Παπική Ρώμη έπεσε σε αίρεση φυσικά και αποσχίστηκε από την αδιαίρετη Εκκλησία, αρχικά το 879 και τελικά το 1054… Δηλαδή οι υποστηρικτές του νέου ημερολογίου, επικαλούνται το παλαιό λάθος που γινόταν με τις πασχάλιες έριδες, αλλά και την Αίρεση των τεσσαρασκεδεκατιτών (οι οποίοι εόρταζαν τον θάνατο και όχι την Ανάσταση του Χριστού), γιατί έτσι νομίζουν ότι θα διορθώσουν (δήθεν), το νέο λάθος που επέφερε η εισαγωγή του νέου παπικού εορτολογίου, το οποίο οδηγεί σε αδιέξοδο, σε νεωτεριστικό και λειτουργικό “μπάχαλο”.

Αυτό λοιπόν το Ιουλιανό (παλαιό) Ημερολόγιο μαζί με το Ορθόδοξο Πασχάλιο, χρησιμοποιούσε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος και όλες οι τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες έως το 1923, τότε που έγινε η μετάβαση στο Γρηγοριανό ημερολόγιο.

Η Εισαγωγή και οι παρενέργειες του Γρηγοριανού παπικού εορτολογίου και Πασχαλίου

Το έτος 1582 ο Αιρεσιάρχης Πάπας Γρηγόριος, ο οποίος πίστευε στην ειδωλολατρεία της Αστρολογίας, άλλαξε αρχικά τα Ορθόδοξα μυστήρια (μαζί με τους προκατόχους του) και μετά το πατροπαράδοτο Ιουλιανό ημερολόγιο, με το οποίο μεγάλωσαν και έζησαν, ο Ιησούς Χριστός , η Παναγία, οι Απόστολοι, οι πρωτομάρτυρες, οι μεγαλομάρτυρες, με αυτό έγιναν οι Οικουμενικές και οι Πανορθόδοξες Σύνοδοι, με αυτό έζησαν και μαρτύρησαν οι Νεομάρτυρες επί τουρκοκρατίας κ.λπ. Με το Ιουλιανό ημερολόγιο η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος του 325, καθόρισε το Ορθόδοξο Πασχάλιο, το οποίο ο Αιρεσιάρχης Πάπας άλλαξε με την εισαγωγή νέου αιρετικού Πασχαλίου, κάτι το οποίο συνιστά Αίρεση και αναθεματισμό από τις Οικουμενικές Συνόδους. Στις 4 Οκτωβρίου του 1582, ο Ποντίφικας αποφασίζει ότι η επόμενη ημέρα που ξημέρωνε μετονομάζεται σε 15η Οκτωβρίου, με την συνεργασία του Ιταλού Αστρονόμου Α. Λίλιο. 

Ο Καινοτόμος μεταρρυθμιστής και Μασόνος Μελέτιος Μεταξάκης

Το ίδιο ήθελε να κάνει ο Μασόνος και καθηρημένος (από την εκκλησία της Ελλάδος,τον οποίο επανέφερε αντικανονικά ο φίλος του Ελ. Βενιζέλος), αρχικά Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και μετέπειτα Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, ο Μελέτιος Μεταξάκης, με το αντικανονικό συνέδριο της Κωνσταντινουπόλεως του 1923-24, αλλά επειδή αντέδρασαν οι Ορθόδοξες Σλαβικές Εκκλησίες, με πρώτη την Μόσχα, δεν κατάφερε να το κάνει, αφού κατάφερε και άλλαξε τις εορτές που σχετίζονται με τα Χριστούγεννα, κάτι όμως που θέλει να ολοκληρώσει ο νυν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος το 2025 και ως προς την αλλαγή του Ορθόδοξου Πασχαλίου, μαζί με τον αιρεσιάρχη Πάπα Φραγκίσκο, έτσι ώστε να επιβάλουν την ψευδοένωση δια της επιβολής του Παπικού νέου Πασχαλίου και στους Ορθοδόξους της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, επιβάλλοντας την Ουνία.

Φυσικά δεν έλειψαν και οι αιρετικές αποδοχές του νέου Παπικού Πασχαλίου μετά το 1924, από την Αρχιεπισκοπή Φιλανδίας και την Εκκλησία της Ρουμανίας, η οποία εν τέλει επέστρεψε στο Ορθόδοξο Χριστιανικό Πασχάλιο. Αντίθετα η Αρχιεπισκοπή Φιλανδίας, εμμένει έως σήμερα στο αιρετικό Παπικό Πασχάλιο και παρόλα αυτά οι ελληνόφωνες τοπικές Εκκλησίες και το Φανάρι κοινωνούν με αυτήν, κατά παραβίασε των Ορθοδόξων δογμάτων.

Ο Μελέτιος Μεταξάκης εισπήδησε ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΆ σε δύο Πατριαρχεία ( των Κωνσταντινουπόλεως και Αλεξάνδρειας) και σε τρεις τοπικές Εκκλησίες (Εκκλησία της Ελλάδος, Κύπρου και Αμερικής – η οποία Αρχιεπισκοπή Αμερικής τότε άνηκε στην Εκκλησία της Ελλάδος, πριν την κλέψει το Φανάρι), διότι κανείς δεν ήθελε την ημερολογιακή αλλαγή στον εκκλησιαστικό χώρο.

Η συμφωνία της Εκκλησίας της Ελλάδος με την πολιτεία, ήταν να αλλάξει μόνο το πολιτικό ημερολόγιιο και όχι το εκκλησιαστικό. Αρχικά η κυβέρνηση του Στυλιανού Γονατά και η πολιτεία, χρησιμοποίησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο για πολιτική και μόνο χρήση και όχι για εκκλησιαστική.

Οι Άγιοι έζησαν με το Ιουλιανό εορτολόγιο

Όλοι οι παλαιοί αλλά και οι περισσότεροι νέοι Άγιοι, έζησαν κατά κανόνα με το Πάτριο Ιουλιανό ημερολόγιο, ακόμη και οι πρόσφατα νεοκαταταχθέντες, όπως ο Ιωσήφ ο ησυχαστής, ο Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, ο Άγιος Παίσιος και Πορφύριος, οι οποίοι έζησαν κατά κανόνα μέσα στο Άγιο Όρος το οποίο ακολουθεί το Ιουλιανό ημερολόγιο και το Βυζαντινό ωρολόγιο. Ο Άγιος Νεκτάριος πέθανε με το παλαιό ημερολόγιο το 1920. Τα μεγάλα Πατριαρχεία όπως της Αντιοχείας (αρχικά γιατί μετά το άλλαξε με το νέο), των Ιεροσολύμων, της Μόσχας, Σερβίας, Βουλγαρίας (αρχικά γιατί αργότερα το άλλαξε και αυτή), της Γεωργίας, η Εκκλησία της Πολωνίας, το Άγιον Όρος κ.α. ακολουθούν το Ιουλιανό ημερολόγιο και εορτολόγιο.

Η Εκκλησία της Ελλάδος και η 100χρονη καινοτομία που συντέλεσε στον Εκκλησιαστικό διχασμό

Αρχικά ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (ο οποίος είχε πάρει αντικανονικά την θέση του Αρχιεπισκόπου Θεοκλήτου Μηνόπουλου του από Μονεμβασίας, με πολιτική παρέμβαση του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος είχε λάβει σωστά το ανάθεμα από τον Θεόκλητο, διότι ο Βενιζέλος χώρισε την Ελλάδα σε δύο κράτη, των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης), ήταν αντίθετος στην αλλαγή του ημερολογίου, αλλά εν τέλει πιεζόμενος από την πολιτεία και τον Μεταξάκη, εισήγαγε την καινοτομία ταύτη και στο εκκλησιαστικό εορτολόγιο.

Ο Χρυσόστομος είχε συντάξει και θεολογική μελέτη η οποία απέρριψε την εισαγωγή του νέου ημερολογίου. Μάλιστα στο επιχείρημα, ότι “το Ιουλιανό ημερολόγιο χάνει σε ημέρες”, απάντησε ότι και έτσι να είναι, θα έρθει καιρός που θα επανέλθει με φυσιολογικό τρόπο”.

Το Ημερολογιακό σχίσμα και οι Λειτουργικές παρενέργειες

Ο Μεταξάκης δημιούργησε το ημερολογιακό σχίσμα και μόλις ξεψυχούσε φώναζε “έσχησα την Εκκλησία τού Χριστού στα δύο”. Ήταν Μασόνος 33 βαθμού, όπως και ο μετέπειτα Πατριάρχης Αθηναγόρας, ο οποίος απέσυρε ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΆ τα αναθέματα των Αγίων Ορθοδόξων Πατέρων, έναντι της Παπικής Παναιρέσεως.το 1965 στα Ιεροσόλυμα. Την ίδια πολιτική ακολουθεί και ο νυν Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος εισήγαγε αντικανονικά το νέο ημερολόγιο στην Ουκρανία, δια του σχισματικού Επιφανίου, όταν η κανονική Εκκλησία της Ουκρανίας με Αρχιεπίσκοπο τον Ονούφριο, ακολουθεί το παλαιό ημερολόγιο. Όπου μπαίνει το νέο ημερολόγιο μπαίνει και ο Οικουμενισμός και η Ουνία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Εβραίοι Μπολσεβίκοι κομουνιστές, όταν κατέλαβαν την εξουσία στην Ρωσία, θέλησαν να επιβάλουν το νέο ημερολόγιο, για να έρθουν σε σύγκληση με τον αιρεσιάρχη Πάπα και την Δύση, αλλά τελικά οι Ορθόδοξοι Τσάροι το απέβαλαν κρατώντας το Ιουλιανό ημερολόγιο.

Στην Εκκλησία της Ελλάδος (εκτός του Αγίου Όρους και των παλαιοημερολογιτών οι οποίοι ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο), εισήχθη κατά τα δύο – τρίτα περίπου το νέο εορτολόγιο στους 8 μήνες του έτους, το οποίο εκτός των άλλων μείωσε καί την νηστεία των Αγίων Αποστόλων, καθότι οι εορτές που εορτάζονται σε συνδυασμό και σχέση με την εορτή του Πάσχα, εορτάζονται ακόμη με το Παλαιό ημερολόγιο, κυρίος ως προς τα Σαββατοκύριακα της Μ. Τεσσαρακοστής, ενώ αντίθετα οι Οκτώ μήνες που σχετίζονται με τα Χριστούγεννα και τις σταθερές εορτές κ.λπ., εορτάζονται με βάση το νέο ημερολόγιο. Δηλαδή οι νεοημερολογίτες την περίοδο του Πάσχα και της Μ. Τεσσαρακοστής, μπαίνουν ξανά στους υπολογισμούς του Ιουλιανού παλαιού ημερολογίου αφού το Ορθόδοξο Πασχάλιο δεν μπορεί να αλλάξει. Εδώ ανατρέπεται και το επιχείρημα κάποιων περί της δήθεν “διόρθωσης του ημερολογίου”, αφού στην πραγματικότητα πρόκειται για ανακάτεμα, μπάχαλο και αταξία. Γι’αυτό πάντα νεοημερολογίτες και παλαιοημερολογίτες εορτάζουν κάθε χρόνο μαζί το Πάσχα και μόνο μία φορά στα τέσσερα χρόνια εορτάζουν μαζί τα Χριστούγεννα, διότι η εισαγωγή του νέου ημερολογίου, επιρρεάζει τις σταθερές εορτές κυρίως των Χριστουγέννων και λιγότερο τις κινητές εορτές του Πάσχα.

Νέο εορτολόγιο, Οικουμενισμός και λειτουργικές καινοτομίες

Μαζί με το νέο ημερολόγιο εισήχθη και ο οικουμενισμός και η λειτουργική μεταρρύθμιση από τους καινοτόμους νεωτεριστές και παπόφιλους, οι οποίοι θέλουν να εκλατινίσουν την Ορθόδοξη λατρεία και τα ορθόδοξα μυστήρια της Εκκλησίας, όπως έκαναν και οι αιρετικοί της Δύσεως, οι οποίοι άλλαξαν ή κατέργησαν τον Ορθόδοξο τύπο των μυστηρίων.

Τα ημερολόγια αυτά καθ’αυτά δεν αποτελούν δόγματα, όμως το Ιουλιανό ημερολόγιο είναι συνδεδεμένο με το δόγμα του Ορθόδοξου Πασχαλίου και του Ορθόδοξου Εορτολογίου, ενώ αντίθετα το Παπικό Γρηγοριανό ημερολόγιο και κατ’ επέκταση εορτολόγιο, είναι συνδεδεμένο με την Αίρεση και τον νεωτερισμό, αλλά και το νέο αιρετικό Πασχάλιο, το οποίο ο Πάπας Γρηγόριος εισήγαγε.

Δεν είναι τυχαία τα αιρετικά συλλείτουργα και οι συμπροσευχές του Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου και των προκατόχων του με τους αιρεσιάρχες Πάπες αλλά και με τους αλλόθρησκους ακόμη μέσα στις διαθρησκειακές συναντήσεις, εκεί όπου ο κ. Βαρθολομαίος ονομάζει τις ψευδο-θρησκείες “ως οδούς σωτηρίας” και τις αιρέσεις ως “εκκλησίες”, όπως ομοίως έκανε και στην ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης το 2016, εκεί που ευτυχώς οι Εκκλησίες της Αντιοχείας, της Μόσχας, της Γεωργίας και της Βουλγαρίας απέρριψαν την ψευδοσύνοδο. Γι’αυτό ο κ. Βαρθολομαίος το 2019 για να εκδικηθεί το Πατριαρχείο της Μόσχας, έδωσε αντικανονικά την “αυτοκεφαλία” στους σχισματικούς της Ουκρανίας , παίζοντας το παιχνίδι της Αμερικής, η οποία θέλει την διάσπαση της Ρωσικής ομοσπονδίας και την εισαγωγή της Ουνίας στην Ουκρανία.

Ανωθεν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος με τον Πάπα Φραγκίσκο σε αιρετικό συλλείτουργο, οι οποίοι είναι και ημερολάτρες, διότι οι Φαναριώτες κατά εντολή του Πάπα και χωρίς να υπάρχει πανορθόδοξη απόφαση, προχώρησαν αυθαίρετα σε διαίρεση εορτολογική και ευχαριστιακή, αλλά και την αποσύνδεση και το διαχωρισμό των κοινών νηστειών, μεταξύ των Ορθοδόξων τοπικών Εκκλησιών.

Οι 13 μέρες του ημερολογίου που εξαφανίστηκαν με βασιλικό διάταγμα από την Ελλάδα

Oσο κι αν ψάξετε, δεν πρόκειται να βρείτε Ελληνίδα ή Έλληνα που να έχει γεννηθεί ή να έχει πεθάνει μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου του 1923! Επίσης σε κανένα ιστορικό αρχείο δεν υπάρχουν καταγεγραμμένα γεγονότα τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο στη χώρα μας. Ούτε καν εφημερίδες δεν κυκλοφόρησαν το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Όλα αυτά τα πολύ περίεργα δεν συνέβησαν γιατί σταμάτησε ο χρόνος. Η εξήγηση είναι πολύ πιο απλή: Τέτοιες ημέρες πριν από 100 χρόνια, αποφάσισαν να μεταπηδήσουμε επισήμως, από το Ιουλιανό στο Γρηγοριανό ημερολόγιο και άρα μετά τις 16 Φεβρουαρίου πήγαμε κατευθείαν στην 1η Μαρτίου. Δηλαδή αφαίρεσαν 13 ημέρες.

Τα ίδια έκανε και ο Πάπας Γρηγόριος το 1582, τότε που αφαίρεσε 10 με 11 περίπου ημέρες για να εφαρμόσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Αυτή είναι η ψευδοεπιστήμη τους. Ήθελαν δήθεν να “διορθώσουν” όπως έλεγαν το Ιουλιανό ημερολόγιο και κατέργησαν από 10 έως 13 ημέρες. Ωραία “επιστήμη!”

Επίσης στην Ελλάδα με την εισαγωγή του νέου ημερολογίου έφτασαν στο σημείο να καταργήσουν κάποιες χρονιές την νηστεία των Αγίων Αποστόλων, η οποία πέφτει την περίοδο της εβδομάδας του Αγίου Πνεύματος, εκεί όπου υπάρχει κατάλυση εις πάντα.

Δηλαδή αφαίρεσαν 13 ολόκληρες εορτολογικές εορτές της χριστιανοσύνης και ομίλησαν για υποτιθέμενη “διόρθωση”. Μετά είπαν “ότι άλλαξαν το ημερολόγιο για να εορτάσει δήθεν η πολιτεία την εορτή του Ευαγγελισμού”, λες και οι Μασόνοι πολιτικοί είχαν έγνοια για τον εορτασμό του Ευαγγελισμού!” Αφού δηλαδή έφεραν την διάσπαση του Λειτουργικού τυπικού, μετά για να παραμυθιάσουν τον λαό, του είπαν ότι νοιάζονται για την εορτή του Ευαγγελισμού, όταν είχαν κλείσει τους ναούς με την βία, ώστε οι Ιερείς να μην λειτουργήσουν με το Ιουλιανό παλαιό ημερολόγιο την εν λόγω εορτή.

Κατά τα άλλα τους πείραξε δήθεν, το ότι η πολιτεία θα εόρταζε το 1924 ξεχωριστά την εορτή του Ευαγγελισμού από την Εκκλησία. Το ότι έκλεισαν τότε τους ναούς, όπως έκαναν και επί Κορωνοϊού και δεν εόρτασαν δεκατρείς ολόκληρες εορτές τις χριστιανοσύνης, δεν τους πείραξε; Το ότι έκλεισαν πρόσφατα τις Εκκλησίες την εορτή του Ευαγγελισμού το 2020-21 επί Κορωνοϊού, δεν τους πείραξε; Το ότι ξύριζαν τους Ορθόδοξους Ποιμένες, οι οποίοι δεν ήθελαν να λειτουργήσουν με το νέο ημερολόγιο, δεν τους πείραξε; Και εκεί χρησιμοποίησαν βία αφού ήξεραν ότι ήταν λάθος και δεν μπορούσαν με άλλο τρόπο να επιβληθούν. Το ότι δημιουργήθηκε το ημερολογιακό σχίσμα και η Ορθοδοξία χωρίστηκε σε νεοημερολογίτες και παλαιοημερολογίτες, πάλι δεν τους πείραξε!!! Ο Ευαγγελισμός τους πείραξε, όπου οι πολιτικοί πηγαίνουν μόνο για 10′ στην Εκκλησία. Ώ της υποκρισίας!!!

Θα πρέπει η Εκκλησία της Ελλάδος, να μιμηθεί την Εκκλησία της Πολωνίας, η οποία επέστρεψε από το νέο στο Παλαιό εορτολόγιο και Ιουλιανό ημερολόγιο.

Η αρχική καχυποψία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα το έβλεπε σωστά ως απόπειρα προσηλυτισμού εκ μέρους του Βατικανού και της Ουνίας. Μόλις το 1902 ο τότε Πατριάρχης Ιωακείμ Γ’ έκρινε σκόπιμο να αποστείλει από το Φανάρι εγκύκλιο σε όλες τις ομόδοξες Εκκλησίες προκειμένου να μελετήσουν εκ νέου το ζήτημα του ημερολογίου, οπότε αναθεωρήθηκαν οι δογματικές απόψεις αιώνων και το νέο ημερολόγιο ήρθε ως δούρειος ίππος και για την εισαγωγή νέων καινοτομιών. Ήταν η εποχή όπου η Ουνία, η Μασονία και η πολιτική Τουρκική ηγεσία, άρχιζαν να επιρρεάζουν την πολιτική του Πατριαρχείου, το οποίο πιέζει με την σειρά του τις άλλες Ορθόδοξες τοπικές Εκκλησίες και ιδίως τις ελληνόφωνες.

Δεν είναι τυχαίο ότι το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως το 1921, μετατράπηκε από τους Κεμαλιστές σε Τουρκικό ίδρυμα και “Τουρκορθόδοξο Πατριαρχείο” το οποίο καμία σχέση δεν έχει με το παλαιό Ορθόδοξο Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Από τότε έχασε και τον Ορθόδοξο Χριστιανικό χαρακτήρα του, αλλά και την εθνική ελληνική συνείδηση.

Η μετάθεση του Ευαγγελισμού στις 7 Απριλίου!

Με βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Β’ (το οποίο είναι ακόμη σε ισχύ αφού δεν έχει αντικατασταθεί με νεότερο) εισήχθη το Γρηγοριανό ημερολόγιο την 16η Φεβρουαρίου του 1923, η οποία ορίστηκε ως 1η Μαρτίου. Οι ενδιάμεσες 13 ημέρες χάνονται στα χαρτιά δια παντός, κάτι που φανερώνει ότι όλα έγιναν με προχειρότητα και σκοπιμότητα, η οποία είχε ως στόχο την σύγκληση με την αιρετική Δύση, την υποδούλωση στο Βατικανό και επίσης καμιά σοβαρή επιστημονική αστρονομική και εκκλησιολογική μελέτη δεν υπήρχε από τους μεταρρυθμιστές και εισαγωγείς του νέου ημερολογίου στην Ελλάδα και το Πατριαρχείο.

Η κατάσταση εσκεμμένα περιπλέχθηκε λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα από την εισαγωγή του νέου πολιτικού ημερολογίου, όταν ήρθε η 25η Μαρτίου. Το κράτος μπορούσε να τιμήσει εκείνη την ημέρα την επέτειο της Εθνεγερσίας του 1821, αλλά δεν μπορούσε να γιορτάσει τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, αφού για την Ελλαδική Εκκλησία ο Ευαγγελισμός θα ερχόταν μεν κανονικά στις 25 Μαρτίου, την οποία όμως είχαν ορίσει εκ νέου ονομαστικά ως 7 Απριλίου με την εισαγωγή του νέου ημερολογίου! Όπως είπα όμως αφαίρεσαν 13 ολόκληρες εορτές, άρα όλο αυτό το επιχείρημα ήταν ψευδεπίγραφο.

Το Ημερολογιακό σχίσμα έως σήμερα και οι Γ.Ο.Χ.

Έτσι η υποταγμένη στο κράτος Ιεραρχία και με παρέμβαση του Βενιζέλου, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει και αυτή το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις θρησκευτικές εορτές, με εξαίρεση τις κινητές (εορτές όπως ήταν το Πάσχα, λόγω του Πασχαλίου). Ομάδες κληρικών και λαϊκών διαφώνησαν στην εισαγωγή του νέου ημερολογίου, την οποία θεώρησαν ως προδοσία της ορθόδοξης παράδοσης και ένδειξη υποταγής στον Πάπα που επιχειρεί δολίως να αφομοιώσει τα χριστιανικά δόγματα. Οι αντιδρώντες αποσχίσθηκαν αφού η Ιεραρχία της Ελλάδος τους αντιμετώπισε ως εχθρούς και τους έστελνε στα δικαστήρια, παρότι αυτή άλλαξε τα παραδεδομένα.

Αυτοί εξέλεξαν δικούς τους επισκόπους πολλές φορές με προβληματικές χειροτονίες και εσωτερικές διαιρέσεις και οναμάσθηκαν ως “Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί” (Γ.Ο.Χ.), ορισμός που αργότερα αμφισβητήθηκε από πολλούς, ως προβληματικός από εκκλησιολογικής πλευράς. Έκτοτε, οι εν λόγω πιστοί αποκαλούνται «παλαιοημερολογήτες», χωρίς όμως να θεωρούνται ως ετερόδοξοι ή ετερόθρησκοι, παρά το γεγονός ότι δεν βρίσκονται σε κοινωνία με την κρατούσα Εκκλησία της Ελλάδας και τα μυστήρια που τελούν θεωρούνται έγκυρα από το ελληνικό κράτος, εκτός των περιπτώσεων τσαρλατάνων και αυτοχειροτονημένων δήθεν παλαιοημερολογιτών (οι οποίοι είναι καθηρημένοι για διάφορα παραπτώματα).

Η Εκκλησία της Ελλάδος και το Φανάρι τους θεωρεί ως “σχισματικούς”, την ίδια όμως ώρα που το Φανάρι και ο Αθηνών Ιερώνυμος, έχουν αναγνωρίσει αντικανονικά τους σχισματικούς των Σκοπίων και της Ουκρανίας ως “αυτοκέφαλες εκκλησίες” καταργόντας ταυτοχρόνως την κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας με Αρχιεπίσκοπο τον Ονούφριο, αλλά και την κανονική Αρχιεπισκοπή Αχρίδος με Αρχιεπίσκοπο τον εκδιωχθέντα από τους Σκοπιανούς Ιωάννη. Αυτά είναι τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά, όπου χρησιμοποιούνται με βάση τις πολιτικές επιδιώξεις, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την καταπάτηση των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας.

Τέλος ο Αιρεσιάρχης Πάπας χαίρεται, αφού μπορεί να διαιρεί την Ορθόδοξη Εκκλησία και να εξουνιτίζει αρκετούς Ορθόδοξους χριστιανούς, οι οποίοι πέφτουν στα δίχτυα του αιρετικού Βατικανού και της ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΊΑΣ.

Δεν είναι τυχαίο ότι με την καινοτομία της εισαγωγής του νέου ημερολογίου, αρχικά από την πολιτεία και μετά από την εκκλησιαστική ηγεσία, ήρθε περίπου ταυτόχρονα η καταστροφή της Σμύρνης το 1922 και η ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923. Όταν γίνονται θρησκευτικές προδοσίες ακολουθούν και εθνικά δράματα.

Ποιό κάτω οι συντελεστές των δύο ημερολογίων.

ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΌΝΤΩΣ ΑΛΉΘΕΙΑΝ: ΤΕΎΧΟΣ ΙΑΝΟΥΑΡΊΟΥ 2024