Γαλλία: Πυροβολήθηκε ο 85ος λύκος για το 2026 – Επιτέθηκε σε κοπάδι

Με ανώτατο ετήσιο όριο θήρευσης 227 λύκων, η Γαλλία επιλέγει τη διαχείριση του πληθυσμού του είδους, σε αντίθεση με χώρες όπου η συζήτηση για ενεργή παρέμβαση παραμένει περιορισμένη

Ένα ακόμη περιστατικό έρχεται να μας δείξει πώς αντιμετωπίζεται στην πράξη η παρουσία του λύκου σε μια ευρωπαϊκή χώρα με σοβαρή αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα.

Στo Ντρομ της Γαλλίας, ένας λύκος που εντοπίστηκε σε κατάσταση επίθεσης σε κοπάδι σκοτώθηκε τη νύχτα της 19ης προς 20ή Ιουλίου, στο πλαίσιο νόμιμου αμυντικού πυροβολισμού από αρμόδιο θηροφύλακα.

Ο 85ος για το 2026

Πρόκειται για τον 85ο λύκο που θηρεύεται στη Γαλλία από την αρχή της χρονιάς και τον 5ο στην περιοχή του Ντρομ.

O αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε λιγότερο από το μισό του ανώτατου ορίου των 227 λύκων που επιτρέπεται να θανατωθούν συνολικά μέσα στο τρέχον έτος, μέσα στα όρια που έχει θέσει η γαλλική πολιτεία.

Πέρα από τον αριθμό, η φιλοσοφία της διαχείρισης

Το σημαντικό στοιχείο δεν είναι μόνο ο αριθμός, αλλά κυρίως η φιλοσοφία διαχείρισης.

Η Γαλλία, μια χώρα με πολλαπλάσια έκταση από την Ελλάδα, με εκτεταμένες ορεινές ζώνες, ισχυρή κτηνοτροφική παραγωγή και μικρότερο αριθμό λύκων σε σχέση με αρκετές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αναγνωρίζει ότι η συνύπαρξη με το είδος δεν μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά σε θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά απαιτεί πρακτικά μέτρα, παρακολούθηση και υπεύθυνη διαχείριση. Η προστασία ενός άγριου είδους πρέπει να συμβαδίζει με την προστασία του ανθρώπου που ζει από τη γη και των ζώων που εκτρέφει.

Ο Γάλλος κτηνοτρόφος είχε ήδη εφαρμόσει μέτρα πρόληψης για την προστασία του κοπαδιού του. Όμως, όταν αυτά τα μέτρα δεν επαρκούν και η επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενεργοποιείται η διαχείριση του προβλήματος.

Αυτό είναι το σημείο που συχνά ξεχνάμε στη δημόσια συζήτηση. Ότι η πραγματική προστασία της άγριας ζωής δεν σημαίνει απουσία διαχείρισης αλλά υπεύθυνη διαχείριση.

Ο λύκος είναι ένα σημαντικό κομμάτι του οικοσυστήματος. Όμως και ο κτηνοτρόφος, η ύπαιθρος και η παραδοσιακή παραγωγή αποτελούν κομμάτι της φύσης και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Η εμπειρία χωρών όπως η Γαλλία δείχνει ότι η ισορροπία επιτυγχάνεται με επιστημονικές τεκμηριώσεις, παρακολούθηση των πληθυσμών και πραγματικά μέτρα προστασίας για όσους βρίσκονται καθημερινά δίπλα στους θηρευτές.

Η διαχείριση είναι η προσπάθεια να διατηρηθεί η ισορροπία ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο.

Πηγή: Κυνηγεσία