Εικονική πραγματικότητα, πολύ μακριά από αυτήν την ζοφερή που βιώνουμε όλοι (και) τις τελευταίες ημέρες, μεταφέρουν τα λεγόμενα συστημικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία φαίνεται να συμφωνούν απόλυτα στο ότι για τις καταστροφικές πυρκαγιές φταίνε όλα τα άλλα εκτός από την κυβέρνηση…

Για το επίπεδο της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Η κατάσταση, άλλωστε, περιγράφεται ξεκάθαρα από τους αντίστοιχους δείκτες περί της ανεξαρτησίας του Τύπου που φέρνουν την χώρα στον… πάτο της σχετικής λίστας, κάτω από χώρες την ύπαρξη των οποίων πολλοί δεν γνωρίζουν καν.

Βέβαια ο σφιχτός εναγκαλισμός των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης με την εξουσία δεν αποτελεί ούτε ελληνική εφεύρεση και αποκλειστικό προνόμιό μας αλλά ούτε και κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά σε αυτόν τον τόπο. Με την μόνη, αλλά τρομερής σημασίας, διαφορά ότι σχεδόν κάθε μέρα που περνάει η κατάσταση γίνεται ολοένα και χειρότερη και ο βρώμικος αέρας της διαπλοκής μυρίζει πιο άσχημα και από αυτό το πέπλο βρωμιάς και σκόνης που έχει σηκωθεί πάνω από την πρωτεύουσα αλλά και πολλές άλλες περιοχές της χώρας.

Την ώρα που το time line στα social media γεμίζει με συγκλονιστικές εικόνες από την καταστροφή σε Έβρο και Φυλή (τουλάχιστον την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές) οι τηλεοπτικοί σταθμοί ακολουθούν την συνταγή στην οποία μας έχουν συνηθίσει, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Επίκληση στο συναίσθημα και πρώτα οι ανθρώπινες ζωές, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που προέκυψε η τραγική είδηση του χαμού των μεταναστών στο δάσος της Δαδιάς. Μια εξέλιξη που προφανώς χάλασε το «αφήγημα», καθώς μετά την τραγωδία στο Μάτι όλα συγκρίνονται με αυτό, οπότε όσο δεν υπάρχουν θύματα, δεν ‘πα να καεί το σύμπαν…

εικονική πραγματικότητα, πολύ μακριά από αυτήν την ζοφερή που βιώνουμε όλοι (και) τις τελευταίες ημέρες, μεταφέρουν τα λεγόμενα συστημικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία φαίνεται να συμφωνούν απόλυτα στο ότι για τις καταστροφικές πυρκαγιές φταίνε όλα τα άλλα εκτός από την κυβέρνηση…

Για το επίπεδο της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Η κατάσταση, άλλωστε, περιγράφεται ξεκάθαρα από τους αντίστοιχους δείκτες περί της ανεξαρτησίας του Τύπου που φέρνουν την χώρα στον… πάτο της σχετικής λίστας, κάτω από χώρες την ύπαρξη των οποίων πολλοί δεν γνωρίζουν καν.

Remaining Time

Fullscreen

Βέβαια ο σφιχτός εναγκαλισμός των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης με την εξουσία δεν αποτελεί ούτε ελληνική εφεύρεση και αποκλειστικό προνόμιό μας αλλά ούτε και κάτι που δεν έχει συμβεί ξανά σε αυτόν τον τόπο. Με την μόνη, αλλά τρομερής σημασίας, διαφορά ότι σχεδόν κάθε μέρα που περνάει η κατάσταση γίνεται ολοένα και χειρότερη και ο βρώμικος αέρας της διαπλοκής μυρίζει πιο άσχημα και από αυτό το πέπλο βρωμιάς και σκόνης που έχει σηκωθεί πάνω από την πρωτεύουσα αλλά και πολλές άλλες περιοχές της χώρας.

Την ώρα που το time line στα social media γεμίζει με συγκλονιστικές εικόνες από την καταστροφή σε Έβρο και Φυλή (τουλάχιστον την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές) οι τηλεοπτικοί σταθμοί ακολουθούν την συνταγή στην οποία μας έχουν συνηθίσει, ειδικά τα τελευταία χρόνια. Επίκληση στο συναίσθημα και πρώτα οι ανθρώπινες ζωές, τουλάχιστον μέχρι την ώρα που προέκυψε η τραγική είδηση του χαμού των μεταναστών στο δάσος της Δαδιάς. Μια εξέλιξη που προφανώς χάλασε το «αφήγημα», καθώς μετά την τραγωδία στο Μάτι όλα συγκρίνονται με αυτό, οπότε όσο δεν υπάρχουν θύματα, δεν ‘πα να καεί το σύμπαν…