Του Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη, Θεολόγου
Α) Το κάτωθι απόσπασμα του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, προέρχεται από το έργο του «Πνευματικά Γυμνάσματα» (Μελέτη ΛΒ΄) και το κεφάλαιο η «Χαρά με τον Αναστάντα».[1]
Πάτερ οὔς δέδεκάς μοι,
θέλω ἵνα ὅπου εἰμί ἐγώ
κἀκεῖνοι ὦσι μετ΄ ἐμοῦ,
ἵνα θεωρῶσι τήν δόξαν τήν ἐμήν (Ἰω. 17, 24).
Πατέρα μου, θέλω ὅπου εἶμαι ἐγώ,
νά εἶναι μαζί μου
καί ἐκεῖνοι πού μοῦ ἔδωσες,
γιά νά βλέπουν τή δόξα μου.
και δεν σταματάει μέχρι εδώ, αλλά προσθέτει:
ἥν δέδωκάς μοι
τήν ὁποία μοῦ ἔδωσες.
για να φανερώσει με τούτο τη δόξα, που δόθηκε στην ανθρώπινη φύση του. Ώ δόξες! ώ λαμπρότητες! ώ μεγαλεία της Αναστάσεως του Κυρίου! όντως.
αὕτη ἡ ἡμέρα ἥν ἐποίησεν ὁ Κύριος
αὐτή εἶναι ἡ μέρα πού δημιούργησε ὁ Κύριος.
Διότι τη δεύτερη και τρίτη μέρα Δημιούργησε το πρωτόγονο εκείνο φως και την τέταρτη, πέμπτη, έκτη και έβδομη φώτιζε ο ήλιος που τον Δημιούργησε την τέταρτη μέρα. Την Κυριακή, που είναι και η πρώτη μέρα, τη δημιούργησε ο Κύριος εκ του μή όντος εις το είναι μόνος και άμεσα και κατά την κοσμογενεσία, γιατί σύμφωνα με τους θεολόγους το φως της πρώτης ημέρας δεν άρχισε από το πρωί αλλά από το μεσημέρι. Και τώρα πάλι μόνος τη δημιούργησε ο νοητός Ήλιος της δικαιοσύνης Χριστός, όταν αναστήθηκε από το μνήμα σαν από ορίζοντα. Και η Κυριακή αυτή, τώρα μεν είναι εικόνα του μέλλοντος αιώνος. ενώ τότε θα είναι αυτός ο ίδιος ο όγδοος αιώνος. Και τα δύο αυτά τα βεβαιώνει ο Μέγας Βασίλειος. Απορώντας δηλαδή ο άγιος, γιατί ο Μωυσής ονόμασε την Κυριακή μία και όχι πρώτη λέει:
«Θέλοντας λοιπόν να ελκύσει το νου μας προς τη μέλλουσα ζωή, ονόμασε μία την εικόνα του μέλλοντος αιώνος, την απαρχή των ημερών, τη συνομήλικη του φωτός, την αγία Κυριακή, αυτήν που έχει τιμηθεί με την Ανάσταση του Κυρίου. Γράφει λοιπόν.
«Καί ἐγένετο ἑσπέρα καί ἐγένετο πρωΐ
ἡμέρα μία.
Καί έγινε ἑσπέρα καί ἔγινε πρωΐ ἡμέρα μία».
(Ὁμιλ. β΄ εἰς τήν ἐξαήμερον).
Για το ότι πάλι η Κυριακή πρόκειται να είναι ο όγδοος αιώνας, λέει τα εξής στην ίδια ομιλία του:
«Επειδή είναι γνωστό ότι η μέρα εκείνη είναι ανέσπερη, αδιάδοχη και ατελείωτη, γι΄ αυτό και ο ψαλμωδός την ονόμασε ογδόη, αφού βρίσκεται έξω από τον εβδοματικό (= τον παρόντα τον πρόσκαιρο) τούτο χρόνο, ώστε κι αν πεις ημέρα κι αν πεις αιώνα την ίδια έννοια εκφράζεις».
Σχεδόν το ίδιο για την Κυριακή λένε και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος στο λόγο του εις την Πεντηκοστή και ο Γρηγόριος Νύσσης και ο Χρυσόστομος στην ερμηνεία της επιγραφής του στ΄ ψαλμού υπέρ της αγάπης, επίσης και ο Θεσσαλονίκης θείος Γρηγόριος ο Παλαμάς στον λόγο του εις την καινήν Κυριακήν. Και η Εκκλησία του Χριστού γι΄ αυτό θεωρεί όλη τη Διακαινήσιμο εβδομάδα του Πάσχα σαν μία ημέρα μαζί με την Κυριακή και λαμπροφόρο, για να φανερώσει με τούτο ότι και όλος αυτός ο εβδοματικός αιώνας της παρούσης ζωής, πρόκειται να γίνει μιά ημέρα ογδόη και Κυριακή, που θα είναι ο όγδοος εκείνος αιώνας της μελλούσης ζωής. επειδή κατά το μεσονύκτιο της Κυριακής μέλλει να γίνει η Δευτέρα Παρουσία και να έλθει ο άδυτος Ήλιος της δικαιοσύνης χριστός, καθώς λένε οι θεοφόροι πατέρες. Η Κυριακή εκείνη λοιπόν, αφού καταυγασθεί μία φορά από τις ακτίνες του Ηλίου εκείνου, δεν θα δει ποτέ την εσπέρα, αλλά θα είναι μιά ημέρα ανέσπερη και αδιάδοχη στους αιώνες των αιώνων. Όντως.
Ἀναστήστω ὁ Θεός
καί διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί αὐτοῦ.
(Ψαλμ. 67,1).
Ἄς άναστηθεί ὁ Θεός
καί ἄς διασκορπισθοῦν οἱ ἐχθροί του:
οι εχθροί του δαίμονες, ο εχθρός του θάνατος, ο εχθρός του η αμαρτία, ο εχθρός του άδης, οι εχθροί του Ιουδαίοι, που τον σταύρωσαν και τον μισούν.
Όντως κινδύνευε το καράβι να πνιγεί και δεν μπορούσε να πλέει, ώσπου ρίχθηκε ο Ιωνάς στη θάλασσα και τον κατάπιε το κήτος. Καράβι είναι ο κόσμος, που δεν μπορούσε να πάει μπροστά προς το αγαθό. Θάλασσα είναι τα πάθη και οι θλίψεις του κόσμου. Ιωνάς ο Χριστός, Κήτος ήταν ο θάνατος κι ο άδης. Ρίχθηκε ο Χριστός στη θάλασσα και στα πάθη. τον κατάπιε ο θάνατος κι ο άδης. Κι επειδή η ζωοποιός θεότης δεν χωρίσθηκε ούτε από το νεκρωμένο σώμα, που κειτόταν στον τάφο ούτε από την ψυχή που κατέβηκε στον άδη, γι΄ αυτό νέκρωσε και τον θάνατο, νέκρωσε και τον άδη και ανέστη τριήμερος κι έτσι ο κόσμος που κινδύνευε σώθηκε.
Ὥσπερ γάρ ἐγένετο Ἰωνᾶς ὁ προφήτης
ἐν τῇ κοιλία τοῦ κήτους
τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας,
οὕτως ἔσται καί ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου
ἐν τῇ καρδία τῆς γῆς
τρεῖς ἡμέρας καί τρεῖς νύκτας (Ματθ. 12,40).
Ὅπως ὁ προφήτης Ἰωνᾶς
ἦταν στην κοιλιά τοῦ κήτους
τρεῖς μέρες και τρεῖς νύχτες,
ἔτσι θά εἶναι καί ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου
μέσα στη καρδιά τῆς γῆς
τρεῖς μέρες καί τρεῖς νύχτες.
Β) Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, αντικρούει την Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Ελλάδος
Στο ανωτέρω απόσπασμα που παρέθεσα, ο Άγιος Νικόδημος αναφέρει ότι η Κυριακή είναι η πρώτη ημέρα, την οποία δημιούργησε ο Κύριος όταν αναστήθηκε. Συνδέει την Κυριακή, με την όγδοη ημέρα (τον 8ο αιώνα) και την Δευτέρα του Κυρίου Παρουσία. Κάνει μία μνεία στην Γέννεση της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και στην «εξαήμερο δημιουργία» του Μεγάλου Βασιλείου (ομιλία Β΄ κ.λ.π.), εκεί όπου η Κυριακή, βρίσκεται εκτός από τον εβδομαδιαίο χρόνο τον επτά πρώτων ημερών της δημιουργίας. Γι’ αυτό και η Διακαινήσιμος εβδομάδα, μετά το Πάσχα θεωρείται ως μία ημέρα μαζί με την Αναστάσιμη Κυριακή και επίσης για σαράντα ημέρες έως την Ανάληψη του Κυρίου, λέμε το Χριστός Ανέστη.
Η Δευτέρα του Κυρίου Παρουσία, θα γίνει λέει ο Άγιος, ημέρα Κυριακή (όπως Κυριακή έγινε και η γέννηση του Χριστού και η μεταμόρφωση του Κυρίου και η Πεντηκοστή, σύμφωνα με τους υπόλοιπους Πατέρες της Εκκλησίας). Ομοίως και η Δευτέρα Παρουσία θα γίνει ημέρα Κυριακή. Συνδέει ο Άγιος την προτύπωση του Ιωνά (τον οποίον για τρεις ημέρες κατάπιε το κήτος), με το γεγονός της τριήμερης ταφής και Ανάστασης του Κυρίου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Άγιος στη φράση, «ΑΝΑΣΤΗΤΩ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΟΡΠΙΣΘΗΤΩΣΑΝ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΑΥΤΟΥ», αναφέρεται στους εχθρούς του Χριστού, οι οποίοι είναι πρώτον οι δαίμονες, δεύτερον ο θάνατος, τρίτον η αμαρτία (και η αίρεση), τέταρτον ο Άδης και πέμπτον οι σταυρωτές του Ιουδαίοι, οι οποίοι τον μισούν ακόμη. Από τα ανωτέρω φαίνεται ότι η Κυριακή είναι η όγδοη ημέρα της Αναστάσεως και οι Ιουδαίοι, είναι οι εχθροί της Αναστάσεως και της Κυριακής ημέρας, όπως αναφέρει και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (τον οποίο οι Ιουδαίοι σκότωσαν, αφού δωροδόκησαν τους Τούρκους, επειδή αυτός ήταν εμπόδιο στο να καταργήσουν την Κυριακή ημέρα και να καθιερώσουν ως αργία στην υπόδουλη Ελλάδα, το Ιουδαϊκό Σάββατό τους). Διότι οι Ιουδαίοι έχουν μείνει στο Εβραϊκό Σάββατο (της εβδόμης ημέρας) και δεν προχώρησαν προς την Ανάσταση και τη Σωτηρία. Αρνήθηκαν με λίγα λόγια τον Μεσσία Ιησού Χριστό (αφού πρώτα σκότωσαν τους προφήτες που έστειλε αυτός στην Παλαιά Διαθήκη) και γι’ αυτό τώρα περιμένουν ως Μεσσία τους τον Αντίχριστο.
Από τα ανωτέρω βλέπουμε τα εξής: Ότι η σημερινή Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Ελλάδος (δηλαδή η διοικούσα κρατική και όχι ή χαρισματική Εκκλησία που είμαστε εμείς κλήρος και λαός), αρνήθηκε το αρχικό και βασικότερο δόγμα της Εκκλησίας μας, δηλαδή της Αναστάσεως του Κυρίου και της Κυριακής ως ημέρα της Αναστάσεως και μιμούμενη η Σύνοδος τους Ιουδαίους και τις αιρέσεις των Τεσσαρασκεδεκατιτών και των Αντβεντιστών (της 7ης ημέρας), δέχτηκε τα άθεα και τα αιρετικά δόγματα των Ιουδαίων σταυρωτών και συνεόρτασε μαζί τους το Πάσχα του 2021 (με την δικαιολογία του κορωνοϊού και των υγειονομικών μέτρων, τα οποία παραβίασαν και οι ίδιοι) κατά το Μεγάλο Σάββατο του Πάσχα και όχι κατά την Αναστάσιμη Κυριακή (στις 02/05/2021). Δηλαδή εόρτασε τη Σταύρωση του Χριστού και όχι την Ανάσταση, όπως έκανε και η αίρεση των Τεσσαρασκεδεκατιτών, η οποία εόρταζε τη Σταύρωση του Χριστού κατά τη 14η ημέρα του Εβραϊκού μήνα Νισάν (κατά τις καθημερινές ημέρες) και δεν εόρτασε η Δ.Ι.Σ. την Ανάσταση του Χριστού κατά την Αναστάσιμη Κυριακή.
Ο κορυφαίος Απόστολος των Εθνών Παύλος, αναφέρει στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή, κεφάλαιο 15, 17-20 «Εἰ δέ Χριστός ούκ έγήγερται, κενόν ἄρα τό κήρυγμα ἡμῶν, κενή καί ἡ πίστις ὑμῶν».
Γ) Η αίρεση των Τεσσαρασκεδεκατιτών
Όπως προείπαμε η ανωτέρω αίρεση εόρταζε το Πάσχα πάντα σταθερή ημέρα εκτός Κυριακής, την 14η ημέρα του Εβραϊκού μήνα Νισάν και εόρταζε την Σταύρωση και όχι την Ανάσταση του Ιησού. Αντιθέτως ο Χριστιανισμός τιμά την Σταύρωση του Χριστού, την Μεγάλη Παρασκευή, ενώ εορτάζει την Λαμπροφόρο Ανάσταση πάντα την ημέρα της Κυριακής. Το Εβραϊκό Φάσκα είναι η έξοδος των Ισραηλιτών από την Ερυθρά θάλασσα, όταν τους κυνηγούσε ο Φαραώ επί Μωϋσέως. Το Εβραϊκό Φάσκα είναι προτύπωσης του Χριστιανικού Πάσχα, δηλαδή της εξόδου του Ιησού από τον Άδη με την Ανάστασή του. Γι’ αυτό οι Χριστιανοί γιορτάζουν πάντα την λαμπροφόρο Ανάσταση ημέρα Κυριακή, όπως ορίζει και η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος της Νικαίας της Βηθυνίας (των 318 Πατέρων), του 325 μ.Χ., η οποία όρισε ότι ποτέ δεν πρέπει συμπίπτει το Χριστιανικό Πάσχα μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσκα (το οποίο πρέπει πάντα να προηγείται του Χριστιανικού Πάσχα, ως προτύπωση αυτού). Γι’ αυτό πάντα εορτάζουμε το Πάσχα την πρώτη Κυριακή μετά την εαρινή ισημερία και μετά την 14η ημέρα του μήνα Νισάν. Εάν τύχει να συμπίπτουν τα δύο Πάσχα, τότε μετατίθεται ακόμη μία Κυριακή μετά το Χριστιανικό Πάσχα, έτσι ώστε να μην συμπίπτει ποτέ με το Ιουδαϊκό. Φέτος όμως τι είδαμε; Είδαμε ότι η Δ.Ι. Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, εόρτασε το Πάσχα μαζί με το Ιουδαϊκό Φάσκα, σαν αυτά να είναι ισάξια, παρ’ ότι οι Ιουδαίοι σταύρωσαν τον Χριστό. Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος, η εν Αντιοχεία Σύνοδος και οι υπόλοιπες Οικουμενικές Σύνοδοι, αναθεματίζουν όσους συνεορτάζουν το Πάσχα μαζί με τους Ιουδαίους. Επίσης η Δ. Ι. Σύνοδος το 2021, εόρτασε το Μεγάλο Σάββατο, την εορτή του Πάσχα, δηλαδή εόρτασε όπως και η αίρεση των Τεσσαρασκεδεκατιτών, την σταύρωση του Χριστού και όχι την Ανάσταση. Επίσης κατήργησε τη νηστεία του Μεγάλου Σαββάτου, η οποία λήγει το πρωί της Κυριακής (όρθρου Βαθέως,[2] όπως λέει η Αγία Γραφή), καθώς επίσης έκανε και δύο Θείες Λειτουργίες μέσα στο Μεγάλο Σάββατο, θυσιάζοντας στην Αγία Τράπεζα δύο φορές την ίδια ημέρα τον Χριστό, κάτι το οποίο απαγορεύεται από τους κανόνες της Εκκλησίας. Με λίγα λόγια η Δ.Ι. Σύνοδος, αναβίωσε την αίρεση των Τεσσαρασκεδεκατιτών, και εόρτασε την Σταύρωση του Χριστού αντί για την Ανάστασή του, αφήνοντας την ημέρα της Κυριακής, χωρίς να κάνει Θεία Λειτουργία και προώθησε την ένωση με τους Ιουδαίους και την πανθρησκεία.[3]
[1] Βλέπε και αναδημοσίευση του κειμένου «η Χαρά της Αναστάσεως», έκδοση Ιεράς Μονής Αγίου Συμεών και Νέου Θεολόγου, Καλάμου Αττικής.
[2] Λουκά 24,1. Ιωάννη 20,1 κ.λ.π.
[3] Βλέπε αναλυτικά τις πηγές στην μελέτη μου, «παραβίασης του Ορθοδόξου Πασχαλίου και των υγειονομικών μέτρων εκ της Δ.Ι. Συνόδου και εκ της Ελληνικής Πολιτείας κατά το Πάσχα του 2021», Αθήνα Ιούλιος 2021.
0 Σχόλια