Η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΦΙΛΟΘΕΟ ΦΑΡΟ

 

 

Ο Πατήρ Φιλόθεος Φάρος

ΒΛΕΠΕ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΡΤ2-ΝΕΤ “ΣΤΑ ΑΚΡΑ”. https://fb.watch/iGIx4N11L-/Περί πορνείας και προγαμιαίων σχέσεων Απόσπασμα από την εκμπομπή «στα άκρα» με τη @v.flessa (Αρχείο 2012 Α’ μέρος)

Η ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Αρχι/τη π. ΦΙΛΟΘΕΟ ΦΑΡΟ

«Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Ματθαίου γ΄, 2)

Του Περικλέους ΗΛ. Νταλιάνη, Θεολόγου

ΣΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΕΚΠΟΜΠΗ Η ΟΠΟΙΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΥΚΤΙΟ, Ο ΟΜΙΛΩΝ ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΦΑΡΟΣ ΑΦΕΝΟΣ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΦΕΤΕΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ (ΟΠΩΣ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ), ΔΙΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΜΑΣ ΠΡΟΑΓΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΕΣ ΠΟΡΝΕΣ Η΄ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΌΗΤΟΙ ΠΟΡΝΟΙ Κ.ΛΠ…ΟΠΩΣ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΝΝΟΕΙ.

«Μετανοεῖτε, ἤγγικεν γάρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν» (Ματθαίου γ΄, 2)

ὁ πιστεύσας καὶ βαπτισθεὶς σωθήσεται, ὁ δὲ ἀπιστήσας κατακριθήσεται. ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙΣΤ΄:16

Διαστρεβλώνει τα χωρία της Αγίας Γραφής, τα οποία ομιλούν για την πορνεία, καθότι προσπαθεί να μας πείσει ότι δήθεν «οι πόρνες είναι πρότυπα ζωής», ενώ αντίθετα η Αγία Γραφή μας ομιλεί για τις μετανοημένες πόρνες κ.λπ. Χρησιμοποιεί το παράδειγμα της Σαμαρείτιδας και του άσωτου Υιού.
Ο Πατήρ Φιλόθεος, προσπάθησε επίσης να πείσει ότι δήθεν «κακώς η Εκκλησία ταυτίζει την έννοια της πορνείας με τις προγαμιαίες σχέσεις», ότι δήθεν «δεν υπήρχαν προγαμιαίες σχέσεις στο αρχαίο Ισραήλ» (λες και ήταν όλοι άγιοι) – αλλά ταυτοχρόνως λέει «ότι υπήρχε η πορνεία, χωρίς τις προγαμιαίες σχέσεις», πράγμα αντιφατικό. Ταυτίζει εσφαλμένα την πορνεία μόνο με τον επί χρήμασιν αμαρτωλό και εκτός γάμου έρωτα, ξεχνώντας ότι η ουσία του προβλήματος είναι η ίδια η πράξη, αφού είτε κάποιος κάνει την πράξει για το χρήμα, ή άλλος την κάνει για την ευχαρίστηση, ή για μία θέση εργασίας στο «θέατρο» ή αλλού… το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, αφού ομιλούμε για μια σχέση εκτός γάμου και εκτός παιδοποιίας, με στόχο είτε την συναλλαγή, είτε την φιληδονία, η οποία είναι ένα από τα θανάσιμα αμαρτήματα. Ουσιαστικά αυτό που προσπαθεί να κάνει ο πατήρ Φιλόθεος αποσυνδέοντας «την έννοια της πορνείας από τις προγαμιαίες σχέσεις», είναι ότι θέλει να μας πεί την κακοδοξία, «ότι δήθεν δεν είναι αμάρτημα οι προγαμιαίες σχέσεις!!!

ΟΜΩΣ ΤΟΣΟ Η ΑΓΊΑ ΓΡΑΦΉ, ΌΣΟ ΚΑΙ ΟΙ ΙΕΡΟΊ ΚΑΝΌΝΕΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΏΝ ΣΥΝΌΔΩΝ, ΔΕΝ ΕΠΙΤΙΜΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙΝ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΝ ΓΕΝΕΙ ΕΚΤΟΣ ΓΑΜΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΓΑΠΗ ΣΑΡΚΙΚΟΝ «ΕΡΩΤΑ», Ο ΟΠΟΙΟΣ ΟΔΗΓΕΙ ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΙΩΣ ΣΤΗΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΗΔΟΝΗ. Σαφώς και σε όλα τα αμαρτήματα υπάρχουν διαβαθμίσεις, σε μικρότερα και μεγαλύτερα, αν και ο Χριστιανός δεν πρέπει να υποτιμάει κανένα αμάρτημα.  Άλλο είναι για παράδειγμα ένας να αμαρτήσει μία φορά και άλλο πεντακόσιες… Η άλλο είναι το να σκεφτεί κάποιος ένα αμάρτημα χωρίς να το κάνει στην πράξη και άλλο είναι να το πραγματοποιήσει και στην πράξη. Ο Κύριός μας στην επί του Όρους ομιλία Του, όχι μόνο καταδικάζει την πορνεία και την μοιχεία, ως σαρκικές πράξεις, αλλά ακόμα και το φιλήδονο βλέμμα το χαρακτηρίζει ως πνευματική μοιχεία – δηλαδή αμάρτημα που είναι ακόμη στο πεδίο της Καρδιάς και δεν έχει περάσει ακόμη στο πεδίο της πράξεως, αν και η σκέψη προηγείται πάντα της πράξεως, ως το πρώτο βήμα. (Ματθ. 5, 28). ²⁷ Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις, Οὐ μοιχεύσεις. ²⁸ ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ βλέπων γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτὴν ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. ²⁹ εἰ δὲ ὁ ὀφθαλμός σου ὁ δεξιὸς σκανδαλίζει σε, ἔξελε αὐτὸν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν. ³⁰ καὶ εἰ ἡ δεξιά σου χεὶρ σκανδαλίζει σε, ἔκκοψον αὐτὴν καὶ βάλε ἀπὸ σοῦ· συμφέρει γάρ σοι ἵνα ἀπόληται ἓν τῶν μελῶν σου καὶ μὴ ὅλον τὸ σῶμά σου βληθῇ εἰς γέενναν. ³¹ Ἐρρέθη δέ· Ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, δότω αὐτῇ ἀποστάσιον. ³² ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν ὅτι ὃς ἂν ἀπολύσῃ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ παρεκτὸς λόγου πορνείας, ποιεῖ αὐτὴν μοιχᾶσθαι, καὶ ὃς ἐὰν ἀπολελυμένην γαμήσῃ μοιχᾶται (Ματθ. 27-32).

Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος ζητά από τους νέους να νυμφεύονται σύντομα για να προλαβαίνονται οι προγαμιαίες σχέσεις.

Ο Δ’ Κανόνας του Αγ. Γρηγορίου Νύσσης λέει, ότι η πορνεία λογίζεται και σαν μοιχεία και κανονίζει την αμαρτία αυτή να απέχει ο αμαρτήσας τουλάχιστον για 3 χρόνια από την Θ. Κοινωνία. Ο Άγιος ταυτίζει την πορνεία με την αμαρτωλή επιθυμία και την σαρκική εκτός γάμου και παιδοποιίας πράξη και όχι απλά με τον πληρωμένο σαρκικό έρωτα, όπως λέει ο π. Φιλόθεος. Παρόλα ταύτα ο Νύσσης κάνει διάκριση μεταξύ μοιχείας και πορνείας και λέει ότι η Μοιχεία είναι η σαρκική αμαρτία, η οποία συνδέεται και με την αδικία του άλλου, αφού κάποιος κλέβει για παράδειγμα την σύζυγο του άλλου, ή και αντιστρόφως, ενώ η πορνεία συνδέεται με την σαρκική ηδονή χωρίς την αδικία. Άρα η «επί χρήμασιν πορνεία», ή «η εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση», δεν είναι μόνον «μία πορνεία με την έννοια της ηδονής», όπως τονίζουν οι Άγιοι Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, αλλά έχει και τις εγκληματικές διαστάσεις του βιασμού, της βίας, του εγκλεισμού  κ. λπ…Οπότε η χρηματική εκμετάλλευση της πορνείας, είναι θα λέγαμε μία μορφή χειρότερης και αναβαθμισμένης πορνείας, σε σύγκριση με την πορνεία που συνδέεται μόνο για την σαρκική ηδονή…Λέει ο Άγιος. «Τῶν δὲ δι’ ἐπιθυμίαν καὶ ἡδονὴν γινομένων ἁμαρτημάτων τοιαύτη ἐστὶν ἡ διαίρεσις· τὸ μὲν γὰρ καλεῖται μοιχεία, τὸ δὲ πορνεία. Τισὶ μὲν οὖν τῶν ἀκριβεστέρων ἤρεσε καὶ τὸ κατὰ πορνείαν πλημμέλημα μοιχείαν εἶναι νομίζειν, διότι μία ἐστὶν ἡ νόμιμος συζυγία, καὶ γυναικὸς πρὸς ἄνδρα, καὶ ἀνδρὸς πρὸς γυναῖκα….  Μὴ πολὺς ἴσθι πρὸς ἀλλοτρίαν. Πλὴν ἀλλ’ ἐπεὶ τοῖς ἀσθενεστέροις ἐγένετό τις παρὰ τῶν Πατέρων συμπεριφορά, διεκρίθη τὸ πλημμέλημα τῇ γενικῇ διαιρέσει ταύτῃ, ὡς πορνείαν μὲν λέγεσθαι τὴν χωρὶς ἀδικίας ἑτέρου γινομένην τινὶ τῆς επιθυμίας ἐκπλήρωσιν, μοιχείαν δέ, τὴν ἐπιβουλήν τε καὶ ἀδικίαν τοῦ ἀλλοτρίου. Ἐν ταύτῃ δὲ καὶ τὴν ζῳοφθορίαν καὶ τὴν παιδεραστίαν εἶναι λογίζονται, διότι καὶ ταῦτα φύσεώς ἐστι μοιχεία, εἰ γὰρ τὸ ἀλλότριόν τε καὶ παρὰ φύσιν γίνεται ἡ ἀδικία»…. Κανὼν δ’ (4) Αγίου Γρηγορίου Νύσσης:
Περὶ πόρνων.

Ο 25ος Κανόνας του Μ. Βασιλείου προβλέπει την περίπτωση που κάποιος διέφθειρε την παρθενία (χωρίς βιασμό) μιας γυναίκας και στη συνέχεια την νυμφεύθηκε. Για μεν την πράξη τον επιτιμά αυστηρά, εγκρίνει όμως τη διατήρηση του γάμου για να μην γίνουν τα πράγματα χειρότερα. «Ἡ πορνεία γάμος οὐκ ἔστιν, ἀλλ’ οὐδὲ γάμου ἀρχή. Ὥστε, ἐὰν ᾖ δυνατὸν τοὺς κατὰ πορνείαν συναπτομένους χωρίζεσθαι, τοῦτο κράτιστον. ᾽Εὰν δὲ στέργωσιν ἐκ παντὸς τρόπου τὸ συνοικέσιον, τὸ μὲν τῆς πορνείας ἐπιτίμιον γνωριζέτωσαν, ἀφιέσθωσαν δέ, ἵνα μὴ χεῖρόν τι γένηται». Κανὼν κς’: Ὅτι κρεῖττον μέντοι χωρίζεσθαι. Αυτός ο κανόνας του Μ. Βασιλείου είναι μια απάντηση στον π. Φιλόθεο, ο οποίος προσπάθησε να δικαιολογήσει και τα σύμφωνα συμβίωσης!!!

ΒΛΕΠΕ ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΗΣ ΕΡΤ2-ΝΕΤ “ΣΤΑ ΑΚΡΑ”. https://fb.watch/iGIx4N11L-/Περί πορνείας και προγαμιαίων σχέσεων Απόσπασμα από την εκμπομπή «στα άκρα» με τη @v.flessa (Αρχείο 2012 Α’ μέρος)

Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΕΙ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΛΗΡΙΚΟΣ, ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΗ, ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΗΧΕΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. ΟΜΟΙΩΣ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΚΑΙ Ο ΑΣΩΤΟΣ ΥΙΟΣ, ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΓΙΝΑΝ ΔΕΚΤΟΙ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑΝΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΑ.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΥΤΗΣ

Ο Ιησούς της λέει:

  ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.
(Πήγαινε, φώναξε τον άντρα σου και έλα εδώ).

Αποκρίθηκε η γυναίκα και του είπε: «οὐκ ἔχω ἄνδρα (Δεν έχω άντρα)».

Της λέει ο Ιησούς:

καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω·πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.
(Καλά είπες: “Άντρα δεν έχω” γιατί πέντε άντρες είχες και τώρα αυτός που έχεις δεν είναι άντρας σου. Αυτό είναι αληθινό που έχεις πει.) Ἐγώ εἰμί ὁ λαλῶν σοι…(εγώ είμαι ο Μεσσίας) 

Κατά ΙΩΑΝΝΗΝ Δ΄, 24.

Λέει σ’ αυτόν η γυναίκα: «Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ (Κύριε, βλέπω ότι εσύ είσαι προφήτης)»…

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ

Η ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑ ΑΦΟΥ ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΩΛΗ ΣΑΡΚΙΚΗ ΖΩΗ

ΛΕΕΙ ΕΡΜΗΝΕΥΟΝΤΑΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ: “Αυτό λοιπόν υπαινισσόμενος και ο Ευαγγελιστής έλεγε: «Ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας», διότι ήθελε να δείξει ότι αυτό το έκανε ο Ιησούς ως κάτι το πάρεργο κατά τη διάρκεια της πορείας Του προς τη Γαλιλαία. Το ίδιο έκαναν και ο Απόστολοι. Όπως δηλαδή εκείνοι, όταν τους καταδίωκαν οι Ιουδαίοι, τότε στρέφονταν και κήρυτταν προς τους ειδωλολάτρες, κατά όμοιο τρόπο και ο Χριστός, όταν Τον εκδίωξαν, τότε πλησίαζε και εκείνους, όπως έκανε και με τη Συροφοινίκισσα γυναίκα [τη Χαναναία δηλαδή εκείνη γυναίκα, της οποίας τη θυγατέρα θεράπευσε από δαιμόνιο] [βλ. Μαρκ. 7, 24-30]. Αυτό λοιπόν έγινε για να αφαιρέσει κάθε δικαιολογία από τους Ιουδαίους και να μην μπορούν να λένε ότι τους εγκατέλειψε και πήγε προς τους ειδωλολάτρες…

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, ΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΣΣΑ.

“Η γυναίκα όμως αυτή δε συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο προς τον Ιησού, αλλά με μεγάλη λεπτότητα μέσα στη ζέστη και την ώρα του μεσημεριού λέγει και ακούει τα πάντα με πολλή προθυμία, χωρίς να σκέπτεται κάτι παρόμοιο, όπως ήταν φυσικό να πουν οι Ιουδαίοι, αν άκουγαν αυτά τα λόγια από τον Ιησού· δηλαδή «μαίνεται και τα έχει χαμένα αυτός, ο οποίος με κρατάει εδώ στην πηγή και το πηγάδι και δεν μου δίνει τίποτε παρά μόνον καυχάται με τα λόγια». Αντίθετα, κάνει υπομονή και παραμένει εκεί μέχρις ότου βρει εκείνο που ζητεί.

Εάν όμως η Σαμαρείτισσα γυναίκα δείχνει τόση προθυμία για να μάθει κάτι χρήσιμο και παραμένει πλησίον του Χριστού, αν και δεν Τον γνώριζε, ποια συγχώρεση θα έχουμε εμείς, οι οποίοι, αν και Τον γνωρίζουμε καλά και δεν είμαστε ούτε κοντά στο πηγάδι ούτε στην ερημιά, ούτε είναι μεσημέρι, ούτε μας καίει ο ήλιος, αλλά είναι πρωί και βρισκόμαστε κάτω από μία τόσο ωραία στέγη και απολαμβάνουμε τη σκιά και τη δροσιά, δεν έχουμε την υπομονή να ακούσουμε κάτι από τα λεγόμενα, αλλά μας κοιμίζει η αδιαφορία; Εκείνη όμως δε μοιάζει με μας, αλλά τόσο συνεπαίρνεται από τα λόγια του Ιησού, ώστε να προσκαλεί και άλλους. Οι Ιουδαίοι όχι μόνο δεν προσκαλούσαν άλλους, αλλά και εκείνους που ήθελαν να πλησιάσουν τον Ιησού, τους εμπόδιζαν και τους το απαγόρευαν. Γι’ αυτό και έλεγαν: «μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; ἀλλ᾿ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι!...

Και τελειώνοντας ο Αγιος ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, λέει ότι η Σαμαρείτισσα πίστεψε αμέσως.

“Εφόσον όμως τα εκτελώ, και εάν δεν πιστεύετε σε εμένα (τον Χριστόν), πιστέψτε όμως στα έργα και τότε θα εννοήσετε καλά και θα πιστέψετε σε εμένα και θα βεβαιωθείτε ότι εγώ ζω και υπάρχω εν τω Πατρί, όπως και ο Πατήρ ζει και υπάρχει εν εμοί» [Ιω, 10, 37-38]. (Εδώ βλέπουμε και την ΘΕΌΤΗΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ). Έτσι και η γυναίκα οδηγείται προς την πίστη.”  [ΒΛΕΠΕ, Ιωάννου του Χρυσοστόμου Άπαντα τα έργα, Υπόμνημα στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον, ομιλία ΛΑ΄(επιλεγμένα αποσπάσματα που αφορούν την ερμηνεία της συγκεκριμένης ευαγγελικής περικοπής), Πατερικές εκδόσεις «Γρηγόριος ο Παλαμάς» (ΕΠΕ), εκδ. οίκος «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 2015, τόμος 13, σελίδες 515-539]. 

Η ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ π. ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΘΕΟΣ, ΟΜΙΛΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΖΕΥΓΟΣ ΕΚΕΙΝΟ ΤΩΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΩΝ, ΟΠΟΥ Ο ΕΝΑΣ ΕΞ ΑΥΤΩΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΡΧΙΚΑ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΖΕΤΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ. ΓΙΆΥΤΟ ΛΕΕΙ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΑΥΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ ΤΟ ΑΛΛΟ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΕΙ ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟ. ΑΡΑ ΔΙΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΧΡΟΝΟ ΧΑΡΙΤΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΕΙ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ, ΟΠΩΣ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΕΙ Ο π. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ “ΤΑ ΑΚΡΑ”. ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ ΑΥΤΗ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΟΙΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΟΥΣ ΜΙΚΤΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ, ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ….

Ο ΠΑΥΛΟΣ ΟΜΙΛΩΝ ΣΤΗΝ ΠΝΥΚΑ

ΣΕ ΑΛΛΟ ΟΜΩΣ ΧΩΡΙΟ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΛΕΕΙ ΟΤΙ “ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΟΥΝ ΩΣ “ΣΥΖΥΓΟΙ” ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΟΥΣ”, ΔΙΟΤΙ ΤΟ ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΙ ΩΣ ΜΗ ΓΕΝΟΜΕΝΟ ΓΑΜΟ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΧΕΣΗ. (Η έννοια της «ετεροζυγίας» αναφέρεται στην Β΄ Κορινθίους 6:14 : «Μην κάνετε αταίριαστους δεσμούς με απίστους. Γιατί ποια σχέση μπορεί να έχει η δικαιοσύνη με την ανομία; ή τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι;» Στο αρχικό κείμενο η διατύπωση είναι, «μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις»).

ΑΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΙΑ ΠΛΗΡΗ ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΦΙΛΟΘΕΟ. ΔΗΛΑΔΗ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΜΕ 20 ΑΝΔΡΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΧΡΗΜΑΤΑ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΙΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΡΝΗ; ΑΛΛΩΣΤΕ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΔΩΡΟΔΟΚΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΜΑΤΙΣΜΟΝ. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ ΟΙ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΟΤΕ, ΠΩΣ ΥΠΗΡΧΕ Η ΠΟΡΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ…ΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΡΝΕΣ ΑΠΟ ΜΙΑ Η ΑΠΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ. ΦΑΣΚΕΙ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΚΕΙ Ο ΠΑΤΗΡ ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ. ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΒΙΚΥ ΦΛΕΣΣΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΕΠΑΙΖΕ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΘΕΟΛΟΓΙΑ, ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙ ΣΤΙΣ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΗΣ, ΤΑ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΕΤΑ-ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ…ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ!!!

“ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ”

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ
(Κεφάλαιο 10, στίχοι 6-9):
“ἀπὸ δὲ ἀρχῆς κτίσεως ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς ὁ Θεός·
ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα, καὶ προσκολληθήσεται
πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
ὥστε οὐκέτι εἰσὶ δύο, ἀλλὰ μία σάρξ·
ὃ οὖν ὁ Θεὸς συνέζευξεν, ἄνθρωπος μὴ χωριζέτω” (ΕΔΩ ΟΜΙΛΕΙ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ)

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α’
(Κεφάλαιο 6, στίχοι 9-10):
“ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι;
μὴ πλανᾶσθε·
οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται οὔτε κλέπται οὔτε μέθυσοι, οὐ λοίδοροι, οὐχ ἅρπαγες βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι.”
(Κεφάλαιο 6, στίχοι 15-20):
“οὐκ οἴδατε ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν μέλη Χριστοῦ ἐστιν;
ἄρας οὖν τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ ποιήσω πόρνης μέλη;
μὴ γένοιτο.
ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ὁ κολλώμενος τῇ πόρνῃ ἓν σῶμά ἐστιν;
ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν·
ὁ δὲ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι.
φεύγετε τὴν πορνείαν.
πᾶν ἁμάρτημα ὃ ἐὰν ποιήσῃ ἄνθρωπος ἐκτὸς τοῦ σώματός ἐστιν,
ὁ δὲ πορνεύων εἰς τὸ ἴδιον σῶμα ἁμαρτάνει.
ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι τὸ σῶμα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματός ἐστιν, οὗ ἔχετε ἀπὸ Θεοῦ, καὶ οὐκ ἐστὲ ἑαυτῶν;
ἠγοράσθητε γὰρ τιμῆς· δοξάσατε δὴ τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ.” (ΕΔΩ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΟΙ ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ ΠΟΡΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΡΝΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ. ΕΠΙΣΗΣ ΤΑΥΤΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΘΕΩΡΕΙ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΥΝΑΝΙΣΜΟΝ ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΙΣ ΠΡΟΓΑΜΙΑΙΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ)

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ
(Κεφάλαιο 6, στίχοι 9-10):
“οὐ γὰρ ἐπαισχύνομαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ· δύναμις γὰρ Θεοῦ ἐστιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τῷ πιστεύοντι, Ἰουδαίῳ τε πρῶτον καὶ Ἕλληνι.
δικαιοσύνη γὰρ Θεοῦ ἐν αὐτῷ ἀποκαλύπτεται ἐκ πίστεως εἰς πίστιν, καθὼς γέγραπται· ὁ δὲ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται.
Ἀποκαλύπτεται γὰρ ὀργὴ Θεοῦ ἀπ᾿οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσέβειαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων τῶν τὴν ἀλήθειαν ἐν ἀδικίᾳ κατεχόντων, διότι τὸ γνωστὸν τοῦ Θεοῦ φανερόν ἐστιν ἐν αὐτοῖς· ὁ γὰρ Θεὸς αὐτοῖς ἐφανέρωσε. τὰ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθορᾶται, ἥ τε ἀΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, εἰς τὸ εἶναι αὐτοὺς ἀναπολογήτους,
διότι γνόντες τὸν Θεὸν
οὐχ ὡς Θεὸν ἐδόξασαν ἢ εὐχαρίστησαν,
ἀλλ᾿ἐματαιώθησαν ἐν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν,
καὶ ἐσκοτίσθη ἡ ἀσύνετος αὐτῶν καρδία·
φάσκοντες εἶναι σοφοὶ ἐμωράνθησαν,
καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν.

Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα
αὐτῶν ἐν αὐτοῖς,(ΕΔΩ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΝΕΙΑΣ, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΙ ΧΡΗΜΑΣΙΝ, ΑΛΛΑ ΩΣ ΗΔΟΝΗ ΚΑΙ ΑΚΑΘΑΡΣΙΑ)

οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει,
καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα,
ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας.

αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,

ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους,
ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι
καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες.(ΕΔΩ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΣΤΟΥΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ, ΤΟΣΟ Η ΠΟΡΝΕΙΑ, ΟΣΟ ΚΑΙ Η ΑΡΣΕΝΟΚΟΙΤΙΑ, ΑΠΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΝΗΡΙΑ ΩΣ ΣΚΕΨΗ ΑΚΟΜΗ)

Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα, πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξία, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου κακοηθείας, ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας·
οἵτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες, ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἄξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ καὶ συνευδοκοῦσι τοῖς πράσσουσι.”

Αρα ο Ἀπόστολος Παῦλος αφού καταδικάζει κάθε προγαμιαία σχέση, μας λέγει γιά τόν γάμο: «Ἀντί τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τόν πατέρα αὐτοῦ καί τήν μητέρα καί προσκολληθήσεται πρός τήν γυναῖκα αὐτοῦ, καί ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν» (Ἐφεσ. ε´ 31). Δηλαδή ἕνεκα τοῦ γάμου και της ιερολογίας του, θά ἐγκαταλείψῃ ὁ ἄνθρωπος τόν πατέρα του καί τήν μητέρα του καί θά προσκολληθῇ πρός τήν γυναῖκα του καί θά εἶναι οἱ δύο ἑνωμένοι εἰς ἕνα σῶμα.

 Ὁ Γάμος εἶναι Θεοσύστατος, διότι ὁ ἴδιος ὁ Ἰησοῦς Χριστός εὐλόγησε ἰδιαιτέρως τό Μυστήριον αὐτό μέ τό νά κάμῃ τήν ἔναρξιν τῶν ὑπερφυῶν θαυμάτων Του εἰς τόν γάμον τῆς Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, εἰς τόν ὁποῖον παρευρέθη καί ἡ Πανάχραντος ΘΕΟΤΟΚΟΣ Μητέρα Του (καί Μητέρα μας), καί ἐκεῖ ἐτέλεσε τό πρῶτο Του θαῦμα εἰς τόν δημόσιον βίον Του, μετατρέποντας το νερό σε κρασί και συμβολίζοντας το ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ(Ἰωάν. β´ 1-11).

Κατά Ιωάννην Άγιον Ευαγγέλιον, Κεφάλαιον Δ'(4) 5-42. Η Σαμαρείτισσα

ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν ᾿Ιακὼβ ᾿Ιωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ ᾿Ιακώβ. ὁ οὖν ᾿Ιησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ· ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· δός μοι πιεῖν.
οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσι.
λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις· πῶς σὺ ᾿Ιουδαῖος ὢν παρ’ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; οὐ γὰρ συγχρῶνται ᾿Ιουδαῖοι Σαμαρείταις.
ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.
λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶ βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν ᾿Ιακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;
ἀπεκρίθη ᾿Ιησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ· πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου διψήσει πάλιν·
ὃς δι’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.
λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή· Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ μηδὲ ἔρχωμαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.
λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.
ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔχω ἄνδρα. λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω·
πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.
λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.
οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν ῾Ιεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν.
λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· γύναι, πίστευσόν μοι ὅτι ἔρχεται ὥρα ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν ῾Ιεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί.
ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε, ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν ᾿Ιουδαίων ἐστίν.
ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσι τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν.
πνεῦμα ὁ Θεός, καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτὸν ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.
λέγει αὐτῷ ἡ γυνή· οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα.
λέγει αὐτῇ ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι.
καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπε, τί ζητεῖς ἢ τί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς;
᾿Αφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνὴ καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις·
δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός;
ἐξῆλθον οὖν ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.
᾿Εν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες· ραββί, φάγε.
ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν, ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους· μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;
λέγει αὐτοῖς ὁ ᾿Ιησοῦς· ἐμὸν βρῶμά ἐστιν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον.
οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη.
καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων.
ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ὁ ἀληθινός, ὅτι ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων καὶ ἄλλος ὁ θερίζων.
ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασι, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.
᾿Εκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικός, μαρτυρούσης ὅτι εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα.
ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας.
καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ,
τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός.(ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ)

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ, ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΟΝΤΩΣ ΑΛΗΘΕΙΑΝ, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2023