Το τατουάζ ή δερματοστιξία, όπως είναι και η επιστημονική ονομασία του, είναι ένα μόνιμο σημάδι ή σχέδιο, που δημιουργείται στο δέρμα με την εισαγωγή ειδικών χρωστικών ουσιών.
Το τατουάζ είναι παγανιστικό, δηλ. ειδωλολατρικό. Ιστορία και αρχαιολογία μας πληροφορούν ότι η ύπαρξη του τατουάζ ξεκινά χιλιάδες χρόνια πριν την έλευση του Χριστού επί της γης. Ειδικοί επιστήμονες καταλήγουν ότι μάγοι και σαμάνοι ήταν εκείνοι, που πρώτοι προώθησαν τη δερματοστιξία.
Σε εποχή, που βασίλευε ο ανιμισμός, πίστευαν αυτοί ότι με ένα τατουάζ στο δέρμα τους γίνονταν παντοδύναμοι και δέσμευαν με τον τρόπο αυτό την εύνοια και τη δύναμη των υπερφυσικών πνευμάτων-“θεών”…
Ακούγεται το ερώτημα: είναι αμαρτία το τατουάζ;
Ο Θεός δίνει εντολή στην Παλαιά Διαθήκη να μην κάνουμε εντομάς (εγχαράξεις) και γράμματα στικτά, δηλ. τατουάζ στο σώμα μας: «Και εντομίδας ου ποιήσετε επί ψυχή εν τω σώματι υμών και γράμματα στικτά ου ποιήσετε εν υμίν· εγώ ειμί Κύριος ο Θεός υμών» (Λευιτικόν κεφ. 19, στιχ.28).
Δηλαδή «Δεν θα κάμετε εντομάς (τατουάζ) στο σώμα σας, ούτε θα χαράξετε γράμματα στο δέρμα σας. Εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας».
Είναι βλασφημία κατά του Θεού, όταν βάζουμε στο σώμα μας τατουάζ και άλλα βαψίματα, που ο Θεός δεν θέλει. Είναι σαν να λέμε στο Θεό «Θεέ μου εσύ δεν ξέρεις πώς να με κάνεις να αρέσω στον εαυτό μου και στους συνανθρώπους μου». Έτσι ο άνθρωπος έρχεται εωσφορικά να διορθώσει τον Θεόν…
Και αφού τώρα κατάφερε ο διάβολος να ξεγυμνώσει τον άνθρωπο και ιδίως τη γυναίκα, τόν έπεισε να γεμίσει ιδίως τά γυμνά μέρη του σώματος με διάφορες παραστάσεις, που συνήθως στέλνουν μηνύματα αποκρυφιστικά, πονηρά και προκλητικά.
Κάποιοι άνθρωποι κάνουν τατουάζ, για να προκαλέσουν την προσοχή των άλλων. Κάποιοι απερίσκεπτα το κάνουν από μόδα, επειδή το έχει κάνει κάποιος φίλος ή φίλη.
Είναι στ’ αλήθεια περίεργο, πως όταν επιτάσσει κάτι η μόδα, τρέχουμε αμέσως να το ακολουθήσουμε και ό,τι λέει το Άγιο Ευαγγέλιο και ο Χριστός, δεν δίνουμε την παραμικρή σημασία.
Αυτό συμβαίνει, διότι ζούμε για τον κόσμο, για το τι θα πει ο κόσμο. Για το τι θα πει όμως ο Θεός, δεν δίνουμε σημασία. Τον Θεόν τον έχουμε για τα δύσκολα. Όταν έχουμε ζόρια, τότε τρέχουμε στο Θεόν και στην Παναγία και ζητάμε να μας βοηθήσουν.
Τελευταία βλέπουμε και σε μικρά ακόμη παιδάκια κολλημένα τατουάζ. Είναι μια κακή συνήθεια, που το παιδί συνηθίζει να έχει στο κορμάκι του τα ψευτοτατουάζ, με αποτέλεσμα, όταν μεγαλώσει, να είναι ψυχολογικά έτοιμο να κάνει και το μόνιμο τατουάζ.
Υπάρχει και μία μερίδα ατόμων που χαράζουν στο σώμα τους παραστάσεις με τον Χριστό, την Παναγία ή τον Σταυρό. Δεν επιτρέπεται ούτε αυτό, διότι είναι πλάνη εκ δεξιών.
Αν πράγματι αγαπά κανείς τον Χριστό και την Παναγία, θα πρέπει αυτό να φαίνεται από τη ζωή του και όχι να το δείχνει με αυτό τον τρόπο. Ο πονηρός ακόμη και με αυτόν τον τρόπο βάζει τους ανθρώπους να παραβαίνουν τις εντολές του Θεού.
Υπάρχουν μαρτυρίες, ότι αυτοί που έχουν κάνει τατουάζ, έχουν πολλούς πονηρούς λογισμούς και ότι κάποιοι απ’ αυτούς, όταν είναι μόνοι, αισθάνονται πόνο ανερμήνευτο.
Η Αγία Γραφή καταδικάζει το φαινόμενο της δερματοστιξίας (τατουάζ) και του στιγματισμού του. Διότι το σώμα μας είναι Ναός του Παναγίου Πνεύματος και «όστις φθείρει τον ναό του Θεού, φθερεί τούτον ο Θεός» (Α΄ Κορ.Γ΄,17), δηλαδή όποιος φθείρει-αλλοιώσει το σώμα του, ο Θεός θα τον τιμωρήσει.
Για την Ορθόδοξη Πίστη μας το οποιοδήποτε τατουάζ (διακοσμητικό, καλλωπιστικό, παγανιστικό, εθνικό ακόμα και χριστιανικό) είναι αμαρτία και το ίδιο η εξάσκηση αυτής της “τέχνης”.
Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος λέγει ότι από πολύ παλιά ο διάβολος έθεσε στόχο με τη δερματοστιξία (τατουάζ) να οδηγήσει το ευλογημένο δημιούργημα του Θεού στην πιο μεγάλη ασχήμια.
Τον 8ο μ.Χ. αιώνα η Εκκλησία καταδίκασε την αποτύπωση οποιουδήποτε συμβόλου επί του σώματος των Ορθοδόξων πιστών ως ειδωλολατρικό έθιμο και πρακτική των βαρβάρων.
Δηλαδή το τατουάζ είναι βλασφημία κατά του Θεού.
Ο Ορθόδοξος καλείται να εξαγιάσει όχι μόνο την ψυχή αλλά και το σώμα του. Η Ορθόδοξη Εκκλησία σέβεται απόλυτα το ανθρώπινο σώμα και ουδέποτε το χρησιμοποίησε για στιγματισμό του.
Τα Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος παρά το ότι εντάσσουν ένα πρόσωπο στις τάξεις της Εκκλησίας, δεν βάζουν κανένα εμφανές εξωτερικό σημάδι στο σώμα. Είναι αξιοθαύμαστο το ότι ο Ισαπόστολος Μέγας Κωνσταντίνος απαγόρευσε με νόμο ακόμα και το σημάδεμα των εγκληματιών και των φυλακισμένων!
Το τατουάζ είναι πράξη που έχει και αποκρυφιστικό χαρακτήρα. Γίνεται και για τη μαγική και δήθεν προφυλακτική αξία του…
Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν την τεχνική του, ωστόσο το θεωρούσαν ως συνήθεια των βαρβάρων, ως χαρακτηριστικό δουλείας και υποταγής!.. Στην αρχαία Αίγυπτο τατουάζ είχαν οι βασιλικοί ακόλουθοι και οι ιερείς των ειδώλων για να διακρίνονται.
Στη Δύση εμφανίζεται το τατουάζ στους Σταυροφόρους και το 1691 από τον Γουΐλιαμ Ντάμφερ στην επιστροφή του στο Λονδίνο μετά τα ταξίδια του στην Πολυνησία και στα νησιά του Ειρηνικού.
Με το τατουάζ σφραγίζεται κανείς με κάτι! Έτσι σαν μόδα προπαγανδίζει την πλάνη του σφραγίσματος, που προωθούν οι οπαδοί του αντιχρίστου (ο διεθνιστής Bill Gates έχει μιλήσει για ηλεκτρονικό τατουάζ, το οποίο θα αντικαταστήσει τα smartphones…)
(Επάνω βλέπουμε σφραγισμένο άνθρωπο με τον αριθμό του αντιχρίστου μέσω μπάρ κόουτ).
Τα τατουάζ είναι επικίνδυνα, διότι επιφέρουν δαιμονικές επιρροές, ιδιαίτερα όταν μπαίνουν για να φέρουν γούρι ή προστασία! Οι δαίμονες παίρνουν εξουσία πάνω μας όταν παραβαίνουμε τις εντολές του Θεού, ιδιαίτερα όμως όταν τους επικαλούμαστε άμεσα ή έμμεσα, αποδεχόμενοι τις διάφορες πλάνες, που μετέδωσαν στους ειδωλολάτρες (όπως φυλαχτά, ξόρκια, τατουάζ κ.α.)..
Είναι αλήθεια ότι επί των ημερών μας υπάρχει ένα διεθνές σχέδιο αναβίωσης αρχαίων παγανιστικών λατρειών, εθίμων και πρακτικών. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο διαπιστώνουμε και μια πρωτοφανή έξαρση παγανιστικού φαινομένου του τατουάζ.
Στην Ελλάδα, πριν δύο περίπου δεκαετίες, ένας περιορισμένος αριθμός ατόμων σημάδευε το σώμα του με τατουάζ. Ήταν κυρίως περιθωριακοί, φυλακόβιοι, εγκληματίες, ναυτικοί ή βαρυποινίτες.
Όμως τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια απίστευτη προβολή και εξάπλωση του τατουάζ, που τείνει να πάρει διαστάσεις επιδημίας. Η νεολαία μας κυριολεκτικά απροστάτευτη, βομβαρδίζεται καθημερινά από εικόνες προσώπων σημαδεμένων. Διασημότητες, καλλιτέχνες, ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές, λειτουργώντας ως πρότυπα μίμησης εθίζουν τα Ελληνόπουλα σε μια εσωτερική αποδοχή αυτού του φαινομένου, πιστεύοντας ότι με τον τρόπο αυτό εκσυγχρονίζονται.
Πολλοί γονείς πνευματικά ακαλλιέργητοι, ή επιλέγουν τον αδιάφορο δρόμο της σιωπής και της ανοχής ή για να φανούν προχωρημένοι, προβαίνουν και οι ίδιοι στο “χτύπημα” ενός τατουάζ, και η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική.
Να προσθέσουμε και το γεγονός ότι έχουμε πλέον αλλαγή και στη θεματολογία του τατουάζ, αφού καλείται να υπηρετήσει πλήρως τα σχέδια της παγκοσμιοποίησης περί τροποποίησης του σώματος και της σταδιακής κατάργησης της ιδιαιτερότητας των λαών. Αποκρυφιστικά, παγανιστικά, θρησκευτικά και άλλα παρόμοια σύμβολα διεκδικούν πλέον το προβάδισμα στις επιλογές των πελατών.
Οι αιχμάλωτοι του τατουάζ πολλές φορές θέλουν να απαλλαγούν από μια ισόβια κατάσταση, που μόνοι τους δημιούργησαν, αλλά δεν το καταφέρνουν πάντα.
Στην πορεία, ένα τατουάζ μπορεί να εξελιχτεί σε κάτι ανεπιθύμητο, γίνεται δυνάστης, τους δημιουργεί ψυχολογικά, προσωπικά, οικογενειακά ή κοινωνικά προβλήματα, ενώ η επιστροφή στην αρχική κατάσταση είναι πραγματικά πολύ δύσκολη και δαπανηρή.
Δυστυχώς η απερίσκεπτη αυτή συνήθεια, η οποία μας προέκυψε, δεν έχει μόνο οικονομικό κόστος. Πέρα από τον πόνο των τσιμπημάτων της εγχάραξης μπορεί να αποκτήσουμε και πολλά προβλήματα υγείας, που δεν θα τα είχαμε ποτέ.
Τι πρέπει να γίνει, αν κάποιος Ορθόδοξος πιστός παρασύρθηκε εν γνώσει η εν αγνοία και σημαδεύτηκε από κάποιο τατουάζ;
Είναι πέρα από βέβαιο ότι πολλοί Χριστιανοί, αν γνώριζαν από την αρχή, ποιο είναι το θέλημα του Θεού, ουδέποτε θα προέβαιναν στην επιλογή ενός τατουάζ και ουδέποτε θα εξασκούσαν ένα τέτοιο επάγγελμα. Όταν όμως βρισκόμαστε σε τετελεσμένα γεγονότα, τότε, μετά την αυτονόητη μετάνοια και την απαξίωση της πλάνης του τατουάζ, το πρώτο επείγον βήμα, που πρέπει να κάνει κάποιος Ορθόδοξος, για να βρει τη θεραπεία του, είναι να συμβουλευτεί έναν έμπειρο Ορθόδοξο Πνευματικό και να ακολουθήσει πρόθυμα τις συμβουλές, που εκείνος θα του υποδείξει.
Ο κάθε Ορθόδοξος πιστός πρέπει να θεωρεί αρετή, πλεονέκτημά του και ιδιαίτερη ευλογία, αν δεν έχει εμπλακεί στο φαύλο κύκλο της δερματοστιξίας. Πρέπει να θέσει φραγή μπροστά στην πρόκληση σφραγίσματός του με ένα τατουάζ και να προφυλάξει και τα παιδιά του, τα εγγόνια του και τους συγγενείς του.
(Ἐπιμέλεια κειμένου: Ἱ. Μονή Ἁγίας Σκέπης, Πάνιον Ὄρος Ἀττικῆς, Φωτογραφίες από περιοδικό, Γνώσεσθε τὴν όντως ΑΛΗΘΕΙΑΝ)
0 Σχόλια