Ο Δογματικός Όρος Της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου του 451μ.Χ.

Η καταδίκη Του Μονοφυσιτισμού και Του Νεστοριανισμού

Η Σύνοδος αυτή καταδίκασε τον Ευτυχή και τον Πατριάρχη Διόσκουρο Αλεξανδρείας, καθώς και την Λυστρική ψευδοσύνοδο, η οποία συγκροτήθηκε την 01 Αυγούστου του 449 στην Έφεσο ως απάντηση στην πρώτη και Ορθόδοξη Σύνοδο της Εφέσου, η οποία έγινε το 448 και καταδίκασε τον Μονοφυσιτισμό. Η Ληστρική λοιπόν ψευδοσύνοδος επέβαλε δια της βίας τον μονοφυσιτισμό και οι σύνεδροι αυτής Μονοφυσίτες μαζί με τον πρόεδρο Διόσκουρο Πατριάρχη Αλεξανδρείας, θανάτωσαν διά ξυλοδαρμού τον Άγιο Φλαβιανό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Σήμερα υπάρχουν οι αντιχαλκηδόνιοι μονοφυσίτες και Μονοθελήτες ταυτοχρόνως, πιστοί στο δόγμα του μονοφυσιτισμού και του Μονοθελητισμού και οι υπόλοιποι, οι οποίοι έχουν ασπαστεί το λατινικό δόγμα. Δηλαδή και οι δύο πλευρές είναι εκτός της Ορθοδοξίας. Όσοι ορθόδοξοι κληρικοί ονομάζουν τους Μονοφυσίτες Αρμένιους ως δήθεν “Ορθόδοξους”, είναι αρνητές της Ορθοδοξίας. Οι Μονοφυσίτες αρνούνται την ανθρώπινη φύση του χριστού και εν τέλει και την Θεία Φύση, αφού λένε την ΒΛΑΣΦΗΜΊΑ – “ότι ο Χριστός έπαθε στο Σταυρό δήθεν ως Θεός και όχι ως άνθρωπος”! Ώ της παραφροσύνης! Στην πραγματικότητα ο Χριστός έπαθε επάνω στο Σταυρό ως άνθρωπος, αφού η Θεϊκή Φύση έμεινε απαθής και δεν μπορούμε να επιρρεαστεί από τα ανθρώπινα.

Πιο αναλυτικά, η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος της Χαλκηδόνας του 451μ.Χ, με τον δογματικό της Όρο διακήρυξε τα εξής: 

• Ότι ο Ιησούς Χριστός είχε Δύο Τέλειες φύσεις την Θεϊκή φύση και την ανθρώπινη φύση, οι οποίες ήταν ενωμένες στο ένα πρόσωπο του Ιησού Χριστού: Ο Ιησούς Χριστός είναι πλήρως Θεός και πλήρως άνθρωπος, με δύο φύσεις που ενώνονται σε ένα πρόσωπο, χωρίς σύγχυση ή αλλαγή της ουσίας αυτών. Με τον τρόπο αυτό η Σύνοδος καταδικάζει και την αίρεση του Νεστοριανισμού η οποία χώριζε το πρόσωπο του Χριστού στα τρία! Έτσι η Σύνοδος ομιλεί για ένα πρόσωπο του Χριστού.
• Η Ασύγχυτη και αδιαίρετη ένωση των Δύο Φύσεων: Οι δύο φύσεις ενώνονται ασυγχύτος και αδιαιρέτος, χωρίς δηλαδή να συγχέονται μεταξύ τους, ούτε να διαχωρίζονται, αφού η κάθε φύση διατηρούσε τα δικά της χαρακτηριστικά ιδιώματα.
• Η Ένωση των Δύο Φύσεων ήταν Ατρεπτη ένωση: Δηλαδή Οι Δύο Φύσεις παραμένουν αναλλοίωτες μετά την ένωση στο ένα Πρόσωπο Του Ιησού Χριστού, χωρίς να μετατρέπεται η μία στην άλλη. Δηλαδή όταν ο Χριστός Σταυρώθηκε, σταυρώθηκε ως άνθρωπος και όταν πεινούσε, πεινούσε ως άνθρωπος και όχι ως Θεός. Εν αντιθέσει όταν έκανε θαύματα ή Ανάσταση Νεκρών τα έκανε ως Θεός!
• Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος