Την Κυριακή μεταξύ της 13ης έως 19ης Ιουλίου εορτάζεται η μνήμη της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451 μ.Χ. Η Δ΄ Οικουμενική σύνοδος συνεκλήθη στην Χαλκηδόνα το 451 από το αυτοκρατορικό ζεύγος Μαρκιανού και Πουλχερίας
Η Σύνοδος αυτή καταδίκασε τον Ευτυχή και τον Πατριάρχη Διόσκουρο Αλεξανδρείας, καθώς και την Λυστρική ψευδοσύνοδο, η οποία συγκροτήθηκε την 01 Αυγούστου του 449 στην Έφεσο ως απάντηση στην πρώτη και Ορθόδοξη Σύνοδο της Εφέσου, η οποία έγινε το 448 και καταδίκασε τον Μονοφυσιτισμό. Η Ληστρική λοιπόν ψευδοσύνοδος επέβαλε δια της βίας τον μονοφυσιτισμό και οι σύνεδροι αυτής Μονοφυσίτες μαζί με τον πρόεδρο Διόσκουρο Πατριάρχη Αλεξανδρείας, θανάτωσαν διά ξυλοδαρμού τον Άγιο Φλαβιανό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Σήμερα υπάρχουν οι αντιχαλκηδόνιοι μονοφυσίτες και Μονοθελήτες ταυτοχρόνως, πιστοί στο δόγμα του μονοφυσιτισμού και του Μονοθελητισμού και οι υπόλοιποι, οι οποίοι έχουν ασπαστεί το λατινικό δόγμα. Δηλαδή και οι δύο πλευρές είναι εκτός της Ορθοδοξίας. Όσοι ορθόδοξοι κληρικοί ονομάζουν τους Μονοφυσίτες Αρμένιους ως δήθεν “Ορθόδοξους”, είναι αρνητές της Ορθοδοξίας. Οι Μονοφυσίτες αρνούνται την ανθρώπινη φύση του χριστού και εν τέλει και την Θεία Φύση, αφού λένε την ΒΛΑΣΦΗΜΊΑ – “ότι ο Χριστός έπαθε στο Σταυρό δήθεν ως Θεός και όχι ως άνθρωπος”! Ώ της παραφροσύνης! Στην πραγματικότητα ο Χριστός έπαθε επάνω στο Σταυρό ως άνθρωπος, αφού η Θεϊκή Φύση έμεινε απαθής και δεν μπορούμε να επιρρεαστεί από τα ανθρώπινα.
Ο Εορτασμός Της Συνόδου
Άλλες πηγές αναφέρουν, ότι η μνήμη αυτή ως ημερομηνία είναι βασικός των Αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, επειδή αυτή η σύνοδος έχει περισσότερη σχέση προφανώς με το χριστολογικό δόγμα, δηλαδή το ότι ο Χριστός είχε τις δύο τέλειες φύσεις την Θεία και την ανθρώπινη και συνδέεται έτσι περισσότερο με την ολοκληρωμένη ας πούμε περίοδο που ακολουθεί μετά τις εορτές της Αναστάσεως, της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής. Οπότε ακολουθεί ιεραρχικά την εορτή των Δύο Πρώτων Οικουμενικών Συνόδων, οι οποίες υπερασπίστηκαν η Ά Οικουμενική Σύνοδος του 325 την Θεότητα Του Ιησού Χριστού και η Β’ Οικουμενική Σύνοδος του 381 την Θεότητα του Αγίου Πνεύματος (ενώ η Γ’ Οικουμενική Σύνοδος η οποία καταδίκασε τον Πατριάρχη Νεστόριο το 431, εορτάζεται στις 09/09), ενώ αντίθετα η Δ’ Οικουμενική Σύνοδος υπερασπίζεται κυρίως εκτός από την Θεϊκή Φύση και την τέλεια Ανθρώπινη Φύση Του Χριστού, την οποία απέρριπταν οι Μονοφυσίτες. Σε κάποια άλλη φάση εορτάστηκαν και οι άλλες Οικουμενικές Σύνοδοι (πριν γίνει η οριστική οριοθέτηση των εορτών, λόγω και των τοπικών εορτών του κάθε Πατριαρχείου χωριστά, ή λόγω της αρχικής ημερομηνίας σύγκλησης των Οικουμενικών Συνόδων Αυτών), δηλαδή των:
α) των 318 Αγίων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία έγινε στη Νίκαια κατά των Αρειανών το έτος 325 μ.Χ, όπου μέσα σε αυτούς τους Αγίους Πατέρες της Συνόδου ήταν και ο Άγιος Αλέξανδρος, ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Αθανάσιος, ο Άγιος Σπυρίδων, ο Άγιος Αχίλλειος κ.α.. (εορτάζεται την Έβδομη Κυριακή μετά το Άγιο Πάσχα)
β) των 150 Αγίων Πατέρων της Β’ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά των Πνευματομάχων το έτος 381 μ.Χ., (εορτάζεται την πρώτη Κυριακή Του Ιουνίου)
γ) των 200 Αγίων Πατέρων της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στην Έφεσο κατά του Νεστορίου το έτος 431 μ.Χ., (εορτάζεται στις 09 Σεπτεμβρίου)
δ) των 630 Αγίων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στη Χαλκηδόνα κατά των Μονοφυσιτών το έτος 451 μ.Χ., (εορτάζεται μεταξύ 13-19 Ιουλίου).
ε) των 165 Αγίων Πατέρων της Ε’ Οικουμενικής Συνόδου κατά του αιρετικού φιλοσόφου Ωριγένη και των οπαδών του, το έτος 553 μ.Χ., (εορτάζεται στις 25 Ιουλίου).
στ) των 170 Αγίων Πατέρων της ΣΤ’ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στην Κωνσταντινούπολη κατά των Μονοθελητών το έτος 680 μ.Χ. (εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση Του Τιμίου Σταυρού, δηλαδή μετά τις 14 Σεπτεμβρίου) και
ζ) των 367 Αγίων Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας κατά των εικονομάχων το έτος 787 μ.Χ. (εορτάζεται μετά την ενδεκάτη Οκτωβρίου).
Αγιογραφίες
Δ’ Οικουμενική Συνόδος
0 Σχόλια