Η ΑΓΊΑ ΓΡΑΦΉ, Ο ΆΓΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΊΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΆΓΙΟΣ ΙΠΠΌΛΥΤΟΣ ΡΏΜΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΈΣ ΤΑΥΤΌΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΆΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΘΗΡΊΟΥ – ΑΝΤΙΧΡΊΣΤΟΥ (ΜΈΡΟΣ Β’).

Περικλέους Ηλία Νταλιάνη Θεολόγου

1. Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΊΑ ΤΟΥ ΑΓΊΟΥ ΠΑΪΣΊΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΊΤΟΥ

Στο προηγούμενο κεφάλαιο είδαμε και απάντησα σχετικα με την δήθεν σύγκρουση “μεταξύ των Αγίου Παϊσίου και Αγίου Πορφυρίου”, την οποία ψευδός επικαλούνται οι οικουμενιστές κληρικοί οι οποίοι μετά το κλείσιμο των ιερών ναών και την εισαγωγή του νομοσχεδίου για τον γάμο και την υιοθεσία παιδιών από τους ομοφυλόφιλους, τώρα κάνουν “πλάτες” στον αφορισμένο (εκ του πρ. Μητροπολίτου Αιγιαλείας Αμβροσίου) Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και την αφελληνική και αντορθόδοξη Κυβέρνησή του και στο θέμα του προσωπικού αριθμού και των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, ώστε να “κοιμήσουν” τους Χριστιανούς και να μην αντιδράσουν, γνωστή τακτική των τελευταίων δεκαετιών.

Συνεχίζοντας λοιπόν παραθέτω την συνέχεια της διδασκαλίας του Αγίου Παϊσίου και εξηγώ και άλλες παραποιήσεις, διαστρεβλώσεις και ασάφειες που υπάρχουν από τρίτους (είτε εσκεμμένα είτε από άγνοια), σχετικά με το εν λόγω θέμα και τα έσχατα χρόνια. Λέγει λοιπόν ο Άγιος Παίσιος:

Η διδασκαλία του Αγίου Παϊσίου για τις ηλεκτρονικές Ταυτότητες και Το Σφράγισμα Του Αντιχρίστου

“Σιγά‐σιγά, μετά την κάρτα και την ταυτότητα δηλαδή το «φακέλωμα» θα προχωρήσουν πονηρά στο σφράγισμα!

Με διάφορα πονηρά μέσα θα κάνουν εκβιασμούς, για να δέχωνται οι άνθρωποι το σφράγισμα στο μέτωπο ή στο χέρι! Θα στριμώξουν τα πράγματα και θα πούν:

«Μόνο με τις κάρτες θα κινήσθε· τα χρήματα (μετρητά) θα καταργηθούν!»

Θα δίνη κανείς την κάρτα στο κατάστημα και θα ψωνίζη, και ο καταστηματάρχης θα παίρνη τα χρήματα από την Τράπεζα. (Σημείωση Περικλής Ηλ. Νταλιάνης: Αυτό δεν το επικροτεί ο Άγιος, αλλά το έλεγε στην εποχή του για να κάνει τους Χριστιανούς να μην χρησιμοποιούν πλαστικό χρήμα, κάτι δυστυχώς που δεν έκαναν οι περισσότεροι, γι’αυτό φθάσαμε στο σημείο αυτό σήμερα)!

Όποιος δεν θα έχη κάρτα, δεν θα μπορή ούτε να πουλάη ούτε να αγοράζη!

Από το άλλο μέρος θα αρχίσουν να διαφημίζουν «τό τέλειο σύστημα», το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ με το 666 στο χέρι ή στο μέτωπο, που δεν θα διακρίνεται εξωτερικά!

Συγχρόνως στην τηλεόραση θα δείχνουν ότι ο τάδε πήρε την κάρτα του τάδε και του πήρε τα χρήματα από την Τράπεζα και θα λένε συνέχεια:

«Πιό σίγουρο είναι το σφράγισμα με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο, γιατί μόνον ο κάτοχος ξέρει το νούμερό του!

Το σφράγισμα είναι το τελειότερο σύστημα!

Ούτε το κεφάλι μπορεί να πάρη ο άλλος ούτε το χέρι ούτε το σφράγισμα το βλέπει!»

Ἔρχονται δύσκολα χρόνια· θὰ ἔχουμε δοκιμασίες μεγάλες!

Θὰ ἔχουν μεγάλο διωγμὸ οἱ Χριστιανοί!

Καὶ βλέπεις, οἱ ἄνθρωποι οὔτε κἂν καταλαβαίνουν ὅτι ζοῦμε στὰ σημεῖα τῶν καιρῶν, ὅτι προχωρεῖ τὸ σφράγισμα!

Εἶναι σὰν νὰ μὴ συμβαίνη τίποτε!

Γι ̓ αὐτὸ λέει ἡ Γραφὴ ὅτι θὰ πλανηθοῦν καὶ οἱ ἐκλεκτοί!

Ἐγὼ δὲν φοβᾶμαι· τὰ λέω ἔξω ἀπὸ τὰ δόντια!

Μὲ διάφορα πονηρὰ μέσα θὰ κάνουν ἐκβιασμούς, γιὰ νὰ δέχωνται οἱ ἄνθρωποι τὸ σφράγισμα στὸ μέτωπο ἢ στὸ χέρι!

Τὰ τριάμισι χρόνια θὰ εἶναι δύσκολα καὶ θὰ τὴν πληρώσουν μερικοὶ ποὺ δὲν θὰ συμφωνήσουν μὲ αὐτὸ τὸ σύστημα!

Ὅσοι δὲν σφραγισθοῦν, θὰ περάσουν καλύτερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους, γιατὶ ὁ Χριστὸς ὅσους δὲν σφραγισθοῦν θὰ τοὺς βοηθήση! Δὲν εἶναι μικρὸ πράγμα αὐτό!

– Γέροντα, πότε θὰ τοὺς βοηθήση; Μετά;

• Ὄχι, τότε!

– Ἀφοῦ, Γέροντα, δὲν θὰ μποροῦν νὰ πωλοῦν καὶ νὰ ἀγοράζουν, πῶς θὰ περάσουν καλύτερα;

– Νὰ δῆς, ὁ Θεὸς ξέρει ἕναν τρόπο, τὸν ξέρω καὶ ἐγὼ αὐτόν!

Λοιπόν… μὲ ἀπασχόλησε πολὺ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ μοῦ ἔστειλε μετὰ τό… τηλεγράφημα!

Ὁ Θεὸς πῶς μᾶς οἰκονομάει, πώ! πώ!

• Γέροντα, θὰ μποροῦν νὰ ἐπιβάλουν μὲ τὴν βία τὸ σφράγισμα;

– Μέχρι ἐκεῖ ἡ… εὐγένειά τους δὲν θὰ φθάση!

Θὰ εἶναι εὐγενεῖς, γιατὶ θὰ εἶναι… Εὐρωπαῖοι! Θὰ δείξουν ἀνωτερότητα!

Δὲν θὰ βασανίζουν τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ δὲν θὰ μπορῆ νὰ ζήση ὁ ἄνθρωπος, ἂν δὲν ἔχη τὸ σφράγισμα!

Θὰ λένε: «Χωρὶς τὸ σφράγισμα ταλαιπωρεῖσθε!

Ἂν τὸ δεχόσασταν, δὲν θὰ δυσκολευόσασταν!»

Γιʹ αὐτό, ἂν φροντίση κανεὶς νὰ ζῆ ἀπὸ τώρα ἁπλά, λιτά, θὰ μπορῆ νὰ ζήση ἐκεῖνα τὰ χρόνια!

Νὰ ἔχη κανένα χωραφάκι, γιὰ νὰ μπορῆ νὰ καλλιεργήση λίγο σιτάρι, πατάτες!

Νὰ βάλη λίγα ἐλαιόδενδρα, καὶ τότε μὲ κανένα ζῶο, καμμιὰ κατσίκα, λίγες κόττες θὰ μπορῆ νὰ ἀντιμετωπίση τὶς ἀνάγκες τῆς οἰκογενείας του!

Φυσικά, τὸ στρίμωγμα θὰ διαρκέση λίγο, τρία‐τριάμισι χρόνια…

Θὰ συντομευθοῦν οἱ ἡμέρες γιὰ τοὺς ἐκλεκτούς!

Δὲν θὰ καταλάβουν πότε θὰ περάσουν!

Ὁ Θεὸς δὲν θὰ ἀφήση ἀβοήθητο τὸν ἄνθρωπο!

– Γέροντα, σʹ αὐτὰ τὰ δύσκολα χρόνια θὰ ἐπέμβη ὁ Χριστός;

– Ναί! Ἐδῶ, βλέπεις, σὲ ἕναν ἀδικημένο ποὺ ἔχει καλὴ διάθεση, ἐπειδὴ δικαιοῦται τὴν θεία βοήθεια, παρουσιάζονται πολλὲς φορὲς οἱ Ἅγιοι, ἡ Παναγία, ὁ Χριστός, γιὰ νὰ τὸν σώσουν, πόσο μᾶλλον τώρα ποὺ θὰ βρίσκεται σὲ τόσο δύσκολη κατάσταση ὁ καημένος ὁ κόσμος!

Τώρα μιὰ μπόρα θὰ εἶναι, μιὰ μικρὴ κατοχὴ τοῦ ἀντιχρίστου σατανᾶ!

Θὰ φάη μετὰ μιὰ σφαλιάρα ἀπὸ τὸν Χριστό, θὰ συγκλονισθοῦν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ θὰ ἔρθη ἡ γαλήνη στὸν κόσμο γιὰ πολλὰ χρόνια! (Σημείωση Νταλιάνης Ηλ. Περικλής Θεολόγος. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι υπάρχει σύγχυση μεταξύ του πρώτου σκέλους της συνομιλίας, όπου ο Άγιος Παίσιος ομιλεί για την τελική φάση του χαράγματος και του δευτέρου σκέλους του κειμένου, όπου ο Άγιος ομιλεί για την τότε εποχή του αλλά και για την εποχή μας, στην οποία οι κυβερνήσεις από το 1992 τουλάχιστον και μετά προσπαθούν να επιβάλουν τις ηλεκτρονικές ταυτότητες, αλλά κάτι γίνεται τελικά και δεν μπορούν να το ολοκληρώσουν σε ότι έχει να κάνει με τους ανθρώπους. Επίσης και τώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη και οι εβραιοσιωνιστές θέλουν να επιβάλουν με την βία τις ηλεκτρονικές ταυτότητες – στην τελική φάση τους – μαζί με τον προσωπικό αριθμό, βλέπουμε να έχει πλησιάσει επικίνδυνα ο πόλεμος και στην περιοχή μας. Άρα και εδώ μάλλον δεν θα προλάβουν την γενική επιβολή των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων, αλλιώς εάν το καταφέρουν οδεύουμε και στην τελική φάση, δηλαδή λίγο πριν το χάραγμα του αντιχρίστου, είτε αυτό γίνει με μικροτσίπ στον εγκέφαλο ή το χέρι (τεχνολογία ΈΛΟΝ ΜΑΣΚ κ.λπ), είτε με μπαρ κόυτ ή Qr code στο σώμα μέσω τατουάζ όπως ήδη πολλοί αλλόθρησκοι έχουν δεχτεί ήδη να βάλουν επάνω στο σώμα τους, είτε ως λέιζερ και ιριδοσκόπιση ματιού, είτε και απροκάλυπτα ως τον ίδιο τον αριθμό 666 ή το όνομα ή την μορφή του θηρίου, με οποιοδήποτε τρόπο η τεχνολογία (βλέπε και μαύρη και λευκή μαγεία, Χέβι μέταλ, Ντεθ μέταλ κ.λπ). Σε κάθε περίπτωση οι χριστιανοί δεν θα πρέπει να υποχωρήσουν και να χάσουν την ψυχή τους. Άλλωστε οι εμφύτευση του μικροτσίπ θα επιφέρει άμεσα καρκίνο στους εμφυτευμένους και επίγεια και αιωνία κόλαση).

Συνεχίζει ο διάλογος και ο Άγιος Παίσιος.

“Αὐτὴν τὴν φορὰ θὰ δώση ὁ Χριστὸς μιὰ εὐκαιρία, γιὰ νὰ σωθῆ τὸ πλάσμα Του!

Θὰ ἀφήση τὸ πλάσμα Του ὁ Χριστός;

Θὰ παρουσιασθῆ στὸ ἀδιέξοδο τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ τοὺς σώση ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Ἀντιχρίστου!

Θὰ ἐπιστρέψουν στὸν Χριστὸ καὶ θὰ ἔρθη μιὰ πνευματικὴ γαλήνη σὲ ὅλην τὴν οἰκουμένη γιὰ πολλὰ χρόνια! (Σημείωση Νταλιάνης Ηλ. Περικλής: Και εδώ υπάρχει μεγάλη ασάφεια και σύγχυση σε πολλούς διότι ο Άγιος Παίσιος στο σημείο αυτό, ομιλεί “για την πρό Αντιχρίστου εποχή, όπου θα δρουν οι πρόδρομοι του Αντιχρίστου και θα υπάρχει εν μέρει αποτυχία των σχεδίων τους “και όχι για την εποχή κατά και μετά τον Αντίχριστο, αφού εκεί θα ακολουθήσει η Δευτέρα Εν Δόξη Παρουσία Του Ιησού Χριστού στους Ουρανούς και η Ανάσταση Των Νεκρών και φυσικά τέτοιες ανοησίες “περί της δήθεν καλής ζωής και μακροημέρευσης των χριστιανών που θα ακολουθήσει εντός της Γης μετά την εποχή του Αντιχρίστου”, τις λένε μόνο οι προτεσταντικές αιρέσεις των Πεντηκοστιανών, Ευαγγελικών, Αντβεντιστών, των Εβραίων Ψευδομαρτύρων του Ιεχωβά και γενικά όσων πιστεύουν στην αίρεση του Χιλιασμού κ.λπ. οι οποίες ΑΙΡΈΣΕΙΣ υποστηρίζουν την αίρεση της “Χιλιετούς Βασιλείας επί της Γης” μετά δήθεν την βασιλεία του Αντιχρίστου, κάτι το οποίο απορρίπτει η Ορθόδοξη Εκκλησία. Και απόδειξη αυτού είναι και η παρακάτω αναφορά και διευκρίνιση του Αγίου Παϊσίου στην Δευτέρα Παρουσία, όπου διευκρινίζεται ότι, “ομιλεί για την εποχή προ αυτής της Δευτέρας Παρουσίας Του Κυρίου και προ της εμφάνισης του ανθρώπου αντιχρίστου και όχι μετά”)!

Λέγει ο Άγιος Παίσιος:

“Μερικοὶ συνδυάζουν μὲ αὐτὴν τὴν ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ τὴν Δευτέρα Παρουσία..

Ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ τὸ πῶ!

Ὁ λογισμὸς μοῦ λέει ὅτι δὲν θὰ εἶναι ἡ Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ἔρθη ὡς Κριτής, ἀλλὰ μιὰ ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ, γιατὶ εἶναι τόσα γεγονότα ποὺ δὲν ἔχουν γίνει ἀκόμη!

Θὰ ἐπέμβη ὁ Χριστός, θὰ δώση μιὰ σφαλιάρα σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ σύστημα, θὰ πατάξη ὅλο τὸ κακὸ καὶ θὰ τὸ βγάλη σὲ καλὸ τελικά!” (Άρα είναι φανερό ότι ομιλεί για την πρό Αντιχρίστου εποχή και πρό Της Δευτέρας Παρουσίας Του Κυρίου)!

Και συνεχίζει ο Άγιος: “Θὰ γεμίσουν οἱ δρόμοι προσκυνητάρια!

Ἔξω τὰ λεωφορεῖα θὰ ἔχουν εἰκόνες!

Θὰ πιστέψουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι!

Θὰ σὲ τραβᾶν, γιὰ νὰ τοὺς πῆς γιὰ τὸν Χριστό!

Ἔτσι θὰ κηρυχθῆ τὸ Εὐαγγέλιο σὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκουμένη καὶ τότε ὁ Χριστὸς θὰ ἔρθη ὡς Κριτὴς νὰ κρίνη τὸν κόσμο!

Ἄλλο Κρίση, ἄλλο μία ἐπέμβαση τοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ βοηθήση τὸ πλάσμα Του!

Σφράγισμα ἴσον ἄρνηση

– Γέροντα, ἂν κάποιος δεχθῆ τὸ σφράγισμα ἀπὸ ἄγνοια;

– Ἀπὸ ἀδιαφορία θὰ εἶναι!

Τί ἄγνοια, ὅταν εἶναι ξεκάθαρα τὰ πράγματα;

Καὶ νὰ μὴν ξέρη κανείς, πρέπει νὰ ἐνδιαφερθῆ, νὰ μάθη!

Ἂν ποῦμε ὅτι δὲν ξέραμε, γιʹ αὐτὸ δεχθήκαμε τὸ σφράγισμα, θὰ μᾶς πῆ ὁ Χριστός:

«Ὑποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι;»

Πίσω λοιπὸν ἀπὸ τὸ τέλειο σύστημα «κάρτας ἐξυπηρετήσεως», ἀσφαλείας κομπιοῦτερ, κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία, ἡ σκλαβιὰ τοῦ Ἀντιχρίστου!

«… Ίνα δώσωσιν αυτοίς χάραγμα επί της χειρός αυτών της δεξιάς ή επί των μετώπων αυτών, και ίνα μη τις δύνηται αγοράσαι ή πωλήσαι, ει μη ο έχων το χάραγμα, το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού. Ώδε η σοφία εστίν· ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου· αριθμός γαρ ανθρώπου εστί· και ο αριθμός αυτού χξς´»28.”

~ Ἁγ. Παϊσίου Ἁγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Β’ «Πνευματικὴ Ἀφύπνιση» ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ, ΚΕΦΑΛΑΙΑ 1 ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ

*Ὅσα ἀναφέρονται σ ̓ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο ἔχουν εἰπωθῆ ἢ γραφῆ στὴν διάρκεια τῶν ἐτῶν 1981 ‐1994, οπότε είναι φανερό ότι ο Άγιος Παίσιος ομιλεί αφενός για την εποχή του και αφετέρου ως συνέχεια και για όσα γίνουν στα έσχατα χρόνια, τα οποία μας διδάσκουν και οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας προ του Αγίου Παϊσίου. Δεν είναι τυχαίο ότι η εποχή του αντιχρίστου θα κρατήσει 3,5 χρόνια, τόσα όσα ήταν και τα χρόνια του Κορωνοϊού, όπου οι αντίχριστοι ηγέτες και πρόδρομοι του αντιχρίστου έκαναν πρόβα τζενεράλε ώστε να πολεμήσουν την Ορθόδοξη Εκκλησία, την Θεία Κοινωνία, αλλά και να επιβάλουν το ηλεκτρονικό σύστημα και φακέλωμα, τα εκτρωκτώνα εμβόλια με τα νανοσωματίδια κ.λπ.

Στην Κυπρο ήδη πήραν τις νέες ταυτότητες και έμειναν οι ηλεκτρονικές με την ηλεκτρονική υπογραφή, οι οποίες είναι το τελευταίο στάδιο πριν του σφραγίσματος στο χέρι! Παρόλα αυτά όμως βλέπουμε ότι οι Τούρκοι είναι έτοιμοι να εισβάλουν στο νησί και όχι μόνο κάτι το οποίο θα ανατρέψει τα σχέδια αυτά, αφού θα ακολουθήσει πόλεμος και εθνική συμφορά… ΕΊΔΟΜΕΝ!!!

2. Χωρία Της Αγίας Γραφής και του Αγίου Παϊσίου, όπου ομιλούν για Τον Αντίχριστο, το Χάραγμα και Την Αποστασίαν Των ΕΣΧΆΤΩΝ Ημερών μας.

Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας μίλησαν για ΟΛΑ ΑΥΤΑ με βάση την Αγία Γραφή!

Κινδυνεύουμε να χάσουμε την Θεία Χάρη και την Φώτιση εκ Του Αγίου Πνεύματος με όλα αυτά που συμβαίνουν εάν φυσικά τα αποδεχθούμε και φυσικά με την αποδοχή της αμαρτίας και την αποστασίαν, με αποτέλεσμα αρκετοί να δεχθούν και το τελικό σφράγισμα λόγω της αμετανοησίας και του βολέματος που ο κάθε χριστιανός (λαϊκός ή κληρικός) έχει λάβει έναντι των υλικών αγαθών ή των όποιων εργασιακών ή άλλων προνομίων έχει αποκτήσει και δεν θέλει να τα αποχωριστεί, όπως έκανε και ο πλούσιος νέος του Ευαγγελίου, ο οποίος τελικά δεν ακολούθησε τον Χριστό!

Ευαγγέλιο Κυριακής: Ματθ. ιθ’ 16-26

16 Καὶ ἰδοὺ εἷς προσελθὼν εἶπεν αὐτῷ· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον; 17 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς. 18 λέγει αὐτῷ· ποίας; ὁ δὲ  Ἰησοῦς εἶπε· τὸ οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις, 19 τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. 20 λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ; 21 ἔφη αὐτῷ ὁ  Ἱησοῦς· εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 22 ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος· ἦν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. 23  Ὁ δὲ  Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 24 πάλιν δὲ λέγω ὑμῖν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ραφίδος διελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 25 ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες· τίς ἄρα δύναται σωθῆναι; 26 ἐμβλέψας δὲ ὁ  Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῷ πάντα δυνατά ἐστι.

Γι’αυτό ο Χριστός μας λέει ότι δεν μπορούμε να έχουμε δύο κυρίους Χριστό και Μαμωνά, όπως επίσης ότι ήρθε για να βάλει φωτιά και μάχαιρα και να χωρίσει πατέρα από μητέρα κ.λπ, εννοώντας τον χωρισμό των πιστών από τους ασεβείς, ακόμη και εάν αυτοί είναι συγγενείς μας (βλέπε και τον αποχωρισμό των μοναχών από τους γονείς τους κ.λπ.)! Τα ίδια ισχύουν και για όσους ιερείς ή μοναχούς ζούν με ραθυμία και ομοιάζουν με κοσμικούς που κάνουν ριάλ εστέιτς.

«Διότι ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού, και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής, και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής·
και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού.» (Ματθαίος 10:35-36).

Και αλλού πάλι γράφει το Ευαγγέλιο: «Νομίζετε ότι ήλθον να δώσω ειρήνην εν τη γη; Ουχί, σας λέγω, αλλά διαχωρισμόν.
Διότι από του νυν θέλουσιν είσθαι πέντε εν ενί οίκω διηρημένοι, τρεις κατά δύο και δύο κατά τρεις·
θέλει διαχωρισθή πατήρ κατά υιού και υιός κατά πατρός, μήτηρ κατά θυγατρός και θυγάτηρ κατά μητρός, πενθερά κατά της νύμφης αυτής και νύμφη κατά της πενθεράς αυτής.» (Λουκάς 12:51 – 53).

Το εδάφιο Ματθαίος 10:34 («Μη νομίσητε ότι ήλθον να βάλω ειρήνην επί την γην· δεν ήλθον να βάλω ειρήνην, αλλά μάχαιραν.»), συχνά παρεξηγείται λανθασμένα ως δήλωση πολεμικής διάθεσης ή βίαιης επιβολής.

Ωστόσο, ο Ιησούς δεν μιλάει για φυσική βία, αλλά για την πνευματική διαίρεση που φέρνει η αλήθεια του Ευαγγελίου μέσα στον κόσμο της αμαρτίας, ο οποίος κόσμος της αμαρτίας ουσιαστικά λατρεύει θέλοντας ή μή, τον ίδιο τον διάβολο και τα παρακλάδια αυτού… Βλέπε για παράδειγμα τον Χριστιανικό γάμο που επικαλείται η Ορθόδοξη Εκκλησία και από την άλλη τον διαστροφικό δήθεν “γάμο”, των σοδομιστών τον οποίο προωθεί η σύγχρονη Μασονική κυβέρνηση και πολιτική ηγεσία του τόπου και όχι μόνον! Άρα εδώ έχουμε μία σύγκρουση και έναν βίαιο χωρισμό, ο οποίος εάν δεν υπάρξει τότε μετατρέπει την εκκλησία σε μία αίρεση και μία παρασυναγωγή.

Ο Ιησούς Χριστός δηλαδή δεν ήρθε για να προσφέρει μια ψεύτικη ειρήνη που εξασφαλίζεται μέσω συμβιβασμού με την αδικία, ή την αίρεση, ή την αμαρτία.

Ήρθε να φέρει την αλήθεια, που χωρίζει εκείνους που θέλουν να ακολουθήσουν το Θεό από εκείνους που προτιμούν να διατηρήσουν τα προνόμια τους ή απλά τις κοσμικές πεποιθήσεις τους.

Η ειρήνη του Χριστού είναι η ειρήνη αυτή, η οποία αποκαλύπτει την αδικία και το ψεύδος, έναντι της αλήθειας και της εν Χριστώ δικαιοσύνης, κάτι όμως το οποίο επιφέρει σύγκρουση και πολλές φορές μεγάλων διωγμών εναντίον των χριστιανών που αντιδρούν στο ψέμα του διαβόλου, στις αιρέσεις και στις ίδιες τις δομές και κοσμικές εξουσίες του αιώνος τούτου του απατεώνος, οι οποίες πολεμούν το Ευαγγέλιο και την Εκκλησία Του Χριστού! Γι’αυτό πολλές φορές η κοσμική δικαιοσύνη, συγκρούεται με την δικαιοσύνη του Θεού! Γι’αυτό και ο Χριστός ήρθε για να σώσει τον κόσμο από την αδικία – “δικαιοσύνη” των ανθρώπων, χωρίς αυτό να το κάνει δια της βίας. Βλέπε και κατά Ιωάννην 3,17.

Το Ευαγγέλιο λοιπόν ανατρέπει τις πλαστές και ψεύτικες αξίες του κόσμου τούτου και προσπαθεί να μετατρέψει τον κόσμο σε ευαγγέλιον, δια της Ορθοδόξου πίστεως και δια της καθαρής συνειδήσεως, η οποία καθαρίζετε και δια του μυστηρίου της εξομολογήσεως και μετανοίας.

Ο Χριστός συγκρούστηκε άλλωστε και με την πολιτική, αλλά και με την εκκλησιαστική εξουσία της εποχής του, διότι και οι δύο είχαν συγκρουστεί πρώτες με το Θείο Θέλημα και τις εντολές του Θεού, όπως και με την δικαιοσύνη του Θεού. Γι’αυτό άλλωστε και οι δύο πλευρές συνεργάστηκαν ώστε να σταυρώσουν τον Χριστό, δια μέσω της άδικης κοσμικής δικαιοσύνης. Το Ευαγγέλιο επικράτησε όχι δια του ξίφους όπως έκαναν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες εναντίον των χριστιανών, αλλά δια του αίματος των Αγίων Αποστόλων και Μαρτύρων! Άρα όσοι Επίσκοποι, κληρικοί όλων των βαθμών μοναχοί και Θεολόγοι ταυτίζονται με αυτή την κοσμική δικαιοσύνη και εξουσία και σε ότι έχει να κάνει και με το θέμα των ταυτοτήτων, κάνουν ανυπακοή στην Εκκλησία και το Ευαγγέλιο και στο τέλος θα χάσουν δυστυχώς τις ψυχές τους, προκειμένου να κρατήσουν την θέση του Δημοσίου Υπαλλήλου.

Γι’αυτό η Βασιλεία του Θεού δεν μπορεί να συνυπάρξει με τον κόσμο της αμαρτίας, ούτε επίσης αυτή προέρχεται από αυτό τον κόσμο!

Αυτή είναι η μάχαιρα του Χριστού: ο διαχωρισμός ανάμεσα σε εκείνους που υποτάσσονται στην αδικία και την βία που παράγει ο κόσμος της αμαρτίας και οι κοσμικές εξουσίες, οι οποίες ελέγχονται εξ αυτού του κόσμου και σε εκείνους οι οποίοι ακολουθούν την ειρηνική, αλλά μαρτυρική και ομολογιακή οδό του Ευαγγελίου, η οποία έρχεται σε πνευματική σύγκρουση με “τις αρχές και εξουσίες του κόσμου τούτου”. Και κατ’επέκταση η σύγκρουση αυτή των πιστών χριστιανών έχει να κάνει με τον πόλεμο με τους δαίμονες και με τα όργανα του σκοτεινού πεπτοκώτος πρώην αγγέλου του διαβόλου και των οργάνων αυτού – όπως θα είναι οι σκοτεινοί άνθρωποι και πρόδρομοι του ανθρώπου αντιχρίστου, – με αποκορύφωμα την πρόσκαιρη δικτατορία του αντιχρίστου. Δηλαδή δεν έχουμε να παλέψουμε με ανθρώπους», όπως λέει ο απόστολος Παύλος, «αλλά με τις αρχές και τις εξουσίες, με τους κυρίαρχους του σκοτεινού τούτου κόσμου, δηλαδή με τα πονηρά πνεύματα, που βρίσκονται ανάμεσα στη γη και στον ουρανό» (Εφ. 6:12).

Ποιό συγκεκριμένα αναφέρει ο Απόστολος Παύλος:

αφού εκτελέσετε με κάθε ακρίβειαν όλα τα καθήκοντά σας και νικήσετε, να σταθήτε σταθερά εις την θέσιν σας.

Εφ. 6,14            στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης,

Εφ. 6,14                    Σταθήτε, λοιπόν, ακλόνητοι στον αγώνα αυτόν, αφού ζωσθήτε την αλήθειαν, ωσάν την ζώνην που σφίγγουν εις την μέσην των οι πολεμισταί, δια να είναι ευκίνητοι, και ενδυθήτε σαν άλλον θώρακα την δικαιοσύνην, δια να είσθε απρόσβλητοι από τα βέλη της αδικίας και της ιδιοτελείας.

Εφ. 6,15            καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης,

Εφ. 6,15                    Και όπως οι πολεμισταί φορούν εις τα πόδια των υποδήματα, δια να τρέχουν με ασφάλειαν και ευκολίαν, και σεις φορέσατε την ετοιμασίαν, που απαιτεί το Ευαγγέλιον της ειρήνης, δια να κινήσθε με άνεσιν και δραστηριότητα.

Εφ. 6,16            ἐπὶ πᾶσιν ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι·

Εφ. 6,16                    Μαζή δε με όλα αυτά πάρετε επάνω σας και κρατείτε σταθεράν σαν άλλην ασπίδα την πίστιν, με την οποίαν θα ημπορέσετε να εξουδετερώσετε και σβήσετε όλους τους φλογοβόλους πειρασμούς του πονηρού, που ομοιάζουν με πύρινα βέλη.

Εφ. 6,17            καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ῥῆμα Θεοῦ, –

Εφ. 6,17                    Και δεχθήτε σαν άλλην περικεφαλαίαν την πεποίθησιν της σωτηρίας (δια να ασφαλίζετε και προφυλάσσετε έτσι τον νουν σας από λογισμούς αμφιβολίας). Παρετε και την μάχαιραν του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι ο άδολος και φωτεινός λόγος του Θεού.

Η με Τον Χριστόν ή με τον Χρυσόν και τον Μαμωνάν

Η φράση “Χριστό ή μαμωνά” προέρχεται από την Αγία Γραφή και την Καινή Διαθήκη και ποιό συγκεκριμένα από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (6:24) και το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (16:13). Αναφέρεται στην αδυναμία του ανθρώπου να υπηρετεί ταυτόχρονα τον Θεό και τον Μαμωνά, ο οποίος συμβολίζει τα υλικά αγαθά τον πλούτο και κατ’επέκταση τον διάβολο ο οποίος ελέγχει τον πλούτο και τις γήινες ηδονές της αμαρτίας. Η φράση υπογραμμίζει την αντίθεση ανάμεσα στην πνευματική υπακοή προς τον Τριαδικό Θεό και την υλική αφοσίωση προς τα κτίσματα.  Η φράση του Κοσμά του Αιτωλού η οποία λέει “ή με τον Χριστό ή με τον Χρυσό”, βρίσκει τις ρίζες της στην Αγία Γραφή (όπως και στην περικοπή της Βίβλου στο βιβλίο της Εξόδου (κεφάλαιο 32 σχετικά με το χρυσό Μοσχάρι που λάτρεψαν οι Ισραηλίτες), καθώς και στις διδασκαλίες των Πατέρων της Εκκλησίας. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, ο Ιησούς Χριστός αναφέρει: “Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά” (Ματθαίος 6:24), δηλαδή “Δεν μπορείτε να υπηρετείτε τον Θεό και τον Μαμωνά (τον πλούτο)”. Ο μαμωνάς συνδέεται με το θανάσιμο αμάρτημα της φιλαργυρίας, από το οποίο γεννιούνται και άλλα μεγάλα θανάσιμα αμαρτήματα, όπως είναι η φιλοδοξία, φιλιδονία κ.λπ.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, συνδέουν τον Μαμωνά με τον αριθμό του αντιχρίστου 666, αλλά και οι Ισραηλίτες όταν πήγε ο Μωυσής να φέρει τις δέκα εντολές, όπως διαβάζουμε στην περικοπή της Παλαιάς διαθήκης στο βιβλίο της Εξόδου (κεφάλαιο 32), λάτρεψαν το χρυσό Μοσχάρι, σύμβολο του Σατανά, του Μαμωνά και του Βάαλ (ψευδόθεου της Ανατολής, ο οποίος ταυτίζεται με τον διάβολο ή αλλιώς τον Βελίαρ). Η προδοσία του Ιούδα λειτουργεί ως μια διαχρονική προειδοποίηση για τις συνέπειες της απληστίας και της προσκόλλησης στα υλικά αγαθά, όταν ο άνθρωπος ζει δηλαδή για αυτά και τα κάνει αυτοσκοπό της ζωής του, όπως και ο πλούσιος του Ευαγγελίου, ο οποίος έχτισε αποθήκες για να βάλει τα πλούτη αλλά την νύχτα ο άγγελος Κυρίου πήρε την ψυχή του, με αποτέλεσμα τα αγαθά αυτά να τα πάρουν προφανώς οι ασθενέστεροι, εάν δεν τα πήραν πάλι άπληστοι κληρονόμοι.

Κυριακή Θ’ Λουκά (ή παραβολή του άφρονα πλουσίου)

Λουκ. 12, 16-21

Άφρονα χαρακτηρίζει ο Κύριος τον πλούσιο της παραβολής που ακούμε κατά τη Θεία Λειτουργία. Τον πλούσιο εκείνο που η γη του έκανε τόσο πολλούς καρπούς, ώστε δεν είχε πού να τους βάλει. Και σκέφτηκε: “θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα χτίσω μεγαλύτερες και θα πω: ψυχή μου, έχεις άφθονα αγαθά για πολλά χρόνια, φάε, πιες, ευχαριστήσου”. Ο Θεός όμως του είπε: “άφρονα, απόψε αφήνεις την τελευταία σου πνοή. Όλα αυτά που ετοίμασες σε ποιόν θα ανήκουν λοιπόν;”.

Ο Άγιος Παίσιος συνδέει και αυτός τον Μαμωνά με τον αριθμό του αντιχρίστου.

Λέγει ο Άγιος Παίσιος: “Το 666 δηλαδή είναι το σύμβολο του μαμωνά. Τό πήραν από τά σταθμά του χρυσού – δεν ήξεραν αυτό πού αναφέρει ό Άγιος Ιωάννης στην Αποκάλυψη -, άλλα δέν παύει νά είναι μαμωνάς.

Τό Ευαγγέλιο όμως λέει «ή Χρι­στό ή μαμωνά». «Ου δύνασθε Θεω δουλεύειν καί μαμωνά».

Τά πράγματα προχωρούν κανονικά. Στην Αμερική τά σφραγισμένα σκυλιά εκπέμπουν μέ τον πομπό καί, τάκ, τά βρίσκουν. Έτσι ξέρουν τό κάθε σκυλί πού βρίσκεται”.(σημείωση: έτσι υπόσχονταν αρχικά, αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι το μικροτσίπ δεν έλυσε το πρόβλημα της εξαφάνισης των ζώων τα οποία και εάν είναι τσιπαρισμένα δεν βρέθηκαν). Και συνεχίζει ο Άγιος Παίσιος:

“Όσα σκυλιά δέν έχουν τήν μάρκα τους καί είναι αδέσπο­τα τά σκοτώνουν μέ ακτίνες λέιζερ. Μετά θά αρχίσουν νά σκοτώνουν καί τους ανθρώπους.

Τόννους ψάρια έχουν σφραγίσει καί τά παρακολουθούν από τον δορυφόρο σέ ποιο πέλαγος είναι!

Τώρα πάλι παρουσιάσθηκε μιά αρρώ­στια, γιά τήν οποία βρήκαν ένα εμβόλιο πού θά είναι υπο­χρεωτικό καί, γιά νά τό κάνη κανείς, θά τον σφραγίζουν. (Σημείωση: βλέπε και ΚΟΡΩΝΟΪΌΣ)!

Πόσοι άνθρωποι εκεί είναι ήδη σφραγισμένοι μέ ακτίνες λέιζερ, άλλοι στο μέτωπο καί άλλοι στό χέρι! (Σημείωση: Επί Κορωνοϊού πολλοί άνθρωποι ξένων χωρών όπως στην Σουηδία και το Βέλγιο, έλαβαν το πιστοποιητικό εμβολιασμού, ως μικροτσίπ επάνω στο σώμα τους).

Αργότερα, όποιος δέν θά είναι σφραγισμένος μέ τόν αριθμό 666 δέν θά μπορή ούτε νά πουλά ούτε νά άγοράζη ή νά παίρνη δά­νειο, νά διορίζεται κ.λπ.

Μού λέει ό λογισμός οτι ό Αντί­χριστος μέ αυτό τό σύστημα θέλησε νά πιάση όλον τόν κό­σμο καί, άμα δέν είναι κανείς στό σύστημα, δέν θά μπορή νά δούλεψη κ.λπ., είτε κόκκινος είτε μαύρος είτε άσπρος, όλοι δηλαδή.

Θά έπιβληθή έτσι μέ ένα οικονομικό σύστη­μα πού θά έλέγχη τήν παγκόσμια οικονομία, καί μόνον όσοι θά έχουν δεχθή τό σφράγισμα, τό χάραγμα μέ τόν αριθμό 666, θά μπορούν νά έχουν εμπορικές συναλλαγές.

Τί θά πάθουν όμως οι άνθρωποι πού θά σφραγίζωνται!… Μού έλεγε κάποιος ειδικός ότι μέ τις ακτίνες λέι­ζερ παθαίνει κανείς βλάβη.

Οι άνθρωποι πού θά σφρα­γισθούν θά τραβούν τις ακτίνες τού ήλιου καί θά πάθουν τέτοια ζημιά, πού θά μασούν την γλώσσα τους από τον πόνο.

Όσοι δεν σφραγισθούν, θά περάσουν καλύτερα άπό τους άλλους, γιατί ό Χριστός όσους δεν σφραγι­σθούν θά τους βοηθήση.
Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό!

– Γέροντα, πότε θά τους βοηθήση; Μετά;

– Όχι, τότε.

– Αφού, Γέροντα, δεν θά μπορούν νά πωλούν καί νά αγοράζουν, πως θά περάσουν καλύτερα;

– Νά δής, ό Θεός ξέρει έναν τρόπο, τον ξέρω καί εγώ αυτόν. Λοιπόν…, με απασχόλησε πολύ αυτό το θέμα καί μού έστειλε μετά τό… τηλεγράφημα. Ό Θεός πώς μας οικονομάει, πω! πώ!

– Γέροντα, γιατί τό σφράγισμα λέγεται καί χάραγμα;

– Γιατί δεν θά είναι επιφανειακό. «Χαράσσω» τί θά πή; Δεν θά πή τραβώ βαθιά ευθείες γραμμές, χαρακιές; Τό σφρά­γισμα θά είναι χάραγμα, πού θά τό βάλουν πρώτα σε όλα τά προϊόντα καί μετά θά επιβάλουν νά γίνεται με ακτίνες λέιζερ στο χέρι ή στο μέτωπο τών ανθρώπων.

Σε έναν για­τρό άπό τό Τορόντο είχα πει πριν άπό δύο χρόνια γιά τό σφράγισμα, καί τώρα, μού είπε εκείνος, διάβασε σε μιά εφη­μερίδα οτι αντί γιά κάρτα ζητούν έντυπώματα στο χέρι.

Προχωρούν αλλά δεν μπορούμε νά πούμε οτι θά γίνη εκείνο καί εκείνο. Μερικές τηλεοράσεις πάλι πού έχουν στείλει τε­λευταία στην Ελλάδα έχουν καί συσκευή πού παρακολου­θεί αυτούς πού βλέπουν τηλεόραση. (Σημείωση: Αυτό το μάθαμε εμείς πολύ αργότερα)!

Σε λίγο όσοι θά έχουν τηλεόραση θά βλέπουν στην τηλεόραση καί θά τους βλέ­πουν! Δηλαδή θά παρακολουθούν καί θά παρακολουθούνται. Θά ελέγχουν οι άλλοι με τό κομπιούτερ όλη τήν ζωή τους, τί λένε, τί κάνουν, όλα.

Βλέπεις τί δικτατορία σκέφθηκε ό διάβολος! Στις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο μέγαρο με τό 666, όπου στεγάζουν τό κομπιούτερ.

Αυτό τό κομπιούτερ μπορεί να έλέγξη δισεκατομμύρια ανθρώπους – έξι δισε­κατομμύρια είναι σχεδόν όλος ό κόσμος.

Εξομολόγηση όλοι με ένα κουμπί! Μερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσμια δικτατορία. (Σημείωση: Στην Κίνα το ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης ονομάζεται “θηρίο”, όπως προφητεύει και η Αποκάλυψη).

Εμείς οι Όρθόδοξοι αντιδρούμε, γιατί δεν θέλουμε τόν Αντίχριστο, άλλα φυ­σικά ούτε την δικτατορία.

Μας περιμένουν γεγονότα, άλλα δεν θά σταθούν αυτά πολύ. Όσο έξαλείφθηκε ή Ορθοδο­ξία με τόν κομμουνισμό, τόσο θά έξαλειφθή και τώρα.

(ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Β’ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ)

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Η Αποκάλυψη Του Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστή για το Χάραγμα κ.λπ.

Στήν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννου γίνεται λόγος γιά τό ϑηρίο καί γιά τό χάραγμά του. Χαρακτηριστικό καί κλασσικό χωρίο εἶναι ἕνα τμῆμα τοῦ ιγ΄ κεφαλαίου τῆς Ἀποκαλύψεως, τό ὁποῖο ϑά καταγράψω καί θά ἑρμη­νεύσω.

«Καί εἶδον ἄλλο ϑηρίον ἀναβαῖνον ἐκ τῆς γῆς, καί εἶχε κέρατα δύο ὅμοια ἀρνίῳ, καί ἐλάλει ὡς δράκων… καί ποιεῖ σημεῖα μεγάλα, καί πῦρ ἵνα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνῃ εἰς τήν γῆν ἐνώπιον τῶν ἀνϑρώπων. καί πλανᾷ τούς κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς διά τά σημεῖα ἅ ἐδόϑη αὐτῷ ποιῆσαι ἐνώπιον τοῦ ϑηρίου, λέγων τοῖς κατοικοῦσιν ἐπί τῆς γῆς ποιῆσαι εἰκόνα τῷ ϑηρίῳ, ὅς εἶχε τήν πληγήν τῆς μαχαίρας καί ἔζησε. καί ἐδόϑη αὐτῷ πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ ϑηρίου, ἵνα καί λαλήσῃ ἡ εἰκών τοῦ ϑηρίου καί ποιήσῃ, ὅσοι ἐάν μή προσκυνήσωσι τῇ εἰκόνι τοῦ ϑηρίου, ἵνα ἀποκτανϑῶσι. καί ποιεῖ πάντας, τούς μικρούς καί τούς μεγάλους, καί τούς πλουσίους καί τούς πτωχούς, καί τούς ἐλευϑέρους καί τούς δούλους, ἵνα δώσουσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἤ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ ϑηρίου ἤ τόν ἀριϑμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τόν ἀριϑμόν τοῦ ϑηρίου· ἀριϑμός γάρ ἀνϑρώπου ἐστί· καί ὁ ἀριϑμός αὐτοῦ χξστ΄». (Ἀποκ. ιγ´, 11-18)

Είμαστε εν εσχάτοις χρόνοις όσον αφορά τον αντίχριστο και την εμφάνιση του αφού και ο οικουμενισμός όπου ζούμε ως Παναίρεση, είναι ο τελευταίος του πρόδρομος όπως επίσης και το όνειδος της διαστροφής των Σοδομιστών, το οποίο επικρατεί πάντου και το ΔΙΑΦΗΜΊΖΟΥΝ από τα Μ.Μ.Ε. με τόση προπαγάνδα ακόμη και μέσω της ψήφισης των αντισυνταγματικών νομοσχεδίων στην Βουλή!

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος γράφει: «Ἡμεῖς νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν» (Α΄ Κορ. β΄, 16) καί βεβαίως «οὐ γάρ αὐτοῦ (τοῦ σατανᾶ)» τά νοήματα ἀγνο­οῦμεν» (Β΄ Κορ. β΄, 11). Ὅσοι ἔχουν νοῦ Χριστοῦ, πού ἔχουν ἐνεργοποιημένη τήν σφραγίδα τοῦ Θεοῦ μέσα στήν καρδιά τους, μποροῦν νά καταλάβουν τήν παρουσία τοῦ ἀντιχρίστου καί τῶν προδρόμων του καί νά κάνουν τήν διάκριση μεταξύ ἐνέργειας τοῦ Χριστοῦ καί ἐνέργειας τοῦ ἀντιχρίστου. Πρόκειται γιά τήν ἀρετή τῆς διακρίσεως.

Ματθ. 11, 15 Ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω!

Εως τοῦ θανάτου ἀγώνισαι περὶ τῆς ἀληθείας, καὶ Κύριος ὁ Θεὸς πολεμήσει ὑπὲρ σοῦ!

Β Θεσ. 2 ,3 μή τις ὑμᾶς ἐξαπατήσῃ κατὰ μηδένα τρόπον· ὅτι ἐὰν μὴ ἔλθῃ ἡ ἀποστασία πρῶτον καὶ ἀποκαλυφθῇ ὁ ἄνθρωπος τῆς ἁμαρτίας, ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας,

Β Θεσ. 2, 3 Λαβετε τα μέτρα σας να μη σας εξαπατήση κανείς κατά κανένα τρόπον· διότι η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου δεν θα έλθη, εάν προηγουμένως δεν έλθη η αποσκίρτησις πολλών από την πίστιν, συνέπεια της σκληρύνσεώς των εξ αιτίας των αμαρτιών των και δεν φανερωθή ο άνθρωπος, ο κατ’ εξοχήν αμαρτωλός και υποκινητής προς κάθε αμαρτίαν, ο υιός της απωλείας,

Β Θεσ. 2, 4 ὁ ἀντικείμενος καὶ ὑπεραιρόμενος ἐπὶ πάντα λεγόμενον Θεὸν ἢ σέβασμα, ὥστε αὐτὸν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ὡς Θεὸν καθίσαι, ἀποδεικνύντα ἑαυτὸν ὅτι ἐστὶ Θεός.

Β Θεσ. 2, 4 ο εχθρός και αντίπαλος του Θεού και της αληθείας και ο οποίος θα εξιψώνη τον ευατόν του και θα τον θέτη παραπάνω από κάθε άλλον, που ονομάζεται Θεός η από κάθε άλλον που θα απολαμβάνη σεβασμόν και λατρείαν εκ μέρους των ανθρώπων. Τοσον δε πολύ θα αλαζονευθή αυτός, ώστε θα καθίση ως Θεός στον ναόν του Θεού και θα προσπαθή με πονηρά και δόλια τεχνάσματα να αποδείξη τον ευατόν του, ότι είναι Θεός.

Β Θεσ. 2, 15 Ἄρα οὖν, ἀδελφοί, στήκετε, καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς ἐδιδάχθητε εἴτε διὰ λόγου εἴτε δι᾿ ἐπιστολῆς ἡμῶν.

Β Θεσ. 2, 15 Αρα, λοιπόν, αδελφοί, σταθήτε στερεοί και αμετακίνητοι και κρατείτε σφικτά τας παραδόσεις, που έχετε διδαχθη είτε με το προφορικόν μας κήρυγμα, είτε με επιστολήν μας.

Β Θεσ. 2, 16 Αὐτὸς δὲ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς καὶ ὁ Θεὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν, ὁ ἀγαπήσας ἡμᾶς καὶ δοὺς παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι,

Β Θεσ. 2, 16 Αυτός δε ο Κυριος ημών Ιησούς Χριστός και ο Θεός και Πατήρ ημών, ο οποίος τόσον πολύ μας ηγάπησε και έδωκε παρηγορίαν αιωνίαν και ανεξάντλητον και μας εχορήγησε με την χάριν του την ελπίδα των αγαθών του ουρανού,

Β Θεσ. 2, 17 παρακαλέσαι ὑμῶν τὰς καρδίας καὶ στηρίξαι ὑμᾶς ἐν παντὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ ἀγαθῷ.

Β Θεσ. 2, 17 είθε να παρηγορήση τας καρδίας σας και να στηρίξη εις κάθε διδασκαλίαν του και εις κάθε έργον αγαθόν.

Β Τιμ. 3, 1 Τοῦτο δὲ γίνωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί·

Β Τιμ. 3, 1 Μαθε δε τούτο· ότι κατά τας τελευταίας ημέρας που θα επακολουθήσουν, θα παρουσιασθούν στον δρόμον της Εκκλησίας καιροί δύσκολοι, περιστάσεις επικίνδυνοι·

Β Τιμ. 3, 2 ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι,

Β Τιμ. 3, 2 διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζονικοί, υπερήφανοι, φιλοκατήγοροι και ύβρισται, απειθείς στους γονείς, αχάριστοι, χωρίς ιερόν και όσιον,

Β Τιμ. 3, 3 ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι,

Β Τιμ. 3, 3 γυμνοί και από την στοιχειώδη στοργήν προς τους οικείους, αδιάλλακτοι και ασυμβίβαστοι, διαβολείς και συκοφάνται, άγριοι και σκληροί, χωρίς καμμίαν αγάπην προς το αγαθόν,

Β Τιμ. 3, 4 προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι,

Β Τιμ. 3, 4 προδόται, παράφοροι και αυθάδεις, φουσκωμένοι και σκοτισμένοι από οίησιν, θα αγαπούν περισσότερον τας ηδονάς παρά τον Θεόν,

Β Τιμ. 3, 5 ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι. καὶ τούτους ἀποτρέπου.

Β Τιμ. 3, 5 άνθρωποι που θα έχουν το εξωτερικόν σχήμα και την εμφάνισιν της ευσεβείας, θα έχουν όμως αρνηθή την δύναμίν της. Φεύγε μακρυά από αυτούς.

Ματθ. 24, 24 ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.

Ματθ. 24, 24 Διότι θα αναφανούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήται και θα δώσουν μεγάλα σημεία και θα κάμουν καταπληκτικά έργα, ώστε να πλανήσουν, εάν είναι δυνατόν, και αυτούς ακόμη τους εκλεκτούς.

Ματθ. 24, 25 Ἰδοὺ προείρηκα ὑμῖν.

Ματθ. 24, 25 Ιδού σας τα προείπα, ώστε να λάβετε τα μέτρα σας.

Ματθ. 24, 26 ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε, ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε·

Ματθ. 24, 26 Εάν λοιπόν σας πουν· Ιδού εις την έρημον ευρίσκεται ο Χριστός, μη βγήτε· η εάν σας πουν ότι ο Χριστός ευρίσκεται εις τα πλέον απόμερα και ασφαλή δωμάτια, μη πιστεύσετε.

Ματθ. 24, 27 ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·

Ματθ. 24, 27 Διότι ούτε εις την έρημον ούτε εις σπίτια θα παρουσιασθή ο Χριστός, αλλά όπως η αστραπή βγαίνει από την ανατολή και αμέσως φαίνεται έως την δύσιν, έτσι αμέσως αισθητή εις όλους θα γίνη και η ένδοξος παρουσία του Υιού του ανθρώπου.

3. Λειτουργικά Κείμενα και ΠΡΟΣΕΥΧΈΣ Προς Στήριξη Των Πιστών όλο Το 24ωρο

Η Προσευχή είναι όπλο κατά του διαβόλου η οποία μας ενώνει με τον Χριστό. Παραθέτω κάποιες βασικές προσευχές!

Δόξα Πατρὶ και Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι!

Και νῦν και ἀεὶ και εἰς τους αἰῶνας τῶν αἰώνων! Ἀμήν!

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε,
τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν,
καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος,
καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Βασιλιὰ οὐράνιε, Παράκλητε, Πνεῦμα Ἅγιο,
ποὺ ἀπὸ Σένα πηγάζει ἡ ἀλήθεια·
ποὺ βρίσκεσαι παντοῦ καὶ μὲ τὴν παρουσία Σου γεμίζεις τὰ πάντα·
Ἐσὺ ποὺ εἶσαι ὁ θησαυρὸς καὶ ἡ πηγὴ κάθε ἀγαθοῦ καὶ δωρίζεις τὴ ζωή,
ἔλα καὶ κατοίκησε μέσα μας,
καὶ καθάρισέ μας ἀπὸ τὰ στίγματα τῆς ἁμαρτίας
καὶ σῶσε, Πανάγαθε, τὶς ψυχές μας.

• ΠΡΩΪΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
• Από του ύπνου εξεγερθείς, εξαναστάς της κλίνης, στήθι μετ’ ευλαβείας και φόβου Θεού, ποίησον το σημείον του τιμίου Σταυρού και ειπέ
• Ο Θεός ιλάσθιτη μοι τω αμαρτωλώ και ελέησον με.
• Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
• Δόξα σοι, Xριστέ ο Θεός, η ελπίς ημών, δόξα σοι.
• Βασιλεύ ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος, και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς ημών.
• ‘Αγιος ο Θεός, άγιος Ισχυρός, άγιος Αθάνατος, ελέησον ημάς (3)
• Δόξα Πατρί και Υιώ και αγίω Πνεύματι. Και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
• Παναγία Τριάς, ελέησον ημάς. Κύριε, ιλάσθητι ταις αμαρτίαις ημών. Δέσποτα συγχώρησον τας ανομίας ημίν. ‘Αγιε επίσκεψαι και ίασαι τας ασθενείας ημών, ένεκεν του ονόματός σου.
• Κύριε, ελέησον, Κύριε, ελέησον. Κύριε ελέησον.
• Δόξα… Και νύν…,
• Πάτερ ημών ….’Οτι σου εστιν… Αμήν.
• Κύριε, ελέησον (12). Δόξα… Και νύν…
• Δεύτε, προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν τω βασιλεί ημών Θεώ.
• Δεύτε, προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Χριστώ τω βασιλεί ημών Θεώ.
• Δεύτε, προσκυνήσομεν και προσπέσωμεν Χριστώ τω βασιλεί και Θεώ ημών.
• Ελέησον με ο Θεός, κατά το μέγα έλεός σου και κατά το πλήθος των οικτιρμών σου εξάλειψον το ανόμημά μου. Επί πλείον πλύνον με από της ανομίας μου και από της αμαρτίας μου καθάρισον με. ‘Οτι την ανομίαν μου εγώ γινώσκω, και η αμαρτία μου ενώπιον μου εστί διά παντός. Σοι μόνω ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιον σου εποίησα, όπως αν δικαιωθής εν τοις λόγοις σου, και νικήσης εν τω κρίνεσθαί σε. Ιδού γάρ εν ανομίαις συνελήφθην και εν αμαρτίαις εκίσσησε με η μήτηρ μου. Ιδού γαρ αλήθειαν ηγάπησας, τα άδηλα και τα κρύφια της σοφίας σου εδήλωσάς μοι. Ραντιείς με υσσώπω και καθαρισθήσομαι, πλυνείς με, και υπέρ χιόνα λευκανθήσομαι. Ακουτιείς μοι αγαλλίασιν και ευφροσύνην, αγαλλιάσονται οστέα τεταπεινωμένα. Απόστρεψον το πρόσωπον σου από των αμαρτιών μου, και πάσας τας ανομίας μου εξάλειψον. Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός, και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου. Μη απορρίψης με από του προσώπου σου, και το Πνεύμα σου το άγιον μη αντανέλης απ’ εμού. Απόδος μοι την αγαλλίασιν του σωτηρίου σου και πνεύματι ηγεμονικώ στήριξόν με. Διδάξω ανόμους τας οδούς σου, και ασεβείς επί σε επιστρέψουσι. Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός, ο Θεός της σωτηρίας μου, αγαλλιάσεται η γλώσσα μου την δικαιοσύνην σου. Κύριε τα χείλη μου ανοίξεις, και το στόμα μου αναγγελεί την αίνεσιν σου. ‘Oτι ει ηθέλησας θυσίαν, έδωκα άν, ολοκαυτώματα ουκ ευδοκήσεις. Θυσία τω Θεώ πνεύμα συντετριμμένον, καρδίαν συντετριμμένην και τεταπεινωμένην ο Θεός ουκ εξουδενώσει. Αγάθυνον, Κύριε, εν τη ευδοκία σου την Σιών, και οικοδομηθήτω τα τείχη Ιερουσαλήμ. Τότε ευδοκήσεις θυσίαν δικαιοσύνης, αναφοράν και ολοκαυτώματα, τότε ανοίσουσιν επί το θυσιαστήριον σου μόσχους.
• Δόξα… Και νύν…
• Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φώς εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι ού τα πάντα εγένοτο. Τον δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπίσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα, κατά τας Γραφάς. Και ανελθόντα εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός, Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, ου της βασιλείας ουκ έσται τέλος.
• Και εις το Πνεύμα το άγιον, το κύριον, το ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το σύν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των προφητών. Εις μίαν, αγίαν, καθολικήν, και αποστολικήν εκκλησίαν. Ομολογώ εν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ ανάστασιν νεκρών. Και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.
• Εξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομέν σοι, Αγαθέ και των Αγγέλων τον ύμνον βοώμεν σοι, Δυνατέ, ‘Αγιος, Αγιος, Αγιος εί ο Θεός. Δια της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
• Δόξα…
• Της κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με, Κύριε, τον νουν μου φώτισον, και την καρδίαν και τα χείλη μου άνοιξον, εις το υμνείν σε, αγία Τριάς, ‘Αγιος ‘Αγιος, ’Αγιος εί ο Θεός. Διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
• Και νύν…
• Αθρόον ο Κριτής επιλεύσεται, και εκάστου αι πράξεις γυμνωθήσονται, αλλά φόβω κράξωμεν εν τω μέσω της νυκτός, ‘Αγιος, ‘Αγιος, ‘Αγιος ει ο Θεός. Διά της Θεοτόκου ελέησον ημάς.
• Κύριε ελέησον (12)
• Εκ του ύπνου εξανιστάμενος ευχαριστώ σοι, αγία Τριάς, ότι διά την πολλήν σου αγαθότητα και μακροθυμίαν, ουκ ωργίσθης εμοί τω ραθύμω και αμαρτωλώ, ουδέ συναπώλεσας με ταις ανομίαις μου, αλλ’ εφιλανθρωπεύσω συνήθως και προς απόγνωσιν κείμενον ήγειράς με εις το ορθρίσαι και δοξολογήσαι το κράτος σου. Και νυν φώτισον μου τα όμματα της Διανοίας, άνοιξον μου το στόμα, του μελετάν τα λόγια σου και συνιέναι τας εντολάς σου και, ποιείν το θέλημά σου, και ψάλλειν σοι εν εξομολογήσει καρδίας και ανυμνείν το πανάγιον όνομά σου, του Πατρός και του Υιού και του αγίου Πνεύματος, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
• Σε ευλογούμεν, ύψιστε Θεέ και Κύριε του ελέους, τον ποιούντα αεί μεθ’ ημών μεγάλα τε και ανεξιχνίαστα, ένδοξα τε και εξαίσια, ων ουκ έστιν αριθμός, τον παρασχόντα ημίν τον ύπνον εις ανάπαυσιν της ασθενείας ημών, και άνεσιν των κόπων της πολυμόχθου σαρκός. Ευχαριστούμεν σοι, ότι ου συναπόλεσας ημάς ταις ανομίαις ημών, αλλ’ εφιλανθρωπεύσω συνήθως, και προς απόγνωσιν κειμένους ήγειρας ημάς εις το δοξολογήσαι το κράτος σου. Διό δυσωπούμεν την ανείκαστον σου αγαθότητα, φώτισον ημών τούς της διανοίας οφθαλμούς, και τον νουν ημών εκ του βαρέος ύπνου της ραθυμίας ανάστησον. ‘Ανοιξον ημών το στόμα και πλήρωσον αυτό της σης αινέσεως, όπως άν δυνηθώμεν απερισπάστως άδειν τε και ψάλλειν, και εξομολογείσθαι σοι τω εν πάσι και υπό πάντων δοξαζόμενω Θεώ, τω ανάρχω Πατρί, συν τω μονογενεί σου Υιώ και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
• Υπερένδοξε, αειπάρθενε, ευλογημένη Θεοτόκε, προσάγαγε την ημετέραν προσευχήν τω Υιώ σου και Θεώ ημών, και αίτησαι ίνα σώσει διά σου τας ψυχάς ημών.
• Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το άγιον. Τριάς αγία, δόξα σοι.
• Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι, Μήτερ του Θεού, φύλαξον με υπό την σκέπην σου.
• Δι’ ευχών των αγίων Πατέρων ημών, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον ημάς.
• Αμήν.
• Πρωϊνή προσευχή των Πατέρων της Όπτινα
• Κύριε, βοήθησέ με να αντιμετωπίσω με ψυχική γαλήνη όλα, όσα Θα μου φέρει η σημερινή ημέρα. Βοήθησέ με να παραδοθώ ολοκληρωτικά στο άγιο Θέλημα Σου.
• Στην κάθε ώρα αυτήs τηs ημέραs φώτισέ με και δυνάμωνέ με για το κάθε τι.
• Όποιεs ειδήσειs κι’ αν λάβω στο διάστημα τηs σημερινήs ημέραs, δίδαξέ με, να τιs δεχθώ με ηρεμία και με την πεποίθηση ότι προέρχονται από το άγιο θέλημά Σου.
• Καθοδήγησε τιs σκέψειs και τα συναισθήματα μου σε όλα τα έργα μου και τα λόγια μου. Σε όλεs τιs απρόοπτεs περιστάσειs μη με αφήσηs να ξεχάσω, ότι τα πάντα προέρχονται απο Σένα.
• Δίδαξέ με να συμπεριφέρομαι σε κάθε μέλοs τηs οικογένειάs μου με ευθύτητα και σύνεση, ώστε να μην συγχύσω και στενοχωρήσω κανένα.
• Κύριε, δοs μου την δύναμη να υποφέρω τον κόπο και όλα τα γεγονότα τηs ημέραs αυτηs καθ’ όλη την διάρκειά τηs.
• Καθοδήγησε την θέλησή μου και δίδαξέ με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και να αγαπώ.
• Αμήν.

Ὅτι σὺ εἶ μόνος Ἅγιος, σὺ εἶ μόνος Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς Δόξαν Θεοῦ Πατρός!

Στῶμεν καλῶς και Ορϑοδόξως λατρεύσωμεν τὸν Σωτῆρα Ἰησοῦν και Κύριον, τὸν σαρκωϑέντα ὑπὲρ ἡμῶν ἐκ τῆς σῆς νηδύος Θεοκυῆτορ Πανάμωμε, τηροῦντες αὐτοῦ πάντα τα ἐντάλματα φόβῳ, και τῶν Θείων πατέρῶν τὰ Δόγματα!

Πᾶσαι τῶν Ἀγγέλων αἱ στρατιαί Πρόδρομε Κυρίου Ἀποστόλων ἡ δωδεκάς, οἱ άγιοι πάντες μετά τῆς Θεοτόκου ποιήσατε πρεσβείαν εἰς τό σωθῆναι ἡμᾶς!

Δι ̓ ευχῶν τῶν αγίων πατέρων ημῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ο Θεός ημῶν, ελέησον και σῶσον ημᾶς! Αμήν!

Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, Τριὰς Ἁγία, Δόξα Σοι!

Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ, φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην Σου!

Τον Πατέρα προσκυνήσωμεν, και τον Υἱὸν δοξολογήσωμεν, και το Πανάγιον ὁμοῦ πάντες Πνεῦμα ἀνυμνήσωμεν, κράζοντες καὶ λέγοντες, Παναγία Τριάς, σῶσον πάντας ἡμᾶς!

Πάτερ, Λόγε Πνεῦμα Τριάς ἤ ἔν Μονάδι, έξάλειψον τά πλήθη, τῶν ἐμῶν ἐγκλημάτων!

Ότι σόν το κράτος και σου εστίν η Βασιλεία και η Δύναμις και η Δόξα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, ΠΑΝΤΟΤΕ, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Άγιος ο Θεός, Άγιος Ἰσχυρός, Άγιος Ἀθάνατος, ελέησον ἡμᾶς!

Οτι μόνος υπάρχεις ΑΘΑ¬ΝΑΤΟΣ!

Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως

Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως

1. Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.

2. Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸνἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ, γεννηθέντα οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί, δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.

3. Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.

4. Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.

5. Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρα κατὰ τὰς Γραφάς.

6. Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.

7. Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.

8. Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.

9. Εἰς μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.

10. Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

11. Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.

12. Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.

Ἀμήν.

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
(Λέγεται τὴν ὥρα τῆς προετοιμασίας
διὰ τὴν ζύμωσιν τῆς προσφορᾶς)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, ἅγιος ἰσχυρός, ἅγιος ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (ἐκ γ´)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι. Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον· Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ ἁγίῳ Πνεύματι. Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον. Καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν. Καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

ΕΥΧΗ

Κύριε Σὲ εὐχαριστῶ γι᾿ αὐτὴν τὴν ἅγια ὥρα, ποὺ μὲ τὰ ἁμαρτωλά μου χέρια μὲ ἀξιώνεις νὰ ζυμώνω τὰ Πανάχραντα Δῶρα τῆς ἀγάπης Σου. Σὲ παρακαλῶ κατάπεμψε τὸ Πανάγιό Σου Πνεῦμα ποὺ εὐλογεῖ ὅλα τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας, νὰ εὐλογήσει καὶ τοῦτα τὰ Δῶρα γιὰ νὰ γίνουν καλὰ καὶ εὐπρόσδεκτα στὸ Ἅγιό Σου θυσιαστήριο. Καὶ σὲ παρακαλῶ νὰ τὰ δεχθῇς ὅπως ἐδέχθης τὴ θυσία τοῦ Ἄβελ, τὴ δοξολογία τῶν Ποιμένων, τὰ δῶρα τῶν Μάγων, τὰ δάκρυα τοῦ Πέτρου, καὶ τοῦ Ληστοῦ τὴν μετάνοιαν. Καὶ ἂς μὲ ἀξιώνεις νὰ σοῦ τὰ προσφέρω πάντοτε εὐσυνείδητα. Ἀμήν.

Δι᾿ εὐχῶν τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΜΕΤΑΛΗΨΙΝ Στίχοι προτρεπτικοί·Ἐπὰν δὲ τύχῃς τῆς καλῆς μετουσίας τῶν ζωοποιῶν μυστικῶν δωρημάτων, ὕμνησον εὐθύς, εὐχαρίστησον μέγα, καὶ τάδε θερμῶς ἐκ ψυχῆς Θεῷ λέγε· Δόξα σοι, ὁ Θεός· δόξα σοι, ὁ Θεός· δόξα σοι, ὁ Θεός!Καὶ ἀμέσως τὰς ἐπομένας εὐχαριστηρίους Εὐχάς·ἈνωνύμουΕὐχαριστῶ σοι, Κύριε, ὁ Θεός μου, ὅτι οὐκ ἀπώσω με τὸν ἁμαρτωλόν, ἀλλὰ κοινωνόν με γενέσθαι τῶν ἁγιασμάτων σου κατηξίωσας. Εὐχαριστῶ σοι, ὅτι με τὸν ἀνάξιον μεταλαβεῖν τῶν ἀχράντων σου καὶ ἐπουρανίων δωρεῶν κατηξίωσας. Ἀλλά, Δέσποτα φιλάνθρωπε, ὁ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανών τε καὶ ἀναστὰς καὶ χαρισάμενος ἡμῖν τὰ φρικτὰ ταῦτα καὶ ζωοποιά σου Μυστήρια, ἐπ᾿ εὐεργεσίᾳ καὶ ἁγιασμῷ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων ἡμῶν, δὸς γενέσθαι ταῦτα κἀμοὶ εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος, εἰς ἀποτροπὴν παντὸς ἐναντίου, εἰς φωτισμὸν τῶν ὀφθαλμῶν τῆς καρδίας μου, εἰς εἰρήνην τῶν ψυχικῶν μου δυνάμεων, εἰς πίστιν ἀκαταίσχυντον, εἰς ἀγάπην ἀνυπόκριτον, εἰς πλησμονὴν σοφίας, εἰς περιποίησιν τῶν ἐντολῶν σου, εἰς προσθήκην τῆς θείας σου χάριτος καὶ τῆς σῆς βασιλείας οἰκείωσιν· ἵνα ἐν τῷ ἁγιασμῷ σου δι᾿ αὐτῶν φυλαττόμενος, τῆς σῆς χάριτος μνημονεύω διὰ παντὸς καὶ μηκέτι ἐμαυτῷ ζῶ, ἀλλὰ σοὶ τῷ ἡμετέρῳ Δεσπότῃ καὶ εὐεργέτῃ. Καὶ οὕτω τοῦ τῇδε βίου ἀπάρας ἐπ᾿ ἐλπίδι ζωῆς αἰωνίου, εἰς τὴν ἀΐδιον καταντήσω ἀνάπαυσιν, ἔνθα ὁ τῶν ἑορταζόντων ἦχος ὁ ἀκατάπαυστος καὶ ἡ ἀπέραντος ἡδονὴ τῶν καθορώντων τοῦ σοῦ προσώπου τὸ κάλλος τὸ ἄῤῥητον. Σὺ γὰρ εἶ τὸ ὄντως ἐφετὸν καὶ ἡ ἀνέκφραστος εὐφροσύνη τῶν ἀγαπώντων σε, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ σὲ ὑμνεῖ πᾶσα ἡ κτίσις εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.Μεγάλου ΒασιλείουΔέσποτα Χριστὲ ὁ Θεός, βασιλεῦ τῶν αἰώνων καὶ δημιουργὲ τῶν ἁπάντων, εὐχαριστῶ σοι ἐπὶ πᾶσιν, οἷς παρέσχου μοι ἀγαθοῖς, καὶ ἐπὶ τῇ μεταλήψει τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν σου μυστηρίων. Δέομαι οὖν σου, ἀγαθὲ καὶ φιλάνθρωπε· φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπην σου καὶ ἐν τῇ τῶν πτερύγων σου σκιᾷ· καὶ δώρησαὶ μοι ἐν καθαρῷ συνειδότι, μέχρις ἐσχάτης μου ἀναπνοῆς, ἐπαξίως μετέχειν τῶν ἁγιασμάτων σου, εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον. Σὺ γὰρ εἶ ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς, ἡ πηγὴ τοῦ ἁγιασμοῦ, ὁ δοτὴρ τῶν ἀγαθῶν· καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.Συμεὼν τοῦ ΜεταφραστοῦὉ δοὺς τροφήν μοι σάρκα σὴν ἑκουσίως, ὁ πῦρ ὑπάρχων καὶ φλέγων ἀναξίους, μὴ δὴ καταφλέξῃς με, μὴ Πλαστουργέ μου· μᾶλλον δίελθε πρὸς μελῶν μου συνθέσεις, εἰς πάντας ἁρμούς, εἰς νεφρούς, εἰς καρδίαν· φλέξον δ᾿ ἀκάνθας τῶν ὅλων μου πταισμάτων.Ψυχὴν κάθαρον, ἁγίασον τὰς φρένας· τὰς ἰγνύας στήριξον ὀστέοις ἅμα· αἰσθήσεων φώτισον ἁπλῆν πεντάδα· ὅλον με τῷ σῷ συγκαθήλωσον φόβω.Ἀεὶ σκέπε, φρούρει τε καὶ φύλαττέ με ἐκ παντὸς ἔργου καὶ λόγου ψυχοφθόρου.Ἅγνιζε καὶ κάθαρε καὶ ῥύθμιζέ με· κάλλυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με· δεῖξόν με σὸν σκήνωμα Πνεύματος μόνου, καὶ μηκέτι σκήνωμα τῆς ἁμαρτίας· ἵν᾿ ὡς σὸν οἶκον εἰσόδῳ κοινωνίας, ὡς πῦρ με φεύγῃ πᾶς κακοῦργος, πᾶν πάθος.Πρέσβεις φέρω σοι πάντας ἡγιασμένους, τὰς ταξιαρχίας τε τῶν Ἀσωμάτων, τὸν Πρόδρομόν σου, τοὺς σοφοὺς Ἀποστόλους, πρὸς τοῖς δε σὴν ἄχραντον ἁγνὴν Μητέρα· ὧν τὰς λιτάς, εὔσπλαγχνε, δέξαι, Χριστέ μου, καὶ φωτὸς παῖδα τὸν σὸν ἔργασαι λάτριν.Σὺ γὰρ ὑπάρχεις ἁγιασμὸς καὶ μόνος ἡμῶν, ἀγαθέ, τῶν ψυχῶν καὶ λαμπρότης· καὶ σοὶ πρεπόντως, ὡς Θεῷ καὶ Δεσπότῃ, δόξαν ἅπαντες πέμπομεν καθ᾿ ἡμέραν.ἈνωνύμουΤὸ Σῶμά σου τὸ ἅγιον, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, γένοιτό μοι εἰς ζωὴν αἰώνιον, καὶ τὸ Αἷμά σου τὸ τίμιον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Γένοιτο δέ μοι ἡ εὐχαριστία αὕτη εἰς χαράν, ὑγείαν καὶ εὐφροσύνην· καὶ ἐν τῇ φοβερᾷ καὶ δευτέρᾳ ἐλεύσει σου ἀξίωσόν με τὸν ἁμαρτωλὸν στῆναι ἐκ δεξιῶν τῆς σῆς δόξης, πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρός, καὶ πάντων σου τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.Ἀνωνύμου Εἰς τὴν Ὑπεραγίαν ΘεοτόκονΠαναγία Δέσποινα, Θεοτόκε, τὸ φῶς τῆς ἐσκοτισμένης μου ψυχῆς, ἡ ἐλπίς, ἡ σκέπη, ἡ καταφυγή, ἡ παραμυθία, τὸ ἀγαλλίαμά μου, εὐχαριστῶ σοι, ὅτι ἠξίωσάς με τὸν ἀνάξιον κοινωνὸν γενέσθαι τοῦ ἀχράντου Σώματος καὶ τοῦ Τιμίου Αἵματος τοῦ Υἱοῦ σου. Ἀλλ᾿ ἡ τεκοῦσα τὸ ἀληθινὸν φῶς, φώτισὸν μου τοὺς νοητοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας· ἡ τὴν πηγὴν τῆς ἀθανασίας κυήσασα, ζωοποίησόν με τὸν τεθανατωμένον τῇ ἁμαρτίᾳ, ἡ τοῦ ἐλεήμονος Θεοῦ φιλεύσπλαγχνος Μήτηρ, ἐλέησόν με, καὶ δὸς κατάνυξιν καὶ συντριβὴν ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ ταπείνωσιν ἐν τοῖς διανοήμασί μου, καὶ ἀνάκλησιν ἐν ταῖς αἰχμαλωσίαις τῶν λογισμῶν μου. Καὶ ἀξίωσόν με, μέχρι τελευταίας μου ἀναπνοῆς, ἀκατακρίτως ὑποδέχεσθαι τῶν ἀχράντων Μυστηρίων τὸν ἁγιασμόν, εἰς ἴασιν ψυχῆς τε καὶ σώματος· καὶ παράσχου μοι δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, εἰς τὸ ὑμνεῖν καὶ δοξάζειν σε πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου. Ὅτι εὐλογημένη καὶ δεδοξασμένη ὑπάρχεις εἰς τοὺς αἰῶνας· Ἀμήν.Ὁ ἱερεύς· Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου Δέσποτα κατὰ τὸ ῥῆμα σου ἐν εἰρήνῃ· ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριὸν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν, καὶ δόξαν λαοῦ σου Ἰσραήλ.Τρισάγιον. Δόξα. Καὶ νῦν. Παναγία Τριάς. Κύριε, ἐλέησον (γ´). Δόξα. Καὶ νῦν. Πάτερ ἡμῶν. Ὅτι σοῦ ἐστιν. Τὸ Ἀπολυτίκιον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ Θεοτοκίον, τὸ τοῦ Ναοῦ καὶ τὸ Ἀπολυτίκιον καὶ Κοντάκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἢ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου.Ἀπολυτίκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Ἦχος πλ. δ´.Ἡ τοῦ στόματός σου, καθάπερ πυρσός, ἐκλάμψασα χάρις τὴν οἰκουμένην ἐφώτισεν, ἀφιλαργυρίας τῷ κόσμῳ θησαυροὺς ἐναπέθετο, τὸ ὕψος ἡμῖν τῆς ταπεινοφροσύνης ὑπέδειξεν· ἀλλὰ σοῖς λόγοις παιδεύων, πάτερ Ἰωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τῷ λόγῳ Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.Κοντάκιον τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου. Ἦχος πλ. β´. Τὴν ὑπὲρ ἡμῶν.Ἐκ τῶν οὐρανῶν, ἐδέξω τὴν θείαν χάριν, καὶ διὰ τῶν σῶν, χειλέων πάντας διδάσκεις, προσκυνεῖν ἐν Τριάδι τὸν ἕνα Θεόν· Ἰωάννη Χρυσόστομε, παμμακάριστε ὅσιε· ἐπαξίως εὐφημοῦμέν σε· ὑπάρχεις γὰρ καθηγητής, ὡς τὰ θεῖα σαφῶν.Εἰ ἐτελέσθη ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου λέγε τὸ τοῦ Ἁγίου·Ἀπολυτίκιον τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἦχος α´.Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου, ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου, δι᾿ οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας· τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας, τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας· βασίλειον ἱεράτευμα, πάτερ ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.Κοντάκιον τοῦ Μεγάλου Βασιλείου. Ἦχος δ´. Ἐπεφάνης σήμεροv.Ὦφθης βάσις ἄσειστος τῇ Ἐκκλησίᾳ, νέμων πᾶσιν ἄσυλον, τὴν κυριότητα βροτοῖς, ἐπισφραγίζων σοῖς δόγμασιν, οὐρανοφάντορ Βασίλειε ὅσιε.Καὶ τό·Οὐρανὸς πολύφωτος ἡ Ἐκκλησία, ἀνεδείχθη ἅπαντας φωταγωγοῦσα τοὺς πιστούς, ἐν ᾧ ἑστῶτες κραυγάζωμεν· τοῦτον τὸν Οἶκον στερέωσον, Κύριε.Εἰ δε ἐστι Δεσποτικὴ ἢ Θεομητορικὴ ἑορτή, λέγει πρῶτον τὸ Ἀπολυτίκιον τροπάριον τῆς ἑορτῆς, εἶτα τὸ τοῦ ἱεροῦ Χρυσοστόμου ἢ τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ ἐν τέλει·Κύριε, ἐλέησον (ιβ´). Δόξα. Καὶ νῦν. Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβεὶμ καὶ ἐνδοξωτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ, τὴν ἀδιαφθόρως Θεὸν Λόγον τεκοῦσαν, τὴν ὄντως Θεοτόκον, Σὲ μεγαλύνομεν. Ἐν ὀνόματι Κυρίου εὐλόγησον Πάτερ.Ὁ Ἱερεὺς ἐκφωνεῖ· Ὁ Θεὸς οἰκτειρήσαι ἡμᾶς καὶ εὐλογήσαι ἡμᾶς, ἐπιφάναι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐλεήσαι ἡμᾶς.Ὁ Προεστὼς τὴν Εὐχήν· Χριστέ, τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον, σημειωθήτω ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώπου σου, ἵνα ἐν αὐτῷ ὀψώμεθα φῶς ἀπρόσιτον· καὶ κατεύθυνον τὰ διαβήματα ἡμῶν, πρὸς ἐργασίαν τῶν ἐντολῶν σου· πρεσβείαις τῆς παναχράντου σου Μητρὸς καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων.Ὁ ἀναγνώστης· Ἀμήν. Δόξα. Καὶ νῦν. Κύριε, ἐλέησον (γ´). Πάτερ Ἅγιε εὐλόγησον.Ὁ Ἱερεὺς ποιεῖ τὴν τελείαν Ἀπόλυσιν· Δόξα σοι ὁ Θεός, ἡ ἐλπὶς ἡμῶν δόξα σοι.[Ὁ ἀναστάς…] Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν…Δι᾿ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεό, ἐλέησον ἡμᾶς.Ἀμήν.«Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκαν καὶ πίνων μου τὸ αἷμα ἔχει ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. Στ´, 53-4).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΜΕΤΑΛΗΨΗΣτίχοι προτρεπτικοί.Ὅταν ἀξιωθεῖς νὰ κοινωνήσεις τὰ ζωοποιὰ Μυστικὰ Δῶρα δοξολόγησε ἀμέσως, εὐχαρίστησε πολὺ καὶ μὲ θέρμη ψυχῆς λέγε στὸ Θεό· Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου, Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου, Δόξα σ᾿ Ἐσένα Θεέ μου.Κι ἔπειτα τὶς ἑπόμενες εὐχαριστήριες εὐχές·Ἀνωνύμου.Σ᾿ εὐχαριστῶ, Κύριε καὶ Θεέ μου, γιατὶ δὲν μὲ ἔδιωξες τὸν ἁμαρτωλό, ἀλλὰ μὲ ἀξίωσες νὰ κοινωνήσω τὰ Ἅγια Σου. Σ᾿ εὐχαριστῶ, γιατὶ μὲ ἀξίωσες, ἐμένα τὸν ἀνάξιο, νὰ μεταλάβω τὰ ἄχραντα καὶ ἐπουράνια Δῶρα Σου. Ἀλλά, Δέσποτα φιλάνθρωπε, Σὺ ποὺ πέθανες πάνω στὸ Σταυρὸ καὶ ἀναστήθηκες καὶ μᾶς χάρισες αὐτὰ τὰ φρικτὰ καὶ ζωοποιά Σου Μυστήρια ὡς εὐεργεσία καὶ ἁγιασμὸ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων μας, κάμε ὥστε νὰ γίνουν αὐτὰ (τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἷμα Σου) σ᾿ ἐμένα θεραπεία τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματός μου· νὰ διώξουν μακριά μου κάθε ἐχθρό, νὰ φωτίσουν τὰ μάτια τῆς καρδιᾶς μου, νὰ εἰρηνεύσουν τὶς ψυχικές μου δυνάμεις, νὰ καταστήσουν ἀκλόνητη τὴν πίστη μου· νὰ μοῦ χαρίσουν ἀγάπη ἀνιδιοτελή, πλησμονὴ σοφίας, δύναμη πρὸς ἐκτέλεση τῶν ἐντολῶν Σου, γιὰ νὰ γίνομαι δέκτης τῆς Χάρης Σου καὶ σιγὰ σιγὰ μέλος τῆς Βασιλείας Σου. Κι ἔτσι ἁγιασμένος καὶ μὲ τὴ φύλαξη ποὺ θὰ μοῦ παρέχει (ἡ Χάρη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων Σου), νὰ ἐνθυμοῦμαι πάντοτε τὶς εὐεργεσίες Σου, καὶ νὰ μὴ ζῶ πιὰ γιὰ τὸν ἑαυτό μου, ἀλλὰ γιὰ Σένα, τὸν Δεσπότη καὶ Εὐεργέτη μου. Κι ἔτσι, ὅταν πιὰ φύγω ἀπ᾿ αὐτὴ τὴ ζωή, μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰώνιας ζωῆς, νὰ κερδίσω τὴν αἰώνια ἀνάπαυση κοντά Σου, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει μονίμως ἡ ἑορταστικὴ ἀτμόσφαιρα καὶ ἡ ἀτέλειωτη εὐχαρίστηση ἐκείνων ποὺ ἀντικρίζουν τὴν ἀνέκφραστη ὀμορφιὰ τοῦ προσώπου Σου. Γιατὶ Ἐσὺ εἶσαι, Χριστέ μας καὶ Θεέ μας, ἡ πιὸ γλυκιὰ ἐπιθυμία καὶ προσδοκία, καὶ ἡ ἀνέκφραστη εὐφροσύνη ἐκείνων ποὺ Σὲ ἀγαποῦν, γι᾿ αὐτὸ καὶ Σὲ δοξολογεῖ ὅλη ἡ κτίση στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν.Μεγάλου Βασιλείου.Δέσποτα Χριστέ, ὁ Θεός μας, Βασιλιὰ αἰώνιε καὶ Δημιουργὲ τῶν πάντων, Σ᾿ εὐχαριστῶ γιὰ ὅλα τὰ ἀγαθὰ ποὺ μοῦ χάρισες, καὶ γιὰ τὴ Μετάληψη τῶν ἀχράντων καὶ ζωοποιῶν Μυστηρίων Σου. Σὲ παρακαλῶ, λοιπόν, Ἀγαθὲ καὶ Φιλάνθρωπε, φύλαξέ με κάτω ἀπὸ τὴ σκέπη Σου καὶ στὴ σκιὰ τῶν φτερῶν (προστασίας) Σου· καὶ δώρησέ μου, μὲ καθαρὴ συνείδηση, μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοή, νὰ μετέχω ἀξίως στὰ Ἅγια Μυστήρια, γιὰ νὰ μοῦ συγχωροῦνται οἱ ἁμαρτίες καὶ νὰ κερδίσω τὴν αἰώνια ζωή. Γιατί, Ἐσὺ εἶσαι ὁ Ἄρτος τῆς ζωῆς, ἡ πηγὴ τοῦ ἁγιασμοῦ κι Ἐκεῖνος ποὺ δωρίζει στοὺς ἀνθρώπους κάθε ἀγαθό. Γι᾿ αὐτὸ καὶ Σὲ δοξάζουμε μαζὶ μὲ τὸν Θεὸ Πατέρα καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τώρα καὶ πάντοτε καὶ στοὺς ἀπέραντους αἰῶνες. Ἀμήν.Συμεὼν τοῦ Μεταφραστῆ.Ἐσὺ ποὺ μοῦ ἔδωσες μὲ τὴ θέλησή Σου τὴ σάρκα Σου γιὰ τροφή μου, Ποὺ ῾σαι φωτιὰ καὶ καῖς τοὺς ἀναξίους, μὴ μὲ κατακάψεις, Πλαστουργέ μου, ἀλλὰ πέρνα μέσα ἀπ᾿ τὶς ἑνώσεις τῶν μελῶν μου, στὶς κλειδώσεις, τὰ νεφρὰ καὶ τὴν καρδιά μου. Κάψε τ᾿ ἀγκάθια ὅλων μου τῶν παραπτωμάτων.Καθάρισέ μου τὴν ψυχή, ἁγίασε τὸ νοῦ μου, στήριξε τὰ πόδια μου κι ὅλα τὰ κόκκαλά μου· φώτισε καὶ τὶς πέντες αἰσθήσεις μου, καθήλωσέ με ὁλόκληρο στὸ φόβο Σου.Πάντα σκέπαζέ με, προστάτευε καὶ φύλασσέ με ἀπὸ κάθε ἔργο καὶ λόγο ψυχοφθόρο.Κράτα με ἁγνὸ καὶ καθαρὸ κι ὁδήγησέ με· ὀμόρφυνε, συνέτιζε καὶ φώτιζέ με. Ἀνάδειξέ με κατοικητήριο τοῦ Ἁγίου Σου Πνεύματος μόνο κι ὄχι κατοικητήριο τῆς ἁμαρτίας· ὥστε ὡς δικό Σου κατοικητήριο, ἀφοῦ τὴν θεία Κοινωνία θὰ ῾χω λάβει, σὰν τὴ φωτιὰ νὰ μὲ ἀποφεύγει κάθε κακοῦργος καὶ κάθε πάθος.Σοῦ φέρνω πρεσβευτὲς ὅλους τοὺς ἁγίους, τὶς ταξιαρχίες τῶν Ἀσωμάτων Δυνάμεων, τὸν Πρόδρομό Σου, τοὺς σοφοὺς Ἀποστόλους, καὶ μαζὶ μ᾿ ἐκείνους τὴν ἄχραντη κι ἁγνὴ Μητέρα Σου. Ὅλων αὐτῶν τὶς μεσιτεῖες δέξου, Εὔσπλαγχνε Χριστέ μου, καὶ ἀνάδειξέ με γιὸ τοῦ φωτός, ἐμένα ποὺ Σὲ λατρεύω.Γιατὶ Ἐσύ ῾σαι, Ἀγαθέ, ὁ μόνος ἁγιασμός μας καὶ τῶν ψυχῶν μας ἡ λαμπρότης, κι ὅπως Σοῦ ἁρμόζει, ὡς Θεὸ καὶ Δεσπότη, Σὲ δοξολογοῦμε ὅλοι κάθε ἡμέρα.Ἀνωνύμου.Τὸ Σῶμα Σου τὸ Ἅγιο, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεός μας, ἂς μοῦ χαρίσει τὴν αἰώνια ζωή, καὶ τὸ Αἷμα Σου τὸ Τίμιο τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Ἂς μοῦ γίνει αὐτὴ ἡ θεία Εὐχαριστία πηγὴ χαρᾶς, ὑγείας καὶ εὐτυχίας. καὶ ἀξίωσέ με τὸν ἁμαρτωλό, κατὰ τὴ φοβερὴ Δευτέρα Παρουσία Σου, νὰ σταθῶ στὰ δεξιά Σου, ὥστε νὰ ἀτενίζω τὴ δόξα Σου, μὲ τὶς μεσιτεῖες τῆς πάναγνης Μητέρας Σου κι ὅλων Σου τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.Ἀνωνύμου, στὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο.Παναγία, Δέσποινα Θεοτόκε, ἐσὺ ποὺ ῾σαι τὸ φῶς τῆς σκοτισμένης μου ψυχῆς, ἡ ἐλπίδα, ἡ προστασία, τὸ καταφύγιο, ἡ παρηγοριὰ καὶ ἡ ἀγαλλίασὴ μου, σ᾿ εὐχαριστῶ ποὺ μὲ ἀξίωσες, ἐμένα τὸν ἀνάξιο, νὰ κοινωνήσω τὸ Ἄχραντο Σῶμα καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα τοῦ Υἱοῦ Σου. Ἀλλά, ἐσὺ ποὺ γέννησες τὸ ἀληθινὸ Φῶς (τὸ Χριστὸ), φώτισέ μου τὰ νοητὰ μάτια τῆς καρδιᾶς μου. Ἐσὺ ποὺ κυοφόρησες τὴν πηγὴ τῆς ἀθανασίας, ζωοποίησε ἐμένα ποὺ ῾μαι νεκρὸς μὲς στὴν ἁμαρτία.Ἡ φιλεύσπλαγχνη Μητέρα τοῦ ἐλεήμονα Θεοῦ μας, ἐλέησέ με καὶ δῶσε κατάνυξη καὶ συντριβὴ στὴν καρδιά μου, ταπείνωση στὶς σκέψεις μου κι ἐλευθέρωσέ με ἀπ᾿ τοὺς πονηροὺς λογισμούς. καὶ ἀξίωσὲ με μέχρι τὴν τελευταία μου ἀναπνοὴ νὰ ὑποδέχομαι χωρὶς κατάκριση τὸν ἁγιασμὸ τῶν ἀχράντων Μυστηρίων, γιὰ νὰ θεραπεύεται ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα μου· καὶ χάρισέ μου δάκρυα μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως, ὥστε νὰ σὲ ὑμνῶ καὶ νὰ σὲ δοξάζω ὅλες τὶς ἡμέρες τῆς ζωῆς μου. Γιατὶ εἶσαι εὐλογημένη καὶ δοξασμένη στοὺς αἰῶνες. Ἀμήν.Μετὰ λέγε τό·Τώρα ἀπόλυσε, Δέσποτα, τὸν δοῦλο Σου, σύμφωνα μὲ τὸ λόγο Σου, γιατὶ τὰ μάτια μου εἶδαν τὴ Σωτηρία Σου, ποὺ ἑτοίμασες γιὰ ὅλους τοὺς λαούς, φῶς ποὺ θὰ φωτίζει τὰ ἔθνη καὶ θὰ δοξάζει τὸ λαό Σου Ἰσραήλ.Τρισάγιο. Δόξα. καὶ νῦν. Παναγία Τριάς. Κύριε, ἐλέησον (τρεῖς φορές). Δόξα. καὶ νῦν. Πάτερ ἡμῶν. Ὅτι σοῦ ἐστιν.Καὶ τὸ ἀπολυτίκιο τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.Ἡ χάρη τοῦ στόματός σου, ποὺ ἔλαμψε σὰν πυρσός, φώτισε ὅλη τὴν οἰκουμένη· ἄφησε ὡς κληρονομιὰ στὸν κόσμο θησαυροὺς ὄχι ὑλικοὺς ἀλλὰ πνευματικούς· μᾶς ἔδωσε ἀκόμη ὑπόδειγμα ταπεινοφροσύνης. Ἀνατρέφοντάς μας πνευματικὰ μὲ τοὺς λόγους σου, πάτερ Ἰωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τὸ Χριστό, τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, νὰ σώσει τὶς ψυχές μας.Ἐὰν τελέσθηκε ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Μεγάλου Βασιλείου λέγε τὸ τοῦ Ἁγίου·Ἀπολυτίκιο.Σ᾿ ὅλο τὸν κόσμο ἁπλώθηκε ἡ φήμη σου, ἀφοῦ δέχθηκε τὰ σοφὰ λόγια σου. Μὲ τὴ θεοφώτιστη διδασκαλία σου, φανέρωσες τὴν πίστη τῆς Ἐκκλησίας, ἀποκάλυψες τὴ φύση τῶν δημιουργημάτων καὶ στόλισες τὴ ζωὴ καὶ τὰ ἤθη τῶν ἀνθρώπων. Ἐσύ, ὅσιε Πάτερ, πραγματοποίησες τὸ «βασίλειο ἱεράτευμα» (ποὺ λέγει ἡ Γραφὴ). Πρέσβευε στὸ Χριστό, τὸ Θεό μας, νὰ σώσει τὶς ψυχὲς μας.Μὲ τὶς εὐχὲς τῶν ἁγίων Πατέρων μας, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησέ μας.Ἀμήν.

---

---

---

Τρισάγιον Εις Τους Κεκοιμημένους Αδελφούς μας

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.  Ἀμήν.

Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος ἰσχυρός, Ἅγιος Ἀθάνατος, ἐλέησον ἡμᾶς. (γ΄)

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίω Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Παναγία Τριάς, ἐλέησον ἡμᾶς. Κύριε, ἱλάσθητι ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν. Δέσποτα, συγχώρησον τὰς ἀνομίας ἡμῖν. Ἅγιε, ἐπίσκεψαι καὶ ἴασαι τὰς ἀσθενείας ἡμῶν, ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.

Κύριε, ἐλέησον. Κύριε, ἐλέησον, Κύριε, ἐλέησον.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίω Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς ουρανοῖς, ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον, καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν, καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ρῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα, τοῦ Πατρός, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Μετὰ πνευμάτων δικαίων τετελειωμένων, τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου, Σῶτερ, ἀνάπαυσον, φυλάττων αὐτὴν εἰς τὴν μακαρίαν ζωήν, τὴν παρά σοί, φιλάνθρωπε.

Εἰς τὴν κατάπαυσίν σου, Κύριε, ὅπου πάντες οἱ Ἅγιοί σου ἀναπαύονται, ἀνάπαυσον καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου, ὅτι μόνος ὑπάρχεις ἀθά¬νατος.

Δόξα Πατρί, καὶ Υἱῷ, καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ καταβὰς εἰς ᾍδην, καὶ τὰς ὀδύνας λύσας τῶν πεπεδημένων, αὐτὸς καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου, Σῶτερ, ἀνάπαυσον.

Καὶ νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἡ μόνη ἁγνὴ καὶ ἄχραντος Παρθένος, ἡ Θεόν ἀφράστως κυήσασα, πρέσβευε ὑπὲρ τοῦ σωθῆναι τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου.

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.

Κύριε ἐλέησον.

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ κεκοιμημένου δούλου τοῦ Θεοῦ […..] καὶ ὑπὲρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτοῦ πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον.

Ὅπως Κύριος ὁ Θεὸς τάξῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔνθα οἱ Δίκαιοι ἀναπαύονται, τὰ ἐλέη τοῦ Θεοῦ, τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, καὶ ἄφεσιν τῶν αὐτοῦ ἁμαρτιῶν, παρὰ Χριστῷ τῷ ἀθανάτῳ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν αἰτησώμεθα.

Παράσχου Κύριε.

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Κύριε ἐλέησον.

Ὁ Θεὸς τῶν πνευμάτων καὶ πάσης σαρκός, ὁ τὸν θάνατον καταπατήσας, τὸν δὲ διάβολον καταργήσας, καὶ ζωὴν τῷ κόσμῳ σου δωρησάμενος, αυτός, Κύριε, ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου […..], ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. Πᾶν ἁμάρτημα τὸ παρ’ αὐτοῦ πραχθὲν ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεός, συγχώρησον· ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει· σὺ γὰρ μόνος ἐκτὸς ἁμαρτίας ὑπάρχεις, ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.

Ὅτι σὺ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή, καὶ ἡ ἀνάπαυσις τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου […..], Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αιώνων. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι.

Ὁ καὶ νεκρῶν καὶ ζώντων τὴν ἐξουσίαν ἔχων, ὡς ἀθάνατος Βασιλεύς, καὶ ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ μητρός, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ἁγίων ἐνδόξων προπατόρων Ἀβραάμ, Ἰσαάκ καὶ Ἰακώβ, τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου φίλου αὐτοῦ Λαζάρου τοῦ τετραημέρου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, τὴν ψυχὴν τοῦ ἐξ ἡμῶν μεταστάντος δούλου αὐτοῦ […..] ἐν σκηναῖς δικαίων τάξαι, ἐν κόλποις Ἀβραάμ ἀναπαύσαι, καὶ μετὰ ἁγίων συναριθμήσαι, ἡμᾶς δὲ ἐλεήσαι ὡς ἀγαθός καὶ φιλάνθρωπος.

Αἰωνία σου ἡ μνήμη, ἀξιομακάριστε καὶ ἀείμνηστε ἀδελφέ ἡμῶν. (γ΄)

Αἰωνία ἡ μνήμη, αἰωνία ἡ μνήμη, αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

ΕΝ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΩ ΕΒΔΟΜΑΔΙ

Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, πάντοτε, νῦν, καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος.

Ἐλέησον ἡμᾶς ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον.

Κύριε ἐλέησον.

Ἔτι δεόμεθα ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ κεκοιμημένου δούλου τοῦ Θεοῦ […..] καὶ ὑπὲρ τοῦ συγχωρηθῆναι αὐτοῦ πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καὶ ἀκούσιον.

Ὅπως Κύριος ὁ Θεὸς τάξῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔνθα οἱ Δίκαιοι ἀναπαύονται, τὰ ἐλέη τοῦ Θεοῦ, τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, καὶ ἄφεσιν τῶν αὐτοῦ ἁμαρτιῶν, παρὰ Χριστῷ τῷ ἀθανάτῳ Βασιλεῖ καὶ Θεῷ ἡμῶν αἰτησώμεθα.

Παράσχου Κύριε.

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Κύριε ἐλέησον.

Ὁ Θεὸς τῶν πνευμάτων καὶ πάσης σαρκός, ὁ τὸν θάνατον καταπατήσας, τὸν δὲ διάβολον καταργήσας, καὶ ζωὴν τῷ κόσμῳ σου δωρησάμενος, αυτός, Κύριε, ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου […..], ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. Πᾶν ἁμάρτημα τὸ παρ’ αὐτοῦ πραχθὲν ἐν λόγῳ ἢ ἔργῳ ἢ διανοίᾳ, ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος Θεός, συγχώρησον· ὅτι οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος, ὃς ζήσεται καὶ οὐχ ἁμαρτήσει· σὺ γὰρ μόνος ἐκτὸς ἁμαρτίας ὑπάρχεις, ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια.

Ὅτι σὺ εἶ ἡ ἀνάστασις, ἡ ζωή, καὶ ἡ ἀνάπαυσις τοῦ κεκοιμημένου δούλου σου […..], Χριστέ ὁ Θεός ἡμῶν, καὶ σοὶ τὴν δόξαν ἀναπέμπομεν, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αιώνων. Ἀμήν.

Δόξα σοι ὁ Θεός ἡμῶν, δόξα σοι.

Ὁ άναστὰς ἐκ νεκρῶν καὶ θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἡμῶν, ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ μητρός, τῶν ἁγίων, ἐνδόξων καὶ πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν ὁσίων καὶ θεοφόρων Πατέρων ἡμῶν, τῶν ἁγίων ἐνδόξων προπατόρων Ἀβραάμ, Ἰσαάκ καὶ Ἰακώβ, τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου φίλου αὐτοῦ Λαζάρου τοῦ τετραημέρου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, τὴν ψυχὴν τοῦ ἐξ ἡμῶν μεταστάντος δούλου αὐτοῦ […..] ἐν σκηναῖς δικαίων τάξαι, ἐν κόλποις Ἀβραάμ ἀναπαύσαι, καὶ μετὰ ἁγίων συναριθμήσαι, ἡμᾶς δὲ ἐλεήσαι ὡς ἀγαθός καὶ φιλάνθρωπος.

Αἰωνία σου ἡ μνήμη, ἀξιομακάριστε καὶ ἀείμνηστε ἀδελφέ ἡμῶν. (γ΄)

Αἰωνία ἡ μνήμη, αἰωνία ἡ μνήμη, αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

Ἀληθῶς ἀνέστη ὁ Κύριος.

ΟΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΊ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΊΑΣ ΔΕΣΠΟΊΝΗΣ ΗΜΏΝ ΘΕΟΤΌΚΟΥ ΚΑΙ ΑΪΠΑΡΘΈΝΟΥ ΜΑΡΊΑΣ

Το προσταχθέν μυστικώς λαβών έν γνώσει, εν τή σκηνή του Ιωσήφ σπουδή επέστη, ο Ασώματος λέγων τή Απειρογάμω· Ο κλίνας τή καταβάσει τους ουρανούς, χωρείται αναλλοιώτως όλος εν σοι· Ον καί βλέπων εν μήτρα Σου, λαβόντα δούλου μορφήν, εξίσταμαι κραυγάζειν Σοι·

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια.

Αναγράφω Σοι η πόλις Σου, Θεοτόκε.

Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον

ίνα κράζω Σοι·

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τή Θεοτόκω το χαίρε· (τρις)

και συν τή ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν Σε θεωρών, Κύριε, εξίστατο, καί ίστατο, κραυγάζων πρός Αυτήν τοιαύτα·

Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει·

χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει.

Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις·

χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.

Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς·

χαίρε, βάθος δυσθεώρητον καί Αγγέλων οφθαλμοίς.

Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα·

χαίρε, ότι βαστάζεις τόν βαστάζοντα πάντα.

Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον·

χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.

Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις·

χαίρε, δι’ ής βρεφουργείται ο Κτίστης.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Βλέπουσα η Αγία, εαυτήν εν αγνεία, φησί τω Γαβριήλ θαρσαλέως·

το παράδοξόν Σου της φωνής, δυσπαράδεκτόν μου τή ψυχή φαίνεται·

ασπόρου γαρ συλλήψεως την κύησιν πώς λέγεις; κράζων·

Αλληλούϊα.

Γνώσιν άγνωστον γνώναι η Παρθένος ζητούσα εβόησε πρός τόν λειτουργούντα·

Εκ λαγόνων αγνών Υιόν, πώς εστι τεχθήναι δυνατόν; λέξον μοι.

Προς Ήν εκείνος έφησεν εν φόβω, πλην κραυγάζων ούτω·

Χαίρε, βουλής απορρήτου μύστις·

χαίρε, σιγής δεομένων πίστις.

Χαίρε, των θαυμάτων Χριστού το προοίμιον·

χαίρε, των δογμάτων Αυτού το κεφάλαιον.

Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι’ ής κατέβη ο Θεός·

χαίρε, γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης πρός ουρανόν.

Χαίρε, το των Αγγέλων πολυθρύλητον θαύμα·

χαίρε, το των δαιμόνων πολυθρήνητον τραύμα.

Χαίρε, το φώς αρρήτως γεννήσασα·

χαίρε, το πως μηδένα διδάξασα.

Χαίρε, σοφών υπερβαίνουσα γνώσιν·

χαίρε, πιστών καταυγάζουσα φρένας.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Δύναμις του Υψίστου, επεσκίασε τότε, πρός σύλληψιν τή Απειρογάμω·

και την εύκαρπον ταύτης νηδύν, ως αγρόν υπέδειξεν ηδύν άπασι, τοις θέλουσι θερίζειν σωτηρίαν, εν τω ψάλλειν ούτως·

Αλληλούϊα.

Έχουσα θεοδόχον, η Παρθένος την μήτραν, ανέδραμε προς την Ελισάβετ· το δε βρέφος εκείνης, ευθύς επιγνόν τόν ταύτης ασπασμόν, έχαιρε·

και άλμασιν ως άσμασιν εβόα προς την Θεοτόκον·

Χαίρε, βλαστού αμαράντου κλήμα·

χαίρε, καρπού ακηράτου κτήμα.

Χαίρε, γεωργόν γεωργούσα φιλάνθρωπον·

χαίρε, φυτουργόν της ζωής ημών φύουσα.

Χαίρε, άρουρα βλαστάνουσα ευφορίαν οικτιρμών·

χαίρε, τράπεζα βαστάζουσα ευθηνίαν ιλασμών.

Χαίρε, ότι λειμώνα της τρυφής αναθάλλεις·

χαίρε, ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις.

Χαίρε, δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα·

χαίρε, παντός του κόσμου εξίλασμα.

Χαίρε, Θεού πρός θνητούς ευδοκία·

χαίρε, θνητών προς Θεόν παρρησία.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ζάλην ένδοθεν έχων, λογισμών αμφιβόλων, ο σώφρων Ιωσήφ εταράχθη, προς την άγαμόν Σε θεωρών, και κλεψίγαμον υπονοών, Άμεμπτε·

μαθών δε Σου την σύλληψιν εκ Πνεύματος Αγίου, έφη·

Αλληλούϊα.

Ήκουσαν οι ποιμένες, των Αγγέλων υμνούντων, την ένσαρκον Χριστού παρουσίαν·

και δραμόντες ως προς ποιμένα, θεωρούσι Τούτον ως αμνόν άμωμον, εν τη γαστρί Μαρίας βοσκηθέντα, ην υμνούντες είπον·

Χαίρε, αμνού και ποιμένος Μήτηρ·

χαίρε, αυλή λογικών προβάτων.

Χαίρε, αοράτων εχθρών αμυντήριον·

χαίρε, Παραδείσου θυρών ανοικτήριον.

Χαίρε, ότι τα ουράνια συναγάλλεται τή γη·

χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς.

Χαίρε, των Αποστόλων το ασίγητον στόμα·

χαίρε, των Αθλοφόρων το ανίκητον θάρσος.

Χαίρε, στερρόν της πίστεως έρεισμα·

χαίρε, λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα.

Χαίρε, δι’ ης εγυμνώθη ο Άδης·

χαίρε, δι’ ης ενεδύθημεν δόξαν.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Θεοδρόμον αστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι, τη τούτου ηκολούθησαν αίγλη·

και ως λύχνον κρατούντες αυτόν, δι’ αυτού ηρεύνων κραταιόν Άνακτα·

και φθάσαντες τόν άφθαστον, εχάρησαν Αυτώ βοώντες·

Αλληλούϊα.

Ίδον παίδες Χαλδαίων, εν χερσί της Παρθένου, τον πλάσαντα χειρί τους ανθρώπους·

και Δεσπότην νοούντες Αυτόν, ει και δούλου έλαβε μορφήν, έσπευσαν τοις δώροις θεραπεύσαι, και βοήσαι τη ευλογημένη·

Χαίρε, αστέρος αδύτου μήτηρ·

χαίρε, αυγή μυστικής ημέρας.

Χαίρε, της απάτης τήν κάμινον σβέσασα·

χαίρε, της Τριάδος τους μύστας φωτίζουσα.

Χαίρε, τύρρανον απάνθρωπον εκβαλούσα της αρχής·

χαίρε, Κύριον φιλάνθρωπον επιδείξασα Χριστόν.

Χαίρε, η της βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας·

χαίρε, η του βορβόρου ρυομένη των έργων.

Χαίρε, πυρός προσκύνησιν παύσασα·

χαίρε, φλογός παθών απαλλάττουσα.

Χαίρε, πιστών οδηγέ σωφροσύνης·

χαίρε, πασών γενεών ευφροσύνη.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Κήρυκες θεοφόροι, γεγονότες οι Μάγοι, υπέστρεψαν εις τήν Βαβυλώνα·

εκτελέσαντές Σου τον χρησμόν, και κηρύξαντές Σε τον Χριστόν άπασιν, αφέντες τον Ηρώδην, ως ληρώδη, μή ειδότα ψάλλειν·

Αλληλούϊα.

Λάμψας εν τη Αιγύπτω, φωτισμόν αληθείας, εδίωξας του ψεύδους το σκότος·

τα γαρ είδωλα ταύτης, Σωτήρ, μή ενέγκαντά Σου τήν ισχύν, πέπτωκεν·

οι τούτων δε ρυσθέντες, εβόων πρός τήν Θεοτόκον.

Χαίρε, άνόρθωσις των ανθρώπων·

χαίρε, κατάπτωσις των δαιμόνων.

Χαίρε, της απάτης την πλάνην πατήσασα·

χαίρε, των ειδώλων τον δόλον ελέγξασα.

Χαίρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραώ τόν νοητόν·

χαίρε, πέτρα η ποτίσασα τους διψώντας την ζώην.

Χαίρε, πύρινε στύλε, οδηγών τους εν σκότει·

χαίρε, σκέπη του κόσμου, πλατυτέρα νεφέλης.

Χαίρε, τροφή του Μάννα διάδοχε·

χαίρε, τρυφής αγίας διάκονε.

Χαίρε, η γή της επαγγελίας·

χαίρε, εξ ης ρέει μέλι καί γάλα.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Μέλλοντος Συμεώνος, του παρόντος αιώνος, μεθίστασθαι του απατεώνος, επεδόθης ως βρέφος αυτώ, αλλ’ εγνώσθης τούτω και Θεός τέλειος·

διόπερ εξεπλάγη Σου τήν άρρητον σοφίαν, κράζων·

Αλληλούϊα.

Νέαν έδειξε κτίσιν, εμφανίσας ο Κτίστης, ημίν τοις υπ’ αυτού γενομένοις·

εξ ασπόρου βλαστήσας γαστρός, και φυλάξας ταύτην, ώσπερ ην, άφθορον·

ίνα το θαύμα βλέποντες, υμνήσωμεν αυτήν, βοώντες·

Χαίρε, το άνθος της αφθαρσίας·

χαίρε, το στέφος της εγκρατείας.

Χαίρε, αναστάσεως τύπον εκλάμπουσα·

χαίρε, των Αγγέλων τον βίον εμφαίνουσα.

Χαίρε, δένδρον αγλαόκαρπον, εξ ου τρέφονται πιστοί·

χαίρε, ξύλον ευσκιόφυλλον, υφ’ ου σκέπονται πολλοί.

Χαίρε, κυοφορούσα οδηγόν πλανωμένοις·

χαίρε, απογεννώσα λυτρωτήν αιχμαλώτοις.

Χαίρε, Κριτού δικαίου δυσώπησις·

χαίρε, πολλών πταιόντων συγχώρησις.

Χαίρε, στολή των γυμνών παρρησίας·

χαίρε, στοργή πάντα πόθον νικώσα.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ξένον τόκον ιδόντες, ξενωθώμεν του κόσμου, τόν νουν εις ουρανόν μεταθέντες·

διά τούτο γαρ ο υψηλός Θεός, επί γης εφάνη ταπεινός άνθρωπος, βουλόμενος ελκύσαι πρός το ύψος τους Αυτώ βοώντας·

Αλληλούϊα.

Όλος ην εν τοις κάτω, και των άνω ουδόλως απήν ο απερίγραπτος Λόγος·

συγκατάβασις γαρ θεϊκή, ου μετάβασις δε τοπική γέγονε·

και τόκος εκ Παρθένου θεολήπτου, ακουούσης ταύτα·

Χαίρε, Θεού αχωρήτου χώρα·

χαίρε, σεπτού μυστηρίου θύρα.

Χαίρε, των απίστων αμφίβολον άκουσμα·

χαίρε, των πιστών αναμφίβολον καύχημα.

Χαίρε, όχημα πανάγιον του επί των Χερουβίμ·

χαίρε, οίκημα πανάριστον του επί των Σεραφίμ.

Χαίρε, η ταναντία εις ταυτό αγαγούσα·

χαίρε, η παρθενίαν καί λοχείαν ζευγνύσα.

Χαίρε, δι’ ης ελύθη παράβασις·

χαίρε, δι’ ης ηνοίχθη Παράδεισος.

Χαίρε, η κλεις της Χριστού βασιλείας·

χαίρε, ελπίς αγαθών αιωνίων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Πάσα φύσις Αγγέλων, κατεπλάγη το μέγα της Σης ενανθρωπήσεως έργον·

τόν απρόσιτον γάρ ως Θεόν, εθεώρει πάσι προσιτόν άνθρωπον,

ημίν μεν συνδιάγοντα, ακουόντα δε παρά πάντων ούτως·

Αλληλούϊα.

Ρήτορας πολυφθόγους, ως ιχθύας αφώνους, ορώμεν επί Σοι, Θεοτόκε·

απορούσι γαρ λέγειν το πώς και Παρθένος μένεις, καί τεκείν ίσχυσας·

ημείς δε το Μυστήριον θαυμάζοντες, πιστώς βοώμεν·

Χαίρε, Σοφίας Θεού δοχείον·

χαίρε, προνοίας Αυτού ταμείον.

Χαίρε, φιλοσόφους ασόφους δεικνύουσα·

χαίρε, τεχνολόγους αλόγους ελέγχουσα.

Χαίρε, ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί·

χαίρε, ότι εμαράνθησαν οι των μύθων ποιηταί.

Χαίρε, των Αθηναίων τας πλοκάς διασπώσα·

χαίρε, των αλιέων τας σαγήνας πληρούσα.

Χαίρε, βυθού αγνοίας εξέλκουσα·

χαίρε, πολλούς εν γνώσει φωτίζουσα.

Χαίρε, ολκάς των θελόντων σωθήναι·

χάιρε, λιμήν των του βίου πλωτήρων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Σώσαι θέλων τον κόσμον, ο των όλων κοσμήτωρ, πρός τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε·

και ποιμήν υπάρχων ως Θεός, δι’ ημάς εφάνη καθ’ ημάς άνθρωπος·

ομοίω γάρ το όμοιον καλέσας, ως Θεός ακούει·

Αλληλούϊα.

Τείχος ει των παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε, καί πάντων των εις Σε προστρεχόντων·

ο γαρ του ουρανού καί της γης, κατεσκεύασέ σε Ποιητής Άχραντε, οικήσας εν τη μήτρα Σου, και πάντας Σοι προσφωνείν διδάξας·

Χαίρε, η στήλη της παρθενίας·

χαίρε, η πύλη της σωτηρίας.

Χαίρε, αρχηγέ νοητής αναπλάσεως·

χαίρε, χορηγέ θεϊκής αγαθότητος.

Χαίρε, Συ γαρ ανεγέννησας τους συλληφθέντας αισχρώς·

χαίρε, Συ γαρ ενουθέτησας τους συληθέντας τον νούν.

Χαίρε, η τον φθορέα των φρένων καταργούσα·

χαίρε, η τον σπορέα της αγνείας τεκούσα.

Χαίρε, παστάς ασπόρου νυμφεύσεως·

χαίρε, πιστούς Κυρίω αρμόζουσα.

Χαίρε, καλή κουροτρόφε παρθένων·

χαίρε, ψυχών νυμφοστόλε αγίων.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ύμνος άπας ηττάται, συνεκτείνεσθαι σπεύδων, τω πλήθει των πολλών οικτιρμών σου·

ισαρίθμους γαρ τή ψάμμω ωδάς, αν προσφέρωμέν Σοι, Βασιλεύ Άγιε, ουδέν τελούμεν άξιον, ων δέδωκας ημίν, τοις Σοι βοώσιν·

Αλληλούϊα.

Φωτοδόχον λαμπάδα, τοις εν σκότει φανείσαν, ορώμεν την Αγίαν Παρθένον·

το γαρ άυλον άπτουσα φως, οδηγεί προς γνώσιν θεϊκήν άπαντας, αυγή τόν νουν φωτίζουσα, κραυγή δε τιμωμένη ταύτα·

Χαίρε, ακτίς νοητού Ηλίου·

χαίρε, βολίς του αδύτου φέγγους.

Χαίρε, αστραπή τας ψυχάς καταλάμπουσα·

χαίρε, ως βροντή τους εχθρούς καταπλήττουσα.

Χαίρε, ότι τόν πολύφωτον ανατέλλεις φωτισμόν·

χαίρε, ότι τον πολύρρυτον αναβλύζεις ποταμόν.

Χαίρε, της κολυμβύθρας ζωγραφούσα τόν τύπον·

χαίρε, της αμαρτίας αναιρούσα τον ρύπον.

Χαίρε, λουτήρ εκπλύνων συνείδησιν·

χαίρε, κρατήρ κιρνών αγαλλίασιν.

Χαίρε, οσμή της Χριστού ευωδίας·

χαίρε, ζωή μυστικής ευωχίας.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Χάριν δούναι θελήσας, οφλημάτων αρχαίων, ο πάντων χρεωλύτης ανθρώπων, επεδήμησε δι’ Εαυτού, πρός τους αποδήμους της Αυτού χάριτος·

καί σχίσας το χειρόγραφον, ακούει παρά πάντων ούτως·

Αλληλούϊα.

Ψάλλοντές Σου τον τόκον, ανυμνούμεν Σε πάντες, ως έμψυχον ναόν Θεοτόκε·

εν τη Ση γαρ οικήσας γαστρί, ο συνέχων πάντα τη χειρί Κύριος ηγίασεν, εδόξασεν, εδίδαξε βοάν Σοι πάντας·

Χαίρε, σκηνή του Θεού καί Λόγου·

χαίρε, Αγία Αγίων μείζων.

Χαίρε, κιβωτέ χρυσωθείσα τω Πνεύματι·

χαίρε, θησαυρέ της ζωής αδαπάνητε.

Χαίρε, τίμιον διάδημα βασιλέων ευσεβών·

χαίρε, καύχημα σεβάσμιον ιερέων ευλαβών.

Χαίρε, της Εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος·

χαίρε, της βασιλείας το απόρθητον τείχος.

Χαίρε, δι’ ης εγείρονται τρόπαια·

χαίρε, δι’ ης εχθροί καταπίπτουσι.

Χαίρε, χρωτός του εμού θεραπεία·

χαίρε, ψυχής της εμής σωτηρία.

Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Ω πανύμνητε Μήτερ, η τεκούσα τον πάντων Αγίων Αγιώτατον Λόγον· (τρις)

δεξαμένη την νυν προσφοράν, από πάσης ρύσαι συμφοράς άπαντας·

και της μελλούσης λύτρωσαι κολάσεως, τους σοι βοώντας·

Αλληλούϊα.

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια,

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια.

Αναγράφω Σοι η πόλις Σου, Θεοτόκε.

Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,

Εκ παντίων μέ κινδύνων ελευθέρωσον

ίνα κράζω Σοι·

Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε.

4. Αγίου Ιππολύτου Ρώμης “Περί Χριστού και περί Αντιχρίστου” ή “Ἀπόδειξις ἐκ τῶν ἁγίων γραφῶν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου!”

Η άμεση παράδοση του Περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου του Ιππολύτου περιλαμβάνει τέσσερα χειρόγραφα.: H, E, R και V. Από αυτά μόνο στα τρία είναι ευανάγνωστος ο τίτλος του κειμένου. Ο τίτλος του κειμένου στο χειρόγραφο V δεν μπορεί να αναγνωσθεί. Συγκεκριμένα το Η διασώζει τον τίτλο Περὶ Χριστοῦ καὶ Ἀντιχρίστου, ενώ τα E καιR παραδίδουν τον τίτλο Ἀπόδειξις ἐκ τῶν ἁγίων γραφῶν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου. Αξίζει να αναφέρουμε ακόμη τις μαρτυρίες του Ιερωνύμου, ο οποίος το αποκαλεί De Antichristo, και του Φωτίου, ο οποίος το καταγράφει Περὶ Χριστοῦ καὶ Ἀντιχρίστου.

Στο Κεφάλαιο V του Αγίου Ιππολύτου Ρώμης διαβάζουμε τα εξής “περί του αριθμού του Αντιχρίστου”, σε νεοελληνική απόδοση, στο έργο “Ἀπόδειξις ἐκ τῶν ἁγίων γραφῶν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου“

“Η χρονική στιγμή λοιπόν απαιτεί να εξετάσουμε τα ζητήματα, καθώς είναι αρκετά αυτά που έχουν ειπωθεί στο προοίμιο, για να δοξαστεί ο Θεός. Έτσι είναι δίκαιο εμείς, αφού ασχοληθούμε με τις ίδιες τις ιερές Γραφές, να παρουσιάσουμε μέσα απ’ αυτές ποια και τι είδους θα είναι η παρουσία του Αντίχριστου, με ποια ευκαιρία και σε ποιο χρόνο θα αποκαλυφθεί ο άνομος, από πού και από ποια φυλή (θα αποκαλυφθεί) και τι σημαίνει το όνομά του που αποκαλύπτεται μέσω του αριθμού*  στη Γραφή (Αποκ. 13, 18), πως, από τη μια θα παραπλανήσει το λαό, αφού συγκεντρώσει αυτούς από τα πέρατα της γης, και από την άλλη θα ξεσηκώσει θλίψη και διωγμό εναντίον των αγίων, πώς θα δοξάσει τον εαυτό του ως Θεό και ποιο θα είναι το τέλος του, πώς η έλευση του Κυρίου θα πραγματοποιηθεί από τους ουρανούς, ποια θα είναι η ολοκληρωτική καύση του σύμπαντος κόσμου, ποια θα είναι η ένδοξη και επουράνια βασιλεία των αγίων που θα βασιλεύσουν μαζί με τον Χριστό και ποια θα είναι η αιώνια τιμωρία των αμαρτωλών μέσω της φωτιάς….” 

* Πρόκειται για τον αριθμό 666. 

Στο κεφάλαιο VI διαβάζουμε τα εξής περί Του Αντιχρίστου.

“Καθώς λοιπόν ο Κύριος και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, έχει εκ των προτέρων δημόσια ανακηρυχθεί λιοντάρι (Γεν. 49, 9. Αποκ. 5, 5) λόγω της βασιλικής ιδιότητας Του και λόγω της δόξας Του, με όμοιο τρόπο οι Γραφές αναγόρευσαν εκ των προτέρων και τον Αντίχριστο λιοντάρι εξαιτίας τόσο της τυραννικής ιδιότητας όσο και της βιαιότητάς του. Γιατί ο απατεώνας θέλει να γίνει όμοιος σε όλα με τον Υιό του Θεού. Λιοντάρι είναι ο Χριστός (Ιω. 18, 37), και λιοντάρι ο Αντίχριστος. Βασιλιάς είναι ο Χριστός και βασιλιάς επίγειος ο Αντίχριστος. Ο Σωτήρας φανερώθηκε ως αρνί (Ιω. 1, 29), και αυτός*  θα εμφανιστεί παρομοίως ως αρνί, αν και εσωτερικά είναι λύκος (Ματθ. 7, 15). Ο Σωτήρας ήρθε στον κόσμο έχοντας υποστεί περιτομή και αυτός θα έλθει με όμοιο τρόπο. Ο Κύριος απέστειλε τους αποστόλους σε όλα τα έθνη (Ματθ. 28, 19) και αυτός με όμοιο τρόπο θα στείλει ψευδαποστόλους. Ο Σωτήρας συγκέντρωσε τα διασκορπισμένα πρόβατα (Ιω. 11, 52), και αυτός θα συναθροίσει όμοια το διασκορπισμένο λαό των Ιουδαίων. Ο Κύριος έδωσε σφραγίδα σ’ αυτούς που πιστεύουν σε Αυτόν (Ματθ. 28, 19. Αποκ. 7, 2. 9, 4) και αυτός ομοίως θα δώσει (σφραγίδα). Ο Κύριος εμφανίστηκε με μορφή ανθρώπου (Φιλιππ. 2, 7) και αυτός θα έρθει με μορφή ανθρώπου. Ο Σωτήρας ανέστησε (τη σάρκα Του) και απέδειξε ότι η άγια σάρκα Του είναι ναός, και αυτός θα υψώσει πάλι τον πέτρινο ναό στα Ιεροσόλυμα. Και αυτά είναι μεν τα πονηρά του τεχνάσματα, τα οποία θα φανερώσουμε σε όσα ακολουθούν, τώρα αμέσως όμως ας στραφούμε στο θέμα μας….”

* Δηλαδή ο Αντίχριστος. Στις προτάσεις που ακολουθούν, ο όρος αυτός αναφέρεται στον Αντίχριστο. (Βλέπε “Ἀπόδειξις ἐκ τῶν ἁγίων γραφῶν περὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ περὶ τοῦ Ἀντιχρίστου“).

(Συνεχίζεται στο επόμενο. Επιμέλεια – συγγραφή κειμένων Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος).

ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΌ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ “ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΌΝΤΩΣ ΑΛΉΘΕΙΑΝ” – ΕΚ ΤΟΥ ΤΕΎΧΟΥΣ ΙΟΥΝΊΟΥ 2025