Γέροντας Δοσίθεος – Μισθωτοί Ποιμένες – Ομιλία 487″ (Περί Θείας Κοινωνίας, Διευκρινίσεις σε εσφαλμένες απόψεις του Γέροντος Δοσιθέου).
Περικλέους ΗΛ. Νταλιάνη Θεολόγου, Ιεροψάλτου, Αγιογράφου
1. Άγνοια ή Πλάνη; Κολλυβάδες Πατέρες και Αντικολλυβάδες Νεωτεριστές!
Σχετικά με την θεολογία της Θείας ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ υπάρχει μεγάλη θεολογική άγνοια στις ημέρες μας, με αποτέλεσμα πολλοί πνευματικοί να λέγουν στα πνευματικά τους τέκνα να κοινωνούν τακτικά, αλλά χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία. Νομίζουν ότι θα τους σώσει η συνεχής συμμετοχή στην Θεία Κοινωνία, αλλά δυστυχώς κοινωνώντας αναξίως τις περισσότερες φορές. Ξεχνούν ότι ο μή νόμιμος αθλητής δεν θα στεφανωθεί σύμφωνα με την Αγία Γραφή.
Β Τιμ. 2,5 ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ.
Β Τιμ. 2,5 Εάν δε και συμμετέχη κανείς εις αθλητικούς αγώνας, δεν παίρνει ως βραβείον τον στέφανον, εάν δεν αγωνισθή κατά τρόπον νόμιμον.
Ο Ιερέας καλεί τους πιστούς με την φράση “τα Άγια τοις Αγίοις” και επίσης οι ψάλτες προσεύχονται να μην προδώσουμε τον Χριστό όπως ο Ιούδας και ψάλλουν:
“Τοῦ Δείπνου σου τοῦ μυστικοῦ, σήμερον, Υἱὲ Θεοῦ, κοινωνόν με παράλαβε· οὐ μὴ γὰρ τοῖς ἐχθροῖς σου τὸ Μυστήριον εἴπω· οὐ φίλημά σοι δώσω, καθάπερ ὁ Ἰούδας· ἀλλ’ ὡς ὁ Λῃστὴς ὁμολογῶ σοι· Μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ βασιλείᾳ σου.”
Η Αγία γραφή και η διδασκαλία του Χριστού, μας λέγει ότι τα Άγια δεν θα πρέπει να τα πέρνουν οι ακάθαρτοι με αποτέλεσμα να τα βεβηλώνουν.
Στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον διαβάζουμε στο Κεφάλαιο Ζ” στ.6 “Μὴ δῶτε τὸ ἅγιον τοῖς κυσίν, μηδὲ βάλητε τοὺς μαργαρίτας ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν χοίρων, μήποτε καταπατήσωσιν αὐτοὺς ἐν τοῖς ποσὶν αὐτῶν καὶ στραφέντες ῥήξωσιν ὑμᾶς”
Το ίδιο λοιπόν γίνεται πολύ περισσότερο εάν κοινωνούμε αναξίως. Τα παλαιότερα χρόνια οι αντικολλυβάδες Οικουμενιστές έβριζαν τον Άγιο Νικόδημο και τους υπόλοιπους “Κολλυβάδες” πατέρες (και μάλιστα όταν αυτοί ήταν εν ζωή τους εξόριζαν και τους φόνευαν οι νέοι Ιουδαίοι και πολέμιοι της Θείας Αναστάσεως και Της Λαμπροφόρου Κυριακής). Επειδή όμως αυτοί οι Άγιοι είχαν τεράστια αναγνώριση από τους πιστούς, η οποία όλο και μεγάλωνε παρά τις ύβρεις τις οποίες δέχονταν από την άλλη πλευρά, είχε ως αποτέλεσμα το ότι στην συνέχεια προσπάθησαν οι νεοτεριστές κληρικοί του Φαναρίου κτλπ, να πάρουν με πονηριά κάποιοι στοιχεία από αυτούς τους Αγίους και να τα διαστρέψουν, έτσι ώστε να παρουσιαστούν ότι δήθεν ακολουθούν τους Κολλυβάδες πατέρες (μόνο όμως κατά την φαντασίαν τους και όχι στην πράξη). Έτσι πήραν για παράδειγμα την έννοια της “περί συνεχούς συμμετοχής στην θεία κοινωνία”, την οποία οι Άγιοι απεύθυναν κυρίως στους Αγιορείτες μοναχούς της εποχής εκείνης, καθώς και σε κάποιους εγκρατείς λαϊκούς και την παρουσιάζουν ως μία δήθεν “γενική και γενικευμένη τακτική της Εκκλησίας”, η οποία απευθύνεται σύμφωνα με την δική τους εσφαλμένη αντίληψη – κακώς και αδιακρίτως σε όλους (σε αξίους και αναξίους, εκκλησιαζόμενους και μη εκκλησιαζόμενους, Ορθοδόξους και κακοδόξους, εξομολογούμενους και μή εξομολογούμενους, εγκρατείς και ανήθικους, παραδοσιακούς και νεωτεριστές, ασκητικούς μοναχούς και ράθυμους κοσμικούς κτλπ)…
Οι εσφαλμένες αντιλήψεις του Γέροντος κ.α.
Στο παραπάνω βίντεο και την ομιλία του γνωστού γέροντα από τις Σέρρες π. Δοσιθέου και σεβαστού κατά τα άλλα, παρουσιάζονται εσφαλμένες και χωρίς διάκριση απόψεις. Ποιό συγκεκριμένα ο γέροντας Δοσίθεος χωρίς διάκριση αν και μοναχός, κατηγορεί έναν ιερέα πνευματικό και εξομολόγο, ο οποίος είπε σε μία προφανώς μη κατάλληλα προετοιμασμένη γυναίκα σχετικά με την Θεία Κοινωνία, ότι “η Θεία Κοινωνία δεν είναι “σούπα” για να κοινωνάμε όλοι αδιάκριτα συνεχώς και αναξίως”. Αυτό το λαμβάνει ο γέροντας Δοσίθεος και εν μέρει το διαστρεβλώνει, για να κατηγορήσει τον άξιο πνευματικό, ότι δήθεν ομιλεί για “σούπα”. Σαφώς και η θεία κοινωνία δεν είναι “σούπα” και αυτό λέει και ο εν λόγω πνευματικός, αλλά είναι το σώμα και το αίμα του Ιησού Χριστού και δυστυχώς πολλοί άνθρωποι κοινωνούν σήμερα αναξίως, όπως ακριβώς έκανε και ο Ιούδας, ο οποίος δαιμονίστηκε αφού κοινώνησε στον μυστικό Δείπνο αναξίως, με αποτέλεσμα αμέσως μετά να έρθει και η Προδοσία. Κάπως έτσι κάνουν και οι αιρετικοί ποιμένες. Αρχικά κοινωνούν αναξίως και μετά πέφτουν στην αίρεση και την προδοσία. Αντίθετα η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, κοινώνησε μία φορά αξίως και σώθηκε και Αγίασε, γιατί ήταν έτοιμη να λάβει αξίως το Σώμα και Το Αίμα του Χριστού, μέσα στο δικό της ασκητικό σώμα.
Η περίπτωση του Ιούδα και Της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας
Ακάθαρτος λοιπόν ήταν ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, με τις πολλές αμαρτίες του. Η φιλαργυρία του, η κλεψιά -«και κλέπτης ην» – ο φθόνος, η κακία, η δολιότης, η σκληροκαρδία, η προδοσία, η ασέβεια προς τον Μεσσία Ιησού Χριστό και τόσα άλλα. Και όμως κοινώνησε αφού είχε την ελευθερία της επιλογής του, αλλά εν τέλει η Θεία Κοινωνία δεν τον δικαίωσε αλλά αντίθετα τον καταδίκασε. Αντίθετα η Οσία Μαρία η Αιγυπτία χρησιμοποίησε το αυτεξούσιον στο πνεύμα του “κατ’εικόνα και καθ’ομοίωσιν”.
Και γιατί το επέτρεψε αυτό ο Χριστός; Για να μας διδάξει ότι εάν δεν χρησιμοποιήσουμε σωστά το αυτεξούσιό μας και κοινωνούμε αναξίως το σώμα και το αίμα του, δεν θα έχουμε ζωή αιώνιο, αλλά αντίθετα το σώμα και το αίμα του Χριστού το οποίο κοινωνήσαμε αναξίως, θα μας δικάσει στην Δευτέρα Παρουσία του, όπως και τον Ιούδα! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι πολλοί που κοινωνούν αναξίως και χωρίς νηστεία, ή επίσης έχουν αμφιβολία για το Σώμα και Αίμα του Χριστού, σε πολλές περιπτώσεις νιώθουν να λαμβάνουν σάρκα μέσα στο στόμα τους κατά την Θεία Μετάληψη. Αυτό γίνεται γιατί δεν διακρίνουν ως ασεβείς το σώμα και το αίμα του Χριστού, από τις απλές τροφές.
Η προδοσία του Ιούδα αποδεικνύει το μέγεθος της αχαριστίας και της αγνωμοσύνης, όπως ομοίως κάνουν σήμερα και οι οικουμενιστές φιλοπαπικοί μητροπολίτες και επίσκοποι, οι οποίοι τελούν θεία λειτουργία υπό την παρουσία και τις συμπροσευχές αιρετικών. Και όμως αυτοί κοινωνούν συνεχώς και αναξίως!!! Και ο αθεόφοβος Μητροπολίτης Περιστερίου Γρηγόριος έβγαλε τον Σταυρό από την Αγία Τράπεζα, αλλά συνεχίζει να λειτουργεί αναξίως αντί να τον καθαιρέσουν όπως θα έπρεπε! Δυστυχώς μετά την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, οι περισσότεροι επίσκοποι καταπατούν τους Ιερούς κανόνες και καινοτομούν χωρίς πνευματικούς φραγμούς!!!
Που είναι για παράδειγμα τόσοι ενωτικοί αιρετικοί Πατριάρχες και επίσκοποι (όπως οι Ιωάννης Βέκκος, Μελέτιος Μεταξάκης, Αθηναγόρας κ.α.), οι οποίοι κοινωνούσαν συνεχώς αλλά όχι μόνο δεν άγιασαν, αλλά αντίθετα τιμπανίστηκαν όταν πέθαναν, αφού εν ζωή έδιωξαν τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και συμμάχησαν με τους αιρετικούς και κακοδόξους (αναγνωρίζοντας ως “έγκυρα” τα άκυρα μυστήρια των αιρετικών)!
Ο Απόστολος Παύλος για τους Αναξίους Κοινωνούντας
Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι πολλοί κοινωνούν αναξίως χωρίς να διακρίνουν το σώμα και το αίμα του Χριστού από τις απλές τροφές γι’αυτό πεθαίνουν νέοι και ικανοί…..(οπότε να γιατί σωστά ο ανωτέρω ιερέας στον οποίο επιτίθεται ο γέροντας Δοσίθεος, σωστά λέει στους ακατήχητους Χριστιανούς και μέσα στο πνεύμα του Αποστόλου Παύλου, ότι δεν είναι “σούπα” η Θεία Κοινωνία – δηλαδή “απλή τροφή”, αλλά ΣΏΜΑ ΚΑΙ ΑΊΜΑ ΧΡΙΣΤΟΎ). Στο ίδιο πλαίσιο η ακολουθία της Θείας ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ, μας λέει ότι “η Θεία Κοινωνία είναι σνθραξ ο οποίος καίει τους αναξίους”! Άρα εδώ βλέπουμε ότι βάζουν φωτιά στο στόμα τους όσοι κοινωνούν αναξίως. Διότι το “Αξίως” σώζει και όχι το “συνεχώς” και από συνήθεια, όπως τονίζει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο οποίος βάζει πρώτα την έννοια του “Αξίως” και μετά την έννοια του ,”συνεχώς.”
Ο Απόστολος Παύλος (στην Α’ Κορ. ια’, 27-32) επισημαίνει τις συνέπειες μιας αναξίας προσελεύσεως στην Αγία Τράπεζα του Κυρίου, έχοντας στον νού τόσο την περίπτωση των Φαρισαίων, όσο και του Ιούδα. Σ’ αυτήν οφείλονται ασθένειες, θάνατοι και άλλες παιδείες, που έρχονται από τον Θεό στους ανθρώπους που αναξίως κοινωνούν.
(Ο γαρ εσθίων και πίνων αναξίως, κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου». Συνιστά δε όπως ο μέλλων να κοινωνήση δοκιμάζη πρώτα τον εαυτό του και ύστερα να προσέρχεται: «δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω… ει γαρ εαυτούς διεκρίνομεν, ουκ αν εκρινόμεθα». Άλλωστε και η συνήθεια κάποιων χριστιανών να κοινωνούν τέσσερις φορές τον χρόνο, προέρχεται από το γεγονός του ότι σε αυτές τις περιπτώσεις προηγούνται οι περίοδοι των ετήσιων μεγάλων νηστειών της Εκκλησίας (Τεσσαρακοστές, Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Αγίων Αποστόλων κτλπ). Άρα και σε αυτές τις περιπτώσεις προηγείται η νηστεία και κάθαρση.
Αντίθετα όσοι πνευματικοί ομιλούν για συνεχή Θεία Κοινωνία χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία με νηστεία, εγκράτεια, προσευχή, Ελεημοσύνη, συγχώρεση, διόρθωση σφαλμάτων, ορθόδοξη πίστη, ορθοπραξίας και μετάνοιας, αυτοί είναι που ουσιαστικά βλασφημούν και θεωρούν την Θεία μετάληψη δυστυχώς ως μία “σούπα”!!! Ύπαγε της βλασφημίας τους! Αυτοί είναι που έκλεισαν τους ιερούς ναούς επί Κορωνοϊού και άλλαξαν την Αναστάσιμη ακολουθία. Αυτοί είναι που δίνουν την θεία κοινωνία ακόμη και σε ετεροδόξους αιρετικούς ή σχισματικούς (βλέπε π.χ. Επιφάνιο Ουκρανίας), ή βαρέως αμαρτάνοντας (όπως ομοφυλόφιλους, μοιχούς, βλάσφημους, κακοδόξους κ.α.). Αυτοί είναι που δεν αφορίζουν όσους πολιτικούς ψήφισαν το νομοσχέδιο για τους γάμους και την τεκνοθεσία των ομοφυλόφιλων, ή επίσης τους δημάρχους που τελούν τέτοιους παράνομους και ανήθικουςγάμους και μάλιστα τους δέχονται και στην Θεία Κοινωνία κτλπ….
2. Θεία Κοινωνία και Νηστεία
Επίσης ο γέροντας Δοσίθεος αναφέρει μεν καλώς ότι “οι Άγιοι αναφέρονται στην συχνή θεία κοινωνία”, αλλά ξεχνάει (κάκιστα) ότι αυτό το λένε για τους κατάλληλα προετοιμασμένους, κατόπιν μάλιστα και τριήμερης ειδικής νηστείας, σε περιόδους μεγάλης καταλύσεως, όπως λέγουν οι Άγιοι Κολλυβάδες πατέρες και μάλιστα ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, ομιλεί και για επταήμερη ειδική νηστεία την οποία φυσικά δεν τηρούν όσοι σήμερα κοινωνούν συνεχώς. Μήπως θεωρούν ότι είναι ποιό “Άγιοι” από τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη;. Λέγει ο Άγιος Νικόδημος, “οἱ δυνάμενοι δὲ νηστεύειν πρὸ αὐτῆς (της Θείας Κοινωνίας) καὶ ὁλόκληρον ἑβδομάδα, καλῶς ποιοῦσι» (Ἑρμηνεία εἰς τὸν κανόνα ιγ’ τῆς Στ’ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, Πηδάλιον, σ. 191). Επίσης την σύνδεση ΝΗΣΤΕΊΑΣ, εξομολόγησης και Θείας Κοινωνίας την βλέπουμε και στα επιτίμια της εκκλησίας, όπου οι ιεροί κανόνες ορίζουν στην κάθε περίπτωση.
Εδώ διακρίνουμε και έναν εοσφορικό εγωισμό από όσους κοινωνούν χωρίς κάθαρση σωματική και πνευματική, νομίζοντας ότι είναι άξιοι αφ’εαυτού και κάνοντας το δικό τους θέλημα. Άρα ο γέροντας Δοσίθεος πέρνει μεν το “συνεχώς” αλλά παραλείπει δε να ομιλήσει για την τριήμερη ειδική νηστεία και όχι μόνο, κάτι που αποτελεί ή άγνοια ή παραπληροφόρηση κλπ.
Η Νηστεία κατά τα Σάββατα
Μάλιστα ο ίδιος δείχνει και άγνοια στο θέμα της νηστείας των Σαββάτων αφού την απορρίπτει σχεδόν εντελώς (παρερμηνεύοντας το γεγονός του ότι η εκκλησία δέχεται την αυστηρά νηστεία μόνο κατά το Μεγάλο Σάββατο, αλλά όμως δεν απαγορεύει την χαλαρή λαδερά νηστεία κατά τα υπόλοιπα Σαββατοκύριακα και ιδίως αυτά που βρίσκονται μέσα στις περιόδους νηστείας, όπως γίνεται και κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής όπου τα Σαββατοκύριακα Νηστεύουμε με κατάλυση οίνου και ελαίου). Υπάρχουν όμως ιερείς οι οποίοι καταλύουν πλήρος την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής κατά τα Σαββατοκύριακα, διότι νομίζουν εσφαλμένα “ότι τα Σαββατοκύριακα δεν νηστεύουμε δήθεν καθόλου”, παρερμηνεύοντας τον Ξς’ Αποστολικόν κανόνα, ο οποίος αναφέρεται στην αυστηρή νηστεία (δηλαδή ασιτία) του Μεγάλου Σαββάτου και απαγορεύει την ασιτία κατά τα υπόλοιπα Σαββατοκύριακα, όχι όμως και την χαλαρή νηστεία με λάδι. Η παρερμηνείες αυτές των ημιμαθών θεολόγων, προέρχονται και από σχετικό σύντομο κείμενο του καθηγητή Φουντούλη και της Αποστολικής διακονίας, ο οποίος σε σχετική του αναφορά για την νηστεία των Σαββάτων, είτε λόγω συντομίας είτε από μερική άγνοια, δεν ξεκαθαρίζει τα πράγματα και αφήνει ασάφειες σχετικά με το θέμα, με αποτέλεσμα ο άπειρος και ακατήχητος αναγνώστης, να νομίζει εσφαλμένα ότι η νηστεία καταλύεται (δήθεν) πλήρως καθ’ όλα τα Σαββατοκύριακα, κάτι που δεν λέγουν οι ιεροί κανόνες. Μάλιστα εν συνεχεία ο γέροντας Δοσίθεος στην ομιλία του, φτάνει στο σημείο να ταυτίζει τους ιερείς οι οποίοι συμβουλεύουν τους πιστούς “ώστε αυτοί να κοινωνούν με φόβο Θεού”, με τους μισθωτούς και ασεβείς ποιμένες. Δηλαδή θέλει να μας πει, “ότι όσοι κοινωνούν αναξίως είναι δήθεν οι “άξιοι” μή μισθωτοί ποιμένες;” Εδώ ομιλούμε για μεγάλη σύγχυση.
Υποχρεωτικές όλες οι Νηστείες της Εκκλησίας και ως προς την Θεία Κοινωνία
Επίσης πολλοί άνθρωποι όπου κοινωνούν τακτικά δεν τηρούν ούτε τις βασικές νηστείες της εκκλησίας αν και είναι υγιείς, παρότι αυτές είναι υποχρεωτικές. Ο ΞΘ’ (69ος) Αποστολικός Κανών θεσπίζει τα εξής: «Εἴ τις Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος, ἤ Ὑποδιάκονος, ἤ Ἀναγνώστης, ἤ Ψάλτης, τήν ἁγίαν Τεσσαρακοστήν οὐ νηστεύει, ἤ Τετράδα, ἤ Παρασκευήν, καθαιρείσθω. Ἐκτός εἰμή δι’ ἀσθένειαν σωματικήν ἐμποδίζοιτο. Ἐάν δέ λαϊκός ᾖ, ἀφοριζέσθω» («Πηδάλιον»). Φυσικά πολλοί επικαλούνται την ασθένεια της ηλικίας, αλλά όταν ήταν νέοι και υγιείς δεν νήστευαν απλά τώρα δικαιολογούν τον εαυτό τους. Δηλαδή πάντα κοινωνούσαν χωρίς κάθαρση σωματική και ψυχική.
Ακόμα οι νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής είναι αυστηρά, καθότι κανονικά μέχρι την ενάτη ώρα (τρεις το μεσημέρι), γίνεται με πλήρη ασιτία κατά τις καθημερινές ημέρες και μετά την ενάτη τρώμε σύμφωνα με τους Ιερούς κανόνες, μόνο μία φορά την ημέρα λίγο ψωμί με νερό (εκτός φυσικά τα Σαββατοκύριακα όπου νηστεύουμε ποιό χαλαρά με λάδι όπως είπαμε) και επίσης ασιτία έχουμε καθ’ όλη την ημέρα του αυστηρού Μεγάλου Σαββάτου, έως τα ξημερώματα της Κυριακής, ή τουλάχιστον μετά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία στις δύο τα μεσάνυχτα, γεγονός που δεν εφαρμόζουν σήμερα οι περισσότεροι χριστιανοί, ακόμη και πολλά μοναστήρια τα οποία έχουν φτιάξει δικά τους τυπικά. Ακριβώς γι’αυτό πολλοί δεν γνωρίζουν και συγχαίουν τις έννοιες όπως “αυστηρά και χαλαρή νηστεία, νηστεία με ξυροφαγία, νηστεία με ασιτία, λύση της νηστείας μετά την ενάτη ώρα, κατάλυση της νηστείας εις πάντα κτλπ.
Η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος με τον ΠΘ’ (89ο) Κανόνα της κάνει ειδικό λόγο για τη Νηστεία της Μεγάλης Εβδομάδος: «Τας του σωτηρίου πάθους ημέρας, εν νηστεία και προσευχή και κατανύξει επιτελούντας, χρη τους πιστούς περί μέσας της περί το μέγα Σάββατον νυκτός ώρας απονηστίζεσθαι…». Ορίζει δηλαδή να λήγει η νηστεία μετά το μεσονύκτιο του Μεγάλου Σαββάτου, δηλαδή τα ξημερώματα της Κυριακής (όρθρου βαθέως σύμφωνα με τα Ευαγγέλια), κάτι που παραβίασε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος κατά το Πάσχα του 2021, όπου η ακολουθία τελέστηκε το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου στις 01 Μαϊου, αντί της Αναστάσιμης Κυριακής στις 02 Μαϊου 2021 και τέλεσε δύο θείες λειτουργίες την ίδια ημέρα πριν το μεσονύκτιον. Μετά το μεσονύκτιον (δηλαδή στις 12:00 ή 00:00 τα μεσάνυχτα) δεν επιτρέπεται να πιούμε ούτε νερό ώστε να κοινωνήσουμε το πρωί στην Θεία Λειτουργία. Μάλιστα πολλοί ιερείς λέγουν εσφαλμένα σε αρκετές περιπτώσεις στους πιστούς να πέρνουν φάρμακα με νερό ή ακόμη και γάλα, λίγο πριν την Θεία Κοινωνία και μετά να κοινωνούν, υποτιμώντας με αυτό τον τρόπο την Θεία Κοινωνία, η οποία είναι το μεγαλύτερο πνευματικό φάρμακο (είς ίασιν ψυχής τε και σώματος).
Νηστεία για τις αμαρτίες μας
Ο Μέγας Βασίλειος στις δύο ομιλίες του “περί της νηστείας”, ονομάζει τη νηστεία «συνηλικιῶτιν τῆς ἀνθρωπότητος».
Είναι, λέει, η πρώτη εντολή που δόθηκε στους ανθρώπους από τον Θεό και επειδή οι πρωτόπλαστοι παρίκουσαν την εντολή βγήκαν εκτός παραδείσου (πόσο μάλλον αυτοί που κοινωνούν αναξίως, βλέπε και Κυριακή της Τυρινής). Λέγει ο Μεγάλος Βασίλειος:
«Νηστεία ἐν τῷ παραδείσῳ ἐνομοθετήθη». Όταν έδωσε εντολή στους Πρωτοπλάστους να μη φάγουν τους καρπούς ενός συγκεκριμένου δένδρου, έδωσε εντολή «νηστείας και εγκρατείας» (ΕΠΕ Στ’, 26).
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύοντας και σχολιάζοντας στο «Πηδάλιον» τον Ξδ’ Αποστολικό Κανόνα γράφει: «Όλους ομού και ιερωμένους, και λαϊκούς προστάζει ο παρών Κανών να νηστεύωσι παρομοίως και επίσης, τόσον την μεγάλην Τεσσαρακοστήν, όσον και κάθε Τετράδα και Παρασκευήν… Την μεν αγίαν Τεσαρασκοτήν νηστεύομεν… όχι διά το Πάσχα, όχι διά τον Σταυρόν, αλλά διά τας αμαρτίας μας”…
Άρα πως κοινωνείς ανάξιε άνθρωπε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, όταν δεν έχεις πενθήσει για τας αμαρτίας σου; Η μήπως θεωρείς ότι είστε “αναμάρτητοι”, όντας αμαρτωλοί και όχι μόνον!
Ο γέροντας Δοσίθεος, ξεχνά επίσης ότι δεν είναι όλοι οι χριστιανοί “Άγιοι” (με την ειδική ή σχετική έννοια) για να κοινωνούν κάθε φορά, ούτε είναι όλοι οι χριστιανοί μοναχοί και ιερείς για να έχουν εγκρατή βίο όπως θα έπρεπε. Επίσης ομιλεί και λέγει “ότι η εκκλησία έβαλε επιπλέον και τις δύο προηγιασμένες λειτουργίες μέσα στις εβδομάδες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής προκειμένου να κοινωνούν τακτικά οι πιστοί”, αλλά ξεχνάει ότι ακριβώς την περίοδο αυτή η εκκλησία έχει ταυτόχρονα και την αυστηρή κατά τίς καθημερινές νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (48 συνολικά ημέρες με τα Σαββατοκύριακα – και την Μεγάλη Εβδομάδα). Σαφώς οι χριστιανοί μπορούν να κοινωνούν τακτικά, αλλά εφόσον είναι άξιοι να το κάνουν και όχι επειδή το είπε ο κάθε γέροντας και μάλιστα μή εξομολόγος. Άρα θα λέγαμε ότι οι παραπάνω απόψεις του γέροντος Δοσιθέου στερούνται της θεολογικής ακρίβειας με βάση τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας και είναι προσωπικές απόψεις αυτού και αρκετών σημερινών ιερέων!!!
Τα Σαρανταλείτουργα των Χριστουγέννων και η Νηστεία της Μ. Πέμπτης
Σε ότι έχει να κάνει με τα Σαρανταλείτουργα των Χριστουγέννων και πάλι αυτά είναι τοποθετημένα μέσα στην νηστεία των Χριστουγέννων (40 ημέρες) και πρέπει να νηστεύουν οι πιστοί και οι ιερείς, αφού οι ιεροί κανόνες ορίζουν ότι τα Άγια των Αγίων (προσέξτε ομιλούν για Αγίους), δίνονται από νηστικούς ανθρώπους – δηλαδή ιερείς – σε νηστικούς λαϊκούς….
«Τα άγια υπό νηστικών ανθρώπων επιτελείσθαι», ορίζει ο 29ος Κανών της ΣΤ´ ́Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος επί το πλείστον απαγορεύει την συνήθεια που είχαν κάποιες μεμονωμένα τοπικές εκκλησίες, να καταλύουν δηλαδή την νηστεία της Μεγάλης Πέμπτης με την δικαιολογία του Μυστικού δείπνου, με αποτέλεσμα να ατιμάζουν όλη την Μεγάλη Τεσσαρακοστή (βλέπε καί τον ΜΗ´ ́κανόνα της εν Καρθαγένη Συνόδου, καθώς και τον ΝΣΤ´ ́Κανόνα της ιδίας Συνόδου).
Καθώς μάλιστα παρατηρεί ο ερμηνευτής των ιερών Κανόνων Άγιος Νικόδημος: «Καν ο Κύριος μετά δείπνον τους Μαθητάς εμυσταγώγησεν, αλλ’ ου δει ημάς, κατά την θεολόγον φωνήν, τοις υπέρ ημάς υποδείγμασιν έπεσθαι, αλλά τω της Εκκλησίας έθει κατακολουθείν, και νηστικούς όντας τους ιερείς τω θυσιαστηρίω προσφέρειν τα άγια και τους μεταλαμβάνοντας αυτών ωσαύτως νηστικούς είναι».
Κανὼν ΚΘ’ Της Πενθέκτης
Ποιό συγκεκριμένα ο παρακάτω κανών της Οικουμενικής Συνόδου, καταργεί την οικονομία που είχε προσωρινά εισάγει η σύνοδος της Καρθαγένης και ορίζει ότι “τά Άγια ὑπὸ νηστικῶν ἀνθρώπων, ἐπιτελεῖσθαι”, κάτι το οποίο δείχνει και την σύνδεση της Θείας Κοινωνίας και της νηστείας. Λέει συγκεκριμένα ο ιερός Κθ’ (29ος) κανών.
“Ὁ τῶν ἐν Καρθαγένῃ διαγορεύει κανών, ὥστε, ἅγια θυσιαστηρίου, εἰ μὴ ὑπὸ νηστικῶν ἀνθρώπων, μὴ ἐπιτελεῖσθαι, ἐξῃρημένης μιᾶς ἐτησίας ἡμέρας, ἐν ᾖ τὸ Κυριακὸν δεῖπνον ἐπιτελεῖται, ἴσως τηνικαῦτα, διά τινας κατὰ τοὺς τόπους προφάσεις τῇ ἐκκλησίᾳ λυσιτελεῖς, τῶν θείων ἐκείνων Πατέρων τοιαύτῃ χρησαμένων οἰκονομίᾳ. Μηδενὸς οὖν ἡμᾶς ἐνάγοντος καταλιπεῖν τὴν ἀκρίβειαν, ὁρίζομεν, ἀποστολικαῖς καὶ πατρικαῖς ἑπόμενοι παραδόσεσι, μὴ δεῖν ἐν Τεσσαρακοστῇ τῇ ὑστέρᾳ ἑβδομάδι τὴν πέμπτην λύει, καὶ ὅλην τὴν Τεσσαρακοστὴν ἀτιμάζειν.”
Άρα σαφώς και η Θεία Κοινωνία δεν είναι για τους αναξίους και απροετοίμαστους, οι οποίοι την εκλαμβάνουν δυστυχώς όπως και οι αιρετικοί ώς μία “απλή τροφή”, όπως και ο Απόστολος Παύλος τονίζει για αυτή την κατηγορία αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για αυτό το Σώμα και το Αίμα του Χριστού…. Καλό λοιπόν θα είναι οι πνευματικοί να προετοιμάζουν κατάλληλα τους πιστούς προ την προσέλευσή τους στην Θεία Κοινωνία, μετά από εγκράτεια, νηστεία, προσευχή, συνεχή συμμετοχή τους στα ιερά μυστήρια, εξομολόγηση και μετάνοια, ελεημοσύνη, συγχώρεση κτλπ. Αμήν!
Περικλής ΗΛ. Νταλιάνης Θεολόγος
Α’ Μέρος – Κυριακή Της Τυρινής 2025
ΟΡΘΌΔΟΞΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΌ ΠΕΡΙΟΔΙΚΌ: ΓΝΏΣΕΣΘΕ ΤΗΝ (ΌΝΤΩΣ) ΑΛΉΘΕΙΑΝ – ΤΕΎΧΟΣ ΜΑΡΤΊΟΥ 2025
0 Σχόλια