ΠΟΤΑΜΌΣ ΕΥΦΡΆΤΗΣ ΚΑΙ ΈΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΊΣΤΟΥ – ΣΗΜΕΊΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΏΝ

ΠΟΤΑΜΌΣ ΕΥΦΡΆΤΗΣ ΚΑΙ ΈΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΊΣΤΟΥ – ΣΗΜΕΊΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΏΝ

ΕΥΦΡΑΤΗΣ

Ο Ευφράτης είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της δυτικής Ασίας, με μήκος 2.720 χιλιόμετρα. Οι πηγές του τοποθετούνται στην περιοχή της Τουρκικής Αρμενίας. Αφού διέλθει από τα βουνά της Καππαδοκίας, Συρίας και Μεσοποταμίας, εκχύνεται στο Περσικό κόλπο.

Ο Ευφράτης, μαζί με τον Τίγρη, διασχίζουν και αρδεύουν τη Μεσοποταμία. Όταν πλησιάσει στη Βαγδάτη, ο Ευφράτης απέχει 35 χλμ. μόνο από τον Τίγρη. Ύστερα όμως οι δυο ποταμοί απομακρύνονται ολοένα. Τελικά ενώνουν τα νερά τους κοντά στη Βασόρα και αλλάζοντας ονομασία κι οι δυο μαζί, σχηματίζουν τον ποταμό Σατ – Έλ Αράμπ και στη συνέχεια, χύνεται στον Περσικό κόλπο.

Κυριότερες πόλεις χτισμένες κατά μήκος στις όχθες του Ευφράτη είναι: Ερζερούμ, Ενγκίν, Κιεμπάν, Ρακά, Ντεΐρ, Χιλλέ (κοντά στην αρχαία Βαβυλώνα). Γύρω από τον ποταμό είχαν ακμάσει πολλές εστίες του Ελληνισμού, κυρίως στους Ελληνιστικούς χρόνους. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν τον Ευφράτη ως σύνορο της Αυτοκρατορίας τους στ’ ανατολικά αν και αργότερα τα όρια μεγάλωσαν. Το ίδιο συνέβαινε και στην περίοδο της βυζαντινής κυριαρχίας. Κοντά στον ποταμό αυτό σκοτώθηκε ο Ιουλιανός, ενώ πολλές φορές τον διέσχισε ο Ηράκλειος.

Ο ΕΥΦΡΑΤΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ

Ο Ευφράτης στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρεται ως “ο ποταμός” ή “ο μεγάλος ποταμός”. Ήταν ένας από τους τέσσερις ποταμούς που διέρρεαν τον “κήπο της Εδέμ” (Γένεση 2,14). Την εποχή της άνοιξης, όταν έλιωναν τα χιόνια στα βουνά, ο ποταμός πλημμύριζε. Για το λόγο αυτό ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ για να εμποδίσει τις πλημμύρες, με κανάλια έστελνε το νερό σ’ όλη τη χώρα. Ο Ευφράτης αναφέρεται και στη Σοφία Σειράχ, όπου η παντοδυναμία του Θεού υπερκχειλίζει τη γνώση και τη σοφία, όπως ο Ευφράτης τα νερά του (Σοφία Σειράχ 24,26).

Όταν ο Θεός έκανε διαθήκη με τον Αβραάμ, του υποσχέθηκε ότι στους απογόνους του θα δώσει όλη τη χώρα, που εκτείνεται από την Αίγυπτο ως τον Ευφράτη (Γένεση 15,18). Αλλά και αργότερα, όταν οι Ισραηλίτες ήταν στο όρος Σινά, η χώρα που υποσχέθηκε ο Θεός στο Μωυσή, εκτεινόταν από την Ερυθρά θάλασσα ως τη Μεσόγειο θάλασσα και τη χώρα των Φιλισταίων, και από την έρημο Σουρ ως τον Ευφράτη και τον Αντιλίβανο (Έξοδος 23,31. Δευτερονόμιο 1,6-7. 11,24. Ιησούς του Ναυή 1,4).

Ο Ιακώβ όταν έφυγε από τον Λάβαν, μαζί με την οικογένειά του, πέρασε τον ποταμό Ευφράτη και κατευθύνθηκε προς τα βουνά της Γαλαάδ (Γένεση 31,21).

Όταν οι Ισραηλίτες κατασκήνωσαν δυτικά της Μωάβ, ο Βαλάκ, βασιλιάς των Μωαβιτών, φοβήθηκε πολύ και έστειλε άρχοντες αγγελιοφόρους στο Βαλαάμ, που ήταν άνθρωπος του Κυρίου και έμενε στη Φαθουρά κοντά στον Ευφράτη, για να καταραστεί τους Ισραηλίτες και να νικηθούν από τους Μωαβίτες (Αριθμοί 22,1-6). Η φυλή Ρουβήν κατά την είσοδό της στη Γη Χαναάν, εγκαταστάθηκε ανατολικά της Νεκράς Θάλασσας και προς ανατολάς έφτανε ως την αρχή της ερήμου, που οδηγεί προς τον Ευφράτη ποταμό (Παραλειπομένων Α’ 5,8-9).

Αργότερα ο Δαβίδ νίκησε στην Ημάθ τον Αδρααζάρ, το βασιλιά της Σουβά (Σωβά), όταν αυτός πήγαινε για να θέσει υπό την κυριαρχία του τους λαούς που ζούσαν κοντά στον Ευφράτη (Β’ Βασιλειών 8,3. Α’ Παραλειπομένων 18,3).

Το βασίλειο του Ισραήλ εκτεινόταν την εποχή του Σολομώντα από τον Ευφράτη και την πόλη Ραφί έως τη Γάζα (Γ’ Βασιλέων 2,46ζ. 2,46κ. 5,1. Β’ Παραλειπομένων 9,26). Σε άλλο σημείο αναφέρεται ότι το βασίλειό του εκτείνονταν πέρα από τον Ευφράτη (Γ’ Βασιλέων 5,4). Οι βασιλιάδες, των οποίων τα βασίλεια βρισκόντουσαν μεταξύ των ορίων της βασιλείας του Σολομώντα, από τον Ευφράτη έως την Αίγυπτο, του προσέφεραν δώρα και ήσαν υποτελείς σ’ αυτόν για όλο το διάστημα της βασιλείας του (Γ’ Βασιλέων 5,1. 10,26α).