Το Θράσος του Εκκλησιομάχου Ὑπουργοῦ κατά της λέξεως “Βασιλεύσι”

 Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου, Έφεδρου Ανθυπολοχαγού

Πρόσφατα διαβάσαμε στον Ορθόδοξο Τύπο κ.α. την κάτωθι είδηση και πρόκληση εκ του Υπουργού των εκτρωκτώνων εμβολίων κ. Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος ξαναήρθε στο υπουργείο για να διαλύσει την υγεία – τώρα και με την νομιμοποίηση του “φακελάκι” προς τους γιατρούς. Διαβάζουμε ότι:

“Ὁ Ὑπουργὸς τοῦ Ὑπουργείου τῶν ἐκτρωματικῶν ἐμβολίων, παρέστη εἰς ἁγιασμὸν εἰς μεγάλον νοσοκομεῖον. Τὸν ἁγιασμὸν ἐτέλεσεν ὑψηλόβαθμος κληρικός, ἐκφωνήσας (σωστά σύμφωνα με την παράδοση), τὸ «Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου… νίκας τοῖς βασιλεῦσι». Ὁ Ὑπουργίσκος ἀγρίεψε καὶ ἐζήτησε τὸν λόγον ἀπὸ τὸν κληρικόν (σημείωση μέσα στο χώρο της εκκλησίας όπου δεν έχει καμία αρμοδιότητα). Ποιός – αὐτὸς ποὺ ἐψήφισε τὸν νόμον τοῦ γάμου τῶν ΛΟΑΤΚΙ+, «μὲ χέρια καὶ μὲ νύχια».

Ὁ κυρὸς Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ἐφήρμοσε (κάκιστα) την διπολικὴ λύσιν τῆς δειλίας: Μέσα εἰς τοὺς ἱ. χώρους να ψάλλεται «τοῖς βασιλεῦσι», ενώ ἐκτὸς των ναών «τοῖς εὐσεβέσι». Μήπως εἰς ἑπομένην φάσιν, ὁ λαλίστατος Ὑπουργίσκος θὰ προστάζη ώστε οἱ κληρικοὶ νὰ εὐλογοῦν καὶ τοὺς νομοθετημένους πολιτικούς γάμους «μαϊμού» τῶν ΛΟΑΤΚΙ+, καθὼς προστάζει ομοίως καὶ ὁ ἀρχιαιρεσιάρχης Πάπας. Ἐκεῖ πάπας, ἐδῶ πολιτικὸς καὶ το ψευδοεκκλησιαστικὸ «παπᾶτο».

(βλέπε την είδηση και στον Ορθόδοξο Τύπο, οι παραπάνω παρενθέσεις και σημειώσεις είναι δικές μου καθώς και η παρακάτω ανάλυση).

Ο Άδωνις σε ρόλο Κώστα Σημίτη

Ο πρώην ακροδεξιός υπουργός Άδωνις Γεωργιάδης ο οποίος έχει μετακομίσει πλέον τώρα στην ακροαριστερά, πριν εισέλθει στην κυβέρνηση ήταν από τους δήθεν υπέρμαχους στο να λέγεται το τροπάριο “Σώσον κύριε τον λαό σού” όπως έχει, δηλαδή με την φράση “Νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος”. Μάλιστα όταν η κυβέρνηση Σημίτη το 2000 – 2004, είχε επιτεθεί στην εκκλησία για το τροπάριο αυτό, ο Γεωργιάδης από την εκπομπή του αλλά και με το κόμμα του ΛΑΟΣ τότε, το έπαιζε “πιστός χριστιανός”!. Ήταν τότε που έλεγε ότι θα απελάσει όλους τους λαθρομετανάστες, αλλά τελικά κάνει το εντελώς αντίθετο μαζί με την κυβέρνηση. Τώρα όμως που έχει αποποιηθεί τον θεσμό της “βασιλείας” και του βασιλόφρονος, αφού έχει προσκυνήσει τον Σιωνισμό και την καρέκλα που του προσφέρουν, τα έχει ξεχάσει όλα αυτά, αφού ουσιαστικά υποκρινόταν και δεν πίστευε όσα έλεγε. Οπότε σε ρόλο Κώστα Σημίτη, έρχεται να συνεχίσει την ίδια εκκλησιομαχία που υπήρχε και τότε (όπως ήταν και είναι και το θέμα των ταυτοτήτων, τώρα ως ηλεκτρονικές, τότε ως διαγραφή του θρησκεύματος) και να διαλύσει ότι έχει απομείνει όρθιο, μετά το κλείσιμο των ναών επί της κορωνολατρίας. Άλλωστε την ίδια ώρα που πούλαγε παλαιότερα “χριστιανισμό” και τις δήθεν “επιστολές του Ιησού”, πουλούσε ταυτοχρόνως και την αρχαία ειδωλολατρεία και πολυθεϊα μαζί με την ιδέα της ΜΕΤΕΝΣΆΡΚΩΣΗΣ. Τώρα έρχεται να επιβάλλει στον ορθόδοξο ιερέα που τέλεσε τον αγιασμό – την πλάνη του – όταν το Απολυτίκιο αυτό βγήκε κατά την εποχή που ο Βασιλέας Ηράκλειος έφερε το Τίμιο ξύλο πίσω από τους Πέρσες, οι οποίοι το είχαν πάρει ως λάφυρο πολέμου, όταν είχαν καταλάβει τα Ιεροσόλυμα. Εάν αναλογιστούμε ότι οι Πακιστανοί θεωρούνται σε μεγάλο βαθμό και απόγονοι των Περσών, οι οποίοι έχουν τώρα κατακλύσει την Ελλάδα και μας απειλούν ευθέως με σφαγή, σε ενδεχόμενο πόλεμο της Ελλάδος με την Τουρκία, καταλαβαίνουμε τον βαθύτερο λόγο της επίθεσης των αφελληνικών κυβερνητικών παραγόντων, τόσο στην Ορθόδοξη Εκκλησία και την εκκλησιαστική ιστορία, όσο και στον Βυζαντινό Βασιλέα Ηράκλειο, ο οποίος έφερε από την Περσία το Τίμιο Ξύλο, καθότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Άδωνις έχει και παγανιστικές καταβολές καθώς επίσης και ότι τόσο οι Ιουδαίοι, όσο και οι σύγχρονοι δωδεκαθεϊστές, μισούν το Βυζάντιο και την ιστορία του, γι’αυτό έχουν μείνει ιστορικά στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον οποίο επίσης αγνοούν ιστορικά, όπως και το γεγονός του ότι ο Μεγάλος Αλέξανδρος, προσκύνησε την κιβωτό της Διαθήκης, όταν πήγε στην Ιουδαία και δεν κατέστρεψε το ναό του Σολομώντα, εν αντιθέσει με τον σατανικό Αντίοχο τον Επιφανή, ο οποίος προσπάθησε να επιβάλλει την λατρεία του Δία, στους πιστούς Ιουδαίους της Παλαιάς διαθήκης τους οποίους υπέβαλε σε βασανιστήρια και θάνατο και επίσης άφησε τους Ρωμαίους να καταλάβουν ελεύθερα την Μακεδονία…

Ο Χριστόδουλος και οι “ευσεβέσι”

Αλλά τι να πούμε και για τον κυρό Χριστόδουλο, ο οποίος παίζοντας τότε το παιχνίδι των πολιτικών, επέτρεψε το τροπάριο αυτό να λέγεται αλλαγμένο εκτός των ιερών ναών, όπως γίνεται στους αγιασμούς, στα σχολεία και την βουλή, δηλαδή με την παραποίηση της φράσεως σε “Νίκας τοις ευσεβέσι” αντί της σωστής λέξεως “βασιλεύσι “κ.λπ. Από τότε άρχισε δυστυχώς αυτή η κατρακύλα!

Εμείς απαντάμε στους εκκλησιομάχους. Με το Ορθόδοξο Απολυτίκιο:
Σώσον, Κύριε, τόν λαόν σου καί ευλόγησον τήν κληρονομίαν σου, νίκας τοίς βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος, καί τό σόν φυλάττων διά τού Σταυρού σου πολίτευμα.

Με το Σταυρό θα τους συντρίψουμε όλους αυτούς τους απολίτιστους βαρβάρους και απογόνους των Φράγκων – Λατίνων, οι οποίοι από την μία εξισλαμίζουν την Ελλάδα και την γεμίζουν με εποίκους μουσουλμανικού θρησκεύματος, ενώ από την άλλη θέλουν να εισβάλλουν σε μοναστήρια, ώστε να απελαύνουν και να χτυπούν γέροντες μοναχούς.

Το ιστορικό με τον Βασιλέα Ηράκλειο και τον Τίμιο Σταυρό

Ὅταν τήν Δευτέρα, 5 Ἀπριλίου τοῦ 622 ὁ Αὐτοκράτωρ Ἡράκλει­ος ξεκινούσε τήν ἐκστρατεία του κατά τῶν Περσῶν, η τελετή ἔμοιαζε μέ «ἀληθινό σταυροφορικό ξεκίνη­μα».^[Καραγιαννοπούλου «Τό Βυζαντινό Κράτος» σελ. 128.^] (Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι αυτή ήταν γνήσια σταυροφορία απελευθέρωσης των Αγίων Τόπων από τους Πέρσες και όχι μία “μαϊμού” σταυροφορία των Φράγκων και Λατίνων, οι οποίοι είχαν ως σκοπό την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης και της Ανατολικής Ορθοδόξου Αυτοκρατορίας, όπως έγινε το 1204 με την Δ’ Σταυροφορία και εντολή του Πάπα Ιννοκέντιου, η οποία αποδυνάμωσε την Κωνσταντινούπολη με αποτέλεσμα να την καταλάβουν αργότερα οι Τούρκοι το 1453). Εἶχε ἤδη λάβει τήν θεία μετάληψι καί ἐνδεδυμένος ὡς ἁπλούς στρα­τιώτης προσευχήθηκε στήν Ἁγία Σοφία. Κατόπιν ἐνώπιον λα­­ού καί Στρατοῦ ὑψώνει τήν εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ “ἀχει­ρο­­ποιήτου”.

Σχεδόν 8 χρόνια ἀργότερα, ἀρχές τοῦ 630, στήν Ἱεράπολι ὁ Τίμιος Σταυρός πα­ραδόθηκε στόν Ἡράκλειο. Ὁ Αὐτοκράτωρ ἔσπευσε στά ἀπε­λευ­θερω­­μένα Ἱεροσόλυμα μέσα σέ κῦμα ἐνθουσιασμοῦ.

Ἦταν 21 Μαρτίου 630. Ὁ Ἡράκλειος μπροστά στό κατασυ­γκι­νη­μένο πλῆθος καί φορώντας μόνο ἕνα λευκό χιτώνα μετέφερε πε­­ζός στούς ὤμους του τόν Τίμιο Σταυρό καί ἀκολουθούμενος ἅπό τόν Πατριάρχη Μόδεστο καί τόν κλῆρο, τόν ἀποκατέστησε στήν θέσι του ἐπί τοῦ Γογλοθᾶ. Ἐκεῖ εἶναι πού ὁ κλῆρος ἔψαλε τό ἀπολυτίκιο τοῦ Σταυροῦ: «Σῶσον, Κύριε, τόν λαόν Σου καί εὐλό­γη­σον τήν κληρο­νο­μίαν Σου, νίκας τοῖς βασιλεύσι κατά βαρβάρων δω­ρού­μενος καί τό σόν φυλάττων, διά τοῦ Σταυροῦ Σου, πολίτευμα».

Ὅπως γράφει ὁ G. Ostrogorsky: «Ἡ πανηγυρική αὐτή πράξη συμ­­­βό­λιζε τή νικηφόρα ἔκβαση τοῦ πρώτου μεγάλου θρησκευτι­κοῦ πολέμου τῆς χριστιανοσύνης».^{[ «Ἱστορία τοῦ Βυζαντινοῦ Κράτους», Τόμος πρῶτος σελ. 170 ]}

Γνώσεσθε την Όντως Αλήθειαν. Τεύχος Ιουλίου 2024.