Η ΑΝΑΣΤΉΛΩΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΏΝ ΕΙΚΌΝΩΝ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΉ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΊΑ ΚΑΙ ΝΑΟΜΑΧΙΑ.                 

  Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη Θεολόγου      

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας αποτελεί ιδιαίτερη χριστιανική θριαμβική εορτή, σε ανάμνηση της οριστικής αναστήλωσης των ιερών και σεπτών εικόνων στη Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα το 842, οπότε και έπαψε από το γεγονός αυτό ο μακροχρόνιος πόλεμος που είχε δημιουργηθεί κατά την περίοδο της αιρέσεως της Εικονομαχίας, την οποία σήμερα μιμούνται οι αιρέσεις του Προτεσταντισμού, των Ιεχωβάδων και χιλιαστών, του Παπισμού (με τα αγάλματα και τις διαστρευλωμένες και αιρετικές εικόνες του) κ.α., καθώς και οι ψευδοθρησκείες του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ (οι οποίες είναι ανεικονικές θρησκείες και πολεμούν τις Ιερές Εικόνες, σε συμφωνία με τους άθεους και τους Μασόνους του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ κ.α.).

Στις ημέρες μας, με την δικαιολογία του Κορωνοϊού, έκλεισαν τους Ιερούς Ναούς και δημιουργούν μια νέα εικονομαχία, μυστηριομαχία και Ναομαχία. 

Η ΑΝΑΣΤΉΛΩΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΏΝ ΕΙΚΌΝΩΝ

Στην Κωνσταντινούπολη, η αναστήλωση των εικόνων εορτάσθηκε το έτος εκείνο του 842, με λαμπρό πανηγυρισμό και λιτανεία με μεγάλη πομπή. Αναθεματίστηκαν οι εικονομάχοι, συλλήβδην οι αιρετικοί και όλοι οι αναθεματισθέντες από τις Οικουμενικές Συνόδους και τον Συνοδικό Τόμο της 7ης Οικουμενικής Συνόδου του 787. Στο τέλος μνημονεύθηκαν και όλοι οι «αθλητές» της ευσέβειας και της ορθόδοξης πίστης, αλλά στις ημέρες μας οι Οικουμενιστές και φιλοπαπικοί ψευδοεπίσκοποι, αρνούνται να διαβάσουν τα ανωτέρω, διότι είναι αρνητές του Ορθόδοξου χριστιανικού δόγματος και οδεύουν προς την πανθρησκείαν και την ψευδοένωση με τον αιρεσιάρχη Πάπα.

Έτσι, σε ανάμνηση εκείνου του θριάμβου της Ορθοδοξίας κάθε χρόνο επαναλαμβανόταν στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας η τελετή αυτή κατά τον ακόλουθο τρόπο: Ο κλήρος (ενδημούντες και παρεπιδημούντες) μαζί με τους μοναχούς που πρωτοστάτησαν στους αγώνες υπέρ των εικόνων τελούσαν «παννύχιον υμνολογίαν» στον Ιερό Ναό της Θεοτόκου των Βλαχερνών, στο τέλος της οποίας ακολουθούσε λαμπρή λιτανεία στη Μεγάλη Εκκλησία, όπου παρίστατο ο Αυτοκράτορας.

Σήμερα, σε ανάμνηση της αναστήλωσης των εικόνων, εορτάζεται σε όλους τους χριστιανικούς ναούς η «Κυριακή της Ορθοδοξίας» κατά την πρώτη Κυριακή των Νηστειών, δηλαδή 42 μέρες πριν το Πάσχα. Κατά τη λειτουργία αναγιγνώσκεται με ιδιαίτερη έμφαση περικοπή εκ της προς Εβραίους επιστολής (ια’:24-26, και 32-40), όπου εκτίθενται οι αγώνες των αγίων ανδρών της Παλαιάς Διαθήκης υπέρ της πίστεως, καθώς επίσης και περικοπή από το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο (α’ 40 κ.έ.), όπου ιστορείται η κλήση του Φιλίππου και Ναθαναήλ που ομολόγησαν τον Ιησού Χριστό ως υιόν του Θεού «Ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, σὺ εἶ ὁ Βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ».

Ιδιαίτερα στην Ελλάδα, από Βασιλείας του Γεωργίου του Α’, καθιερώθηκε την Κυριακή της Ορθοδοξίας να προσέρχεται ο Βασιλεύς στη Μητρόπολη Αθηνών και να απαγγέλλει παρά τω Δεσποτικώ το Σύμβολο της Πίστεως. Το αυτοκρατορικό αυτό έθιμο, έφθασε μέχρι των ημερών μας επί Βασιλέως Κωνσταντίνου Β’, το οποίο μετά την μεταπολίτευση συνεχίζεται από τον εκάστοτε πρόεδρο της δημοκρατίας. 

Τα τελευταία χρόνια όμως οι πολιτικοί έχουν προδώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού δηλώνουν άθεοι, θέλουν ουδετερόθρησκο κράτος, Ισλαμοποιούν την Ελλάδα, έκλεισαν τις Εκκλησίες, πολεμούν την θεία κοινωνία και το Άγιο Φώς και πρόσφατα ψήφισαν και το γάμο των ομοφυλόφιλων Σοδομιστών. Και παρόλα αυτά η Δ.Ι. Σύνοδος δεν τους έβγαλε εκτός των Ιερών ναών όπως πρέπει!

ΕΙΣ ΤΟΝ ΟΡΘΡΟΝ

Μετὰ τὸν Ἑξάψαλμον, τό, Θεὸς Κύριος, τὸ Ἀπολυτίκιον Ἀναστάσιμον. 

Δόξα… Ἦχος β’

Τὴν ἄχραντον Εἰκόνα σου προσκυνοῦμεν Ἀγαθέ, αἰτούμενοι συγχώρησιν τῶν πταισμάτων ἡμῶν, Χριστὲ ὁ Θεός· βουλήσει γὰρ ηὐδόκησας σαρκὶ ἀνελθεῖν ἐν τῷ Σταυρῷ, ἵνα ῥύσῃ οὓς ἔπλασας ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ· ὅθεν εὐχαρίστως βοῶμέν σοι· Χαρᾶς ἐπλήρωσας τὰ πάντα, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, παραγενόμενος εἰς τὸ σῶσαι τὸν Κόσμον.

Καὶ νῦν… Θεοτοκίον

Πάντα ὑπὲρ ἔννοιαν, πάντα ὑπερένδοξα, τα σὰ Θεοτόκε μυστήρια, τῇ ἁγνείᾳ ἐσφραγισμένη, καὶ παρθενίᾳ φυλαττομένη, Μήτηρ ἐγνώσθης ἀψευδής, Θεὸν τεκοῦσα ἀληθινόν· αὐτὸν ἱκέτευε σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Εἶτα ἡ συνήθης Στιχολογία, οἱ Ἀναβαθμοὶ τοῦ Ἤχου, τό, πᾶσα πνοή, καὶ τὸ ἐνδιάτακτον Ἑωθινὸν Εὐαγγέλιον.

Καὶ μετὰ τό, Ἀνάστασιν Χριστοῦ, καὶ τὸν Ν’ ψάλλομεν τὰ παρόντα Ἰδιόμελα.

Δόξα… Ἦχος πλ. δ’

Τῆς μετανοιας ἄνοιξόν μοι πύλας Ζωοδότα· ὀρθρίζει γὰρ τὸ πνεῦμά μου, πρὸς Ναὸν τὸν ἅγιόν σου, ναὸν φέρον τοῦ σώματος, ὅλον ἐσπιλωμένον· Ἀλλ’ ὡς Οἰκτίρμων κάθαρον, εὐσπλάγχνῳ σου ἐλέει.

Καὶ νῦν… Θεοτοκίον, Ὁ αὐτὸς ήχος

Τῆς σωτηρίας εὔθυνόν μοι τρίβους Θεοτόκε· αἰσχραῖς γὰρ κατερρύπωσα, τὴν ψυχὴν ἁμαρτίαις, ὡς ῥαθύμως τὸν βίον μου, ὅλον ἐκδαπανήσας· ταῖς σαῖς πρεσβείαις ῥῦσαί με, πάσης ἀκαθαρσίας.

Στίχ. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός…

Ἦχος πλ. β’

Τὰ πλήθη τῶν πεπραγμένων μοι δεινῶν, ἐννοῶν ὁ τάλας, τρέμω τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, ἀλλὰ θαρρῶν εἰς τὸ ἔλεος τῆς εὐσπλαγχνίας σου, ὡς ὁ Δαυΐδ βοῶ σοι· Ἐλέησόν με ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.

 
 Τοις εκλαμβάνουσι τας παρά τής θείας Γραφής ρήσεις κατά τών ειδώλων, εις τας σεπτάς εικόνας Χριστού τού Θεού ημών, και τών αγίων αυτού, ανάθεμα (γ΄).

Δηλαδή αναθεματίζονται όσοι αιρετικοί ταυτίζουν τις ιερές εικόνες της Εκκλησίας (όπως οι Ιεχωβάδες και οι Πεντηκοστιανοί), με τις φράσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες ομιλούν για τα είδωλα των ειδωλολατρικών “θεών”.

67 Τοις κοινωνούσιν εν γνώσει τοις υβρίζουσι και ατιμάζουσι τας σεπτάς εικόνας, ανάθεμα (γ΄).

Αυτή η φράση του συνοδικού τόμου της Έβδομης Οικουμενικής Συνόδου, αναθεματίζει τους Ορθόδοξους Χριστιανούς (δηλαδή τους Οικουμενιστές) που έχουν κοινωνία με τους αιρετικούς, οι οποίοι απορρίπτουν τις ιερές εικόνες.

68 Τοις λέγουσιν ότι ως θεοίς οι Χριστιανοί ταις εικόσι προσήλθον, ανάθεμα (γ΄).

Οσοι ταυτίζουν τις ιερές εικόνες με θεότητες και είδωλα, και ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΎΝ τους Χριστιανούς “ότι δήθεν τις προσκυνούν ως θεούς”, αναθεματίζονται (μαζί και οι πολιτικοί της Ελλάδος).