Περικλής Ηλ. Νταλιάνης, Θεολόγος.
Στις 09 Ιουνίου 2002, μετά από διαθρησκειακή συνάντηση και προδοτικές συμπροσευχές στην Ραβέννα της Ιταλίας, του Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης, με τον αιρεσιάρχη πάπα της Ρώμης και τους εκπροσώπους, όλων των θρησκειών και των αιρέσεων, ακολούθησε λειτουργία στην παλαιοχριστιανική του Αγίου Απολλινάριου, μεταξύ του Πατριάρχου Βαρθολομαίου, με τον Αλβανίας Αναστάσιο, τον Περγάμου Ι. Ζιζιούλα, τον Ιταλίας Γεννάδιο, τον Βόλου Ιγνάτιο, τον Μεσογαίας Νικόλαο. Η προδοτική και ενωτική αυτή λειτουργία, έγινε κατά τα πρότυπα του ενωτικού συλλείτουργου που είχε γίνει στις 12 Δεκεμβρίου 1452, στον Ιερό ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, μεταξύ των ενωτικών οι οποίοι είχαν υπογράψει την ψευδο-ένωση της Φερράρας-Φλωρεντίας του 1438-39. Εκεί δυστυχώς και ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, κοινώνησε τα άζυμα των Λατίνων. Στην ψευδο-λειτουργία αυτή συμμετείχαν και δύο πρώϊν Ορθόδοξοι Ιερείς. Ο πρώϊν επίσκοπος Νικαίας Βισσαρίων, τον οποίο ο πάπας, είχε χρήσει σε νέο Λατίνο Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης και ο Κιέβου Ισίδωρος. Δηλαδή η πόλη λίγο πριν πέσει στα χέρια των Οθωμανών, είχε αποδεχτεί τα λατινικά αιρετικά δόγματα, γι’αυτό και ο Θεός, επέτρεψε την πτώση της, ως μικρότερο κακό, αφού έτσι οι Ορθόδοξοι ξαναβρήκαν την πίστη τους και ανέδειξαν τους νεομάρτυρες και ένα νέο αγωνιστικό εθνικό φρόνημα, κατά των Τούρκων εισβολέων. Σε αντιθετη περίπτωση, η Κωνσταντινούπολη, θα είχε γίνει παράρτημα και επαρχία του αιρεσιάρχη πάπα της Ρώμης και η ορθόδοξη πίστη θα είχε χαθεί. Το ότι ο Ισίδωρος μετά τον εκλατινισμό του, έγινε παπικός ψευδεπίσκοπος του Κιέβου, φανερώνει ότι από τότε οι παπικοί διεκδικούσαν το Κίεβο δια της Ουνίας, όπως γίνεται και τώρα στην Ουκρανία, διά της αναγνωρίσεως των ουνιτών του Επιφανίου, από τον Ουνιτίζοντα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο, ο οποίος προσπαθεί να επεκτείνει την επιρροή των εκεί ουνιτών, εις βάρος της Ορθοδοξίας και του Πατριαρχείου της Ρωσίας, αλλά και της τοπικής Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας με Αρχιεπίσκοπο τον Ονούφριο. Για να επανέλθω λοιπών, στο συλλείτουργο που έγινε το 2002 στην Ραβέννα, σε αυτό συμμετείχαν και αλλόθρησκοι και παπικοί, εκ των οποίων παπικών πολλοί κοινώνησαν από τα χέρια του διακόνου, του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και των λοιπών Επισκόπων που μετέδειδαν εκείνη την ώρα την Θεία Κοινωνία, κάτι το οποίο αποτυπώθηκε και στο σχετικό βίντεο, αφού οι παπικοί έκαναν τον σταυρό τους, κατά τον παπικό τρόπο, όταν κοινωνούσαν. Επειδή υπήρξαν μετά αντιδράσεις, φρόντισαν να κόψουν κάποια σημεία του βίντεο, αλλά ήδη είχαν κάποιοι κρατήσει κάποιες αποδείξεις και φωτογραφίες. Ένα χρόνο μετά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, στην Τεργέστη της Ιταλίας, τέλεσε κοινή λειτουργία, για ορθοδόξους και παπικούς, όπου υπήρξε και κοινό ποτήριο. Βλέπε και το Ορθόδοξο Χριστιανικό περιοδικό, “Γνώσεσθε την Αλήθειαν” και “Γνώσεσθε την Όντως Αλήθεια”, τεύχη 2003-2004 και τα εκεί αναλυτικά άρθρα μου. Στην ψευδο-λειτουργία αυτή, όπου πρόσβαλαν τα ιερά και τα όσια, έψαλε και η ελληνική χωροδία, με χοράρχη τον Λυκούργου Αγγελόπουλου, οι οποίοι μάλιστα μετά κομπάζονταν, ότι έψαλλαν στην εν λόγω (προδοτική) λειτουργία. Να και ο εγωισμός του ψάλτου. Δεν είναι τυχαίο ότι η εν λόγω χωροδία, έχει ψάλλει σε συναυλίες και ύμνους στα πρότυπα του λατινικού γρηγοριανού μέλους, καθώς έχει αφαιρέσει και τις λέξεις “Αμήν” και “Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς”, κλπ, εκ των ορθοδόξων ακολουθιών. Παραθέτω το σχετικό βίντεο, από το 2002.
0 Σχόλια