ΟΜΙΛΊΑ: ΤΑ ΨΥΧΟΣΆΒΒΑΤΑ ΚΑΙ Η ΟΡΘΌΔΟΞΗ ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥΣ (Α’ ΜΈΡΟΣ).
Περικλής Ηλ. Νταλιάνης Θεολόγος
Γιατί τελούμε τα Ψυχοσάββατα, πόσα Ψυχοσάββατα έχουμε, πότε τελούνται τα Ψυχοσάββατα και τα ιερά μνημόσυνα, η λειτουργική χρήση του πένθιμου Σαββάτου και της Αναστάσιμης Κυριακής, η Κυριακή της Απόκρεω και τα ειδωλολατρικά καρναβάλια, οι Κολλυβάδες Αγιορείτες Άγιοι και η έριδα για την τέλεση των ιερών μνημοσύνων, η πλάνη της μετεμψύχωσης (Α’ Μέρος).
Η καινοτομία της αλλαγής εορτασμού του Πάσχα 2021, η προσπάθεια επαναφοράς της αργίας του εβραϊκού Σαββάτου, η μή Αγιοκατάταξη πολλών Ορθοδόξων Αγίων Κολλυβάδων από την διοίκηση του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, η μνημόνευση των κεκοιμημένων, το στάρι και το πρόσφορο κ.λπ. (Β’ Μέρος και βίντεο)
Επισκόπηση κεντρικών σημείων Ομιλίας
Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω, λέγεται – «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το πρώτο από τα δύο Ψυχοσάββατα του έτους (το δεύτερο επιτελείται το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής).
Τα Ψυχοσάββατα και μνημόσυνα τελούνται ημέρα Σάββατο
Ο λόγος που το καθιέρωσε η Εκκλησία μας, παρ’ ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής: Επειδή πολλοί κατά καιρούς απέθαναν μικροί ή στην ξενιτιά ή στη θάλασσα ή στα όρη και τους κρημνούς ή και μερικοί, λόγω πτώχειας, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων μνημοσύνων, «οι θείοι Πατέρες φιλανθρώπως κινούμενοι θέσπισαν το μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των άπ’ αιώνος εύσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».
Στο Ψυχοσάββατο πηγαίνουμε στην εκκλησία κόλλυβα, τα οποία συμβολίζουν την Ανάσταση και μνημονεύουμε όλα τα ονόματα των νεκρών συγγενών, φίλων και όσων μας εχθρεύονταν, σε πνεύμα συγχώρεσης. Τα ψυχοσάββατα και τα μνημόσυνα γίνονται μόνο το Σάββατο και όχι την Κυριακή, διότι η Κυριακή είναι ημέρα της Αναστάσεως και το Σάββατο ημέρα της καθόδου του Χριστού στον Άδη. Οπότε είναι μεγάλο λάθος να τελούνται σήμερα τα μνημόσυνα ημέρα Κυριακή και όχι το Σάββατο, με διάφορες δικαιολογίες.
Η Κυριακή της Απόκρεω
Επειδή την Κυριακή της Απόκρεω ποιούμε ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και οι κεκοιμημένοι μας ακόμη δεν κρίθηκαν, τους μνημονεύουμε σήμερα και, επικαλούμενοι το άπειρο έλεός Του, παρακαλούμε τον Θεό με το μνημόσυνο πού κάνουμε, να τους αναπαύσει. Συγχρόνως δε, ενθυμούμενοι και εμείς το θάνατο και «διεγειρόμεθα προς μετάνοιαν…».
Η Εκκλησία στα ψυχοσάββατα μνημονεύει όλα τα ονόματα από Αδάμ έως σήμερα, ωστόσο, ορίζει εξαιρέσεις στη μνημόνευση ονομάτων: πρώτον για όσους έφυγαν αβάπτιστοι -καθώς το βάπτισμα αποτελεί μυστήριο σωτηρίας- και δεύτερον για όσους έχουν επιλέξει την αποτέφρωση κατά την επιθυμία τους, ή αυτοκτόνησαν, ή έπεσαν σε αίρεση ή αρνήθηκαν τον Χριστό, οπότε η μνημόνευση ονομαστικά θεωρείται ακατάλληλη σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση.
Το Ιστορικό της κολλυβαδικής έριδας και το σήμερα
Η αρχή της έριδας τοποθετείται στο έτος 1754. Τότε οι μοναχοί της Σκήτης της Αγίας Άννας, που είχαν αυξηθεί πολύ, αποφάσισαν να γκρεμίσουν το παλιό τους «κυριακό» (κεντρικό ναό), το οποίο είχε χτιστεί με προσωπικές δαπάνες του πρώην Πατριάρχη Διονυσίου Γ΄ που εφησύχαζε εκεί, και να οικοδομήσουν νέο. Για να βρουν τα απαραίτητα χρήματα έκαναν έκκληση για δωρεές. Για όλους αυτούς γίνονταν αγρυπνίες και μνημόσυνα με κόλλυβα κάθε Σάββατο, όπως συνηθιζόταν στο Άγιο Όρος. Σύντομα όμως ο κατάλογος επεκτάθηκε τόσο πολύ και οι ακολουθίες με την ανάγνωση των ονομάτων διαρκούσαν τόσο πολύ, που οι μοναχοί δεν προλάβαιναν να πάνε στις Καρυές, όπου κάθε Σάββατο γινόταν το παζάρι, στο οποίο πουλούσαν τα εργόχειρά τους. Έτσι, για όσο χρόνο χτιζόταν το κυριακό, οι μοναχοί αποφάσισαν να εργάζονται έξι ημέρες και να κάνουν τα μνημόσυνα των δωρητών την Κυριακή, μετά την Λειτουργία.
Τα Ιερά μνημόσυνα τελούνται το Σάββατο και όχι την Κυριακή όπως γίνεται σήμερα
Η απόφαση δεν βρήκε σύμφωνους όλους τους μοναχούς της σκήτης, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις. Η έριδα πολύ γρήγορα επεκτάθηκε σε όλο το Άγιο Όρος. Η μία παράταξη (οι Κολλυβάδες) πίστευε σωστά ότι τα μνημόσυνα έπρεπε να τελούνται μόνο το Σάββατο και όχι τις Κυριακές και δεσποτικές γιορτές, η δε άλλη (οι αντι-Κολλυβάδες) ότι δεν ήταν αντίθετο στην παράδοση να τελούνται μνημόσυνα και τις Κυριακές, παρότι καταργούσαν τον Αναστάσιμο χαρακτήρα της Κυριακής.
Οι νεώτερες καινοτομίες των Αντικολλυβάδων – Οικουμενιστών
Διαφάνηκε ότι, πέραν της αφορμής που ήταν η ημέρα τέλεσης των μνημοσύνων, τα αίτια ήταν βαθύτερα και αφορούσαν την αντιπαράθεση συντηρητικών και μεταρρυθμιστών με ζητούμενο την επιστροφή στην αρχαία παράδοση ή την πρσαρμογή στις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες. Οι εκκοσμικευμένοι αντικολλυβάδες μετά επέβαλαν και άλλους νεωτερισμούς και καινοτομίες στον εκκλησιαστικό χώρο, όπως ήταν η αλλαγή του παλαιού ημερολογίου, η συμπόρευση με τον παπισμό και η αναγνώριση των αιρέσεων ως δήθεν “εκκλησιών”, η ψευδοσύνοδος της Κρήτης του 2016, οι μικτοί γάμοι με αιρετικούς και οι συμπροσευχές με τους αλλόθρησκους, η αναγνώριση των σχισματικών των Σκοπίων και της Ουκρανίας, η απομάκρυνση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Τράπεζα, η κατάργηση του Τέμπλου σε ναούς, οι συναυλίες μέσα σε ιερούς ναούς, η χρήση οργάνων και τάμπλετ στην λατρεία, το κλείσιμο των ναών και η χρήση μάσκας στην θεία λειτουργία, η κατάργηση λειτουργικών λέξεων ή φράσεων, όπως το Αμήν, το Υπεραγία Θεοτόκε Σώσον ημάς κ.α.
Οι αμετανόητοι θα κολαστούν, τα ειδωλολατρικά καρναβάλια
Τότε ἐρεῖ καὶ τοῖς ἐξ εὐωνύμων· πορεύεσθε ἀπ᾿ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ. ἐπείνασα γάρ, καὶ οὐκ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ οὐκ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ οὐ , οὐδὲ ἐμοὶ ἐποιήσατε. Καὶ ἀπελεύσονται οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον, οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον». (Ματθ. κε’ 31-46)
Την περίοδο αυτή πρέπει να απέχουμε από τα ειδωλολατρικά καρναβάλια, τα οποία αναβιώνουν την αρχαία πολυθεϊα και την πλάνη της μετεμψύχωσης με τα μασκαρέματα και τα προσωπεία.
Η ΕΚΚΛΗΣΊΑ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΜΝΗΜΟΝΕΎΕΙ ΌΛΟΥΣ
Η Εκκλησία, ωστόσο, ορίζει δύο εξαιρέσεις στη μνημόνευση ονομάτων: πρώτον για όσους έφυγαν αβάπτιστοι (δηλαδή άθεους, αιρετικούς και αλλοθρήσκους) – καθώς το βάπτισμα αποτελεί μυστήριο σωτηρίας- και δεύτερον για όσους έχουν επιλέξει την αποτέφρωση, την ευθανασία, ή την αυτοκτονία, κατά την επιθυμία τους, ή έχουν αφοριστεί από την Εκκλησία, οπότε η μνημόνευση ονομαστικά θεωρείται ακατάλληλη σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση.
0 Σχόλια