Τοῦ κ. Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Εἶναι πρωτάκουστος ὁ ἀντιεκκλησιαστικὸς ἐθνοφυλετισμὸς τῆς μὴ ἀναγνωρισμένης ἀπὸ τὴν μεγάλη πλειοψηφία τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας’’ (“OCU”), εἰς βάρος τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι.
Σὲ ἄρθρο τὸ ὁποῖο δημοσιεύθηκε στὴ Romfea.gr στὶς 8/2/2024 μὲ τίτλο “Ἡ Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας διέγραψε τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Νιέφσκι’’, σημειώνοντο μεταξὺ ἄλλων τὰ ἑξῆς: «Συνῆλθε τὴν Παρασκευὴ 2 Φεβρουαρίου 2024 ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου Κιέβου κ. Ἐπιφανίου. Μία ἀπὸ τὶς ἀποφάσεις ποὺ προκαλεῖ ἀλγεινὴ ἐντύπωση ἦταν ἡ διαγραφὴ ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τοῦ Ἁγίου Μεγάλου Πρίγκηπα Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι, ὁ ὁποῖος ἀνέκαθεν τιμοῦνταν στὴ Γῆ τῶν Ρῶς ὡς ὑπέρμαχος καὶ προστάτης τῆς Ὀρθοδοξίας’’.
Θὰ πάψει ἡ Ἐκκλησία μας νὰ ἑορτάζει κάθε 23 Νοεμβρίου τὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Νιέφσκι καὶ τὴν ἀνακομιδὴ τῶν Ἁγίων Λειψάνων του στὶς 30 Αὐγούστου, λόγω τῆς ἐθνοφυλετικῆς ἀσέβειας τῆς μὴ ἀναγνωρισμένης ἀπὸ τὴν μεγάλη πλειοψηφία τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας’’ (“OCU’’);
Φυσικὰ καὶ δὲν θὰ ἀκολουθήσει ἡ Ἐκκλησία τὴν ἐθνοφυλετικὴ αὐτὴ ἀσέβεια. Δυστυχῶς ὅμως, δὲν συμφέρει νὰ ἀνασκευάσουν τὴν ἀσέβεια αὐτή, ὅσοι ἐπέλεξαν τὴ μονομέρεια στὸ Οὐκρανικὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα.
Ἡ ἁγιοκατάταξη τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι ἔγινε ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας τὸ ἔτος 1547. Θὰ τὴν “ἀναιρέσει’’ ἡ μὴ ἀναγνωρισμένη ἀπὸ τὴν μεγάλη πλειοψηφία τῶν κατὰ τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν “Αὐτοκέφαλη Ἐκκλησία τῆς Οὐκρανίας’’ (“OCU’’);
Τὸ μένος ὅσων Οὐκρανῶν συνοδοιποροῦν μὲ τὰ νεοναζιστικὰ ἀζοφικὰ τάγματα, τοὺς ὁδήγησε στὴν κατεδάφιση στὸ Χάρκοβο τοῦ ἀγάλματος τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νιέφσκι. Τί τοὺς ὁδήγησε σὲ τέτοια ἀσέβεια; Φυσικὰ ὁ νοσηρὸς ἐθνοφυλετισμὸς τοὺς ὁδήγησε σὲ κάτι τέτοιο.
Στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρο, τὸ ὁποῖο δημοσιεύτηκε στὴ Romfea.gr, σημειώνετο καὶ τὸ ἑξῆς: “Νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι στὸ ἔγγραφο, ποὺ συνόδευε τὴ συνοδικὴ ἀπόφαση, τονίζεται ὅτι «ἡ ἀπόδοση τιμῆς στὸν πρίγκιπα Ἀλέξανδρο Γιαροσλάβιτς τοῦ Νόβγκοροντ, ἐπονομαζόμενο Νιέφσκι, συνδέεται στενὰ μὲ τὸ ἐνδοξασμὸ τῆς μοσχοβίτικης δυναστείας τῶν πριγκίπων, ἄλλωστε ἦταν πατέρας τοῦ πρώτου πρίγκιπα τῆς Μόσχας, καθὼς καὶ μὲ τὴ ρωσικὴ κρατικὴ λατρεία τοῦ αὐτοκρατορικοῦ μιλιταρισμοῦ»’’.
Ὡς ἀπάντηση ἂς παραθέσουμε αὐτὸ ποὺ ὀρθὰ σημειώνετο στὸ ἄρθρο στὴ Romfea.gr: “Ὁ Ἅγιος Ἀλέξανδρος τὸν 13ο αἰῶνα κατ’ ἐπανάληψη νίκησε τοὺς ρωμαιοκαθολικοὺς σταυροφόρους ἱππότες καὶ προστάτευσε τὰ πριγκιπᾶτα τῆς Ρωσίας ἀπὸ τὸν στρατιωτικὸ ἐπεκτατισμὸ τοῦ ρωμαιοκαθολικισμοῦ’’.
Ἀντιλαμβανόμαστε ὅτι ἂν ἐπικρατοῦσαν οἱ Παπικοὶ στὴν τότε Ρωσία θὰ εἴχαμε τὸ ἀνάλογο μεταγενέστερο ἀποτέλεσμα μὲ τὴν Φινλανδία καὶ τὴν Πολωνία. Γιατί μηδενίζουν τὴ μεγίστη συμβολὴ τοῦ μεγάλου αὐτοῦ Ἁγίου στὴν Ὀρθοδοξία, στὰ μέρη τῆς τότε Ρωσίας;
Ἂν δὲν ἦταν αὐτὸς ὁ Ἅγιος, πιθανότατα νὰ ἐπικρατοῦσε καὶ στὸ Κίεβο ὁ Παπισμός. Ἡ συμβολὴ τοῦ Ἁγίου στὴν ἐπικράτηση τῆς Ὀρθοδοξίας σὲ ὅλη τὴν τότε Ρωσία ἦταν μεγίστη.
Δὲν τοὺς προβληματίζει τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν ἐθνοφυλετικὴ αὐτὴ ἀσέβειά τους, δὲν βρίσκουν συνοδοιπόρους οὔτε τὶς ὀλίγες κατὰ τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, οἱ ὁποῖες τοὺς στηρίζουν;
Θὰ μᾶς διδάξουν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν κατάλαβαν ὅτι δὲν εἶναι “καλὸς ἀγώνας’’, λαϊκοὶ νὰ ἐνδύονται ἱερατικὰ καὶ Ἀρχιερατικὰ ἄμφια, ἐμπαίζοντας τὸ Ἅγιο Πνεῦμα καὶ προσποιούμενοι ὅτι “λειτουργοῦν’’;
Πολλὲς ἐκκλησίες εἶναι ἀφιερωμένες στὸν Ἅγιο Ἀλέξανδρο Νιέφσκι. Ἐκτὸς ἀπὸ τὴ Ρωσία, ὑπάρχει Καθεδρικὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου στὴ Σόφια τῆς Βουλγαρίας, στὴν παλαιὰ πόλης τοῦ Τάλιν στὴν Ἐσθονία, στὴ Σερβία, Γεωργία, Γαλλία, Δανία κ.λπ.
Γιατί νὰ ὑπάρχει τέτοιος ἀσεβὴς ἐθνοφυλετισμὸς καὶ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τέτοια ἀπαράδεκτη σιωπή; Καταλαβαίνουμε τὴν ἐξαιρετικὰ μεγάλη δυσκολία ὅσων ἐπέλεξαν τὴ μονομέρεια στὸ Οὐκρανικὸ ἐκκλησιαστικὸ ζήτημα, νὰ ἀνασκευάσουν τὴν ἐθνοφυλετικὴ αὐτὴ ἀσέβεια, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι πρωτίστως ἕνα πολὺ σοβαρὸ πρόβλημα.
Ἔχομε βέβαιη τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ Χριστὸς δὲν θὰ ἐπιτρέψει τέτοια ἐθνοφυλετικὴ ἀσέβεια καὶ θὰ δώσει καλύτερες μέρες γιὰ τὴν Ἐκκλησία Του, ὅπως καὶ στὸ θέμα τῆς Ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητας.
0 Σχόλια