Οι Οσίες Ξένη και οι δύο θεραπαινίδες της

από ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ (ΟΝΤΩΣ) ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ | Ιαν 24, 2026 | Αγία Γραφή, Αγία Τριάδα, Αγίες Μάρτυρες και Οσίες, Άγιοι εκ Ρώμης, Άγιοι Πρωτομάρτυρες, Άγιον Πνεύμα, Άγιος Νικόδημος - Ανάσταση, ΑΪΠΑΡΘΕΝΊΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΌΚΟΥ, Γεροντικόν, Εκκλησία & Ηθική, Ευαγγέλιο, Η δια Χριστόν Πτωχεία, Η ελεημοσύνη, Ιερά Προσκυνήματα, Ιερές μονές, Ιστορικά, Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, δια Πρεσβειών της Παναχράντου σου Μητρός και πάντων σου των Αγίων, ελέησον ημάς τους αμαρτωλούς, Λειτουργικά Βιβλία, Λειτουργικά κείμενα, Μάθημα Θρησκευτικών, Μεγάλη Τεσσαρακοστή, Μεγάλος Αγιασμός, Μέγας Αθανάσιος - Χριστούγεννα, μη κατηγοριοποιημένα, Μυστήριο τῆς έξομολογήσεως, Μυστήριο του Βαπτίσματος, Οι Λογισμοί των ανθρώπων, Ορθόδοξα Θαύματα, Ορθόδοξη Αγιολογία, Ορθόδοξη Άσκηση, Ορθόδοξη Εκκλησιολογία, Ορθόδοξη Ιεραποστολή, Ορθόδοξη Οικογένεια, Ορθόδοξη Ομολογία, Ορθόδοξη Πίστη, Ορθόδοξη προσευχή, Ορθόδοξη Υμνολογία, Ορθοδοξία, Ορθόδοξο Βάπτισμα, Ορθόδοξο Ήθος, Ορθόδοξο μαρτύριο, Ορθόδοξος γάμος, Ορθόδοξος μοναχισμός, Πανορθόδοξοι Σύνοδοι, Βιβλια & Μελετες, Παπικό ψευδο-πρωτείο και Ραβέννα, Πράξεις των Αποστόλων, Πρωτοχριστιανικοί Διωγμοί, Ρωμαίοι Αυτοκράτορες, Συλλείτουργα Πατριάρχου και Αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης, Τα Ιερά Μνημόσυνα, Τα ιερά μυστήρια, Ταπείνωση και Ταπεινολογία, Το μυστήριο της μετάνοιας, Το Μυστήριο του Ευχελαίου, Υγεία, Χριστιανική Αγάπη και Ειρήνη, Χριστιανική Αγνότητα, Χριστιανική εγκράτεια, Χριστιανική Ηθική, Χριστιανική πίστη, Χριστιανισμός & Ειδωλολατρία | 0 Σχόλια

Ημερομηνία Εορτής:	24 Ιανουαρίου
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 24 Ιανουαρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:	Οσία Ξένη και μαζί οι Οσίες Δύο Θεραπαινίδες Της Οσίας Ξένης
Ιερά Λείψανα:	Η Κάρα της Αγίας βρίσκεται στο Ναό Τιμίου Προδρόμου Καβάλας. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας βρίσκονται στις Μονές Αγάθωνος Φθιώτιδος, Μεταμορφώσεως Σωτήρος Νικητών Χρυσουπόλεως Καβάλας, Λειμώνος Λέσβου και Νταού Πεντέλης και στον ομώνυμο Ναό Νικαίας Πειραιώς.
Περιεχόμενα:

Βιογραφία

Εις την Ξένην.
Ἀποξενοῦται τοῦδε τοῦ βίου Ξένη,
Οὗ ζώσα καὶ πρίν, ὡς ἀληθῶς ἦν ξένη.

Εις τας δύω θεραπαινίδας.
Θνῄσκουσιν ἄμφω τῆς Ξένης αἱ δουλίδες,
Οὐ τῶν ἐκείνης ἀρετῶν οὖσαι ξέναι.

Εἰκάδι οὐρανοῦ εἰς ξενίην Ξένη ἦλθε Τετάρτη.

Η Οσία Ξένη έζησε τον 5ο μ.Χ. αιώνα. Ονομαζόταν στην αρχή Ευσεβεία και καταγόταν από τη Ρώμη.

Αρνούμενη τη πίεση των γονιών της να νυμφευθεί άνδρα της επιλογής τους, φεύγει κρυφά στην Αλεξάνδρεια όπου μετονομάσθηκε Ξένη για να χαθούν τα ίχνη της. Πηγαίνει στο νησί της Κω και στη συνέχεια εγκαθίσταται στα Μύλασσα της Καρίας. Εκεί, μαζί με δύο υπηρέτριές (θεραπαινίδες) της που της είχαν μείνει πιστές, έκτισε ναό στο όνομα του αγίου πρωτομάρτυρα Στεφάνου και ησυχαστικά κελιά.

Πολύ γρήγορα η φήμη της και η ενάρετη και ασκητική ζωή που διήγε έφεραν κοντά της νέες κοπέλες που ποθούσαν το βίο της άσκησης και της προσευχής, ενώ το μοναστήρι έγινε περίφημο πνευματικό κέντρο, όπου καθημερινά συνέρεαν πολλές πονεμένες γυναίκες για να πάρουν τις συμβουλές και να ζητήσουν τις προσευχές της αγίας.

Η αγιοσύνη της αναγνωρίσθηκε και κατά τη διάρκεια του ενταφιασμού του σεπτού της σκηνώματος, όταν εμφανίσθηκε στον ουρανό σταυρός σχηματισμένος από αστέρια.

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν σοί Μῆτερ ἀκριβῶς διεσώθη τό κατ᾽ εἰκόνα· λαβοῦσα γάρ τόν σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ, καί πράττουσα ἐδίδασκες, ὑπεροράν μέν σαρκός, παρέρχεται γάρ· ἐπιμελεῖσθαι δέ ψυχῆς, πράγματος ἀθανάτoυ, διό καί μετά Ἀγγέλων συναγάλλεται, Ὁσία Ξένη τό πνεῦμά σου.

Έτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Ξένην ἤνυσας, ζωὴν ἐν κόσμῳ, ξένην ἔσχηκας, προσηγορίαν, ὑπεμφαίνουσαν τὴ κλήσει τὸν τρόπον σου, σὺ γὰρ νυμφίον λιποῦσα τὸν πρόσκαιρον, τῷ ἀθανάτῳ ὁσίως νενύμφευσαι. Ξένη ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοῖς τῶν αἱμάτων σου.
Τό σόν ξενότροπον Ξένη μνημόσυνον, ἐπιτελοῦντες οἱ πόθῳ τιμῶντές σε, ὑμνοῦμεν Χριστόν τόν ἐν ἅπασι, σοί παρέχοντα ἰσχύν τῶν ἰάσεων· ὅν πάντοτε δυσώπει, ὑπέρ πάντων ἡμῶν.

Ὁ Οἶκος
Ἵλεων Ξένη, τὸν ξενοτρόπως ἐκ Παρθένου τεχθέντα, ἐκδυσώπει Χριστὸν ἡμῖν γενέσθαι Ἀοίδιμε, τοῖς κατὰ χρέος σοι προσφοιτῶσιν ἐκ ψυχῆς καὶ καρδίας καθαρωτάτης, καὶ εὐσεβῶς τὴν σὴν μνήμην ὑμνῆσαι σπουδάζουσιν, ἣν πᾶσαι τῶν οὐρανῶν αἱ Δυνάμεις ἀξίως ἐτίμησαν, ὡς φωτοφόρον καὶ ἄμωμον καὶ ἁγίαν πανήγυριν, Ἔνδοξε, πρεσβεύουσα ἀπαύστως ὑπὲρ πάντων ἡμῶν.