Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ Η ΕΝΔΟΞΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ Μεγάλη Εβδομάδα ΚΑΙ Η ΕΝΔΟΞΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ:

 Τι ΚΑΙ ΠΩΣ γιορτάζουμε την κάθε Ημέρα της Μεγάλης ΕβδομάδαΣ

Του Περικλέους Ηλ. Νταλιάνη, Θεολόγου, Ιεροψάλτη, Αγιογράφου.

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Α)ΟΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Ορισμένοι ακόμη και μέσα από τον εκκλησιαστικό χώρο, θεωρούν εσφαλμένος ότι οι ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας ξεκινούν από το πρωί της Μεγάλης Δευτέρας και ότι τελειώνουν δήθεν την Κυριακή της Αναστάσεως. Αν και έτσι κάποιοι νομίζουν ότι είναι το λογικό, παρόλα ταύτα, η αλήθεια είναι πως η έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας σημειώνεται ήδη από το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων όπου τελείτε ο όρθρος της Μ. Δευτέρας (πριν ξημερώσει δηλαδή η Μεγάλη Δευτέρα) και η Μ. Εβδομάδα ολοκληρώνεται το Μεγάλο Σάββατο, δηλαδή λίγο πριν αρχίσουμε τον όρθρο της Αναστάσιμης Παννυχίδας της Κυριακής μετά τις 12:00, όταν και ψάλλουμε το Χριστός Ανέστη. Η μόνη διαφορά με πρώτα είναι ότι ο όρθρος έχει πάρει την θέση του εσπερινού, διότι ο εσπερινός έχει συνδεθεί με την τέλεση της πρωινής  προηγιασμένης θείας λειτουργίας, επειδή η ακολουθία του όρθρου είναι μεγάλη και εάν η προηγιασμένη γινόταν μαζί με τον όρθρο, τότε η ακολουθία θα κρατούσε πέντε ώρες περίπου και θα ήταν κουραστική για τους εκκλησιαζόμενους. Επίσης την Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο το πρωί, η Εκκλησία μας τελεί τον εσπερινό μαζί με την Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου. Οπότε η Κυριακή των Βαϊων είναι η αρχή της Μ. Εβδομάδος, αφού η εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή και όχι από την Δευτέρα. Η    Κυριακή του Πάσχα είναι η αρχή της Διακαινησίμου Εβδομάδος και η αρχή του Πεντηκοσταρίου, δηλαδή του λειτουργικού εκείνου βιβλίου, το οποίο επεκτείνεται έως την Κυριακή της Πεντηκοστής  και των Αγίων Πάντων.

Η νηστεία του Μ. Σαββάτου τελειώνει μετά την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία της Κυριακής και μετά από αυτήν τρώμε στο Αναστάσιμο τραπέζι, αφού πάντα κοινωνούμε νηστικοί. Δηλαδή η  αυστηρή νηστεία του Μ. Σαββάτου κανονικά τελειώνει το πρωί της Κυριακής σύμφωνα και με τον ΠΘ΄ κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου. Κανὼν ΠΘ’. «Τὰς τοῦ σωτηρίου πάθους ἡμέρας, ἐν νηστείᾳ, καὶ προσευχῇ, καὶ κατανύξει καρδίας ἐπιτελοῦντας, χρὴ τοὺς πιστοὺς περὶ μέσας τῆς περὶ τὸ μέγα σάββατον νυκτὸς ὥρας ἀπονηστίζεσθαι, τῶν θείων Εὐαγγελιστῶν Ματθαίου καὶ Λουκᾶ, τοῦ μέν, διὰ τοῦ, Ὀψὲ σαββάτων ῥήματος· τοῦ δέ, διὰ τοῦ Ὄρθρου βαθέος, τὴν βραδύτητα τῆς νυκτὸς ἡμῖν ὑπογράφοντος». Το «όρθρου βαθέως», εννοεί τα ξημερώματα της Κυριακής, διότι ο Χριστός παρέδωσε το πνεύμα του την ενάτη ιουδαϊκή ώρα της Μ. Παρασκευής και έμεινε στον Άδη για 33 ώρες, όσα ήταν και τα χρόνια του. Δηλαδή ο Χριστός Αναστήθηκε στις 06:00 το πρωί της Κυριακής, εις ανάμνηση της εξαήμερης δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου. Στον Ελληνικό χώρο κάποιοι θεολόγοι από σύγχυση, μπερδεύουν την ώρα του θανάτου και της Αναστάσεως του Ι. Χριστού, με τα σημερινά δεδομένα. (Βλέπε την ανάλυσή στο βιβλίο μου, από την Σταύρωση στην Ανάσταση). Άρα το συντομότερο που μπορούμε να λήξουμε την νηστεία του Μ. Σαββάτου, είναι μετά το τέλος της Αναστάσιμης παννυχίδας, η οποία τελειώνει με τις σημερινές συνθήκες  στις κοσμικές ενορίες το νωρίτερο στις  02:00 – 02:30 τα μεσάνυκτα της Κυριακής. Η περσινή Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Ελλάδος (δηλαδή η διοικούσα κρατική και όχι ή χαρισματική Εκκλησία που είμαστε εμείς ο κλήρος και ο λαός), αρνήθηκε το αρχικό και βασικότερο δόγμα της Εκκλησίας μας, δηλαδή της Αναστάσεως του Κυρίου και της Κυριακής ως ημέρα της Αναστάσεως και μιμούμενη (η Σύνοδος αυτή) τους Ιουδαίους και τις αιρέσεις των Τεσσαρασκεδεκατιτών και των Αντβεντιστών (της 7ης ημέρας), δέχτηκε τα άθεα και τα αιρετικά δόγματα των Ιουδαίων σταυρωτών και συνεόρτασε μαζί τους το Πάσχα του 2021 (με την δικαιολογία του κορωνοϊού και των υγειονομικών μέτρων, τα οποία παραβίασαν μαζί με την πολιτεία), κατά το Μεγάλο Σάββατο του Πάσχα και όχι κατά την Αναστάσιμη Κυριακή (στις 02/05/2021). Δηλαδή εόρτασε τη Σταύρωση του Χριστού και όχι την Ανάσταση, όπως έκανε και η αίρεση των Τεσσαρασκεδεκατιτών, η οποία εόρταζε τη Σταύρωση του Χριστού κατά τη 14η ημέρα του Εβραϊκού μήνα Νισάν (κατά τις καθημερινές ημέρες). Το αποτέλεσμα ήταν ότι δεν εόρτασε η Δ.Ι.Σ. την Ανάσταση του Χριστού κατά την Αναστάσιμη Κυριακή, καταπατώντας την νηστεία του Μ. Σαββάτου και τελώντας αντικανονικός δύο Θ. Λειτουργίες μέσα στο Μ. Σάββατο, ΚΆΤΙ ΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΎΕΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ…αφού αυτή την συνήθεια την μιμήθηκαν οι παπικοί αιρετικοί.

Στο ευαγγέλιο του Ματθαίου και στο υπόμνημα του Τρεμπέλα στο κατά Ματθαίον (Π.Ν.Τρεμπέλα σελ. 501-510 εκδόσεις «ο Σωτήρ»), διαβάζουμε: Ματθ. 28,1    Ὀψὲ δὲ σαββάτων(1), τῇ ἐπιφωσκούσῃ(2) εἰς μίαν σαββάτων(3), ἦλθε Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία θεωρῆσαι(4) τὸν τάφον.
Ματθ. 28,1    Πολύ αργά δε κατά την νύκτα του Σαββάτου, όταν βαθειά εγλυκοχάραζε η πρώτη ημέρα της εβδομάδος, ήλθε η Μαρία η Μαγδαληνή και η άλλη Μαρία, δια να ιδούν τον τάφον.
(1)  Ή«με τη φράση «αργά τη νύχτα του σαββάτου» σήμανε το τέλος όλων των σαββάτων, δηλαδή των επτά ημερών της εβδομάδας. Διότι και εμείς όταν λέμε «αργά την ημέρα» ή «αργά τη νύχτα» δηλώνουμε τα τελευταία μέρη τους. Τέλος όμως των επτά ημερών της εβδομάδας δεν είναι μόνο το ίδιο, το κυρίως Σάββατο, αλλά και το τέλος αυτού» (Ζ)· μ ε τ ά το Σάββατο (g). Ο E. Schmid συγκρίνει με αυτήν την έκφραση εκείνη του Πλούταρχου «οψέ των βασιλέως χρόνων»· μετά τους χρόνους των βασιλέων. Καθώς και τη φράση του Φιλοστράτου «οψέ των Τρωϊκών»= μετά τον Τρωϊκό πόλεμο (b). Η΄= αργά κατά τη νύκτα του σαββάτου. Τα σάββατα = σάββατο (δ). «Διότι εσπέρα (=απόγευμα) μεν είναι η ώρα μετά τη δύση του ηλίου· ενώ «οψέ» (=αργά) είναι η ώρα πολύ μετά τη δύση» (Αμμώνιος). «Η φράση «οψέ σαββάτων», να μην νομίσει κάποιος ότι σημαίνει την απογευματινή ώρα, την μετά την δύση του ηλίου, αλλά το βράδυ και αργά τη νύχτα» (Ευσέβιος Παμφίλου).
(2) «Δηλαδή την ώρα που φαινόταν η ημέρα, που αύγαζε, που ανέτειλε» (Ζ). «Είχε περάσει η νύχτα τόσο πολύ, ώστε να είναι η ώρα του λαλήματος των πετεινών, η οποία προαναγγέλει το φως της ημέρας που έρχεται» (Γν). Μετά το γενικό προσδιορισμό έρχεται ο ειδικός της ώρας (δ). «Για να μη θεωρήσεις ότι στο τέλος αυτού του σαββάτου ήλθαν στον τάφο οι γυναίκες που αναφέρθηκαν, αλλά στην αρχή του όρθρου της Κυριακής, πρόσθεσε ότι, την ώρα που ξημέρωνε» (Ζ). Εξυπακούεται η φράση «την ώρα».
(3) «Αποσαφηνίζοντας περισσότερο τον λόγο πρόσθεσε στη συνέχεια τη φράση «εις μίαν σαββάτων»· και μία σαββάτων είναι η πρώτη από τις επτά ημέρες, η κυριακή» (Ζ).
(4) Ο Ματθαίος γράφει προσαρμόζοντας την αφήγησή του σε αυτά που είπε προηγουμένως. Ο τάφος είχε σφραγιστεί και η φρουρά ήταν μπροστά από αυτόν (L). Άλλωστε η άλειψη του Κυρίου με αρώματα ματαιώθηκε ούτως ή άλλως, και το μόνο που επιτεύχθηκε από την επίσκεψη εκείνη ήταν το ότι είδαν τον τάφο. 

α)ΓΙΑΤΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΝΤΕΣΤΡΕΨΕ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ  ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΤΟΥ ΟΡΘΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ;                                                                                                                               

Η Μεγάλη Εβδομάδα λέγεται επίσης και Αγία Εβδομάδα, σε διάκριση της Καθαρής Εβδομάδας που είναι η πρώτη εβδομάδα των νηστειών της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής (αλλά και όλων των άλλων εβδομάδων του έτους), καθώς επίσης λέγεται και Εβδομάδα της ξηροφαγίας επειδή ακολουθείται αυστηρή νηστεία. Παλαιότερα ονομαζόταν και άπρακτος εβδομάς διότι παράλληλα με την αυστηρή νηστεία, συνηθιζόταν και η πλήρης αποχή από κάθε εργασία. Η νηστεία της Μ. Εβδομάδος είναι αυστηρή, διότι κανονικά ξηροφαγούμε και τρώμε μία φορά την ημέρα λίγη ξηρά και αλάδωτη τροφή (όπως ψωμί, ξηρούς καρπούς και φρούτα),μετά την απογευματινή ακολουθία. Όπως προ-είπα η Εκκλησία το πρωί της Μ. Εβδομάδος, τελεί τον εσπερινό μαζί με την προηγιασμένη Θεία Λειτουργία, πλην της Μ. Πέμπτης και του Μ. Σαββάτου, όπου τελείτε ο εσπερινός μαζί με την Θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου. Αντιθέτως το απόγευμα των ημερών της Μ. Εβδομάδος, τελείται ο όρθρος. Δηλαδή ανάποδα στην σειρά, αφού κανονικά ο όρθρος τελείται το πρωί και o εσπερινός το απόγευμα. Ορισμένοι θεώρησαν εσφαλμένα, ότι αυτό το έκανε η εκκλησία για τους εργαζόμενους. Αυτή την ανοησία την λένε κυρίως κάποιοι εκκοσμικευμένοι επίσκοποι, οι οποίοι δεν γνωρίζουν θεολογία. Μα και το πρωί και το απόγευμα έχει ακολουθίες για τους εργαζόμενους, οπότε δεν δικαιολογείται αυτό το επιχείρημα. Λένε για παράδειγμα εσφαλμένος ότι: «Η εκκλησία αποφάσισε από την αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας να ψάλλεται ο όρθρος της επόμενης ημέρας, για να μπορέσουν όσο είναι δυνατόν περισσότεροι πιστοί να συμμετέχουν στις Ακολουθίες. Αυτός είναι και ο λόγος που επίσημα η Μεγάλη εβδομάδα ξεκινά μια μέρα πριν, καθώς ο Όρθρος της Μεγάλης Δευτέρας ψάλλεται το βράδυ της Κυριακής των Βαϊων και ομοίως συμβαίνει και με τις υπόλοιπες ημέρες». ΛΆΘΟΣ.

Η πραγματική αιτία είναι ότι το κοσμικό τυπικό έχει αντιγράψει το μοναχικό τυπικό και έχει μειώσει χρονικά και επίσης χωρίσει σε δύο τμήματα τις ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος, ακριβώς διότι αυτές είναι μεγάλης διάρκειας. Έτσι οι εργαζόμενοι μπορούν να παρακολουθούν είτε το πρωί, είτε το απόγευμα τις ακολουθίες. Η πραγματική αιτία της αλλαγής αυτής είναι, ότι ο όρθρος έχει πάρει την θέση του εσπερινού και αντιστρόφως, επειδή η Εκκλησία τελούσε πάντα αγρυπνία την Κυριακή της Αναστάσεως, η οποία είχε σχέση και με την Βάπτιση των κατηχουμένων κ.λπ.. Αλλά ακόμη και όταν άρχισε να επικρατεί ο νηπιοβαπτισμός, ακόμη και τότε η Εκκλησία τελούσε αγρυπνία κατά την Αναστάσιμη Παννυχίδα, έως το πρωί της Κυριακής, συνήθεια που αποτυπώνεται έως σήμερα στο μοναχικό και αγιορείτικο τυπικό. Γι’ αυτό στο Άγιο Όρος και στις ημέρες μας, τελείτε πολύωρη αγρυπνία ακόμη και 24 ωρών. Επειδή όμως στον κόσμο, οι ιερείς και οι λαϊκοί μείωσαν την ώρα της ακολουθίας του Όρθρου και της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας (επειδή από το κοσμικό φρόνημά τους, ήθελαν να τελειώνουν ποιο γρήγορα την ακολουθία, για να πάνε να φάνε την μαγειρίτσα), τελικά έφυγε από την μνήμη τους το γεγονός, ότι η Εκκλησία τελούσε αγρυπνία, από την νύχτα του Μ. Σαββάτου έως το πρωί της Κυριακής. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε κάθε χρόνο το βράδυ της Ανάστασης, οι δήθεν χριστιανοί με το που λέει ο ιερέας, «το Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού», να φεύγουν από το ναό με το που αρχίζει ο όρθρος της Αναστάσεως. Βλέπουμε τους ιερείς και τους ψάλτες, να βιάζονται να ψάλλουν τα τροπάρια και τους ύμνους, ή και να τα κόβουν ακόμη, προκειμένου να τελειώσουν γρήγορα την ακολουθία.

Το Πάσχα του 2019, στον Άγιο Άνδρέα Κάτω Πατησίων, ο προϊστάμενος του ναού, προχώρησε στην πρωτοφανή και μεμονωμένη καινοτομία (άνευ συνοδικής αποφάσεως),να αντιστρέψει την σειρά του όρθρου και της Αναστάσιμης Θείας Λειτουργίας, κάνοντας πρώτα την Θ. Λειτουργία και μετά τον Όρθρο. Ο Όρθρος είναι η προετοιμασία και το προστάδιο για την εισαγωγή μας στην Θ. Λειτουργία, η οποία συμβολίζει την Όγδοη Ημέρα της Αναστάσεως. Γι’ αυτό η Εκκλησία πρώτα έβαλε τον όρθρο και μετά την Θ. Λειτουργία. Ήταν δηλαδή σαν να είπε ο Αρχιμανδρίτης, «ότι η Θεία Λειτουργία είναι δήθεν κατώτερη του όρθρου». Ω Της Πλάνης!!! Και όλα αυτά τα έκανε για να μείνει δήθεν περισσότερος κόσμος στην Θ. Λειτουργία, λες και τους εμπόδιζε κανείς να μείνουν εάν το ήθελαν. Πάντα η εκκλησία έβαζε πρώτα τον όρθρο και μετά την Θεία Λειτουργία (ή και κατ΄ εξαίρεση πρώτα τον εσπερινό σε κάποιες Θ. Λειτουργίες του Μ. βασιλείου, όπως γίνεται π.χ. την παραμονή των Θεοφανείων και το πρωί της Μ. Πέμπτης και του Μ. Σαββάτου και εδώ πρίν την Θεία Λειτουργία), και ποτέ μετά από αυτήν. Μετά από ένα χρόνο ήρθε «ως Θεία Παραχώρηση» το 2020-2021, το αντικανονικό κλείσιμο των ναών, λόγω των καινοτομιών που πολλοί κληρικοί και λαϊκοί έκαναν στα ιερά μυστήρια. Πολλοί εξ αυτών είπαν την βλασφημία «ότι η θεία κοινωνία αλλά και ο ναός, μεταδίδουν δήθεν τον κορωνοϊό». Αλλά παρόλα αυτά δεν έβαλαν μυαλό και συνεχίζουν να κάνουν τα ίδια, με αποκορύφωμα όπως είπα την αιρετική απόφαση της Δ. Ι. Συνόδου, η οποία άλλαξε τον εορτασμό του Πάσχα., τόσο το 2020, όσο και το 2021,αναγνώρισε τους ουνίτες του Κιέβου το 2019, αναγνώρισε την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου της Κρήτης το 2016 και όλες τις αιρέσεις ως δήθεν «εκκλησίες» κ.α. . Είναι λοιπών φυσικό επακόλουθο, σήμερα οι πιστοί να μην γνωρίζουν τίποτε για τις εκκλησιαστικές ακολουθίες και για το νόημα της Μ. Εβδομάδος, της Αναστάσεως και εν γένει των εκκλησιαστικών εορτών, αφού οι οικουμενιστές και η αιρετική μεταπατερική  θεολογία, τους έχει διαστρεβλώσει την αλήθεια, συν της δική τους αδιαφορίας. Δεν είναι τυχαίο ότι οι χριστιανοί σήμερα δεν γνωρίζουν ούτε καν την βασική αλήθεια της Εκκλησίας μας, ότι ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΣΤΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ.

Γι’ αυτό και τα μνημόσυνα γίνονται κανονικά το Σάββατο και όχι την Κυριακή, επειδή αυτή είναι Αναστάσιμος Ημέρα και όχι νεκρώσιμος, όπως είναι το Σάββατο.

β) ΟΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

      Σκοπός της Μεγάλης Εβδομάδας και των τελετών που συμβαίνουν κατά  τη διάρκειά της, είναι οι πιστοί να «συμπορευτούν» με τα πάθη του Ιησού χριστού, να οδηγηθούν δια της νηστείας, της προσευχής και της ελεημοσύνης, στην εξομολόγηση και την μετάνοια και μετά να κοινωνήσουν αξίως, οδηγούμενοι στην προσωπική τους μετάνοια και Ανάσταση. Η εβδομάδα αυτή, που καλείται και ως «Εβδομάδα των Παθών», είναι λοιπόν   αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού, πριν την ένδοξη Ανάσταση και την Ανάληψή Του και έχει ονομαστεί ως «Μεγάλη» Αγία Εβδομάδα: Ας δούμε λοιπών τα άγια γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκείνες της μέρες και συμβολίζονται μέσα στις ακολουθίες. Σημειώνω ότι οι τέσσερις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα, με τις Ακολουθίες που ονομάζονται ως «Ακολουθίες του Νυμφίου», με το ομώνυμο τροπάριο που ψάλλεται τις ημέρες αυτές.

    Τη Μεγάλη Παρασκευή, λοιπόν, τελείται η «Ακολουθία των Παθών», η οποία μας θυμίζει και μας καλεί όλους να μετέχουμε στα Πάθη του Χριστού. Το Μ. Σάββατο είναι το μόνο Σάββατο του χρόνου που δεν τρώμε ούτε λάδι, λόγω του ότι η ψυχή του Χριστού ήταν ακόμη στον Άδη, γεγονός που απεικονίζεται με το θαύμα του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα, το οποίο και συμβολίζει την εις Άδου Κάθοδον και το ότι το Θεϊκό Φώς μπήκε και κατήργησε το σκότος του Άδου.

    Επίσης πλάνη αποτελεί η ιδέα «της πρώτης ανάστασης» το πρωί του Μ. Σαββάτου, αφού ο Χριστός Αναστήθηκε την Κυριακή και όχι το Μ. Σάββατο. Ορισμένοι ακούνε το ευαγγέλιο του εσπερινού το πρωί του Μ. Σαββάτου, το οποίο αναφέρεται στην Ανάσταση του Κυρίου κατά την Κυριακή Ημέρα, δηλαδή την Ημέρα του Κυρίου και νομίζουν οι αφελείς ότι έγιναν δήθεν δύο Αναστάσεις… Επίσης ακούνε την προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης, «Ανάστα ο Θεός, κρίνων την Γή» και οι αθεολόγητοι ιερείς δεν το διευκρινίζουν στον λαό, ότι εδώ ομιλεί ο προφήτης. Κάπως έτσι οι Ιουδαϊζοντες αιρετικοί, προσπαθούν να επαναφέρουν το ιουδαϊκό Σάββατο και να καταργήσουν την Αναστάσιμη Κυριακή. Αυτό θέλουν να κάνουν οι Εβραίοι στην Ελλάδα, από τα χρόνια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού και από το Βυζάντιο ακόμη (συνεχίζεται)…….