Άγιος Ιουλιανός από την Κιλικία
Εισαγωγικά: Ο Άγιος πρωτομάρτυρας ΙΟΥΛΙΑΝΌΣ έζησε σε μια εποχή βαρβαρότητας και θρησκευτικής βίας, τότε που οι ειδωλολάτρες, πανθεϊστές, “δωδεκαθεϊστές” και παγανιστές, έριχναν τους Χριστιανούς στα λιοντάρια, τους έκαιγαν ζωντανούς, τους έκοβαν τα μέλη του σώματος, τους ράβδιζαν με πυρακτωμένα σίδερα, τους σταύρωναν ανάποδα, τους έκοβαν τα γεννητικά όργανα, τους σούβλισαν και τους έκαναν ότι βασανιστήριο δεν δεν χωράει ο νους του ανθρώπου, προς “τέρψην και ευχαρίστηση”, των άρρωστων ενστίκτων και της ειδωλολατρείας τους, η οποία τους οδηγούσε στην τελετουργική ανθρωποθυσία, την οποία ο Χριστιανισμός κατήργησε. Μόνο τους πρώτους τρεις αιώνες είχαμε δώδεκα εκατομμύρια Χριστιανούς μάρτυρες, με αποτέλεσμα ο Χριστιανισμός να γίνει η νέα εξ’ αποκαλύψεως θρησκεία, μια θρησκεία που γεννήθηκε πάνω στο αίμα του Ιησού Χριστού αλλά επίσης και στο αίμα των Προφητών της Παλαιάς διαθήκης και των πρωτομαρτύρων της Καινής διαθήκης. Ο Χριστιανισμός δεν είναι μια θρησκεία όπως οι άλλες θρησκείες οι οποίες είναι ψευδοθρησκείες και δημιουργήματα θνητών ανθρώπων, αλλά είναι η εξ’ αποκαλύψεως πίστη, η οποία μας δόθηκε από τον Θεάνθρωπο και Αναστάντα ΙΗΣΟΎΝ ΧΡΙΣΤΌΝ, το Δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Παρόλα ταύτα πολλοί σήμερα νεοπαγανιστές, συκοφαντούν τον Χριστιανισμό, ο οποίος μάλιστα πολλές φορές τους συγχώρησε και τους έδωσε Χάρι για τα φοβερά εγκλήματα που έκαναν στους Χριστιανούς, αλλά και τις καταστροφές που προξένησαν στους χριστιανικούς ναούς και τις περιουσίες των χριστιανών. Τα ίδια είχαν επαναληφθεί και σε άλλες εποχές, όπως την περίοδο της Φραγκοκρατίας, τότε που οι αιρετικοί Φραγκολατίνοι και οπαδοί του αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης, τόσο με τις σταυροφορίες, όσο και με την Ιερά Εξέταση, πολέμησαν την Ορθοδοξία και κατέλησαν το 1204 την Βυζαντινή αυτοκρατορία, καταστρέφοντας τον Βυζαντινό πολιτισμό, αλλά και τα αρχαία χειρόγραφα των Ελλήνων φιλοσόφων, τα οποία είχαν διασώσει οι Βυζαντινοί, οι οποίοι ένωσαν των Ελληνικό πολιτισμό και την Ελληνική γλώσσα με την Ορθόδοξη Χριστιανική ηθική και Πίστη στον ένα αληθινό Τριαδικό Θεό και στα Ιερά Μυστήρια της Μίας και μοναδικής Εκκλησίας του Ιησού Χριστού, η οποία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, με Κεφαλή τον Ιησούν Χριστόν και σώμα την Αειπάρθενον Θεοτόκο και τους Αγίους, Οσίους, Ομολογητές και μάρτυρες. Το 1453 μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς μουσουλμάνους – Τούρκους (αφού πρώτα οι Παπικοί είχαν αποδυναμώσει την άμυνα της Κωνσταντινούπολης με τους πολέμους που τις έκαναν και επιπλέον μετά την ψευδοένωση που έκαναν οι ενωτικοί με τον αιρεσιάρχη Πάπα της Ρώμης με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν την άμυνα της πόλης), φτάσαμε στα 400 Χρόνια σκλαβιάς και στο νέο φαινόμενο των νεομαρτύρων από την μουσουλμανική βαρβαρότητα, όπου άνευ του μαρτυρίου τους, δεν θα υπήρχε σήμερα Ορθοδοξία και Χριστιανισμός στην Ελλάδα (αλλά ούτε και στην αιρετική Ευρώπη, η οποία θα είχε εξισλαμιστεί). Άρα χρωστάμε πάρα πολλά τόσο στους πρωτομάρτυρες, όσο και στους νεομάρτυρες, διότι πάνω στο αίμα αυτών φύτρωσε το δέντρο της Ορθοδόξου πίστεως. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στις Αγίες Τράπεζες των Ιερών ναών, έχουμε λείψανα Αγίων και μαρτύρων και πάνω εκεί γίνεται το μυστήριο της θείας λειτουργίας και Θείας Κοινωνίας και κατ’ επέκτασιν και τα υπόλοιπα μυστήρια της εκκλησίας του Χριστού. Αντίθετα οι αιρετικοί για να μην έχουν πνεύμα μαρτυρίου, οδηγήθηκαν στην εκκοσμίκευση, τον συμβιβασμό, την ηθική παρακμή, την θεολογική πλάνη και εν τέλει την ψυχοφθόρα αίρεση… Παραθέτω τον βίο του Αγίου Ιουλιανού, ο οποίος εξαγίασε το όνομά του σε σχέση με τον άλλο Ιουλιανό τον αυτοκράτορα, τον αποκαλούμενο ως “αποστάτη” και ως “παραβάτη” και πολέμιο της Ορθοδοξίας, ο οποίος προσπάθησε να επαναφέρει την αρχαία ελληνική Ειδωλολατρία και επίσης στήριξε την αρχαιολατρική αίρεση του Αρειανισμού, ο οποίος έχει επηρεαστεί από από τις ειδωλολατρικές αντιλήψεις της αρχαίας ελληνικής θρησκείας!!!
Βιογραφία
Φέρων τι χρῆμα σάκκος ἄξιον πόλου,
Ἰουλιανόν, βάλλεται πόντου μέσον.
Σάκκῳ Ἰουλιανὸς βυθὸν εἰσέδυ εἰκάδι πρώτῃ.
Ο Άγιος Ιουλιανός ήταν από τη Διοκαισάρεια της Κιλικίας. Ο πατέρας του ήταν ειδωλολάτρης βουλευτής, αλλά η μητέρα του είχε προσχωρήσει στη χριστιανική θρησκεία. Γι’ αυτό και ανέθρεψε το γιο της Ιουλιανό σύμφωνα με τις επιταγές του Ευαγγελίου. Ο Ιουλιανός αγάπησε τόσο πολύ τον εσταυρωμένο Κύριο, ώστε σε ηλικία 18 χρονών ομολόγησε με πολύ θάρρος την πίστη του στον έπαρχο Μαρκιανό, ενώ γνώριζε ότι τον περίμεναν άγρια βασανιστήρια. Πράγματι, μόλις το άκουσε αυτό ο έπαρχος, διέταξε και τον έδειραν ανελέητα, και κατόπιν τον έριξαν στην πιο άθλια φυλακή. Έπειτα ο Μαρκιανός κάλεσε τη μητέρα του Ιουλιανού να επισκεφθεί το γιο της και να τον πείσει να αρνηθεί το Χριστό. Η χριστιανή γυναίκα, όταν συνάντησε το νεαρό σπλάχνο της, έκανε ακριβώς το αντίθετο. Προέτρεψε τον Ιουλιανό, να μείνει στο ύψος του χριστιανικού του φρονήματος και τον ενθάρρυνε να υπομείνει όλα τα μαρτύρια. Έτσι και έγινε. Όταν έπαρχος ξανακάλεσε τον Ιουλιανό, αυτός με περισσότερο θάρρος ομολόγησε μπροστά του και πάλι το Χριστό. Εξοργισμένος τότε ο έπαρχος Μαριανός έκλεισε τον Ιουλιανό μέσα σε ένα σάκο με δηλητηριώδη φίδια και τον έριξε στο πιο βαθύ σημείο της θάλασσας, όπου μαρτυρικά ο Ιουλιανός παρέδωσε την ψυχή του στο Θεό.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Μητρικαὶς ὑποθήκαις μυσταγωγούμενος, πανευκλεὴς στρατιώτης ὤφθης Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, παντευχίαν μυστικὴν περιζωσάμενος• ὅθεν καθεῖλες τὸν ἔχθρον, ὡς γενναῖος ἀριστεύς, καὶ ἤθλησας θεοφρόνως, Ἰουλιανὲ θεόφρον, ὑπὲρ ἠμῶν ἀεὶ πρεσβεύων Θεῶ.
0 Σχόλια