Ο Όσιος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Νεοκαισαρείας και η Ά Οικουμενική Σύνοδος

ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΗΛ. ΝΤΑΛΙΑΝΗ, ΘΕΟΛΟΓΟΥ

Βιογραφία

Όντως ο Παύλος κατά Παύλον ην φέρων,
Tα του Xριστού στίγματα τη σαρκί ξένως.

Ο Όσιος Παύλος έζησε στα χρόνια του βασιλιά Λικινίου (307 – 323 μ.Χ.) και ήταν επίσκοπος Νεοκαισάρειας.

Όντως ξακουστός για την αρετή του ο ΌΣΙΟΣ Παύλος, τον κάλεσε ο Λικίνιος (ο οποίος Λικίνιος ήταν οπαδός του Δωδεκάθεου και είχε επιτεθεί στρατιωτικά στον Μέγα Κωνσταντίνο δύο φορές, λόγω του διατάγματος των Μεδιολάνων του 313 μ.Χ. περί Ανεξιθρησκείας, παρότι ο Κωνστ/νος του είχε δώσει χάρη), με την ελπίδα ότι θα μετέστρεφε το φρόνημά του. Το 314 ο Λικίνιος συγκρούσθηκε με τον Μέγα Κωνσταντίνο και στην συνέχεια εξαπέλυσε διωγμό κατά των χριστιανών, παραβιάζοντας το περί ανεξιθρησκίας Διάταγμα των Μεδιολάνων. Παρόλα αυτά ο ίδιος ο Λικίνιος είχε επίσης μια εύνοια προς την αίρεση των Αρειανών.

Αφού ούτε με απειλές, ούτε με υποσχέσεις κατάφερε να κλονίσει την πίστη του ΟΣΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, διέταξε να τον κάψουν με πυρωμένα σίδερα στα χέρια. Κατόπιν τον εξόρισε σε κάποιο φρούριο, κοντά στον ποταμό Ευφράτη, όπου έμεινε μέχρι που κατέβηκε ο Μεγάλος Κωνσταντίνος στην Ανατολή. Τότε απελευθερώθηκε, μαζί με άλλους κρατούμενους και ο Παύλος επανήλθε στην επισκοπή του.

Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325, έλαβε μέρος και έδειξε τα τραύματά του, τα οποία ο Μέγας Κωνσταντίνος ασπάστηκε. Όλοι οι Επίσκοποι τότε ήταν μάρτυρες της πίστεως. Κατόπιν γύρισε στην επαρχία του, όπου μετά από λίγα χρόνια απεβίωσε ειρηνικά.

ΑΥΤΟΙ ΗΤΑΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΑΙΡΕΤΙΖΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΟΙ, ΝΑΟΜΑΧΟΙ, ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΙ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ, ΕΞΟΥΣΙΟΛΑΓΝΟΙ ΤΗΣ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗΣ, ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ Κ.ΛΠ.